Lucas 22
Yakan Bible (YKA_WBT) vs ACF
1 Tapit ne pagkādjaˈan meˈ Yahudihin pamangande pan gaˈi sinagetan pasuligin. Pagkādjaˈan miyaˈan inēnan Kādjaˈan Pangesseban.
1 Estava, pois, perto a festa dos pães ázimos, chamada a páscoa.
2 Meˈ nakuraˈ imamin duk meˈ guru si saraˈ āgamahin, pinikil-pikil weˈ de bang saˈingge si Isa tapapateyde duk gaˈi kataˈuhan meˈ aˈahin. Peggeˈ talew siye si meˈ aˈahin.
2 E os principais dos sacerdotes, e os escribas, andavam procurando como o matariam; porque temiam o povo.
3 Manjari paˈasek nakuraˈ seyitanin pu si Judas. Iye inin si Judas Iskariyot, dambuwaˈ meˈ tindeg si Isa sampūˈ duk duwehin.
3 Entrou, porém, Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 Tahalaˈ iye duk pī iye si meˈ nakuraˈ meˈ imamin duk si meˈ kapitan meˈ guwaldiya si langgal hadjehin moˈo siye magisun bang saˈingge pamuddine si Isahin duk tasōnganne si siye.
4 E foi, e falou com os principais dos sacerdotes, e com os capitães, de como lho entregaria;
5 Sinna teˈed siye duk nanggup siye ngurungan iye sīn.
5 Os quais se alegraram, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Magaweˈ ne si Judas. Manjari kemuwe miyaˈan, miha ne iye waktu hāp panōngne si Isa supaya iye tasiggewde duk gaˈi kataˈuhan meˈ aˈahin.
6 E ele concordou; e buscava oportunidade para lho entregar sem alvoroço.
7 Manjari taˈabut ne kādjaˈan pamangande pan gaˈi sinagetan pasuligin. Duk si ellew miyaˈan subey meˈ aˈahin numbaliˈ anak bili-bili kakande pangessebande masa pamaluwas Tuhan bangsaden amban kamatey laˈi si lahat Misil awwalley.
7 Chegou, porém, o dia dos ázimos, em que importava sacrificar a páscoa.
8 Dinaˈak weˈ si Isa si Petros duk Yahiya, paˈinne, “Pī kaˈam magpanyap kinakanten bi para si pagjamu-jamuhan Pangesseban inin.”
8 E mandou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Paˈinde si iye, “Tuwan, antag kami kabayaˈannu magpanyapin?”
9 E eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 Paˈinne si siye, “Pagdiyalembi si puweblo, niyaˈ iyan aˈa tasampangbi magboˈo komboˈ isihan boheˈ. Nuhut kaˈam iye pī si lumaˈ padiyalemannen,
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem, levando um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar.
11 duk paˈinun bi si dapuˈ lumaˈin, ‘Dinaˈak kew tinilew weˈ guruhin bang antag koˈ bilik pagjamu-jamuhanne duk meˈ tindegnen para si Kādjaˈan Pangessebanin.’
11 E direis ao pai de família da casa: O Mestre te diz: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 Manjari niyaˈ iyan pakitehanne kaˈam bilik luha laˈi diyataˈ lumaˈ,” paˈin si Isa. “Andang ne panyap bilik miyaˈan. Laˈi kaˈam maghatul kinakanten bi.”
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado; aí fazei preparativos.
13 Manjari hap pī ne siye duk takitede laˈi sa pangaka si Isa si siyehin. Duk maghatul ne siye laˈi kinakande para si pagjamu-jamuhan Pangessebanin.
13 E, indo eles, acharam como lhes havia sido dito; e prepararam a páscoa.
14 Pagtekka ne waktu pagjamu-jamuhin, ningkoloˈ ne si Isa duk meˈ kawakilannen mangan.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e com ele os doze apóstolos.
15 Manjari paˈin si Isa si siye, “Asal iye hep teˈed kinabayaˈankun kapagtuhut kite bi mangan kinakan para si pagjamu-jamuhan Pangesseban inin meke ku nandal kabinasahan.
15 E disse-lhes: Desejei muito comer convosco esta páscoa, antes que padeça;
16 Peggeˈ akahante kaˈam, puwas inin gaˈi ne ku mangan inin balik. Meke ku mangan inin balik bang Tuhanin ne magbayaˈ si meˈ aˈahin duk tuman ne bang ine asal hāti pagjamu-jamuhan inin.”
16 Porque vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Manjari ngeddoˈ iye sawan duk pagubus iye magpasalamat, paˈinne si siye, “Eddoˈun bi inin duk inumun bi maggantiˈ-gantiˈ.
17 E, tomando o cálice, e havendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 Peggeˈ akahante kaˈam, tinagnaˈan maˈin, gaˈi ne ku nginum balik boheˈ ubas samantaˈan gaˈi pe Tuhanin magbayaˈ si meˈ aˈahin.”
18 Porque vos digo que já não beberei do fruto da vide, até que venha o reino de Deus.
19 Ubus, ngeddoˈ iye pan duk pagubus iye magpasalamat si Tuhan, kinepak-kepak weˈ ne bu pinangurung weˈ ne si siye. Paˈinne, “Pan inin barankun, paglillaˈku sabab kaˈam. Hinangun bi inin supaya ku luwal taˈessebbi.”
19 E, tomando o pão, e havendo dado graças, partiu-o, e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que por vós é dado; fazei isto em memória de mim.
20 Damikkiyan isab ubus siye mangan, pinangurung weˈ ne sawanin duk paˈinne, “Ininum inin tandaˈ janjiˈ Tuhan si kaˈam mabaˈahuhin. Bugtuˈ janjiˈ Tuhan inin sabab buˈus lahaˈkun para si kaˈam.
20 Semelhantemente, tomou o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o novo testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 Saguwaˈ, payamanun bi,” paˈin si Isa, “aˈa sōng mamuddihan akuhin, saweˈte bi du magtingkoloˈ tuˈu si lamisahan.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Aku inin, Anak Manusiyaˈin, matey du ku peggeˈ inin pangagantaˈ Tuhan akuhin. Saguwaˈ makaˈaseˈ-aseˈ teˈed aˈa mamuddihan akuhin.”
22 E, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Manjari magtilew-tilew siye bang sine enteˈ siye magsakap mamuddihan iyehin.
23 E começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isto.
24 Na, magsuweyan meˈ tindeg si Isahin bang sine siye subey pinalangkewin.
24 E houve também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Saguwaˈ paˈin si Isa si siye, “Tuˈu si dunya, meˈ sultanin magbayaˈ teˈed si meˈ aˈaden. Duk meˈ aˈa taga kapatutin, kabayaˈanden pinaˈin weˈ siye mangurung kahāpan si lahatin.
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que têm autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Saguwaˈ kaˈam subey gaˈi magsa miyaˈan. Tamanan mabangsahan si kaˈamin subey boˈohannen kuweˈ iye sali-salihin. Duk nakuraˈin subey tapikilne dinen kuweˈ iye daraˈakanin.
26 Mas não sereis vós assim; antes o maior entre vós seja como o menor; e quem governa como quem serve.
27 Sine teˈ bangsahan, maningkoloˈ mamanganin atawa manāgad iyehin? Dumaˈin ke maningkoloˈ mamanganin? Saguwaˈ aku inin tuˈu ku si kaˈam kuweˈ daraˈakan.
27 Pois qual é maior: quem está à mesa, ou quem serve? Porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, entre vós sou como aquele que serve.
28 “Kaˈam ne iyan maneteg si akuhin bisan dem meˈ kasusehanku.
28 E vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Aku inin kaˈurungan kapatut weˈ Samaku Tuhanin magbayaˈ si pasōngan. Damikkiyan isab urungante kaˈam kapatut magbayaˈ.
29 E eu vos destino o reino, como meu Pai mo destinou,
30 Magtuhut kite bi magkakanan laˈi dem pagsultananku. Duk patingkoloˈku du kaˈam si meˈ paningkoloˈan bangsahan duk magbayaˈ kaˈam si sampūˈ duk duwe bangsa tubuˈ Israˈilin.”
30 Para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Manjari paˈin si Isa pu si Petros, “Simon, pakale kew. Bakas kaˈam pāku nakuraˈ seyitanin sinuleyan bang taboˈone ke kaˈam si kalaˈatan. Panuleyannen kuweˈ paley bang tinahapan duk pinagseddili buwasin duk apanen.
31 Disse também o Senhor: Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 Saguwaˈ bakas kew ampunanku si Tuhan, Simon, karayaw teteg sandelnu si akuhin. Tayikutannu du ku, saguwaˈ pagbalik ne kew si aku, pahagetun sandel meˈ pungtinaˈinun.”
32 Mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, confirma teus irmãos.
33 Paˈin si Petros, “Tuwan, gaˈi kew tayikutanku. Bang kew kinalabusu nuhut ku kaˈu. Bang kew pinapatey, maglillaˈ ku isab pinapatey basta magtuhut kite.”
33 E ele lhe disse: Senhor, estou pronto a ir contigo até à prisão e à morte.
34 Paˈin si Isa, “Akahante kew Petros, gaˈi pe makatingkowak manukin sangem inin, kapamasuwey ne kew mintellu weˈ gaˈi ku kataˈuhannu.”
34 Mas ele disse: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes negues que me conheces.
35 Paˈin si Isa pe si siye, “Matuˈuhin pangandaˈakku kaˈam malumengnganin, gaˈi magboˈo pitaka atawa bāg atawa tehompaˈ, niyaˈ ke kulang si kaˈam?” “Gaˈ,” paˈinde.
35 E disse-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Manjari paˈinne si siye, “Saguwaˈ kuweˈitu, bang niyaˈ sīnbi duk semmek pagsayinanbi, boˈohun bi si paglengngananbi. Duk manggaˈ niyaˈ barungnen, ambat pabellihanne jaketnen pamelline barung.
36 Disse-lhes pois: Mas agora, aquele que tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e, o que não tem espada, venda a sua capa e compre-a;
37 Peggeˈ akahante kaˈam, subey tinumanan tasulat dem kitab sabab akuhin. Pinaˈin hep laˈi sabab aku, ‘Pinalamud iye si meˈ aˈa ngalanggalan saraˈ.’ Sōng ne taˈabut katumanne inin.”
37 Porquanto vos digo que importa que em mim se cumpra aquilo que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Porque o que está escrito de mim terá cumprimento.
38 Manjari paˈinde, “Tuwan, payamanun, niyaˈ tuˈu duwe barung.” “Sarang ne iyan,” paˈinne.
38 E eles disseram: Senhor, eis aqui duas espadas. E ele lhes disse: Basta.
39 Manjari paluwas si Isa amban puweblo hap pī si kūd Jaitun sa hinangannen. Patuhut meˈ tindegnen si iye.
39 E, saindo, foi, como costumava, para o Monte das Oliveiras; e também os seus discípulos o seguiram.
40 Pagtekkane laˈi si lugal papīhannen, paˈinne si meˈ tindegnen, “Māku-māku kaˈam si Tuhan supaya kaˈam gaˈi taboˈo weˈ sassat.”
40 E quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Ubus patala-tala iye amban siye, talahannen niyaˈ meˈ limempūˈ deppe duk laˈi nengge iye si tuˈutne ngampun si Tuhan.
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e, pondo-se de joelhos, orava,
42 Paˈinne, “O Ammaˈ. Bang kew mabayaˈ, daˈa ku pasagadanun bininasa. Saguwaˈ dumaˈin tinuhutin kinabayaˈankun saguwaˈ kinabayaˈannun.”
42 Dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Manjari niyaˈ pabagala si iye dambuwaˈ malaˈikat amban surgaˈ ngurungan iye basag.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, que o fortalecia.
44 Peggeˈ dukka teˈed ateynen, ngampun teˈed iye manamal, hangkan songotnen kuweˈ lahaˈ mettak-mettak si bulak.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente. E o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que corriam até ao chão.
45 Ubus iye ngampun, kuwat iye duk balik iye pī si meˈ tindegnen. Takitene siye kapatuli peggeˈ pannahan siye hawal dukkaden.
45 E, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza.
46 Paˈinne si siye, “Weˈey kaˈam tuli? Kuwat kaˈam duk māku-māku kaˈam si Tuhan supaya kaˈam gaˈi taboˈo weˈ sassat.”
46 E disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Sasangne pe mamissāhin, banes aˈa tekka. Panuhutanden si Judas, dangan si meˈ sampūˈ duk duwe tindeg si Isahin. Patapit si Judas duk inūk weˈ ne si Isa.
47 E, estando ele ainda a falar, surgiu uma multidão; e um dos doze, que se chamava Judas, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Paˈin si Isā si iye, “Kuweˈ inin ke, Judas, pamuddinu Anak Manusiyaˈin?”
48 E Jesus lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 Pagtahāti meˈ tindeg si Isa mapaliput si iyehin bang ine sōng hininang meˈ aˈahin, paˈinde pu si Isa, “Tuwan, guna kami ne ke barung kamihin?”
49 E, vendo os que estavam com ele o que ia suceder, disseram-lhe: Senhor, feriremos à espada?
50 Duk dangan siye, pineddang weˈ ne daraˈakan imam nakuraˈin duk butas tayingene kanawanin.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Saguwaˈ paˈin si Isa, “Sarang ne iyan.” Manjari inantan weˈ ne tayinge daraˈakanin duk kawuliˈan weˈ ne.
51 E, respondendo Jesus, disse: Deixai-os; basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Sinduwe meˈ aˈa mapī maniggew si Isahin, meˈ nakuraˈ meˈ imamin, duk meˈ kapitan guwaldiya si langgal hadjehin, duk meˈ bahiˈ meˈ Yahudihin. Paˈin si Isa si siye, “Weˈ kannalbi mundu ku hangkan kaˈam pitu niggew aku magbarung duk magboˈo meˈ kakakal?
52 E disse Jesus aos principais dos sacerdotes, e capitães do templo, e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 Ellew-ellew laˈi ku si kaˈam dem langgal hadjehin, bu gaˈ ku siggewbi. Saguwaˈ iye ne inin waktu pinasukuˈ si kaˈamin duk ku tasiggewbi, duk inin isab waktu pagbayaˈ nakuraˈ seyitanin.”
53 Tenho estado todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim, mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Manjari siggewde si Isa duk boˈode tahalaˈ hap pī si lumaˈ imam nakuraˈin. Si Petros paturul pu si Isa saguwaˈ patala-tala.
54 Então, prendendo-o, o levaram, e o puseram em casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 Makellum meˈ sundaluhin ebbut si tengngaˈ lame lumaˈ imam nakuraˈin duk magtingkoloˈ siye paliput. Ningkoloˈ isab si Petros patuhut si siye.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 Manjari takite iye weˈ dambuwaˈ dende daraˈakan sasangne maningkoloˈ-ningkoloˈ dem kasinagan ebbutin. Dinendengan iye weˈ dendehin duk paˈinne, “Aˈa inin saweˈ si Isa du isab.”
56 E como certa criada, vendo-o estar assentado ao fogo, pusesse os olhos nele, disse: Este também estava com ele.
57 Saguwaˈ masuwey si Petros, paˈinne, “Dende, gaˈi iye kataˈuhanku.”
57 Porém, ele negou-o, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Gaˈ du tiggel niyaˈ dambuwaˈ lella ngite iye duk paˈinne, “Saweˈde du kew isab.” Saguwaˈ paˈin si Petros, “Dumaˈin, ella.”
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Paglabey niyaˈ da ora, niyaˈ ne isab seddili makatīk si Petros duk paˈinne, “Kataˈuhanku aˈa inin asal bennal saweˈne du isab. Peggeˈ aˈa Jalil du iye inin.”
59 E, passada quase uma hora, um outro afirmava, dizendo: Também este verdadeiramente estava com ele, pois também é galileu.
60 Saguwaˈ paˈin si Petros, “Lella, gaˈi kataˈuhanku bang ine pinaˈinnu iyan.” Magtawus tingkowak manukin sasangne pe mamissāhin.
60 E Pedro disse: Homem, não sei o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Manjari pahaleng si Isa duk pinayaman weˈ ne si Petros, duk taˈesseb weˈ si Petros bakas pinaˈin si Isa si iyehin, “Gaˈi pe makatingkowak manukin sangem inin, kapamasuwey ne kew mintellu weˈ gaˈi ku kataˈuhannu.”
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Antes que o galo cante hoje, me negarás três vezes.
62 Manjari tahalaˈ si Petros duk magtangis teˈed iye.
62 E, saindo Pedro para fora, chorou amargamente.
63 Hinang dagey si Isa weˈ meˈ aˈa mamanteyan iyehin, duk pinapeddiˈan weˈ de.
63 E os homens que detinham Jesus zombavam dele, ferindo-o.
64 Binennesan pe weˈ de luwenen duk sinampak weˈ de duk tilewde iye, paˈinde, “Untukun koˈ, sine manampak kaˈuhin?”
64 E, vendando-lhe os olhos, feriam-no no rosto, e perguntavam-lhe, dizendo: Profetiza, quem é que te feriu?
65 Duk ekka pe bissāde seddili pamaˈiyaˈde iye.
65 E outras muitas coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Pagsalung ne, magtipun meˈ kabahiˈanin duk meˈ nakuraˈ meˈ imamin duk meˈ guru si saraˈ āgamahin. Siye meˈ kakunsihalan mangahukumin. Binoˈo si Isa pinaharap si siye.
66 E logo que foi dia ajuntaram-se os anciãos do povo, e os principais dos sacerdotes e os escribas, e o conduziram ao seu concílio, e lhe perguntaram:
67 Paˈinde pu si Isa, “Akahanun kami bang asal kaˈu ne Almasihin.” Paˈin si Isa si siye, “Bisan kaˈam akahanku, gaˈi du ku kahagadbi.
67 És tu o Cristo? Dize-no-lo. Ele replicou: Se vo-lo disser, não o crereis;
68 Duk bang niyaˈ tilewku si kaˈam, gaˈi du kaˈam nambung.
68 E também, se vos perguntar, não me respondereis, nem me soltareis.
69 Saguwaˈ tinagnaˈan kuweˈitu aku, Anak Manusiyaˈin, laˈi du ku ningkoloˈ si kanawanan Tuhan Mabalakatanin.”
69 Desde agora o Filho do homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 Paˈinde kēmon, “Bang sa īˈ, Anak Tuhanin kew?” Nambung si Isa, paˈinne, “Sa pinaˈinbin, aku ne.”
70 E disseram todos: Logo, és tu o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 Manjari paˈinde, “Weˈey pe kite bi subey miha saksiˈ seddili? Bu kite bi ne du makakale binissānen.”
71 Então disseram: De que mais testemunho necessitamos? pois nós mesmos o ouvimos da sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.