Lucas 19

Yakan Bible (YKA_WBT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Paˈasek si Isa dem puwebo Ariha duk pabutas iye dem tengngaˈ puweblohin.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 Niyaˈ aˈa maglahat laˈi, ēnnen si Sakkiyas. Iye nakuraˈ meˈ aˈa magpāku-pāku sukeyin duk dayahan iye.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 Batang teˈed kitene si Isa, bang saˈingge bantuknen, saguwaˈ gaˈi takitene peggeˈ ekka teˈed aˈa bu pandak iye.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Hangkan magubas iye padehellu amban meˈ aˈahin duk manaˈik iye diyataˈ kayu sikamol si higad lān, supaya takitene si Isa bang palabey laˈi.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Pagtekka si Isa si antag kayu miyaˈan, padeheng iye duk pahangad duk paˈinne, “O Sakkiyas. Duwaˈi kew palakkes, peggeˈ subey ku pahali si lumaˈnu ellew inin.”
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Hangkan magdayiˈ-dayiˈ si Sakkiyas duwaˈi duk kēgan iye moˈo si Isa si lumaˈne.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Pagkale meˈ aˈahin pinaˈin si Isa pu si Sakkiyasin, ngunub-ngunub siye, paˈinde, “Na, weˈey dang iye nuhut pī si lumaˈ aˈa dusehan miyaˈan?”
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Ubus nengge Sakkiyas duk paˈinne pu si Isa, “Tuwan, dan tengaˈ alataˈkun pangurungku si meˈ mamiskinin. Duk bang niyaˈ bakas tapalelongku, pabalikku si iye sīnnen ilapisan minampat.”
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Paˈin si Isa si iye, “Ellew inin timbul ne kew duk meˈ anak-andanun, peggeˈ kaˈu hep isab tubuˈ Ibrahim.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Aku, Anak Manusiyaˈin, akaku mapitu si dunyahin miha meˈ aˈa matala amban Tuhanin duk nimbul siye.”
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Sasang meˈ aˈahin pakale si meˈ binissā si Isahin, inakahan isab siye weˈ ne dambuwaˈ dalilan peggeˈ tapit ne siye si Awrusalam duk kannalde weˈ pagtekkade laˈi, tagnaˈan Tuhanin ne pagbayaˈne si meˈ aˈahin.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 Hangkan paˈin si Isa magdalilanin, “Niyaˈ dambuwaˈ aˈa bangsahan. Hap pī iye si lahat tala duk iye tagellal sultan laˈi, ubus bu balik du iye si lahatne magsultan.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Sōng pataha1aˈnen, ilinganan dahuˈ weˈ ne sampūˈ meˈ daraˈakannen, duk inurungan siye dangan-dangan weˈ ne dublun. Paˈinne si siye, ‘Paglituhun bi iyan tiggelanku gaˈi tekka.’
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Saguwaˈ kabunsihan aˈa miyaˈan weˈ meˈ aˈa si lahatnen hangkan paglumikut ne iye, dinaˈak sinduwehin weˈ de pī paturul si iye magaka weˈ gaˈi siye mabayaˈ weˈ magsultan aˈa miyaˈan si siye.
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 “Saguwaˈ masi du iye ginellal sultan. Pagbalikne si lahatne, daˈakne ilinganan pī si iye meˈ daraˈakanne bakas inurunganne dublunin supaya kataˈuhanne bang piye untungden dangan-dangan.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 Pī dehelluhin si iye duk paˈinne, ‘Tuwan, dublunnu dambuwaˈin makaˈuntung sampūˈ dublun.’
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 ‘Hāp hininangnun,’ paˈin amunen, sultanin. ‘Daraˈakan hāp kew. Tapangandelan kew si meˈ kuweˈahat, hangkan urungante kew kapatut magbayaˈ si sampūˈ puweblo.’
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 Ubus pī isab kaduwe daraˈakanin si iye duk paˈinne, ‘Tuwan, dublunnu dambuwaˈin makaˈuntung lime dublun.’
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Paˈin sultanin si iye, ‘Hāp. Kaˈu isab magbayaˈ kew si lime puweblo.’
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Manjari pī isab dambuwaˈin duk paˈinne, ‘Tuwan, o, tiyaˈ du dublunnun. Pinutus weˈ ku pinahāp-hāp dem panyitu duk inennaˈ weˈ ku.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 Tinalew ku si kaˈu peggeˈ gaˈi kew maˈaseˈ si aˈa. Eddoˈnu dumaˈin si kaˈuhin duk paganinu manggaˈ bakas pagluˈugannun.’
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 Paˈin sultanin si iye, ‘Kaˈu iyan daraˈakan laˈat duk bulasan. Si meˈ bissānu miyaˈan hukumte kew. Kataˈuhannu hatiˈ weˈ gaˈi ku maˈaseˈ. Kataˈuhannu weˈ eddoˈku dumaˈin si akuhin, duk paganiku manggaˈ bakas pagluˈugankun.
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 Na, weˈey gaˈ papīnu sīnkun si bangku duk nganak? Manjari pagbalikku pitu, taˈeddoˈku siˈ sampay anaknen.’
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 Manjari paˈin sultanin si meˈ manengge matapitin, ‘Eddoˈun bi dublunin amban iye duk pangurungun bi pī si manguntung sampūˈin.’
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 ‘Saguwaˈ Tuwan,’ paˈinde, ‘niyaˈ ne sampūˈ dublunnen.’
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 Paˈin sultanin, ‘Akahante kaˈam, weˈ aˈa tapangandelanin, inurungan pe namba. Saguwaˈ manggaˈi tapangandelanin, bisan kuweˈahat bakas pinangandel si iyehin, ineddoˈ du amban iye.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Na, meˈ bantaku miyaˈan,’ paˈin sultanin, ‘meˈ aˈa manggaˈi mabayaˈ weˈ aku magsultan si siyehin, boˈohun bi siye pitu duk papateyun bi tuˈu si matahanku.’”
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Pagubus inin bissā si Isa, lumengngan iye padehellu amban siye tudju Awrusalam.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Pagtapit ne iye si meˈ kalumaˈan Betpage duk Betani, laˈi si kūd Jaitun, ngandaˈak iye duwangan tindegne padehellu.
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 Paˈinne si siye, “Pī kaˈam si kalumaˈan si dehelluhanbi miyaˈan, duk pagtekkabi laˈi ngite kaˈam iyan anak asnu dinagtel, gaˈ pe bakas kasakeyan. Lekkahanun bi duk boˈohun bi pitu.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Bang niyaˈ nilew kaˈam bang weˈey lekkahanbi, paˈinun bi, ‘Niyaˈ kagunahan Panuhutanin si iye.’”
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Manjari hap pī ne meˈ dinaˈaknen si kalumaˈan miyaˈan duk takitede kēmon sa pangaka si Isa si siyehin.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Sasangde mangalekkahan anak asnuhin, paˈin meˈ dapuˈnen si siye, “Hoy, weˈey lekkahanbi anak asnu iyan?”
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Nambung siye, paˈinde, “Niyaˈ guna Panuhutanin si iye.”
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Manjari binoˈo ne weˈ de asnuhin pu si Isa duk ilampiruhan weˈ de duk meˈ semmekde, ubus bu pasakey ne si Isa.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Sasangne mapīhin, binellat weˈ meˈ aˈahin meˈ semmekden si lān palabeyannen.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Pagtapit ne si Isa si Awrusalam, laˈi ne si padurulan kūd Jaitun, kēmon meˈ tindegne mabanesin magsukul si Tuhan duk pinudji iye weˈ de pinapales sabab meˈ hinangan balakat bakas takitede hininang si Isahin.
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 Paˈinde, “Pudjite bi sultan inin, iye pinapitu weˈ Tuhanin! Sanyang laˈi si surgaˈ duk pinudji teˈed Tuhanin!”
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do ­Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Niyaˈ meˈ Pariseo laˈi dem kaˈekkahan meˈ aˈahin. Paˈinde pu si Isa, “Tuwan, pagesun meˈ tindegnun. Daˈakun siye padeheng nanglitan kaˈu.”
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Nambung iye, paˈinne, “Akahante kaˈam, weˈ bang gaˈi siye inin mabehe, meˈ batu si lān inin asal ngellang mudji aku.”
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Pagtapit-tapit ne si Isa si puweblo Awrusalam duk takitene ne meˈ kalumaˈanin, magtangis iye hawal aseˈne si meˈ aˈa puweblo miyaˈan.
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 Paˈinne, “Bang siˈ hadja tahātibi bisan ellew inin bang ine subey hininangbin supaya kaˈam ngasuwaˈ kasanyangan. Saguwaˈ asal gaˈi tahātibi.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Makaˈaseˈ-aseˈ teˈed kaˈam peggeˈ niyaˈ du iyan meˈ ellew tekka, iliput lahatbin weˈ meˈ bantabin. Ngahinang siye iyan kutaˈ bulak liputde kaˈam inelletan duk kaˈam gaˈi lumahi.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 Lubude iyan kēmon kalumaˈanbin hangkan gaˈ iyan niyaˈ nengge meˈ batu pinagbangkat-bangkatin dem puweblobi iyan. Duk kēmon kaˈam maglahat luˈu diyalemin, papateyde du. Umantag du inin si kaˈam peggeˈ gaˈ pegmasibi waktu pamakite Tuhan aseˈne si kaˈamin.”
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Manjari pagtekka si Isa dem puweblo Awrusalam, paˈasek iye pī dem langgal hadjehin duk binudjew weˈ ne meˈ aˈa magdagang-dagang malaˈihin
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 duk paˈinne si siye, “Tasulat dem kitab, paˈin Tuhanin, ‘Lumaˈkun inēnan du lumaˈ pangampunan.’ Saguwaˈ kaˈam,” paˈin si Isa, “hininang weˈ bi lumaˈ Tuhanin kuweˈ lumaˈ patapukan meˈ aˈa panangkew.”
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Magtoloˈ si Isa ellew-ellew dem langgal hadjehin. Meˈ nakuraˈ meˈ imamin duk meˈ guru si saraˈ āgamahin duk sampay meˈ aˈa mabangsahanin miha-miha lān supaya si Isa tapapateyde.
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 Saguwaˈ gaˈ niyaˈ tahinangde peggeˈ kēmon aˈahin sinna teˈed pakale si meˈ bissānen.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.