Lucas 19
Yakan Bible (YKA_WBT) vs ARC
1 Paˈasek si Isa dem puwebo Ariha duk pabutas iye dem tengngaˈ puweblohin.
1 E, tendo Jesus entrado em Jericó, ia passando.
2 Niyaˈ aˈa maglahat laˈi, ēnnen si Sakkiyas. Iye nakuraˈ meˈ aˈa magpāku-pāku sukeyin duk dayahan iye.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu; e era este um chefe dos publicanos e era rico.
3 Batang teˈed kitene si Isa, bang saˈingge bantuknen, saguwaˈ gaˈi takitene peggeˈ ekka teˈed aˈa bu pandak iye.
3 E procurava ver quem era Jesus e não podia, por causa da multidão, pois era de pequena estatura.
4 Hangkan magubas iye padehellu amban meˈ aˈahin duk manaˈik iye diyataˈ kayu sikamol si higad lān, supaya takitene si Isa bang palabey laˈi.
4 E, correndo adiante, subiu a uma figueira brava para o ver, porque havia de passar por ali.
5 Pagtekka si Isa si antag kayu miyaˈan, padeheng iye duk pahangad duk paˈinne, “O Sakkiyas. Duwaˈi kew palakkes, peggeˈ subey ku pahali si lumaˈnu ellew inin.”
5 E, quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque, hoje, me convém pousar em tua casa.
6 Hangkan magdayiˈ-dayiˈ si Sakkiyas duwaˈi duk kēgan iye moˈo si Isa si lumaˈne.
6 E, apressando-se, desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Pagkale meˈ aˈahin pinaˈin si Isa pu si Sakkiyasin, ngunub-ngunub siye, paˈinde, “Na, weˈey dang iye nuhut pī si lumaˈ aˈa dusehan miyaˈan?”
7 E, vendo todos isso, murmuravam, dizendo que entrara para ser hóspede de um homem pecador.
8 Ubus nengge Sakkiyas duk paˈinne pu si Isa, “Tuwan, dan tengaˈ alataˈkun pangurungku si meˈ mamiskinin. Duk bang niyaˈ bakas tapalelongku, pabalikku si iye sīnnen ilapisan minampat.”
8 E, levantando-se Zaqueu, disse ao Senhor: Senhor, eis que eu dou aos pobres metade dos meus bens; e, se em alguma coisa tenho defraudado alguém, o restituo quadruplicado.
9 Paˈin si Isa si iye, “Ellew inin timbul ne kew duk meˈ anak-andanun, peggeˈ kaˈu hep isab tubuˈ Ibrahim.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje, veio a salvação a esta casa, pois também este é filho de Abraão.
10 Aku, Anak Manusiyaˈin, akaku mapitu si dunyahin miha meˈ aˈa matala amban Tuhanin duk nimbul siye.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Sasang meˈ aˈahin pakale si meˈ binissā si Isahin, inakahan isab siye weˈ ne dambuwaˈ dalilan peggeˈ tapit ne siye si Awrusalam duk kannalde weˈ pagtekkade laˈi, tagnaˈan Tuhanin ne pagbayaˈne si meˈ aˈahin.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e contou uma parábola, porquanto estava perto de Jerusalém, e cuidavam que logo se havia de manifestar o Reino de Deus.
12 Hangkan paˈin si Isa magdalilanin, “Niyaˈ dambuwaˈ aˈa bangsahan. Hap pī iye si lahat tala duk iye tagellal sultan laˈi, ubus bu balik du iye si lahatne magsultan.
12 Disse, pois: Certo homem nobre partiu para uma terra remota, a fim de tomar para si um reino e voltar depois.
13 Sōng pataha1aˈnen, ilinganan dahuˈ weˈ ne sampūˈ meˈ daraˈakannen, duk inurungan siye dangan-dangan weˈ ne dublun. Paˈinne si siye, ‘Paglituhun bi iyan tiggelanku gaˈi tekka.’
13 E, chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Saguwaˈ kabunsihan aˈa miyaˈan weˈ meˈ aˈa si lahatnen hangkan paglumikut ne iye, dinaˈak sinduwehin weˈ de pī paturul si iye magaka weˈ gaˈi siye mabayaˈ weˈ magsultan aˈa miyaˈan si siye.
14 Mas os seus concidadãos aborreciam-no e mandaram após ele embaixadores, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 “Saguwaˈ masi du iye ginellal sultan. Pagbalikne si lahatne, daˈakne ilinganan pī si iye meˈ daraˈakanne bakas inurunganne dublunin supaya kataˈuhanne bang piye untungden dangan-dangan.
15 E aconteceu que, voltando ele, depois de ter tomado o reino, disse que lhe chamassem aqueles servos a quem tinha dado o dinheiro, para saber o que cada um tinha ganhado, negociando.
16 Pī dehelluhin si iye duk paˈinne, ‘Tuwan, dublunnu dambuwaˈin makaˈuntung sampūˈ dublun.’
16 E veio o primeiro dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 ‘Hāp hininangnun,’ paˈin amunen, sultanin. ‘Daraˈakan hāp kew. Tapangandelan kew si meˈ kuweˈahat, hangkan urungante kew kapatut magbayaˈ si sampūˈ puweblo.’
17 E ele lhe disse: Bem sobre dez cidades terás a autoridade.
18 Ubus pī isab kaduwe daraˈakanin si iye duk paˈinne, ‘Tuwan, dublunnu dambuwaˈin makaˈuntung lime dublun.’
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Paˈin sultanin si iye, ‘Hāp. Kaˈu isab magbayaˈ kew si lime puweblo.’
19 E a este disse também: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Manjari pī isab dambuwaˈin duk paˈinne, ‘Tuwan, o, tiyaˈ du dublunnun. Pinutus weˈ ku pinahāp-hāp dem panyitu duk inennaˈ weˈ ku.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui
21 Tinalew ku si kaˈu peggeˈ gaˈi kew maˈaseˈ si aˈa. Eddoˈnu dumaˈin si kaˈuhin duk paganinu manggaˈ bakas pagluˈugannun.’
21 porque tive medo de ti, que és homem rigoroso, que tomas o que não puseste e segas o que não semeaste.
22 Paˈin sultanin si iye, ‘Kaˈu iyan daraˈakan laˈat duk bulasan. Si meˈ bissānu miyaˈan hukumte kew. Kataˈuhannu hatiˈ weˈ gaˈi ku maˈaseˈ. Kataˈuhannu weˈ eddoˈku dumaˈin si akuhin, duk paganiku manggaˈ bakas pagluˈugankun.
22 Porém ele lhe disse: Mau servo, pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem rigoroso, que tomo o que não pus e sego o que não semeei.
23 Na, weˈey gaˈ papīnu sīnkun si bangku duk nganak? Manjari pagbalikku pitu, taˈeddoˈku siˈ sampay anaknen.’
23 Por que não puseste, pois, o meu dinheiro no banco, para que eu, vindo, o exigisse com os juros?
24 Manjari paˈin sultanin si meˈ manengge matapitin, ‘Eddoˈun bi dublunin amban iye duk pangurungun bi pī si manguntung sampūˈin.’
24 E disse aos que estavam com ele: Tirai-lhe a mina e dai-
25 ‘Saguwaˈ Tuwan,’ paˈinde, ‘niyaˈ ne sampūˈ dublunnen.’
25 E disseram-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 Paˈin sultanin, ‘Akahante kaˈam, weˈ aˈa tapangandelanin, inurungan pe namba. Saguwaˈ manggaˈi tapangandelanin, bisan kuweˈahat bakas pinangandel si iyehin, ineddoˈ du amban iye.
26 Pois eu vos digo que a qualquer que tiver ser-lhe-á dado, mas ao que não tiver até o que tem lhe será tirado.
27 Na, meˈ bantaku miyaˈan,’ paˈin sultanin, ‘meˈ aˈa manggaˈi mabayaˈ weˈ aku magsultan si siyehin, boˈohun bi siye pitu duk papateyun bi tuˈu si matahanku.’”
27 E, quanto àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e matai-
28 Pagubus inin bissā si Isa, lumengngan iye padehellu amban siye tudju Awrusalam.
28 E, dito isso, ia caminhando adiante, subindo para Jerusalém.
29 Pagtapit ne iye si meˈ kalumaˈan Betpage duk Betani, laˈi si kūd Jaitun, ngandaˈak iye duwangan tindegne padehellu.
29 E aconteceu que, chegando perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado das Oliveiras, mandou dois dos seus discípulos,
30 Paˈinne si siye, “Pī kaˈam si kalumaˈan si dehelluhanbi miyaˈan, duk pagtekkabi laˈi ngite kaˈam iyan anak asnu dinagtel, gaˈ pe bakas kasakeyan. Lekkahanun bi duk boˈohun bi pitu.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte e aí, ao entrardes, achareis preso um jumentinho em que nenhum homem ainda montou; soltai-o e trazei-
31 Bang niyaˈ nilew kaˈam bang weˈey lekkahanbi, paˈinun bi, ‘Niyaˈ kagunahan Panuhutanin si iye.’”
31 E, se alguém vos perguntar: Por que
32 Manjari hap pī ne meˈ dinaˈaknen si kalumaˈan miyaˈan duk takitede kēmon sa pangaka si Isa si siyehin.
32 E, indo os que haviam sido mandados, acharam como lhes dissera.
33 Sasangde mangalekkahan anak asnuhin, paˈin meˈ dapuˈnen si siye, “Hoy, weˈey lekkahanbi anak asnu iyan?”
33 E, quando soltaram o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Nambung siye, paˈinde, “Niyaˈ guna Panuhutanin si iye.”
34 E eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Manjari binoˈo ne weˈ de asnuhin pu si Isa duk ilampiruhan weˈ de duk meˈ semmekde, ubus bu pasakey ne si Isa.
35 E trouxeram-no a Jesus; e, lançando sobre o jumentinho as suas vestes, puseram Jesus em cima.
36 Sasangne mapīhin, binellat weˈ meˈ aˈahin meˈ semmekden si lān palabeyannen.
36 E, indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Pagtapit ne si Isa si Awrusalam, laˈi ne si padurulan kūd Jaitun, kēmon meˈ tindegne mabanesin magsukul si Tuhan duk pinudji iye weˈ de pinapales sabab meˈ hinangan balakat bakas takitede hininang si Isahin.
37 E, quando já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as maravilhas que tinham visto,
38 Paˈinde, “Pudjite bi sultan inin, iye pinapitu weˈ Tuhanin! Sanyang laˈi si surgaˈ duk pinudji teˈed Tuhanin!”
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas alturas!
39 Niyaˈ meˈ Pariseo laˈi dem kaˈekkahan meˈ aˈahin. Paˈinde pu si Isa, “Tuwan, pagesun meˈ tindegnun. Daˈakun siye padeheng nanglitan kaˈu.”
39 E disseram-lhe dentre a multidão alguns dos fariseus: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Nambung iye, paˈinne, “Akahante kaˈam, weˈ bang gaˈi siye inin mabehe, meˈ batu si lān inin asal ngellang mudji aku.”
40 E, respondendo ele, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Pagtapit-tapit ne si Isa si puweblo Awrusalam duk takitene ne meˈ kalumaˈanin, magtangis iye hawal aseˈne si meˈ aˈa puweblo miyaˈan.
41 E, quando ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 Paˈinne, “Bang siˈ hadja tahātibi bisan ellew inin bang ine subey hininangbin supaya kaˈam ngasuwaˈ kasanyangan. Saguwaˈ asal gaˈi tahātibi.
42 dizendo: Ah! Se tu conhecesses também, ao menos neste teu dia,
43 Makaˈaseˈ-aseˈ teˈed kaˈam peggeˈ niyaˈ du iyan meˈ ellew tekka, iliput lahatbin weˈ meˈ bantabin. Ngahinang siye iyan kutaˈ bulak liputde kaˈam inelletan duk kaˈam gaˈi lumahi.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te estreitarão de todas as bandas,
44 Lubude iyan kēmon kalumaˈanbin hangkan gaˈ iyan niyaˈ nengge meˈ batu pinagbangkat-bangkatin dem puweblobi iyan. Duk kēmon kaˈam maglahat luˈu diyalemin, papateyde du. Umantag du inin si kaˈam peggeˈ gaˈ pegmasibi waktu pamakite Tuhan aseˈne si kaˈamin.”
44 e te derribarão, a ti e a teus filhos deixarão em ti pedra sobre pedra, pois que não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Manjari pagtekka si Isa dem puweblo Awrusalam, paˈasek iye pī dem langgal hadjehin duk binudjew weˈ ne meˈ aˈa magdagang-dagang malaˈihin
45 E, entrando no templo, começou a expulsar todos os que nele vendiam e compravam,
46 duk paˈinne si siye, “Tasulat dem kitab, paˈin Tuhanin, ‘Lumaˈkun inēnan du lumaˈ pangampunan.’ Saguwaˈ kaˈam,” paˈin si Isa, “hininang weˈ bi lumaˈ Tuhanin kuweˈ lumaˈ patapukan meˈ aˈa panangkew.”
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa é casa de oração; mas vós fizestes dela covil de salteadores.
47 Magtoloˈ si Isa ellew-ellew dem langgal hadjehin. Meˈ nakuraˈ meˈ imamin duk meˈ guru si saraˈ āgamahin duk sampay meˈ aˈa mabangsahanin miha-miha lān supaya si Isa tapapateyde.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo
48 Saguwaˈ gaˈ niyaˈ tahinangde peggeˈ kēmon aˈahin sinna teˈed pakale si meˈ bissānen.
48 e não achavam meio de o fazer, porque todo o povo pendia para ele, escutando-o.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.