Lucas 18
Yakan Bible (YKA_WBT) vs NAA
1 Manjari inakahan weˈ si Isa meˈ tindegnen dambuwaˈ dalilan pamintangande supaya siye luwal ngampun si Tuhan duk gaˈi jumuˈ.
1 Jesus lhes contou uma parábola para mostrar que deviam orar sempre e nunca desanimar:
2 Paˈinne, “Si dambuwaˈ lahat niyaˈ hukum gaˈi tinalew si Tuhan duk gaˈi magaddat si pagkasine manusiyaˈ.
2 — Em certa cidade havia um juiz que não temia a Deus, nem respeitava ninguém.
3 Niyaˈ isab si lahat miyaˈan dende balu taga palkalaˈ. Dende inin luwal pī si hukum miyaˈan māku tabang si iye duk pabuyuˈ-buyuˈ duk tapakitene kabennalannen. Paˈinne, ‘Tabanganun be ku duk gaˈi ngandaˈag kuntarakun.’
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que sempre o procurava, dizendo: “Julgue a minha causa contra o meu adversário.”
4 Tagnaˈ gaˈi ngatu hukum miyaˈan nabangan dendehin saguwaˈ pagtiggel-tiggel ne, paˈinne si dine, ‘Aku inin gaˈi talew si Tuhan duk gaˈi magaddat si manusiyaˈ,
4 Por algum tempo, ele não a quis atender, mas depois pensou assim: “É bem verdade que eu não temo a Deus, nem respeito ninguém.
5 saguwaˈ peggeˈ tiyaˈ makasasew aku balu inin, tabanganku iye. Jumuˈ ne ku luwal papituhanne.’”
5 Porém, como esta viúva fica me incomodando, vou julgar a sua causa, para não acontecer que, por fim, venha a molestar-me.”
6 Manjari paˈin si Isa, “Na, pakalehun bi pinaˈin hukum manggaˈi mabentel miyaˈan. Tinabangan du weˈ ne dendehin.
6 Então o Senhor disse:
7 Na, gaˈi ke isab tabangan Tuhanin meˈ aˈa tapeneˈnen, mamāku-māku si iye ellew-sangemin? Magdayan-dayan pe ke iye nabangan siye?
7 Será que Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Akahante kaˈam,” paˈin si Isa, “asal palakkes Tuhanin nabangan siye. Saguwaˈ si pasōngan bang aku, Anak Manusiyaˈin, balik pitu si dunya, ngasuwaˈ enteˈ ku meˈ aˈa sandel si aku?”
8 Digo a vocês que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando o Filho do Homem vier, será que ainda encontrará fé sobre a terra?
9 Niyaˈ isab dalilan inaka weˈ si Isa si meˈ aˈa pangimmatde si diden weˈ bentel siye duk diniyawaˈan weˈ de meˈ aˈa sinduwehin.
9 Jesus também contou esta parábola para alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 Paˈinne, “Niyaˈ duwangan aˈa pataked pī si langgal hadje ngampun. Dambuwaˈin Pariseo duk dambuwaˈin aˈa magpāku-pāku sukey.
10 — Dois homens foram ao templo para orar: um era fariseu e o outro era publicano.
11 Paglaˈi ne siye dem langgal, nengge Pariseohin duk ngampun iye diyalem ateyne. Paˈinne, ‘O Tuhan, magpasalamat ku si kaˈu weˈ dumaˈin ku kuweˈ meˈ aˈa sinduwehin napsuhan duk ngaliba duk magjina. Duk magpasalamat ku isab weˈ dumaˈin ku kuweˈ aˈa magpāku-pāku sukey miyaˈan.
11 O fariseu ficou em pé e orava de si para si mesmo, desta forma: “Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano.
12 Kahabaˈ simana minduwe ku magpuwase duk jakatanku kēmon usahakun.’
12 Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo o que ganho.”
13 Saguwaˈ aˈa magpāku-pāku sukeyin, nengge patala-tala duk gaˈi bisan mayam padiyataˈ saguwaˈ patondok hadja iye. Tineppak-teppak weˈ ne dākannen hawal susenen duk paˈinne, ‘O Tuhan, maˈaseˈ kew si aku, dusehan ku.’
13 O publicano, estando em pé, longe, nem mesmo ousava levantar os olhos para o céu, mas batia no peito, dizendo: “Ó Deus, tem pena de mim, que sou pecador!”
14 Akahante kaˈam,” paˈin si Isa, “weˈ aˈa inin hap lumaˈ kinimmatan ne bentel weˈ Tuhanin duk dumaˈin Pariseohin mabentelin. Peggeˈ sine-sine mahadje dine, pinadiyawaˈ du, duk sine-sine madiyawaˈ dine, pinahadje du.”
14 Digo a vocês que este desceu justificado para a sua casa, e não aquele. Porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Na, niyaˈ meˈ aˈa moˈo meˈ anakde dikiˈ pī pu si Isa supaya siye antananne. Pagkite inin weˈ meˈ tindegnen, pinagamāhan siye weˈ de.
15 Traziam também as crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos, ao verem isso, os repreendiam.
16 Saguwaˈ ilinganan weˈ si Isa meˈ mākanakin duk paˈinne si meˈ tindegnen, “Ambat pitu si aku meˈ mākanakin duk daˈa siye saggaˈun bi. Peggeˈ aˈa kuweˈ meˈ mākanakin ngatu du pinagbayaˈan weˈ Tuhanin.
16 Jesus, porém, chamando as crianças para junto de si, disse:
17 Sabennal akahante kaˈam,” paˈin si Isa, “bang pangandel aˈa si Tuhanin dumaˈin kuweˈ pangandel mākanakin, na, aˈa iyan asal gaˈi sumakup dem pagbayaˈan Tuhanin.”
17 Em verdade lhes digo: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
18 Dambuwaˈ ellew niyaˈ Yahudi bangsahan pī pu si Isa nilew iye, paˈinne, “Tuwan, aˈa hāp kew. Ine subey hinangku duk ku pinasukuˈan umul salama-lama?”
18 Certo homem de destaque perguntou a Jesus: — Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Sambungan si Isa iye, paˈinne, “Weˈey paˈinnu weˈ hāp ku? Gaˈ niyaˈ hāp luwal Tuhan dambuwaˈ-buwaˈ.
19 Jesus respondeu:
20 Kataˈuhannu du meˈ pangandaˈakan Tuhanin: Daˈa kew magjina. Daˈa kew monoˈ. Daˈa kew nangkew. Daˈa kew naksiˈ gaˈi bennal. Pagaddatanun saˈi-samanun.”
20 Você conhece os mandamentos: “Não cometa adultério”, “não mate”, “não furte”, “não dê falso testemunho”, “honre o seu pai e a sua mãe”.
21 Paˈin lellahin si iye, “Kēmon iyan, Tuwan, tinuhut weˈ ku kemuwe nakanak pe ku.”
21 Então o homem disse: — Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Pagkale si Isa inin, paˈinne si iye, “Niyaˈ pe dambuwaˈ gaˈ tahinangnu. Pī kew, pabellihanun kēmon alataˈnun bu pangurungun ulinen si meˈ mamiskinin. Manjari niyaˈ du iyan alataˈnu laˈi si surgaˈ. Pagubus, balik kew pitu bu nuhut kew aku.”
22 Ouvindo isso, Jesus lhe disse:
23 Pagkalene bissā si Isa miyaˈan, suse teˈed iye peggeˈ dayahan iye manamal.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Takite si Isa weˈ suse aˈahin, duk paˈinne, “Asal hunit teˈed meˈ madayahanin ngatu pinagbayaˈan weˈ Tuhan.
24 Jesus, vendo-o assim triste, disse:
25 Mura pe untaˈin palabey si lowang dalum amban aˈa dayahanin ngatu pinagbayaˈan weˈ Tuhan.”
25 Porque é mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Pagkale meˈ aˈahin pinaˈin si Isa miyaˈan, paˈinde, “Na, sine ne tapī si surgaˈin bang kuweˈ iyan?”
26 Os que ouviram isto perguntaram: — Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Saguwaˈ paˈin si Isa, “Meˈ manggaˈi tahinang manusiyaˈin, tahinang du weˈ Tuhanin.”
27 Mas Jesus respondeu:
28 Manjari missā si Petros. “Payamanun kami inin,” paˈinne, “ubus ne ambanan kami meˈ lumaˈ kamihin duk nuhut ne kami kaˈu.”
28 Então Pedro disse: — Eis que nós deixamos nossa casa e seguimos o senhor.
29 “Aweˈ,” paˈin si Isa si siye, “sabennal akahante kaˈam, bang niyaˈ aˈa ngambanan lumaˈnen, andanen, meˈ pungtinaˈinen, saˈi-samanen atawa meˈ anaknen basta sumakup iye dem pagbayaˈan Tuhanin,
29 Jesus lhes respondeu:
30 asal tumbasan Tuhanin iye tiggelanne tuˈu si dunya labi pe teˈed amban inambanannen, duk inurungan du iye umul gaˈ tamananne laˈi si ahilat.”
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, receberá a vida eterna.
31 Manjari binoˈo weˈ si Isa tindegne sampūˈ duk duwehin patala-tala duk paˈinne si siye, “Pakale kaˈam, kite bi inin pataked hap Awrusalam. Paglaˈi ne kite bi, tinumanan du kēmon bakas tasulat meˈ kanabihan sabab aku, Anak Manusiyaˈin.
31 Chamando os doze para um lado, Jesus lhes disse:
32 Sinōngan du ku pī si antanan meˈ aˈa dumaˈin Yahudi, duk hinangde du ku dagey duk paˈiyaˈde ku duk pagluraˈande.
32 Ele será entregue aos gentios, que vão zombar dele, insultá-lo e cuspir nele.
33 Lubakande ku ubus bu papateyde ku. Saguwaˈ puwas tellum bahangi, ellum du ku balik.”
33 Depois de açoitá-lo, eles o matarão, mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Saguwaˈ gaˈ tahāti meˈ tindegnen binissāne miyaˈan. Gaˈ pastiˈ si siye duk gaˈ kataˈuhande bang ine hāti pinaˈinnen.
34 Eles, porém, não entenderam nada disso. O significado dessas palavras lhes era encoberto, e eles não sabiam do que Jesus estava falando.
35 Sakaliˈ ne siye tapit si puweblo Ariha, niyaˈ laˈi ningkoloˈ si higad lān palabeyanden aˈa pessek magpāku-pāku sīn.
35 Aconteceu que, quando Jesus se aproximava de Jericó, um cego estava sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Pagkale aˈa mapessekin meˈ aˈa maˈekka mapalabeyin, tilewne bang weˈey miyaˈan.
36 E, ouvindo o barulho da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Inakahan iye, paˈinde, “Si Isa, aˈa amban Nasaretin mapalabeyin.”
37 Anunciaram-lhe que Jesus, o Nazareno, estava passando.
38 Pagkalene inin magtawus iye ngalingan papales, paˈinne, “O Isa, tubuˈ Sultan Daˈud, maˈaseˈ ne kew si aku.”
38 Então ele gritou: — Jesus, Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
39 Inamāhan iye weˈ meˈ aˈa si dehelluhanin, gaˈi iye dinaˈak magbukag. Saguwaˈ namba ne papalesne paglingannen. “O tubuˈ Sultan Daˈud,” paˈinne, “maˈaseˈ ne kew si aku.”
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse. Mas ele gritava cada vez mais: — Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
40 Manjari padeheng si Isa duk daˈakne aˈahin binoˈo pī si iye. Pagtapit ne aˈahin, tilew si Isa iye, paˈinne,
40 Jesus parou e mandou que trouxessem o cego. E, tendo ele chegado, Jesus perguntou:
41 “Ine kabayaˈannu hininangku si kaˈuhin?” “Tuwan,” paˈinne, “kabayaˈankun makakite ne ku.”
41 — O que você quer que eu lhe faça? Ele respondeu: — Senhor, que eu possa ver de novo.
42 Paˈin si Isa si iye, “Makakite ne kew. Kawuliˈan kew peggeˈ sandel kew si aku.”
42 Jesus lhe disse:
43 Magtawus iye makakite duk nuhut ne iye si Isa lumengngan. Pinudji ne paˈin weˈ ne Tuhanin. Duk meˈ aˈa mangite miyaˈan, pinudji isab weˈ de Tuhanin.
43 Imediatamente ele passou a ver de novo e seguia Jesus, glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.