Lucas 18

Yakan Bible (YKA_WBT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Manjari inakahan weˈ si Isa meˈ tindegnen dambuwaˈ dalilan pamintangande supaya siye luwal ngampun si Tuhan duk gaˈi jumuˈ.
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca desfalecer,
2 Paˈinne, “Si dambuwaˈ lahat niyaˈ hukum gaˈi tinalew si Tuhan duk gaˈi magaddat si pagkasine manusiyaˈ.
2 dizendo: Havia numa cidade
3 Niyaˈ isab si lahat miyaˈan dende balu taga palkalaˈ. Dende inin luwal pī si hukum miyaˈan māku tabang si iye duk pabuyuˈ-buyuˈ duk tapakitene kabennalannen. Paˈinne, ‘Tabanganun be ku duk gaˈi ngandaˈag kuntarakun.’
3 Havia também naquela mesma cidade
4 Tagnaˈ gaˈi ngatu hukum miyaˈan nabangan dendehin saguwaˈ pagtiggel-tiggel ne, paˈinne si dine, ‘Aku inin gaˈi talew si Tuhan duk gaˈi magaddat si manusiyaˈ,
4 E, por algum tempo, não quis; mas, depois, disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 saguwaˈ peggeˈ tiyaˈ makasasew aku balu inin, tabanganku iye. Jumuˈ ne ku luwal papituhanne.’”
5 todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte e me importune muito.
6 Manjari paˈin si Isa, “Na, pakalehun bi pinaˈin hukum manggaˈi mabentel miyaˈan. Tinabangan du weˈ ne dendehin.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Na, gaˈi ke isab tabangan Tuhanin meˈ aˈa tapeneˈnen, mamāku-māku si iye ellew-sangemin? Magdayan-dayan pe ke iye nabangan siye?
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 Akahante kaˈam,” paˈin si Isa, “asal palakkes Tuhanin nabangan siye. Saguwaˈ si pasōngan bang aku, Anak Manusiyaˈin, balik pitu si dunya, ngasuwaˈ enteˈ ku meˈ aˈa sandel si aku?”
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Quando, porém, vier o Filho do Homem, porventura, achará fé na terra?
9 Niyaˈ isab dalilan inaka weˈ si Isa si meˈ aˈa pangimmatde si diden weˈ bentel siye duk diniyawaˈan weˈ de meˈ aˈa sinduwehin.
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 Paˈinne, “Niyaˈ duwangan aˈa pataked pī si langgal hadje ngampun. Dambuwaˈin Pariseo duk dambuwaˈin aˈa magpāku-pāku sukey.
10 Dois homens subiram ao templo, a orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Paglaˈi ne siye dem langgal, nengge Pariseohin duk ngampun iye diyalem ateyne. Paˈinne, ‘O Tuhan, magpasalamat ku si kaˈu weˈ dumaˈin ku kuweˈ meˈ aˈa sinduwehin napsuhan duk ngaliba duk magjina. Duk magpasalamat ku isab weˈ dumaˈin ku kuweˈ aˈa magpāku-pāku sukey miyaˈan.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou, porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 Kahabaˈ simana minduwe ku magpuwase duk jakatanku kēmon usahakun.’
12 Jejuo duas vezes na semana
13 Saguwaˈ aˈa magpāku-pāku sukeyin, nengge patala-tala duk gaˈi bisan mayam padiyataˈ saguwaˈ patondok hadja iye. Tineppak-teppak weˈ ne dākannen hawal susenen duk paˈinne, ‘O Tuhan, maˈaseˈ kew si aku, dusehan ku.’
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Akahante kaˈam,” paˈin si Isa, “weˈ aˈa inin hap lumaˈ kinimmatan ne bentel weˈ Tuhanin duk dumaˈin Pariseohin mabentelin. Peggeˈ sine-sine mahadje dine, pinadiyawaˈ du, duk sine-sine madiyawaˈ dine, pinahadje du.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Na, niyaˈ meˈ aˈa moˈo meˈ anakde dikiˈ pī pu si Isa supaya siye antananne. Pagkite inin weˈ meˈ tindegnen, pinagamāhan siye weˈ de.
15 E traziam-lhe também crianças, para que ele as tocasse; e os discípulos, vendo isso, repreendiam-nos.
16 Saguwaˈ ilinganan weˈ si Isa meˈ mākanakin duk paˈinne si meˈ tindegnen, “Ambat pitu si aku meˈ mākanakin duk daˈa siye saggaˈun bi. Peggeˈ aˈa kuweˈ meˈ mākanakin ngatu du pinagbayaˈan weˈ Tuhanin.
16 Mas Jesus, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim os pequeninos e não os impeçais, porque dos tais é o Reino de Deus.
17 Sabennal akahante kaˈam,” paˈin si Isa, “bang pangandel aˈa si Tuhanin dumaˈin kuweˈ pangandel mākanakin, na, aˈa iyan asal gaˈi sumakup dem pagbayaˈan Tuhanin.”
17 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o Reino de Deus como uma criança não entrará nele.
18 Dambuwaˈ ellew niyaˈ Yahudi bangsahan pī pu si Isa nilew iye, paˈinne, “Tuwan, aˈa hāp kew. Ine subey hinangku duk ku pinasukuˈan umul salama-lama?”
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Sambungan si Isa iye, paˈinne, “Weˈey paˈinnu weˈ hāp ku? Gaˈ niyaˈ hāp luwal Tuhan dambuwaˈ-buwaˈ.
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um,
20 Kataˈuhannu du meˈ pangandaˈakan Tuhanin: Daˈa kew magjina. Daˈa kew monoˈ. Daˈa kew nangkew. Daˈa kew naksiˈ gaˈi bennal. Pagaddatanun saˈi-samanun.”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Paˈin lellahin si iye, “Kēmon iyan, Tuwan, tinuhut weˈ ku kemuwe nakanak pe ku.”
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 Pagkale si Isa inin, paˈinne si iye, “Niyaˈ pe dambuwaˈ gaˈ tahinangnu. Pī kew, pabellihanun kēmon alataˈnun bu pangurungun ulinen si meˈ mamiskinin. Manjari niyaˈ du iyan alataˈnu laˈi si surgaˈ. Pagubus, balik kew pitu bu nuhut kew aku.”
22 E, quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa: vende tudo quanto tens, reparte-
23 Pagkalene bissā si Isa miyaˈan, suse teˈed iye peggeˈ dayahan iye manamal.
23 Mas, ouvindo ele isso, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 Takite si Isa weˈ suse aˈahin, duk paˈinne, “Asal hunit teˈed meˈ madayahanin ngatu pinagbayaˈan weˈ Tuhan.
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no Reino de Deus os que têm riquezas!
25 Mura pe untaˈin palabey si lowang dalum amban aˈa dayahanin ngatu pinagbayaˈan weˈ Tuhan.”
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no Reino de Deus.
26 Pagkale meˈ aˈahin pinaˈin si Isa miyaˈan, paˈinde, “Na, sine ne tapī si surgaˈin bang kuweˈ iyan?”
26 E os que ouviram isso disseram: Logo, quem pode salvar-se?
27 Saguwaˈ paˈin si Isa, “Meˈ manggaˈi tahinang manusiyaˈin, tahinang du weˈ Tuhanin.”
27 Mas ele respondeu: As
28 Manjari missā si Petros. “Payamanun kami inin,” paˈinne, “ubus ne ambanan kami meˈ lumaˈ kamihin duk nuhut ne kami kaˈu.”
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 “Aweˈ,” paˈin si Isa si siye, “sabennal akahante kaˈam, bang niyaˈ aˈa ngambanan lumaˈnen, andanen, meˈ pungtinaˈinen, saˈi-samanen atawa meˈ anaknen basta sumakup iye dem pagbayaˈan Tuhanin,
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos pelo Reino de Deus
30 asal tumbasan Tuhanin iye tiggelanne tuˈu si dunya labi pe teˈed amban inambanannen, duk inurungan du iye umul gaˈ tamananne laˈi si ahilat.”
30 e não haja de receber muito mais neste mundo e, na idade vindoura, a vida eterna.
31 Manjari binoˈo weˈ si Isa tindegne sampūˈ duk duwehin patala-tala duk paˈinne si siye, “Pakale kaˈam, kite bi inin pataked hap Awrusalam. Paglaˈi ne kite bi, tinumanan du kēmon bakas tasulat meˈ kanabihan sabab aku, Anak Manusiyaˈin.
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do Homem tudo o que pelos profetas foi escrito.
32 Sinōngan du ku pī si antanan meˈ aˈa dumaˈin Yahudi, duk hinangde du ku dagey duk paˈiyaˈde ku duk pagluraˈande.
32 Pois há de ser entregue aos gentios e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Lubakande ku ubus bu papateyde ku. Saguwaˈ puwas tellum bahangi, ellum du ku balik.”
33 e, havendo-
34 Saguwaˈ gaˈ tahāti meˈ tindegnen binissāne miyaˈan. Gaˈ pastiˈ si siye duk gaˈ kataˈuhande bang ine hāti pinaˈinnen.
34 E eles nada disso entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 Sakaliˈ ne siye tapit si puweblo Ariha, niyaˈ laˈi ningkoloˈ si higad lān palabeyanden aˈa pessek magpāku-pāku sīn.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Pagkale aˈa mapessekin meˈ aˈa maˈekka mapalabeyin, tilewne bang weˈey miyaˈan.
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Inakahan iye, paˈinde, “Si Isa, aˈa amban Nasaretin mapalabeyin.”
37 E disseram-lhe que Jesus, o Nazareno, passava.
38 Pagkalene inin magtawus iye ngalingan papales, paˈinne, “O Isa, tubuˈ Sultan Daˈud, maˈaseˈ ne kew si aku.”
38 Então, clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
39 Inamāhan iye weˈ meˈ aˈa si dehelluhanin, gaˈi iye dinaˈak magbukag. Saguwaˈ namba ne papalesne paglingannen. “O tubuˈ Sultan Daˈud,” paˈinne, “maˈaseˈ ne kew si aku.”
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Manjari padeheng si Isa duk daˈakne aˈahin binoˈo pī si iye. Pagtapit ne aˈahin, tilew si Isa iye, paˈinne,
40 Então, Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 “Ine kabayaˈannu hininangku si kaˈuhin?” “Tuwan,” paˈinne, “kabayaˈankun makakite ne ku.”
41 dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 Paˈin si Isa si iye, “Makakite ne kew. Kawuliˈan kew peggeˈ sandel kew si aku.”
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 Magtawus iye makakite duk nuhut ne iye si Isa lumengngan. Pinudji ne paˈin weˈ ne Tuhanin. Duk meˈ aˈa mangite miyaˈan, pinudji isab weˈ de Tuhanin.
43 E logo viu e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.