Lucas 16

Yakan Bible (YKA_WBT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Manjari inakahan weˈ si Isa meˈ tindegnen dalilan seddili. Paˈinne, “Niyaˈ dambuwaˈ aˈa dayahan, hininang weˈ ne dambuwaˈ meˈ daraˈakannen tatungguˈ si meˈ alataˈnen kēmon. Manjari tasumbung si iye tatungguˈ miyaˈan weˈ luwal koˈ ngakkal duk pakaˈatanne alataˈ amunen.
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 Hangkan pinasan iye weˈ ne duk pagtekka iye, paˈin amunen si iye, ‘Ine teˈ takaleku sabab kaˈu inin? Sōnganun ne si aku listahan meˈ bayuˈ-bayuˈan si antanannun duk sīn mapaˈasek duk sīn mapaluwasin peggeˈ gaˈi ne kew hinangku tatungguˈ.’
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 Paˈin daraˈakanin si dine, ‘Ine enteˈ hinangku kuweˈitu? Tiyaˈ ne ku patahalaˈ amukun. Gaˈi ne ku basag maghinang si bulak duk leman ku isab māku-māku sīn.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 A, kataˈuhanku ne,’ paˈinne, ‘bang ine subey hininangkun, duk bang pinatahalaˈ ne ku amban hinangkun, niyaˈ du meˈ aˈa makajari papīhanku.’
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 Manjari ilinganan weˈ ne dangan-dangan kēmon meˈ taga utang si amunen. Paˈinne si dehellu mapīhin, ‘Piye utangnun si amukun?’
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 ‘Dahatus mital isellan,’ sambungnen. Manjari paˈinne si iye, ‘Tiyaˈ disibunun. Ningkoloˈ kew padayiˈ bu sulatun luˈu limempūˈ mital hadja.’
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 Duk paˈinne si dambuwaˈin, ‘Kaˈu, piye utangnun?’ Paˈinne, ‘Dahatus karut paley.’ Manjari paˈinne si iye, ‘Tiyaˈ disibunun, sulatun luˈu walumpūˈ.’
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 Pagkale amunen hininang daraˈakanne mangakkal miyaˈan, sinanglitan pe iye weˈ ne peggeˈ akkalan iye. Taˈu koˈ iye mikil para si pasōngannen.” Manjari paˈin si Isa, “Meˈ aˈa manggaˈi manuhut Tuhanin akkalan teˈed amban meˈ aˈa manuhut Tuhanin, peggeˈ taˈu siye maˈuntungan saweˈden para si di kahāpanden.
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 “Hangkan akahante kaˈam,” paˈin si Isa, “gunahun bi alataˈbi tuˈu si dunyahin paghinang hāp, supaya bang taˈabut kaˈam matey duk gaˈi ne tagunabi alataˈbin, tinayimaˈ du kaˈam laˈi si lahat patennaˈanbi salama-lamahin.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 Bang kapangandelan aˈahin si alataˈ kuweˈahat, kapangandelan du isab iye si alataˈ ekka. Damikkiyan isab bang aˈahin gaˈi kapangandelan si alataˈ kuweˈahat, gaˈi du isab iye kapangandelan si alataˈ ekka.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 Na, bang kaˈam pinasukuˈan alataˈ tuˈu si dunya inin bu gaˈi kaˈam kapangandelan, asal gaˈi pinangandel si kaˈam alataˈ mabennalin.
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Duk bang gaˈi kaˈam kapangandelan ngantan alataˈ dumaˈin si kaˈamin, gaˈi pinangurung si kaˈam sukuˈ si kaˈamin.
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 “Gaˈ niyaˈ daraˈakan makajari magbanyagaˈ si duwe amu. Peggeˈ kalasahanne iyan dambuwaˈin duk kabunsihanne dambuwaˈin. Atawa tuhutne teˈed dambuwaˈin duk gaˈi asipne dambuwaˈin. Bang pilakin mamahalgaˈ si kaˈamin, gaˈi kaˈam makajari maghinang isab si Tuhan.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Takale weˈ meˈ Pariseohin meˈ pinaˈin si Isa miyaˈan. Pinagsayehan si Isa weˈ de peggeˈ sinna siye si pilak.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 Saguwaˈ paˈin si Isa si siye, “Kaˈam iyan magpakite si aˈa weˈ bentel kaˈam, saguwaˈ kataˈuhan Tuhanin du dem ateybin. Meˈ kinimmatan mahalgaˈ weˈ meˈ aˈahin, gaˈ du niyaˈ kagunahanne bang si Tuhan.
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 “Masa gaˈ pe pitu si Yahiya magpandi-pandi meˈ aˈahin, iye minahalayakin sabab saraˈ si Musahin duk meˈ tasulat kanabihanin. Saguwaˈ kemuwe pitu Yahiya duk sampay maˈin iye minahalayakin aka-aka hāp sabab pagbayaˈan Tuhanin duk meˈ aˈahin magtuyuˈ teˈed duk siye umasek pī si pagbayaˈan Tuhanin.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 Saguwaˈ saraˈ si Musahin asal gaˈi du pinda kapatutnen. Mura pe ilūnan bulak duk langitin amban dambuwaˈ balis si saraˈin ginantiˈan.”
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 Paˈin si Isa pe, “Sine-sine nimanan andanen bu maganda seddili, magjina iye. Duk sine-sine maganda si dende bituwanan, magjina iye.”
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 Ubus paˈin si Isa, “Niyaˈ dambuwaˈ aˈa dayahan, luwal magsemmek mahalgaˈ manamal duk kahabaˈ ellew hāp hadja kinakannen. Gaˈ niyaˈ kulang si iye.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Duk niyaˈ isab aˈa miskin, ēnnen si Lasarus. Lapat puhuˈnen weˈ dugsal. Kahabaˈ ellew binoˈo iye pī si tarangka lumaˈ aˈa madayahan miyaˈan.
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 Peggeˈ kabayaˈannen bang du siˈ iye kaˈurungan meˈ lebbi-lebbi kinakan aˈa dayahanin duk iye makaˈakan. Bisan meˈ asuhin pī ngandelatan meˈ dugsalnen.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 Manjari matey aˈa mamiskin miyaˈan duk binoˈo iye weˈ meˈ malaˈikatin pī si palaˈihan Ibrahimin si surgaˈ. Ubus matey du isab aˈa dayahanin duk kinubul iye.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Laˈi si ahilat kapeddiˈan manamal aˈa dayahanin. Pahangad iye duk takitene laˈi si katalahan Ibrahim. Takitene isab si Lasarus laˈi si bihing Ibrahim.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Magtawus iye ngalingan pu si Ibrahim. ‘O Apuˈ Ibrahim,’ paˈinne. ‘Maˈaseˈ ne kew si aku. Daˈakun Lasarus pitu. Ambat patottokne timbōˈnen dem boheˈ bu pettakanne dellaˈkun peggeˈ peddiˈan ku teˈed tuˈu dem ebbut inin.’
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 Saguwaˈ paˈin Ibrahim, ‘Bagay, essebun weˈ tasangkanu ne kēmon bayuˈ-bayuˈan mahāpin kaˈellumnun, bu si Lasarus tasangkanen malaˈatin. Saguwaˈ kuweˈitu hāp ne pāsahannen tuˈu, bu kaˈu magsandal peddiˈ.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 Duk dumaˈin hadja inin, saguwaˈ si ellette bi niyaˈ kongkong luha pinapī, supaya matuˈu mabayaˈ mapiyuhin gaˈi tapiyu, duk damikkiyan maluˈuhin gaˈi tapitu.’
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 Manjari paˈin aˈa dayahanin, ‘Bang sa iyan, Apuˈ, gaˈ dapatku. Saguwaˈ pabuyuˈ-buyuˈ ku si kaˈu, daˈakun si Lasarus pī si lumaˈ samakun,
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 peggeˈ niyaˈ laˈi lime pungtinaˈiku lella. Daˈakun siye sinessaˈan pu Lasarus subey pindahande kawul-piˈilden supaya siye gaˈi tapitu si lahat pagsandalan peddiˈ inin.’
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 Saguwaˈ paˈin Ibrahim, ‘Laˈi du si siye meˈ tasulat si Musahin duk tasulat meˈ kanabihan sinduwehin. Ambat pakalede.’
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 ‘Gaˈi be pakalede, Apuˈ Ibrahim,’ paˈinne. ‘Saguwaˈ bang niyaˈ dambuwaˈ aˈa matey ellum balik bu pī si siye, asal pagsusunande iyan duseden duk lebbahande ne.’
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 Saguwaˈ paˈin Ibrahim si iye, ‘Bang gaˈi pakalede meˈ tasulat si Musahin duk meˈ kanabihan sinduwehin, gaˈi du siye iyan tasegeˈ bisan pe niyaˈ aˈa bakas matey bu ellum balik hap pī si siye ngakahan siye.’”
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.