Lucas 16

Yakan Bible (YKA_WBT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Manjari inakahan weˈ si Isa meˈ tindegnen dalilan seddili. Paˈinne, “Niyaˈ dambuwaˈ aˈa dayahan, hininang weˈ ne dambuwaˈ meˈ daraˈakannen tatungguˈ si meˈ alataˈnen kēmon. Manjari tasumbung si iye tatungguˈ miyaˈan weˈ luwal koˈ ngakkal duk pakaˈatanne alataˈ amunen.
1 Jesus disse aos seus discípulos:
2 Hangkan pinasan iye weˈ ne duk pagtekka iye, paˈin amunen si iye, ‘Ine teˈ takaleku sabab kaˈu inin? Sōnganun ne si aku listahan meˈ bayuˈ-bayuˈan si antanannun duk sīn mapaˈasek duk sīn mapaluwasin peggeˈ gaˈi ne kew hinangku tatungguˈ.’
2 Por isso ele o chamou e disse: “Eu andei ouvindo umas coisas a respeito de você. Agora preste contas da sua administração porque você não pode mais continuar como meu administrador.”
3 Paˈin daraˈakanin si dine, ‘Ine enteˈ hinangku kuweˈitu? Tiyaˈ ne ku patahalaˈ amukun. Gaˈi ne ku basag maghinang si bulak duk leman ku isab māku-māku sīn.
3 — Aí o administrador pensou: “O patrão está me despedindo. E, agora, o que é que eu vou fazer? Não tenho forças para cavar a terra e tenho vergonha de pedir esmola.
4 A, kataˈuhanku ne,’ paˈinne, ‘bang ine subey hininangkun, duk bang pinatahalaˈ ne ku amban hinangkun, niyaˈ du meˈ aˈa makajari papīhanku.’
4 Ah! Já sei o que vou fazer… Assim, quando for mandado embora, terei amigos que me receberão nas suas casas.”
5 Manjari ilinganan weˈ ne dangan-dangan kēmon meˈ taga utang si amunen. Paˈinne si dehellu mapīhin, ‘Piye utangnun si amukun?’
5 — Então ele chamou todos os devedores do patrão e perguntou para o primeiro: “Quanto é que você está devendo para o meu patrão?”
6 ‘Dahatus mital isellan,’ sambungnen. Manjari paˈinne si iye, ‘Tiyaˈ disibunun. Ningkoloˈ kew padayiˈ bu sulatun luˈu limempūˈ mital hadja.’
6 — “Cem barris de azeite!” — respondeu ele.
7 Duk paˈinne si dambuwaˈin, ‘Kaˈu, piye utangnun?’ Paˈinne, ‘Dahatus karut paley.’ Manjari paˈinne si iye, ‘Tiyaˈ disibunun, sulatun luˈu walumpūˈ.’
7 — Para o outro ele perguntou: “E você, quanto está devendo?”
8 Pagkale amunen hininang daraˈakanne mangakkal miyaˈan, sinanglitan pe iye weˈ ne peggeˈ akkalan iye. Taˈu koˈ iye mikil para si pasōngannen.” Manjari paˈin si Isa, “Meˈ aˈa manggaˈi manuhut Tuhanin akkalan teˈed amban meˈ aˈa manuhut Tuhanin, peggeˈ taˈu siye maˈuntungan saweˈden para si di kahāpanden.
8 — E o patrão desse administrador desonesto o elogiou pela sua esperteza. E Jesus continuou:
9 “Hangkan akahante kaˈam,” paˈin si Isa, “gunahun bi alataˈbi tuˈu si dunyahin paghinang hāp, supaya bang taˈabut kaˈam matey duk gaˈi ne tagunabi alataˈbin, tinayimaˈ du kaˈam laˈi si lahat patennaˈanbi salama-lamahin.
9 Por isso eu digo a vocês: usem as riquezas deste mundo para conseguir amigos a fim de que, quando as riquezas faltarem, eles recebam vocês no lar eterno.
10 Bang kapangandelan aˈahin si alataˈ kuweˈahat, kapangandelan du isab iye si alataˈ ekka. Damikkiyan isab bang aˈahin gaˈi kapangandelan si alataˈ kuweˈahat, gaˈi du isab iye kapangandelan si alataˈ ekka.
10 Quem é fiel nas coisas pequenas também será nas grandes; e quem é desonesto nas coisas pequenas também será nas grandes.
11 Na, bang kaˈam pinasukuˈan alataˈ tuˈu si dunya inin bu gaˈi kaˈam kapangandelan, asal gaˈi pinangandel si kaˈam alataˈ mabennalin.
11 Pois, se vocês não forem honestos com as riquezas deste mundo, quem vai pôr vocês para tomar conta das riquezas verdadeiras?
12 Duk bang gaˈi kaˈam kapangandelan ngantan alataˈ dumaˈin si kaˈamin, gaˈi pinangurung si kaˈam sukuˈ si kaˈamin.
12 E, se não forem honestos com o que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 “Gaˈ niyaˈ daraˈakan makajari magbanyagaˈ si duwe amu. Peggeˈ kalasahanne iyan dambuwaˈin duk kabunsihanne dambuwaˈin. Atawa tuhutne teˈed dambuwaˈin duk gaˈi asipne dambuwaˈin. Bang pilakin mamahalgaˈ si kaˈamin, gaˈi kaˈam makajari maghinang isab si Tuhan.”
13 — Um escravo não pode servir a dois donos ao mesmo tempo, pois vai rejeitar um e preferir o outro; ou será fiel a um e desprezará o outro. Vocês não podem servir a Deus e também servir ao dinheiro.
14 Takale weˈ meˈ Pariseohin meˈ pinaˈin si Isa miyaˈan. Pinagsayehan si Isa weˈ de peggeˈ sinna siye si pilak.
14 Os fariseus ouviram isso e zombaram de Jesus porque amavam o dinheiro.
15 Saguwaˈ paˈin si Isa si siye, “Kaˈam iyan magpakite si aˈa weˈ bentel kaˈam, saguwaˈ kataˈuhan Tuhanin du dem ateybin. Meˈ kinimmatan mahalgaˈ weˈ meˈ aˈahin, gaˈ du niyaˈ kagunahanne bang si Tuhan.
15 Então Jesus disse a eles:
16 “Masa gaˈ pe pitu si Yahiya magpandi-pandi meˈ aˈahin, iye minahalayakin sabab saraˈ si Musahin duk meˈ tasulat kanabihanin. Saguwaˈ kemuwe pitu Yahiya duk sampay maˈin iye minahalayakin aka-aka hāp sabab pagbayaˈan Tuhanin duk meˈ aˈahin magtuyuˈ teˈed duk siye umasek pī si pagbayaˈan Tuhanin.
16 — A
17 Saguwaˈ saraˈ si Musahin asal gaˈi du pinda kapatutnen. Mura pe ilūnan bulak duk langitin amban dambuwaˈ balis si saraˈin ginantiˈan.”
17 — É mais fácil o céu e a terra desaparecerem do que ser tirado um simples acento de qualquer palavra da Lei.
18 Paˈin si Isa pe, “Sine-sine nimanan andanen bu maganda seddili, magjina iye. Duk sine-sine maganda si dende bituwanan, magjina iye.”
18 — Se um homem se divorciar e casar com outra mulher, comete adultério. E quem casar com a mulher divorciada também comete adultério.
19 Ubus paˈin si Isa, “Niyaˈ dambuwaˈ aˈa dayahan, luwal magsemmek mahalgaˈ manamal duk kahabaˈ ellew hāp hadja kinakannen. Gaˈ niyaˈ kulang si iye.
19 Jesus continuou:
20 Duk niyaˈ isab aˈa miskin, ēnnen si Lasarus. Lapat puhuˈnen weˈ dugsal. Kahabaˈ ellew binoˈo iye pī si tarangka lumaˈ aˈa madayahan miyaˈan.
20 Havia também um homem pobre, chamado Lázaro, que tinha o corpo coberto de feridas, e que costumavam largar perto da casa do rico.
21 Peggeˈ kabayaˈannen bang du siˈ iye kaˈurungan meˈ lebbi-lebbi kinakan aˈa dayahanin duk iye makaˈakan. Bisan meˈ asuhin pī ngandelatan meˈ dugsalnen.
21 Lázaro ficava ali, procurando matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do homem rico. E até os cachorros vinham lamber as suas feridas.
22 Manjari matey aˈa mamiskin miyaˈan duk binoˈo iye weˈ meˈ malaˈikatin pī si palaˈihan Ibrahimin si surgaˈ. Ubus matey du isab aˈa dayahanin duk kinubul iye.
22 O pobre morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão, na festa do céu. O rico também morreu e foi sepultado.
23 Laˈi si ahilat kapeddiˈan manamal aˈa dayahanin. Pahangad iye duk takitene laˈi si katalahan Ibrahim. Takitene isab si Lasarus laˈi si bihing Ibrahim.
23 Ele sofria muito no
24 Magtawus iye ngalingan pu si Ibrahim. ‘O Apuˈ Ibrahim,’ paˈinne. ‘Maˈaseˈ ne kew si aku. Daˈakun Lasarus pitu. Ambat patottokne timbōˈnen dem boheˈ bu pettakanne dellaˈkun peggeˈ peddiˈan ku teˈed tuˈu dem ebbut inin.’
24 Então gritou: “Pai Abraão, tenha pena de mim! Mande que Lázaro molhe o dedo na água e venha refrescar a minha língua porque estou sofrendo muito neste fogo!”
25 Saguwaˈ paˈin Ibrahim, ‘Bagay, essebun weˈ tasangkanu ne kēmon bayuˈ-bayuˈan mahāpin kaˈellumnun, bu si Lasarus tasangkanen malaˈatin. Saguwaˈ kuweˈitu hāp ne pāsahannen tuˈu, bu kaˈu magsandal peddiˈ.
25 — Mas Abraão respondeu: “Meu filho, lembre que você recebeu na sua vida todas as coisas boas, porém Lázaro só recebeu o que era mau. E agora ele está feliz aqui, enquanto você está sofrendo.
26 Duk dumaˈin hadja inin, saguwaˈ si ellette bi niyaˈ kongkong luha pinapī, supaya matuˈu mabayaˈ mapiyuhin gaˈi tapiyu, duk damikkiyan maluˈuhin gaˈi tapitu.’
26 Além disso, há um grande abismo entre nós, de modo que os que querem atravessar daqui até vocês não podem, como também os daí não podem passar para cá.”
27 Manjari paˈin aˈa dayahanin, ‘Bang sa iyan, Apuˈ, gaˈ dapatku. Saguwaˈ pabuyuˈ-buyuˈ ku si kaˈu, daˈakun si Lasarus pī si lumaˈ samakun,
27 — O rico disse: “Nesse caso, Pai Abraão, peço que mande Lázaro até a casa do meu pai
28 peggeˈ niyaˈ laˈi lime pungtinaˈiku lella. Daˈakun siye sinessaˈan pu Lasarus subey pindahande kawul-piˈilden supaya siye gaˈi tapitu si lahat pagsandalan peddiˈ inin.’
28 porque eu tenho cinco irmãos. Deixe que ele vá e os avise para que assim não venham para este lugar de sofrimento.”
29 Saguwaˈ paˈin Ibrahim, ‘Laˈi du si siye meˈ tasulat si Musahin duk tasulat meˈ kanabihan sinduwehin. Ambat pakalede.’
29 — Mas Abraão respondeu: “Os seus irmãos têm a
30 ‘Gaˈi be pakalede, Apuˈ Ibrahim,’ paˈinne. ‘Saguwaˈ bang niyaˈ dambuwaˈ aˈa matey ellum balik bu pī si siye, asal pagsusunande iyan duseden duk lebbahande ne.’
30 — “Só isso não basta, Pai Abraão!”, respondeu o rico. “Porém, se alguém ressuscitar e for falar com eles, aí eles se arrependerão dos seus pecados.”
31 Saguwaˈ paˈin Ibrahim si iye, ‘Bang gaˈi pakalede meˈ tasulat si Musahin duk meˈ kanabihan sinduwehin, gaˈi du siye iyan tasegeˈ bisan pe niyaˈ aˈa bakas matey bu ellum balik hap pī si siye ngakahan siye.’”
31 — Mas Abraão respondeu: “Se eles não escutarem Moisés nem os profetas, não crerão, mesmo que alguém ressuscite.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.