Lucas 15
Yakan Bible (YKA_WBT) vs NVI
1 Dambuwaˈ ellew ekka meˈ aˈa magpāku-pāku sukey para si gubelno duk meˈ aˈa sinduwehin gaˈi nuhut saraˈ āgama, pī siye patapit pu si Isa peggeˈ bayaˈ siye pakale si usihatnen.
1 Todos os publicanos e "pecadores" estavam se reunindo para ouvi-lo.
2 Manjari meˈ Pariseohin duk meˈ guru si saraˈ āgamahin ngunub-ngunub, paˈinde, “Aˈa inin magtuhut-tuhut duk meˈ aˈa dusehanin duk sampay mangan magsawu siye.”
2 Mas os fariseus e os mestres da lei o criticavam: "Este homem recebe pecadores e come com eles".
3 Hangkan inaka weˈ si Isa si siye dalilan inin, paˈinne,
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “Saˈupama, bang niyaˈ kaˈam taga bili-bili dahatus ekkahannen bu ne niyaˈ dambuwaˈ sumapeˈ, ine enteˈ hinangbi? Bugtuˈ ambananbi siyampūˈ duk siyamin laˈi si kahayangan duk pī kaˈam miha dambuwaˈ masumapeˈin tiggelan gaˈi takasuwaˈbi.
4 "Qual de vocês que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma, não deixa as noventa e nove no campo e vai atrás da ovelha perdida, até encontrá-la?
5 Duk pagtakasuwaˈbi ne, sinna teˈed kaˈam hangkan pinippi weˈ bi binoˈo hap lumaˈ.
5 E quando a encontra, coloca-a alegremente sobre os ombros
6 Pagtekka si lumaˈ, ilinganan weˈ bi meˈ bagaybin duk meˈ saweˈbi magtapit lumaˈin dinaˈak magtipun laˈi si lumaˈbi, duk paˈinbi si siye, ‘Magkēg kite bi peggeˈ takasuwaˈku ne bili-biliku masumapeˈin.’
6 e vai para casa. Ao chegar, reúne seus amigos e vizinhos e diz: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha ovelha perdida’.
7 Akahante kaˈam,” paˈin si Isa, “damikkiyan du isab pasōng magkēg malaˈi si surgaˈin bang niyaˈ dambuwaˈ aˈa dusehan magsusun duk ngalebbahan dusenen amban magkēg siye sabab siyampūˈ duk siyam meˈ aˈa magpaˈin weˈ bentel siye duk gaˈi siye subey magsusun.”
7 Eu lhes digo que, da mesma forma, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não precisam arrepender-se".
8 “Atawa,” paˈinne, “saˈupama niyaˈ dende taga sampūˈ dublun bu ne lepas dambuwaˈin, ine enteˈ hinangne? Bugtuˈ mekket iye payitaˈan bu pahidanne dem lumaˈin duk pihane pahāp-hāp tiggelan gaˈi takasuwaˈne.
8 "Ou, qual é a mulher que, possuindo dez dracmas e, perdendo uma delas, não acende uma candeia, varre a casa e procura atentamente, até encontrá-la?
9 Duk pagtakasuwaˈne ne, lingananne meˈ bagaynen duk meˈ saweˈne magtapit lumaˈin dinaˈak magtipun si lumaˈne. Duk paˈinne si siye, ‘Magkēg kite bi, peggeˈ takasuwaˈku ne dublunku malepasin.’
9 E quando a encontra, reúne suas amigas e vizinhas e diz: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha moeda perdida’.
10 Akahante kaˈam,” paˈin si Isa, “damikkiyan magkēg du isab meˈ malaˈikat Tuhanin bang niyaˈ dambuwaˈ aˈa dusehan magsusun duk ngalebbahan dusenen.”
10 Eu lhes digo que, da mesma forma, há alegria na presença dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende".
11 Manjari paˈin si Isa pe, “Niyaˈ dambuwaˈ aˈa taga anak lella duwangan.
11 Jesus continuou: "Um homem tinha dois filhos.
12 Dambuwaˈ ellew paˈin salihin si samanen, ‘Ammaˈ, bahagiˈun ne alataˈnun duk pangurungun ne aku bahagiˈkun.’ Na, iye ne miyaˈan, binahagiˈ ne weˈ aˈahin alataˈnen si duwangan anaknen.
12 O mais novo disse ao seu pai: ‘Pai, quero a minha parte da herança’. Assim, ele repartiu sua propriedade entre eles.
13 Gaˈ tiggel, pinabellihan weˈ salihin bahagiˈnen, eddoˈne sīnnen, ubus bu lumengngan iye pī si lahat tala. Paglaˈi iye, inubus weˈ ne sīnnen si meˈ bayuˈ-bayuˈan gaˈ niyaˈ kagunahanne.
13 "Não muito tempo depois, o filho mais novo reuniu tudo o que tinha, e foi para uma região distante; e lá desperdiçou os seus bens vivendo irresponsavelmente.
14 Pagubus ne tagastune kēmon, bessuwang isab inunus teˈed lahat miyaˈan. Manjari kasukalan teˈed iye.
14 Depois de ter gasto tudo, houve uma grande fome em toda aquela região, e ele começou a passar necessidade.
15 Hangkan pī iye si dambuwaˈ aˈa si lahat miyaˈan duk manjari daraˈakanne. Dinaˈak iye pī weˈ aˈahin si bulakne ngipat meˈ bawi.
15 Por isso foi empregar-se com um dos cidadãos daquela região, que o mandou para o seu campo a fim de cuidar de porcos.
16 Hawal kawugtuˈnen, mabayaˈ ne kakanne bisan kinakan bawihin, saguwaˈ gaˈ niyaˈ ngurungan iye bisan ine.
16 Ele desejava encher o estômago com as vagens de alfarrobeira que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Manjari bahune makapikil kadupangannen duk paˈinne dem ateyne, ‘Kēmon daraˈakan samakun, maglabi-labi kinakanden. Bu aku inin tiyaˈ ne ku sōng matey tuˈu weˈ kawugtuˈin.
17 "Caindo em si, ele disse: ‘Quantos empregados de meu pai têm comida de sobra, e eu aqui, morrendo de fome!
18 Hāp pe ku moleˈ pī pu si Ammaˈ duk paˈinku si iye: Ammaˈ, kapagduse ku si Tuhan duk si kaˈu.
18 Eu me porei a caminho e voltarei para meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e contra ti.
19 Gaˈi ne ku pataˈ ēnannu anaknu. Kimmatanun ne ku hadja kuweˈ dambuwaˈ meˈ daraˈakannun.’
19 Não sou mais digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados’.
20 Ubus bu tahalaˈ ne iye duk lumengngan ne iye pī balik si samanen. “Saguwaˈ tala-tala pe iye, takite ne iye weˈ samanen. Maˈaseˈ teˈed samanen si iye duk magubas iye pī ngalipunesan anaknen.
20 A seguir, levantou-se e foi para seu pai. "Estando ainda longe, seu pai o viu e, cheio de compaixão, correu para seu filho, e o abraçou e beijou.
21 Paˈin anaknen si iye, ‘Ammaˈ, kapagduse ku si Tuhan duk si kaˈu. Gaˈi ne ku pataˈ ēnannu anaknu.’
21 "O filho lhe disse: ‘Pai, pequei contra o céu e contra ti. Não sou mais digno de ser chamado teu filho’.
22 Saguwaˈ ilinganan weˈ samanen meˈ daraˈakanin duk paˈinne si siye, ‘Palakkes kaˈam, boˈohun bi pitu semmek tamanan mahāp lu duk pasemmekanun bi iye. Pasinsimanun bi isab duk patehompaˈanun bi.
22 "Mas o pai disse aos seus servos: ‘Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Coloquem um anel em seu dedo e calçados em seus pés.
23 Ubus pī kaˈam, eddoˈun bi anak sapiˈ pinalemmekante bi ley bu sumbaliˈun bi. Magjamu-jamu kite bi duk maglami-lami.
23 Tragam o novilho gordo e matem-no. Vamos fazer uma festa e comemorar.
24 Peggeˈ anakku inin kuweˈ bakas matey, bu ellum du balik. Kuweˈ iye bakas lepas, bu tapoleˈ du.’ Manjari nagnaˈ ne siye maglami-lami.
24 Pois este meu filho estava morto e voltou à vida; estava perdido e foi achado’. E começaram a festejar.
25 “Saguwaˈ anakne sakahin baytu laˈi miyaˈan si tanaˈ. Pag hap lumaˈ ne iye duk sakaliˈ iye tapit, niyaˈ takalene magkulintang duk magpansak laˈi diyalem lumaˈden.
25 "Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando se aproximou da casa, ouviu a música e a dança.
26 Ilinganan weˈ ne dangan meˈ daraˈakanin duk tinilew weˈ ne bang ine paglami-lamihanin.
26 Então chamou um dos servos e perguntou-lhe o que estava acontecendo.
27 Paˈin daraˈakanin si iye, ‘Tekka ne salinun duk dinaˈak sinumbaliˈ weˈ samanun sapiˈ pinalemmekanin peggeˈ salinu inin gaˈ niyaˈ baya-bayane.’
27 Este lhe respondeu: ‘Seu irmão voltou, e seu pai matou o novilho gordo, porque o recebeu de volta são e salvo’.
28 Saguwaˈ astel iye duk gaˈi iye bayaˈ padiyalem. Paluwas samanen pī muyuˈ-muyuˈ iye binoˈo padiyalem.
28 "O filho mais velho encheu-se de ira, e não quis entrar. Então seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Saguwaˈ sambunganne samanen, paˈinne, ‘Payamanun Ammaˈ, piyen tahun ne paghinangku si kaˈuhin kuweˈ dambuwaˈ banyagaˈnu. Gaˈ niyaˈ pangandaˈakannu aku weˈ gaˈi hinangku. Saguwaˈ gaˈ ku bakas kaˈurungannu bisan dambuwaˈ anak kambing duk ku kapagjamu-jamu duk meˈ bagaykun.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: ‘Olha! todos esses anos tenho trabalhado como um escravo ao teu serviço e nunca desobedeci às tuas ordens. Mas tu nunca me deste nem um cabrito para eu festejar com os meus amigos.
30 Saguwaˈ pagtekka pitu anaknu iyan, pagubus pakaˈatanne alataˈnun si meˈ dende dupang, sinumbaliˈ ne weˈ nu para si iye sapiˈ pinalemmekannun.’
30 Mas quando volta para casa esse seu filho, que esbanjou os teus bens com as prostitutas, matas o novilho gordo para ele! ’
31 ‘Totoˈ,’ paˈin samanen, ‘luwal du kew tuˈu si aku duk kēmon maniyaˈ si akuhin, si kaˈu du.
31 "Disse o pai: ‘Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que tenho é seu.
32 Talep kite maglami-lami duk magkēg, peggeˈ salinu iyan kuweˈ bakas matey, bu ellum du balik. Kuweˈ iye bakas lepas, bu tapoleˈ du.’”
32 Mas nós tínhamos que comemorar e alegrar-nos, porque este seu irmão estava morto e voltou à vida, estava perdido e foi achado’ ".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.