Lucas 15
Yakan Bible (YKA_WBT) vs ARA
1 Dambuwaˈ ellew ekka meˈ aˈa magpāku-pāku sukey para si gubelno duk meˈ aˈa sinduwehin gaˈi nuhut saraˈ āgama, pī siye patapit pu si Isa peggeˈ bayaˈ siye pakale si usihatnen.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Manjari meˈ Pariseohin duk meˈ guru si saraˈ āgamahin ngunub-ngunub, paˈinde, “Aˈa inin magtuhut-tuhut duk meˈ aˈa dusehanin duk sampay mangan magsawu siye.”
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Hangkan inaka weˈ si Isa si siye dalilan inin, paˈinne,
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 “Saˈupama, bang niyaˈ kaˈam taga bili-bili dahatus ekkahannen bu ne niyaˈ dambuwaˈ sumapeˈ, ine enteˈ hinangbi? Bugtuˈ ambananbi siyampūˈ duk siyamin laˈi si kahayangan duk pī kaˈam miha dambuwaˈ masumapeˈin tiggelan gaˈi takasuwaˈbi.
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Duk pagtakasuwaˈbi ne, sinna teˈed kaˈam hangkan pinippi weˈ bi binoˈo hap lumaˈ.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Pagtekka si lumaˈ, ilinganan weˈ bi meˈ bagaybin duk meˈ saweˈbi magtapit lumaˈin dinaˈak magtipun laˈi si lumaˈbi, duk paˈinbi si siye, ‘Magkēg kite bi peggeˈ takasuwaˈku ne bili-biliku masumapeˈin.’
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Akahante kaˈam,” paˈin si Isa, “damikkiyan du isab pasōng magkēg malaˈi si surgaˈin bang niyaˈ dambuwaˈ aˈa dusehan magsusun duk ngalebbahan dusenen amban magkēg siye sabab siyampūˈ duk siyam meˈ aˈa magpaˈin weˈ bentel siye duk gaˈi siye subey magsusun.”
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Atawa,” paˈinne, “saˈupama niyaˈ dende taga sampūˈ dublun bu ne lepas dambuwaˈin, ine enteˈ hinangne? Bugtuˈ mekket iye payitaˈan bu pahidanne dem lumaˈin duk pihane pahāp-hāp tiggelan gaˈi takasuwaˈne.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Duk pagtakasuwaˈne ne, lingananne meˈ bagaynen duk meˈ saweˈne magtapit lumaˈin dinaˈak magtipun si lumaˈne. Duk paˈinne si siye, ‘Magkēg kite bi, peggeˈ takasuwaˈku ne dublunku malepasin.’
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Akahante kaˈam,” paˈin si Isa, “damikkiyan magkēg du isab meˈ malaˈikat Tuhanin bang niyaˈ dambuwaˈ aˈa dusehan magsusun duk ngalebbahan dusenen.”
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Manjari paˈin si Isa pe, “Niyaˈ dambuwaˈ aˈa taga anak lella duwangan.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Dambuwaˈ ellew paˈin salihin si samanen, ‘Ammaˈ, bahagiˈun ne alataˈnun duk pangurungun ne aku bahagiˈkun.’ Na, iye ne miyaˈan, binahagiˈ ne weˈ aˈahin alataˈnen si duwangan anaknen.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Gaˈ tiggel, pinabellihan weˈ salihin bahagiˈnen, eddoˈne sīnnen, ubus bu lumengngan iye pī si lahat tala. Paglaˈi iye, inubus weˈ ne sīnnen si meˈ bayuˈ-bayuˈan gaˈ niyaˈ kagunahanne.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Pagubus ne tagastune kēmon, bessuwang isab inunus teˈed lahat miyaˈan. Manjari kasukalan teˈed iye.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Hangkan pī iye si dambuwaˈ aˈa si lahat miyaˈan duk manjari daraˈakanne. Dinaˈak iye pī weˈ aˈahin si bulakne ngipat meˈ bawi.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Hawal kawugtuˈnen, mabayaˈ ne kakanne bisan kinakan bawihin, saguwaˈ gaˈ niyaˈ ngurungan iye bisan ine.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Manjari bahune makapikil kadupangannen duk paˈinne dem ateyne, ‘Kēmon daraˈakan samakun, maglabi-labi kinakanden. Bu aku inin tiyaˈ ne ku sōng matey tuˈu weˈ kawugtuˈin.
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Hāp pe ku moleˈ pī pu si Ammaˈ duk paˈinku si iye: Ammaˈ, kapagduse ku si Tuhan duk si kaˈu.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Gaˈi ne ku pataˈ ēnannu anaknu. Kimmatanun ne ku hadja kuweˈ dambuwaˈ meˈ daraˈakannun.’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Ubus bu tahalaˈ ne iye duk lumengngan ne iye pī balik si samanen. “Saguwaˈ tala-tala pe iye, takite ne iye weˈ samanen. Maˈaseˈ teˈed samanen si iye duk magubas iye pī ngalipunesan anaknen.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Paˈin anaknen si iye, ‘Ammaˈ, kapagduse ku si Tuhan duk si kaˈu. Gaˈi ne ku pataˈ ēnannu anaknu.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Saguwaˈ ilinganan weˈ samanen meˈ daraˈakanin duk paˈinne si siye, ‘Palakkes kaˈam, boˈohun bi pitu semmek tamanan mahāp lu duk pasemmekanun bi iye. Pasinsimanun bi isab duk patehompaˈanun bi.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Ubus pī kaˈam, eddoˈun bi anak sapiˈ pinalemmekante bi ley bu sumbaliˈun bi. Magjamu-jamu kite bi duk maglami-lami.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Peggeˈ anakku inin kuweˈ bakas matey, bu ellum du balik. Kuweˈ iye bakas lepas, bu tapoleˈ du.’ Manjari nagnaˈ ne siye maglami-lami.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Saguwaˈ anakne sakahin baytu laˈi miyaˈan si tanaˈ. Pag hap lumaˈ ne iye duk sakaliˈ iye tapit, niyaˈ takalene magkulintang duk magpansak laˈi diyalem lumaˈden.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Ilinganan weˈ ne dangan meˈ daraˈakanin duk tinilew weˈ ne bang ine paglami-lamihanin.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Paˈin daraˈakanin si iye, ‘Tekka ne salinun duk dinaˈak sinumbaliˈ weˈ samanun sapiˈ pinalemmekanin peggeˈ salinu inin gaˈ niyaˈ baya-bayane.’
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Saguwaˈ astel iye duk gaˈi iye bayaˈ padiyalem. Paluwas samanen pī muyuˈ-muyuˈ iye binoˈo padiyalem.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Saguwaˈ sambunganne samanen, paˈinne, ‘Payamanun Ammaˈ, piyen tahun ne paghinangku si kaˈuhin kuweˈ dambuwaˈ banyagaˈnu. Gaˈ niyaˈ pangandaˈakannu aku weˈ gaˈi hinangku. Saguwaˈ gaˈ ku bakas kaˈurungannu bisan dambuwaˈ anak kambing duk ku kapagjamu-jamu duk meˈ bagaykun.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Saguwaˈ pagtekka pitu anaknu iyan, pagubus pakaˈatanne alataˈnun si meˈ dende dupang, sinumbaliˈ ne weˈ nu para si iye sapiˈ pinalemmekannun.’
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 ‘Totoˈ,’ paˈin samanen, ‘luwal du kew tuˈu si aku duk kēmon maniyaˈ si akuhin, si kaˈu du.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Talep kite maglami-lami duk magkēg, peggeˈ salinu iyan kuweˈ bakas matey, bu ellum du balik. Kuweˈ iye bakas lepas, bu tapoleˈ du.’”
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.