Lucas 15

Yakan Bible (YKA_WBT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Dambuwaˈ ellew ekka meˈ aˈa magpāku-pāku sukey para si gubelno duk meˈ aˈa sinduwehin gaˈi nuhut saraˈ āgama, pī siye patapit pu si Isa peggeˈ bayaˈ siye pakale si usihatnen.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Manjari meˈ Pariseohin duk meˈ guru si saraˈ āgamahin ngunub-ngunub, paˈinde, “Aˈa inin magtuhut-tuhut duk meˈ aˈa dusehanin duk sampay mangan magsawu siye.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Hangkan inaka weˈ si Isa si siye dalilan inin, paˈinne,
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 “Saˈupama, bang niyaˈ kaˈam taga bili-bili dahatus ekkahannen bu ne niyaˈ dambuwaˈ sumapeˈ, ine enteˈ hinangbi? Bugtuˈ ambananbi siyampūˈ duk siyamin laˈi si kahayangan duk pī kaˈam miha dambuwaˈ masumapeˈin tiggelan gaˈi takasuwaˈbi.
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Duk pagtakasuwaˈbi ne, sinna teˈed kaˈam hangkan pinippi weˈ bi binoˈo hap lumaˈ.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Pagtekka si lumaˈ, ilinganan weˈ bi meˈ bagaybin duk meˈ saweˈbi magtapit lumaˈin dinaˈak magtipun laˈi si lumaˈbi, duk paˈinbi si siye, ‘Magkēg kite bi peggeˈ takasuwaˈku ne bili-biliku masumapeˈin.’
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Akahante kaˈam,” paˈin si Isa, “damikkiyan du isab pasōng magkēg malaˈi si surgaˈin bang niyaˈ dambuwaˈ aˈa dusehan magsusun duk ngalebbahan dusenen amban magkēg siye sabab siyampūˈ duk siyam meˈ aˈa magpaˈin weˈ bentel siye duk gaˈi siye subey magsusun.”
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Atawa,” paˈinne, “saˈupama niyaˈ dende taga sampūˈ dublun bu ne lepas dambuwaˈin, ine enteˈ hinangne? Bugtuˈ mekket iye payitaˈan bu pahidanne dem lumaˈin duk pihane pahāp-hāp tiggelan gaˈi takasuwaˈne.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Duk pagtakasuwaˈne ne, lingananne meˈ bagaynen duk meˈ saweˈne magtapit lumaˈin dinaˈak magtipun si lumaˈne. Duk paˈinne si siye, ‘Magkēg kite bi, peggeˈ takasuwaˈku ne dublunku malepasin.’
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Akahante kaˈam,” paˈin si Isa, “damikkiyan magkēg du isab meˈ malaˈikat Tuhanin bang niyaˈ dambuwaˈ aˈa dusehan magsusun duk ngalebbahan dusenen.”
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Manjari paˈin si Isa pe, “Niyaˈ dambuwaˈ aˈa taga anak lella duwangan.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Dambuwaˈ ellew paˈin salihin si samanen, ‘Ammaˈ, bahagiˈun ne alataˈnun duk pangurungun ne aku bahagiˈkun.’ Na, iye ne miyaˈan, binahagiˈ ne weˈ aˈahin alataˈnen si duwangan anaknen.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Gaˈ tiggel, pinabellihan weˈ salihin bahagiˈnen, eddoˈne sīnnen, ubus bu lumengngan iye pī si lahat tala. Paglaˈi iye, inubus weˈ ne sīnnen si meˈ bayuˈ-bayuˈan gaˈ niyaˈ kagunahanne.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Pagubus ne tagastune kēmon, bessuwang isab inunus teˈed lahat miyaˈan. Manjari kasukalan teˈed iye.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Hangkan pī iye si dambuwaˈ aˈa si lahat miyaˈan duk manjari daraˈakanne. Dinaˈak iye pī weˈ aˈahin si bulakne ngipat meˈ bawi.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Hawal kawugtuˈnen, mabayaˈ ne kakanne bisan kinakan bawihin, saguwaˈ gaˈ niyaˈ ngurungan iye bisan ine.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Manjari bahune makapikil kadupangannen duk paˈinne dem ateyne, ‘Kēmon daraˈakan samakun, maglabi-labi kinakanden. Bu aku inin tiyaˈ ne ku sōng matey tuˈu weˈ kawugtuˈin.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Hāp pe ku moleˈ pī pu si Ammaˈ duk paˈinku si iye: Ammaˈ, kapagduse ku si Tuhan duk si kaˈu.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Gaˈi ne ku pataˈ ēnannu anaknu. Kimmatanun ne ku hadja kuweˈ dambuwaˈ meˈ daraˈakannun.’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Ubus bu tahalaˈ ne iye duk lumengngan ne iye pī balik si samanen. “Saguwaˈ tala-tala pe iye, takite ne iye weˈ samanen. Maˈaseˈ teˈed samanen si iye duk magubas iye pī ngalipunesan anaknen.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Paˈin anaknen si iye, ‘Ammaˈ, kapagduse ku si Tuhan duk si kaˈu. Gaˈi ne ku pataˈ ēnannu anaknu.’
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Saguwaˈ ilinganan weˈ samanen meˈ daraˈakanin duk paˈinne si siye, ‘Palakkes kaˈam, boˈohun bi pitu semmek tamanan mahāp lu duk pasemmekanun bi iye. Pasinsimanun bi isab duk patehompaˈanun bi.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Ubus pī kaˈam, eddoˈun bi anak sapiˈ pinalemmekante bi ley bu sumbaliˈun bi. Magjamu-jamu kite bi duk maglami-lami.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Peggeˈ anakku inin kuweˈ bakas matey, bu ellum du balik. Kuweˈ iye bakas lepas, bu tapoleˈ du.’ Manjari nagnaˈ ne siye maglami-lami.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Saguwaˈ anakne sakahin baytu laˈi miyaˈan si tanaˈ. Pag hap lumaˈ ne iye duk sakaliˈ iye tapit, niyaˈ takalene magkulintang duk magpansak laˈi diyalem lumaˈden.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Ilinganan weˈ ne dangan meˈ daraˈakanin duk tinilew weˈ ne bang ine paglami-lamihanin.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Paˈin daraˈakanin si iye, ‘Tekka ne salinun duk dinaˈak sinumbaliˈ weˈ samanun sapiˈ pinalemmekanin peggeˈ salinu inin gaˈ niyaˈ baya-bayane.’
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Saguwaˈ astel iye duk gaˈi iye bayaˈ padiyalem. Paluwas samanen pī muyuˈ-muyuˈ iye binoˈo padiyalem.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Saguwaˈ sambunganne samanen, paˈinne, ‘Payamanun Ammaˈ, piyen tahun ne paghinangku si kaˈuhin kuweˈ dambuwaˈ banyagaˈnu. Gaˈ niyaˈ pangandaˈakannu aku weˈ gaˈi hinangku. Saguwaˈ gaˈ ku bakas kaˈurungannu bisan dambuwaˈ anak kambing duk ku kapagjamu-jamu duk meˈ bagaykun.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Saguwaˈ pagtekka pitu anaknu iyan, pagubus pakaˈatanne alataˈnun si meˈ dende dupang, sinumbaliˈ ne weˈ nu para si iye sapiˈ pinalemmekannun.’
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 ‘Totoˈ,’ paˈin samanen, ‘luwal du kew tuˈu si aku duk kēmon maniyaˈ si akuhin, si kaˈu du.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Talep kite maglami-lami duk magkēg, peggeˈ salinu iyan kuweˈ bakas matey, bu ellum du balik. Kuweˈ iye bakas lepas, bu tapoleˈ du.’”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.