Lucas 15
Yakan Bible (YKA_WBT) vs ARC
1 Dambuwaˈ ellew ekka meˈ aˈa magpāku-pāku sukey para si gubelno duk meˈ aˈa sinduwehin gaˈi nuhut saraˈ āgama, pī siye patapit pu si Isa peggeˈ bayaˈ siye pakale si usihatnen.
1 E chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Manjari meˈ Pariseohin duk meˈ guru si saraˈ āgamahin ngunub-ngunub, paˈinde, “Aˈa inin magtuhut-tuhut duk meˈ aˈa dusehanin duk sampay mangan magsawu siye.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Hangkan inaka weˈ si Isa si siye dalilan inin, paˈinne,
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 “Saˈupama, bang niyaˈ kaˈam taga bili-bili dahatus ekkahannen bu ne niyaˈ dambuwaˈ sumapeˈ, ine enteˈ hinangbi? Bugtuˈ ambananbi siyampūˈ duk siyamin laˈi si kahayangan duk pī kaˈam miha dambuwaˈ masumapeˈin tiggelan gaˈi takasuwaˈbi.
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e não vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Duk pagtakasuwaˈbi ne, sinna teˈed kaˈam hangkan pinippi weˈ bi binoˈo hap lumaˈ.
5 E, achando-a, a põe sobre seus ombros, cheio de júbilo;
6 Pagtekka si lumaˈ, ilinganan weˈ bi meˈ bagaybin duk meˈ saweˈbi magtapit lumaˈin dinaˈak magtipun laˈi si lumaˈbi, duk paˈinbi si siye, ‘Magkēg kite bi peggeˈ takasuwaˈku ne bili-biliku masumapeˈin.’
6 e, chegando à sua casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque perdida.
7 Akahante kaˈam,” paˈin si Isa, “damikkiyan du isab pasōng magkēg malaˈi si surgaˈin bang niyaˈ dambuwaˈ aˈa dusehan magsusun duk ngalebbahan dusenen amban magkēg siye sabab siyampūˈ duk siyam meˈ aˈa magpaˈin weˈ bentel siye duk gaˈi siye subey magsusun.”
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Atawa,” paˈinne, “saˈupama niyaˈ dende taga sampūˈ dublun bu ne lepas dambuwaˈin, ine enteˈ hinangne? Bugtuˈ mekket iye payitaˈan bu pahidanne dem lumaˈin duk pihane pahāp-hāp tiggelan gaˈi takasuwaˈne.
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até
9 Duk pagtakasuwaˈne ne, lingananne meˈ bagaynen duk meˈ saweˈne magtapit lumaˈin dinaˈak magtipun si lumaˈne. Duk paˈinne si siye, ‘Magkēg kite bi, peggeˈ takasuwaˈku ne dublunku malepasin.’
9 E, achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Akahante kaˈam,” paˈin si Isa, “damikkiyan magkēg du isab meˈ malaˈikat Tuhanin bang niyaˈ dambuwaˈ aˈa dusehan magsusun duk ngalebbahan dusenen.”
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Manjari paˈin si Isa pe, “Niyaˈ dambuwaˈ aˈa taga anak lella duwangan.
11 E disse:
12 Dambuwaˈ ellew paˈin salihin si samanen, ‘Ammaˈ, bahagiˈun ne alataˈnun duk pangurungun ne aku bahagiˈkun.’ Na, iye ne miyaˈan, binahagiˈ ne weˈ aˈahin alataˈnen si duwangan anaknen.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte da fazenda que por eles a fazenda.
13 Gaˈ tiggel, pinabellihan weˈ salihin bahagiˈnen, eddoˈne sīnnen, ubus bu lumengngan iye pī si lahat tala. Paglaˈi iye, inubus weˈ ne sīnnen si meˈ bayuˈ-bayuˈan gaˈ niyaˈ kagunahanne.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua e ali desperdiçou a sua fazenda, vivendo dissolutamente.
14 Pagubus ne tagastune kēmon, bessuwang isab inunus teˈed lahat miyaˈan. Manjari kasukalan teˈed iye.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Hangkan pī iye si dambuwaˈ aˈa si lahat miyaˈan duk manjari daraˈakanne. Dinaˈak iye pī weˈ aˈahin si bulakne ngipat meˈ bawi.
15 E foi e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Hawal kawugtuˈnen, mabayaˈ ne kakanne bisan kinakan bawihin, saguwaˈ gaˈ niyaˈ ngurungan iye bisan ine.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Manjari bahune makapikil kadupangannen duk paˈinne dem ateyne, ‘Kēmon daraˈakan samakun, maglabi-labi kinakanden. Bu aku inin tiyaˈ ne ku sōng matey tuˈu weˈ kawugtuˈin.
17 E, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Hāp pe ku moleˈ pī pu si Ammaˈ duk paˈinku si iye: Ammaˈ, kapagduse ku si Tuhan duk si kaˈu.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti.
19 Gaˈi ne ku pataˈ ēnannu anaknu. Kimmatanun ne ku hadja kuweˈ dambuwaˈ meˈ daraˈakannun.’
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus trabalhadores.
20 Ubus bu tahalaˈ ne iye duk lumengngan ne iye pī balik si samanen. “Saguwaˈ tala-tala pe iye, takite ne iye weˈ samanen. Maˈaseˈ teˈed samanen si iye duk magubas iye pī ngalipunesan anaknen.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Paˈin anaknen si iye, ‘Ammaˈ, kapagduse ku si Tuhan duk si kaˈu. Gaˈi ne ku pataˈ ēnannu anaknu.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Saguwaˈ ilinganan weˈ samanen meˈ daraˈakanin duk paˈinne si siye, ‘Palakkes kaˈam, boˈohun bi pitu semmek tamanan mahāp lu duk pasemmekanun bi iye. Pasinsimanun bi isab duk patehompaˈanun bi.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão e sandálias nos pés,
23 Ubus pī kaˈam, eddoˈun bi anak sapiˈ pinalemmekante bi ley bu sumbaliˈun bi. Magjamu-jamu kite bi duk maglami-lami.
23 e trazei o bezerro cevado, e matai-
24 Peggeˈ anakku inin kuweˈ bakas matey, bu ellum du balik. Kuweˈ iye bakas lepas, bu tapoleˈ du.’ Manjari nagnaˈ ne siye maglami-lami.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 “Saguwaˈ anakne sakahin baytu laˈi miyaˈan si tanaˈ. Pag hap lumaˈ ne iye duk sakaliˈ iye tapit, niyaˈ takalene magkulintang duk magpansak laˈi diyalem lumaˈden.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e, quando veio e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Ilinganan weˈ ne dangan meˈ daraˈakanin duk tinilew weˈ ne bang ine paglami-lamihanin.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Paˈin daraˈakanin si iye, ‘Tekka ne salinun duk dinaˈak sinumbaliˈ weˈ samanun sapiˈ pinalemmekanin peggeˈ salinu inin gaˈ niyaˈ baya-bayane.’
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Saguwaˈ astel iye duk gaˈi iye bayaˈ padiyalem. Paluwas samanen pī muyuˈ-muyuˈ iye binoˈo padiyalem.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. E, saindo o pai, instava com ele.
29 Saguwaˈ sambunganne samanen, paˈinne, ‘Payamanun Ammaˈ, piyen tahun ne paghinangku si kaˈuhin kuweˈ dambuwaˈ banyagaˈnu. Gaˈ niyaˈ pangandaˈakannu aku weˈ gaˈi hinangku. Saguwaˈ gaˈ ku bakas kaˈurungannu bisan dambuwaˈ anak kambing duk ku kapagjamu-jamu duk meˈ bagaykun.
29 Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo
30 Saguwaˈ pagtekka pitu anaknu iyan, pagubus pakaˈatanne alataˈnun si meˈ dende dupang, sinumbaliˈ ne weˈ nu para si iye sapiˈ pinalemmekannun.’
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou a tua fazenda com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 ‘Totoˈ,’ paˈin samanen, ‘luwal du kew tuˈu si aku duk kēmon maniyaˈ si akuhin, si kaˈu du.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas
32 Talep kite maglami-lami duk magkēg, peggeˈ salinu iyan kuweˈ bakas matey, bu ellum du balik. Kuweˈ iye bakas lepas, bu tapoleˈ du.’”
32 Mas era justo alegrarmo- porque este teu irmão estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.