Lucas 14
Yakan Bible (YKA_WBT) vs NVT
1 Dambuwaˈ ellew liˈi, pī si Isa mangan si lumaˈ dambuwaˈ nakuraˈ meˈ Pariseohin. Paglaˈi iye, pinateng-patengan iye weˈ meˈ aˈa malaˈihin.
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 Niyaˈ laˈi aˈa saki, bahaˈ lengngennen duk pusuˈnen.
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 Tinilew weˈ si Isa meˈ guru si saraˈ āgamahin duk meˈ Pariseohin, paˈinne, “Ngalanggalan saraˈ ke magpakoleˈ si ellew liˈihin atawa gaˈi?”
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 Saguwaˈ gaˈ siye nambung. Manjari inantan weˈ si Isa aˈa masakihin duk pinakoleˈ weˈ ne, ubus bu pinapoleˈ ne weˈ ne.
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 Ubus miyaˈan, tilewne meˈ aˈahin, paˈinne, “Ine hinangbi bang upama niyaˈ anakbi atawa sapiˈbi laboˈ dem kupung baytu ellew liˈi? Araˈ-araˈku asal magtawus kaˈam pī nabang iye bisan ne ellew liˈi.”
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 Gaˈ ne siye kapanganjawab.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 Tapandoga si Isa meˈ aˈa tabatikin, weˈ peneˈde meˈ paningkoloˈan para si meˈ mabangsahanin. Hangkan inakahan siye weˈ ne dambuwaˈ dalilan, paˈinne,
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 “Bang kew tabatik pī si pagkawinan, daˈa kew ningkoloˈ si paningkoloˈan para si meˈ mabangsahanin. Kaw-kaw pe niyaˈ bangsahan amban kaˈu tabatik.
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 Bu ne pī dapuˈ pagkādjaˈanin duk magpaˈin si kaˈu, ‘Palinda be kew. Ambat aˈa inin ningkoloˈ luˈu.’ Manjari iyaˈ kew bu subey ne kew ningkoloˈ si tindakan.
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 Saguwaˈ bang kew tabatik, ningkoloˈ kew si tindakan, duk pagpī dapuˈ pagkādjaˈanin, paˈinne du si kaˈu, ‘Bagay, daˈa kew ningkoloˈ luˈu. Pī kew pakōkan.’ Manjari takite du weˈ meˈ sinduwe tabatikin weˈ pinahadje kew.
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 Peggeˈ sine-sine mahadje dine, pinadiyawaˈ du. Duk sine-sine madiyawaˈ dine, pinahadje du.”
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 Manjari paˈin si Isa si aˈa makabatik iyehin, “Na, kaˈu isab, bagay, bang kew ngahinang pagjamu-jamuhan, daˈa iye batikun meˈ bagaynun atawa meˈ pungtinaˈinun atawa meˈ usbanun, atawa meˈ saweˈnu magtapit lumaˈ madayahanin. Peggeˈ bang siye binatiknun, batikde du kew isab iyan bang siye magkādjaˈan. Manjari tatumbasande hininangnu si siyehin.
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 Saguwaˈ bang kew ngahinang pagjamu-jamuhan, iye batikun meˈ aˈa mamiskinin, makukuˈin, mapengkaˈin, duk mapessekin.
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 Bang inin hinangnu, kēgan du kew iyan manamal peggeˈ gaˈi kew katumbasande. Tuhanin manumbasan kaˈuhin si ellew dambuli bang pinakellum ne balik meˈ aˈa mabentelin.”
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 Dangan meˈ mamangan malaˈihin, pagkalene meˈ binissā si Isa miyaˈan, paˈinne, “Asal kēgan paˈin aˈa mamangan si pagjamu-jamuhan dem pagbayaˈan Tuhanin.”
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 Manjari inakahan iye weˈ si Isa dambuwaˈ dalilan, paˈinne, “Niyaˈ aˈa bakas magpanyap pagjamu-jamuhan hadje duk ekka tabatiknen.
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 Pagtekka ellew pagjamu-jamuhin, dinaˈak weˈ ne daraˈakannen pī si meˈ tabatiknen moˈo bissā, pinaˈin, ‘Dayiˈ ne kaˈam, panyap ne kēmon.’
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 Saguwaˈ saliˈ-saliˈ siye kēmon magtubad. Paˈin tagnaˈ papīhannen, ‘Gaˈi ku tapī peggeˈ bakas ku makabelli bulak duk subey dahuˈ payamanku pī. Daˈa ku puggutanun.’
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 Duk paˈin dambuwaˈin, ‘Bakas ku makabelli sapiˈ sampūˈ kayuˈ duk tiyaˈ ku dahuˈ pī nginaman siye bang kapagbadjaˈan ke. Daˈa ku hadja puggutanun.’
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 Duk paˈin dambuwaˈin, ‘Baˈahu du ku bakas kinawin, hangkan gaˈi ku tapiyu.’
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 Manjari hap lumaˈ ne daraˈakanin duk inakahan weˈ ne amunen. Astel teˈed amunen pagkalene miyaˈan duk paˈinne si daraˈakannen, ‘Pakale kew, pī kew palakkes si meˈ kalsara duk si meˈ kalān-lānan tuˈu si lahat inin, duk boˈohun pitu meˈ mamiskinin, meˈ makukuˈin, meˈ mapessekin, duk meˈ mapengkaˈin.’
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 Gaˈ tiggel tekka ne balik daraˈakanin duk paˈinne si amunen, ‘Bakas hinangku ne pangandaˈakannun, Tuwan, saguwaˈ niyaˈ pe lugal.’
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 Manjari paˈin amuhin si daraˈakannen, ‘Pī kew si meˈ kalān-lānan mapadiyataˈin duk si meˈ lahat diyalemin duk buyuˈ-buyuˈun meˈ aˈahin nuhut pitu supaya pennoˈ lumaˈkun.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 Peggeˈ akahante kaˈam,’ paˈinne, ‘gaˈ niyaˈ meˈ aˈa tabatikku dehelluhin makakinam kinakan pinanyapkun.’”
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 Palanjal ne isab si Isa si palengngananne duk banes teˈed aˈa nuhut iye. Manjari paharap iye si siye duk paˈinne,
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 “Bang niyaˈ aˈa pitu mabayaˈ patindeg si aku, subey lasane si akuhin hadje amban lasane si saˈi-samanen, duk si anak-andanen, duk si meˈ pungtinaˈinen lella-dende. Duk bisan lasane si dinen subey gaˈi pahadje amban lasane si akuhin. Bang gaˈi du kuweˈ inin, gaˈi iye makajari tindegku.
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Duk subey iye maglillaˈ nandal kabinasahan duk bisan pe pinapatey sabab panuhutne akuhin. Dalilnen, kuweˈ iye moˈo olom pamapateyan iyehin. Bang gaˈi iye maglillaˈ bu nuhut aku, gaˈi iye makajari tindegku.
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 Bang niyaˈ kaˈam mabayaˈ matengge lumaˈ hadje, ningkoloˈ dahuˈ kaˈam ngalkulane bang piye gastubin, supaya kataˈuhanbi bang araˈ-araˈ takoleˈbi du ke ngagastuhan sampay ubus atawa gaˈi.
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 Peggeˈ bang gaˈi kalkulabi dahuˈ, pagtumengge ne meˈ olomnen bu gaˈ niyaˈ pangubusbi, ujudnen kēmon mangite miyaˈan ngahinang kaˈam hadja dagey.
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 Paˈinde, ‘Aˈa inin takoleˈne nagnaˈan lumaˈnen matengge saguwaˈ gaˈi taˈubusne.’
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 Atawa bang saˈupama niyaˈ sultan sōng pī magbonoˈ duk sultan seddili, ningkoloˈ iye mikil-mikil dahuˈ bang araˈ-araˈ makaˈatu ke iye duk tindegne sampūˈ ngibuhin magbonoˈ duk sultan duwempūˈ ngibu tindegnen.
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 Bang araˈ-araˈ gaˈi iye makaˈatu, na, tala pe kuntaranen, ngandaˈak ne iye meˈ aˈane pī pasampang moˈo bissā weˈ mabayaˈ ne iye maghāp.
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 Damikkiyan isab kaˈam,” paˈin si Isa, “pikil-pikilun bi dahuˈ peggeˈ bang gaˈi du kaˈam maglillaˈ nayikutan kēmonbin, gaˈi kaˈam makajari tindegku.”
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 Magdalilan ne isab si Isa, paˈinne, “Kataˈuhanbi du weˈ asinin asal hāp. Saguwaˈ bang asinin gaˈ ne niyaˈ lessane, gaˈi ne maˈasin balik.
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 Gaˈ ne niyaˈ kagunahanne. Gaˈi bisan taguna pagpalemmek bulak. Saguwaˈ ilakasan hadja weˈ aˈa. Na,” paˈin si Isa, “amey-amey pakalehun bi bang niyaˈ pinaˈin si kaˈam.”
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.