Lucas 10

Yakan Bible (YKA_WBT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Puwas miyaˈan niyaˈ pe pitumpūˈ duk duwe aˈa kawakilan weˈ ne duk dinaˈak weˈ ne padehellu pī si kēmon meˈ kalahat-lahatan sōng papīhannen. Pinalengngan siye weˈ ne duwangan-duwangan.
1 Depois disso, designou o Senhor ainda setenta e dois outros discípulos e mandou-os, dois a dois, adiante de si, por todas as cidades e lugares para onde ele tinha de ir.
2 Paˈinne si siye, “Meˈ aˈahin kuweˈ dalil tanaˈ sarang ne pinagani. Luha tanaˈin saguwaˈ kulang mamaganihin. Hangkan subey kaˈam māku-māku si Tuhan, iye dapuˈ tanaˈin, supaya iye ngandaˈak meˈ aˈa pī maganine.
2 Disse-lhes: Grande é a messe, mas poucos são os operários. Rogai ao Senhor da messe que mande operários para a sua messe.
3 Na, lumengngan ne kaˈam. Saguwaˈ pahatul kaˈam, peggeˈ palengngante kaˈam pī si meˈ aˈa laˈatan; kuweˈ kaˈam dalil meˈ anak bili-bili pī dem kaˈekkahan asu bingis.
3 Ide; eis que vos envio como cordeiros entre lobos.
4 Daˈa kaˈam magboˈo pitaka atawa bāg atawa tehompaˈ. Sine-sine tasampangbi si lān, daˈa kaˈam subey pahali missā.
4 Não leveis bolsa nem mochila, nem calçado e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Duk bang niyaˈ lumaˈ pamanaˈikanbi, paˈinun bi dahuˈ, ‘Karayaw urungan Tuhanin kasanyangan kēmon dem lumaˈ inin.’
5 Em toda casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz a esta casa!
6 Bang niyaˈ aˈa laˈi pataˈ inurungan kasanyangan, paˈamban du kasanyangan pinākubin laˈi si iye. Saguwaˈ bang gaˈ, gaˈ du niyaˈ kaˈujudan pinaˈinbi miyaˈan.
6 Se ali houver algum homem pacífico, repousará sobre ele a vossa paz; mas, se não houver, ela tornará para vós.
7 Patennaˈ kaˈam si dambuwaˈ lumaˈ hadja. Daˈa kaˈam magpinda-pinda patennaˈan. Mangan kaˈam duk nginum kaˈam ine-ine bettadande kaˈam, peggeˈ kuweˈ miyaˈan tangdande si kaˈamin. Aˈa maghinangin pataˈ tinangdanan.
7 Permanecei na mesma casa, comei e bebei do que eles tiverem, pois o operário é digno do seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 Kalumaˈan antag-antag katekkahanbi, bang addatan meˈ aˈahin du kaˈam, kakanun bi ine-ine bettadande kaˈam.
8 Em qualquer cidade em que entrardes e vos receberem, comei o que se vos servir.
9 Pakoleˈun bi meˈ masaki malaˈihin duk paˈinun bi si meˈ aˈahin, ‘Taˈabut ne pagbayaˈ Tuhan si kaˈamin.’
9 Curai os enfermos que nela houver e dizei-lhes: O Reino de Deus está próximo.
10 Saguwaˈ kalumaˈan antag-antag katekkahanbi, bu gaˈi kaˈam addatan meˈ aˈahin, pī kaˈam si meˈ kalsara duk paˈinun bi,
10 Mas se entrardes nalguma cidade e não vos receberem, saindo pelas suas praças, dizei:
11 ‘Pagpagan kami amban bettis kami bisan leppug bulak kalumaˈanbi inin, tandaˈ weˈ muwas ne kami si kaˈam. Saguwaˈ subey kataˈuhanbi weˈ asal taˈabut ne pagbayaˈ Tuhanin.’
11 Até o pó que se nos pegou da vossa cidade, sacudimos contra vós; sabei, contudo, que o Reino de Deus está próximo.
12 Akahante kaˈam,” paˈin si Isa, “weˈ pagtaˈabut ellew pangahukum Tuhan manusiyaˈin, pasōng teˈed bohat hukuman si meˈ aˈa si kalumaˈan miyaˈan amban hukuman si lahat Sodomin, lahat mabawag sabab duse meˈ aˈanen.”
12 Digo-vos: naqueles dias haverá um tratamento menos rigoroso para Sodoma.
13 “Kaˈaseˈ-aseˈ kaˈam meˈ aˈa Korasinin. Kaˈaseˈ-aseˈ kaˈam meˈ aˈa Betsaidahin. Peggeˈ bang laˈi miyaˈan si lahat Tiros duk Sidon pangahinanganku meˈ hinangan balakatan tahinangku luˈu si kaˈamin, tiggel ne miyaˈan meˈ aˈa malaˈihin magsusun duk ngalebbahan duseden duk sa addatden magsemmek karut siye duk mandi duk abu pamakitede pagsusunden.
13 Ai de ti, Corozaim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e Sidônia tivessem sido feitos os prodígios que foram realizados em vosso meio, há muito tempo teriam feito penitência, cobrindo-se de saco e cinza.
14 Pagtaˈabut ellew paghukumin, pasōng teˈed bohat hukuman si kaˈamin amban hukuman si meˈ aˈa Tiros duk Sidonin.
14 Por isso haverá no dia do juízo menos rigor para Tiro e Sidônia do que para vós.
15 Duk kaˈam, meˈ aˈa Kapernaumin,” paˈin si Isa, “weˈ kannalbi pinalangkew kaˈam pī diyataˈ langit? Pinadiyawaˈ du kaˈam pī dem narkaˈ.”
15 E tu, Cafarnaum, que te elevas até o céu, serás precipitada até aos infernos.
16 Paˈin si Isa pe si meˈ tindegnen, “Sine-sine pakale si panoloˈbin, kuweˈ du aku pinakalenen. Sine-sine gaˈi ngasip kaˈam, kuweˈ du aku manggaˈi inasipnen. Duk sine-sine gaˈi ngasip aku, hātinen gaˈi du isab asipne Tuhanin, iye mamapitu aku si dunyahin.”
16 Quem vos ouve, a mim ouve; e quem vos rejeita, a mim rejeita; e quem me rejeita, rejeita aquele que me enviou.
17 Gaˈ du tiggel tekka ne balik pitumpūˈ duk duwehin laˈi pu si Isa. Kēgan siye manamal. Paˈinde pu si Isa, “Tuwan, bisan hatiˈ meˈ seyitanin tuhutde pangandaˈakan kamihin basta taˈat kami ēnnun.”
17 Voltaram alegres os setenta e dois, dizendo: Senhor, até os demônios se nos submetem em teu nome!
18 Paˈin si Isa si siye, “Asal takiteku nakuraˈ seyitanin laboˈ kuweˈ lalat. Tadaˈag ne basagnen.
18 Jesus disse-lhes: Vi Satanás cair do céu como um raio.
19 Payamanun bi, kaˈurungan kaˈam weˈ ku balakat supaya bisan kaˈam makadiˈik sawe atawa sipitkāˈ, gaˈi du makaˈine kaˈam. Duk gaˈi isab kaˈam tadaˈag weˈ bantaten bi nakuraˈ seyitanin. Gaˈ isab niyaˈ makapagkaˈat kaˈam bisan ine.
19 Eis que vos dei poder para pisar serpentes, escorpiões e todo o poder do inimigo.
20 Daˈa iye kasinnahanbin peggeˈ meˈ seyitanin nuhut pangandaˈakanbin, saguwaˈ subey kasinnahanbin peggeˈ tasulat ne ēnbin weˈ Tuhanin si surgaˈ.”
20 Contudo, não vos alegreis porque os espíritos vos estão sujeitos, mas alegrai-vos de que os vossos nomes estejam escritos nos céus.
21 Manjari waktu miyaˈan, pinakēg teˈed si Isa weˈ Niyawa Sutsihin duk paˈinne, “O Ammaˈ, kaˈu magbayaˈ si langit duk bulakin, pudjite kew teˈed peggeˈ urungannu kataˈu meˈ aˈa maˈawamin duk tapukannu kataˈu inin amban meˈ aˈa malangkew pangadjiˈnen duk amban meˈ makasabutin. Aweˈ, Ammaˈ, asal pudjite kew peggeˈ kuweˈ inin kinabayaˈannun.”
21 Naquele mesma hora, Jesus exultou de alegria no Espírito Santo e disse: Pai, Senhor do céu e da terra, eu te dou graças porque escondeste estas coisas aos sábios e inteligentes e as revelaste aos pequeninos. Sim, Pai, bendigo-te porque assim foi do teu agrado.
22 Duk paˈin si Isa pe, “Bakas pinangandel ne si aku kēmon-kēmonin weˈ Samaku, Tuhanin. Gaˈ niyaˈ ngataˈuhan bang sine ku, aku Anak Tuhanin, luwal hadja Samakun, Tuhanin. Duk gaˈ isab niyaˈ ngataˈuhan bang sine Samakun, luwal hadja aku, anaknen duk sine-sine pineneˈkun, iye pamakilalehanku Samakun.”
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai. Ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Manjari paharap si Isa si meˈ tindegnen duk paˈinne si siye hadja, “Asal hāp pe kaˈam peggeˈ takitebi kēmon meˈ takitebi inin.
23 E voltou-se para os seus discípulos, e disse: Ditosos os olhos que vêem o que vós vedes,
24 Akahante kaˈam, ekka meˈ nabi duk meˈ sultan awwalley mabayaˈ teˈed ngite takitebi kuweˈitu inin, saguwaˈ gaˈ inin takitede. Mabayaˈ teˈed isab takalede meˈ takalebi kuweˈitu inin saguwaˈ gaˈ takalede.”
24 pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que vós ouvis, e não o ouviram.
25 Manjari niyaˈ dambuwaˈ guru pandey si saraˈ āgama pī pu si Isa. Niyaˈ tilewne panuleyanne si Isa. Paˈinne, “Tuwan, ine subey hinangku supaya ku pinasukuˈan umul gaˈ niyaˈ tamananne?”
25 Levantou-se um doutor da lei e, para pô-lo à prova, perguntou: Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
26 Nambung si Isa, paˈ inne, “Ine teˈ tasulat dem saraˈ Tuhan inambanan si Musahin? Ine tabatsanun laˈi?”
26 Disse-lhe Jesus: Que está escrito na lei? Como é que lês?
27 Nambung iye, paˈinne, “Paˈin saraˈin: Subey kalasahannu Tuhanin, Panuhutannun, dambūs-būs ateynun duk pikilannun duk basagnun. Duk subey kalasahannu saweˈnun kuweˈ pangalasanu dinun.”
27 Respondeu ele: Amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu pensamento {Dt 6,5}; e a teu próximo como a ti mesmo {Lv 19,18}.
28 “Tewwaˈ sambungnun,” paˈin si Isa. “Hinangun iyan duk pinasukuhan du kew umul gaˈ tamananne.”
28 Falou-lhe Jesus: Respondeste bem; faze isto e viverás.
29 Manjari guru miyaˈan gaˈi bayaˈ tadaˈag, hangkan paˈinne pu si Isa, “Sine teˈ saweˈku subey kinalasahankun?”
29 Mas ele, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Nambung si Isa magdalilan, paˈinne, “Niyaˈ dambuwaˈ Yahudi padurul amban Awrusalam hap puweblo Ariha. Sābune si lān, ilaˈugan iye weˈ meˈ mundu. Pinapeddiˈan iye weˈ de duk ineddoˈ weˈ de meˈ kēmonnen sampay semmek si barannen. Sōng matey iye ubus bu inambanan iye weˈ de.
30 Jesus então contou: Um homem descia de Jerusalém a Jericó, e caiu nas mãos de ladrões, que o despojaram; e depois de o terem maltratado com muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o meio morto.
31 Duk magsātaˈ, niyaˈ dambuwaˈ imam Yahudi nuhut lān miyaˈan. Pagkitene aˈahin, palibuwad iye amban dambiyaˈ.
31 Por acaso desceu pelo mesmo caminho um sacerdote, viu-o e passou adiante.
32 Damikkiyan isab niyaˈ seddili aˈa lumabey si antag miyaˈan. Aˈa inin Yahudi isab, tubuˈ si Libi duk hinangnen nabangan imam si langgalin. Pagkitene aˈahin, palibuwad isab iye.
32 Igualmente um levita, chegando àquele lugar, viu-o e passou também adiante.
33 Gaˈ du tiggel niyaˈ dambuwaˈ aˈa bangsa Samariya, si paglengngananne tapī iye laˈi si antag miyaˈan. Pagkitene aˈahin, maˈaseˈ teˈed iye.
33 Mas um samaritano que viajava, chegando àquele lugar, viu-o e moveu-se de compaixão.
34 Patapit iye pī duk tambalanne bakatnen duk isellan duk boheˈ ubas, ubus bu pinekkes weˈ ne. Ubus binengket weˈ ne bu pinasakey si hayepne duk binoˈo weˈ ne pī si lumaˈ paghegpaˈ-hegpaˈan duk inuntul weˈ ne laˈi.
34 Aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando nelas azeite e vinho; colocou-o sobre a sua própria montaria e levou-o a uma hospedaria e tratou dele.
35 Pagsasumuhin, ngurung iye sīn si dapuˈ lumaˈin duk paˈinne si iye, ‘Ipatun aku aˈa inin. Bang kagastu kew labi amban sīn inin, bayedante saˈ kew pagbalik ku pitu.’”
35 No dia seguinte, tirou dois denários e deu-os ao hospedeiro, dizendo-lhe: Trata dele e, quanto gastares a mais, na volta to pagarei.
36 Manjari paˈin si Isa si guruhin, “Na, si aˈa tellungan miyaˈan, inggehin pikilnu asal bennal mapasaweˈ si aˈa ilaˈugan weˈ meˈ munduhin?”
36 Qual destes três parece ter sido o próximo daquele que caiu nas mãos dos ladrões?
37 Nambung iye, paˈinne, “Mamaˈaseˈ si iyehin duk manabang iyehin.” Manjari paˈin si Isa si iye, “Pī kew, hinangun sa hininang aˈa miyaˈan.”
37 Respondeu o doutor: Aquele que usou de misericórdia para com ele. Então Jesus lhe disse: Vai, e faze tu o mesmo.
38 Palanjal disi Isa duk meˈ tindegnen duk tekka siye si dambuwaˈ kalumaˈan. Niyaˈ laˈi dambuwaˈ dende inēnan si Marta. Inaddatan si Isa laˈi si lumaˈne.
38 Estando Jesus em viagem, entrou numa aldeia, onde uma mulher, chamada Marta, o recebeu em sua casa.
39 Niyaˈ pungtinaˈi si Marta dende inēnan Mariyam. Si Mariyam inin ningkoloˈ si antag bettis si Isa pakale-kale si meˈ binissānen.
39 Tinha ela uma irmã por nome Maria, que se assentou aos pés do Senhor para ouvi-lo falar.
40 Si Marta sasew teˈed weˈ hinangne maˈekkahin magpanyap para pu disi Isa. Hangkan patapit iye pu si Isa duk paˈinne, “Tuwan, gaˈi ke hinangnu ine bisan ku tiyaˈ pasagadan pungtinaˈikun maghinang dendang-dendangan? Daˈakun be iye nabangan aku.”
40 Marta, toda preocupada na lida da casa, veio a Jesus e disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe só a servir? Dize-lhe que me ajude.
41 Saguwaˈ sambungan si Isa iye, paˈinne, “Kaˈu Marta, suse kew duk ekka makasasew kaˈu bu gaˈ du niyaˈ tantu kagunahanne.
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta, Marta, andas muito inquieta e te preocupas com muitas coisas;
42 Dambuwaˈ du hadja mahadje kagunahannen. Duk tapeneˈ weˈ Mariyam mahāp inin duk gaˈi inin kaˈānan amban iye.”
42 no entanto, uma só coisa é necessária; Maria escolheu a boa parte, que lhe não será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.