Lucas 10

Yakan Bible (YKA_WBT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Puwas miyaˈan niyaˈ pe pitumpūˈ duk duwe aˈa kawakilan weˈ ne duk dinaˈak weˈ ne padehellu pī si kēmon meˈ kalahat-lahatan sōng papīhannen. Pinalengngan siye weˈ ne duwangan-duwangan.
1 Depois disto, o Senhor designou outros setenta; e os enviou de dois em dois, para que o precedessem em cada cidade e lugar aonde ele estava para ir.
2 Paˈinne si siye, “Meˈ aˈahin kuweˈ dalil tanaˈ sarang ne pinagani. Luha tanaˈin saguwaˈ kulang mamaganihin. Hangkan subey kaˈam māku-māku si Tuhan, iye dapuˈ tanaˈin, supaya iye ngandaˈak meˈ aˈa pī maganine.
2 E lhes fez a seguinte advertência: A seara é grande, mas os trabalhadores são poucos. Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 Na, lumengngan ne kaˈam. Saguwaˈ pahatul kaˈam, peggeˈ palengngante kaˈam pī si meˈ aˈa laˈatan; kuweˈ kaˈam dalil meˈ anak bili-bili pī dem kaˈekkahan asu bingis.
3 Ide! Eis que eu vos envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Daˈa kaˈam magboˈo pitaka atawa bāg atawa tehompaˈ. Sine-sine tasampangbi si lān, daˈa kaˈam subey pahali missā.
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Duk bang niyaˈ lumaˈ pamanaˈikanbi, paˈinun bi dahuˈ, ‘Karayaw urungan Tuhanin kasanyangan kēmon dem lumaˈ inin.’
5 Ao entrardes numa casa, dizei antes de tudo: Paz seja nesta casa!
6 Bang niyaˈ aˈa laˈi pataˈ inurungan kasanyangan, paˈamban du kasanyangan pinākubin laˈi si iye. Saguwaˈ bang gaˈ, gaˈ du niyaˈ kaˈujudan pinaˈinbi miyaˈan.
6 Se houver ali um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; se não houver, ela voltará sobre vós.
7 Patennaˈ kaˈam si dambuwaˈ lumaˈ hadja. Daˈa kaˈam magpinda-pinda patennaˈan. Mangan kaˈam duk nginum kaˈam ine-ine bettadande kaˈam, peggeˈ kuweˈ miyaˈan tangdande si kaˈamin. Aˈa maghinangin pataˈ tinangdanan.
7 Permanecei na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis a mudar de casa em casa.
8 Kalumaˈan antag-antag katekkahanbi, bang addatan meˈ aˈahin du kaˈam, kakanun bi ine-ine bettadande kaˈam.
8 Quando entrardes numa cidade e ali vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 Pakoleˈun bi meˈ masaki malaˈihin duk paˈinun bi si meˈ aˈahin, ‘Taˈabut ne pagbayaˈ Tuhan si kaˈamin.’
9 Curai os enfermos que nela houver e anunciai-lhes: A vós outros está próximo o reino de Deus.
10 Saguwaˈ kalumaˈan antag-antag katekkahanbi, bu gaˈi kaˈam addatan meˈ aˈahin, pī kaˈam si meˈ kalsara duk paˈinun bi,
10 Quando, porém, entrardes numa cidade e não vos receberem, saí pelas ruas e clamai:
11 ‘Pagpagan kami amban bettis kami bisan leppug bulak kalumaˈanbi inin, tandaˈ weˈ muwas ne kami si kaˈam. Saguwaˈ subey kataˈuhanbi weˈ asal taˈabut ne pagbayaˈ Tuhanin.’
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós outros. Não obstante, sabei que está próximo o reino de Deus.
12 Akahante kaˈam,” paˈin si Isa, “weˈ pagtaˈabut ellew pangahukum Tuhan manusiyaˈin, pasōng teˈed bohat hukuman si meˈ aˈa si kalumaˈan miyaˈan amban hukuman si lahat Sodomin, lahat mabawag sabab duse meˈ aˈanen.”
12 Digo-vos que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 “Kaˈaseˈ-aseˈ kaˈam meˈ aˈa Korasinin. Kaˈaseˈ-aseˈ kaˈam meˈ aˈa Betsaidahin. Peggeˈ bang laˈi miyaˈan si lahat Tiros duk Sidon pangahinanganku meˈ hinangan balakatan tahinangku luˈu si kaˈamin, tiggel ne miyaˈan meˈ aˈa malaˈihin magsusun duk ngalebbahan duseden duk sa addatden magsemmek karut siye duk mandi duk abu pamakitede pagsusunden.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom, se tivessem operado os milagres que em vós se fizeram, há muito que elas se teriam arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Pagtaˈabut ellew paghukumin, pasōng teˈed bohat hukuman si kaˈamin amban hukuman si meˈ aˈa Tiros duk Sidonin.
14 Contudo, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vós outras.
15 Duk kaˈam, meˈ aˈa Kapernaumin,” paˈin si Isa, “weˈ kannalbi pinalangkew kaˈam pī diyataˈ langit? Pinadiyawaˈ du kaˈam pī dem narkaˈ.”
15 Tu, Cafarnaum, elevar-te-ás, porventura, até ao céu? Descerás até ao inferno.
16 Paˈin si Isa pe si meˈ tindegnen, “Sine-sine pakale si panoloˈbin, kuweˈ du aku pinakalenen. Sine-sine gaˈi ngasip kaˈam, kuweˈ du aku manggaˈi inasipnen. Duk sine-sine gaˈi ngasip aku, hātinen gaˈi du isab asipne Tuhanin, iye mamapitu aku si dunyahin.”
16 Quem vos der ouvidos ouve-me a mim; e quem vos rejeitar a mim me rejeita; quem, porém, me rejeitar rejeita aquele que me enviou.
17 Gaˈ du tiggel tekka ne balik pitumpūˈ duk duwehin laˈi pu si Isa. Kēgan siye manamal. Paˈinde pu si Isa, “Tuwan, bisan hatiˈ meˈ seyitanin tuhutde pangandaˈakan kamihin basta taˈat kami ēnnun.”
17 Então, regressaram os setenta, possuídos de alegria, dizendo: Senhor, os próprios demônios se nos submetem pelo teu nome!
18 Paˈin si Isa si siye, “Asal takiteku nakuraˈ seyitanin laboˈ kuweˈ lalat. Tadaˈag ne basagnen.
18 Mas ele lhes disse: Eu via Satanás caindo do céu como um relâmpago.
19 Payamanun bi, kaˈurungan kaˈam weˈ ku balakat supaya bisan kaˈam makadiˈik sawe atawa sipitkāˈ, gaˈi du makaˈine kaˈam. Duk gaˈi isab kaˈam tadaˈag weˈ bantaten bi nakuraˈ seyitanin. Gaˈ isab niyaˈ makapagkaˈat kaˈam bisan ine.
19 Eis aí vos dei autoridade para pisardes serpentes e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, vos causará dano.
20 Daˈa iye kasinnahanbin peggeˈ meˈ seyitanin nuhut pangandaˈakanbin, saguwaˈ subey kasinnahanbin peggeˈ tasulat ne ēnbin weˈ Tuhanin si surgaˈ.”
20 Não obstante, alegrai-vos, não porque os espíritos se vos submetem, e sim porque o vosso nome está arrolado nos céus.
21 Manjari waktu miyaˈan, pinakēg teˈed si Isa weˈ Niyawa Sutsihin duk paˈinne, “O Ammaˈ, kaˈu magbayaˈ si langit duk bulakin, pudjite kew teˈed peggeˈ urungannu kataˈu meˈ aˈa maˈawamin duk tapukannu kataˈu inin amban meˈ aˈa malangkew pangadjiˈnen duk amban meˈ makasabutin. Aweˈ, Ammaˈ, asal pudjite kew peggeˈ kuweˈ inin kinabayaˈannun.”
21 Naquela hora, exultou Jesus no Espírito Santo e exclamou: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e instruídos e as revelaste aos pequeninos. Sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 Duk paˈin si Isa pe, “Bakas pinangandel ne si aku kēmon-kēmonin weˈ Samaku, Tuhanin. Gaˈ niyaˈ ngataˈuhan bang sine ku, aku Anak Tuhanin, luwal hadja Samakun, Tuhanin. Duk gaˈ isab niyaˈ ngataˈuhan bang sine Samakun, luwal hadja aku, anaknen duk sine-sine pineneˈkun, iye pamakilalehanku Samakun.”
22 Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, senão o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Manjari paharap si Isa si meˈ tindegnen duk paˈinne si siye hadja, “Asal hāp pe kaˈam peggeˈ takitebi kēmon meˈ takitebi inin.
23 E, voltando-se para os seus discípulos, disse-lhes particularmente: Bem-aventurados os olhos que veem as coisas que vós vedes.
24 Akahante kaˈam, ekka meˈ nabi duk meˈ sultan awwalley mabayaˈ teˈed ngite takitebi kuweˈitu inin, saguwaˈ gaˈ inin takitede. Mabayaˈ teˈed isab takalede meˈ takalebi kuweˈitu inin saguwaˈ gaˈ takalede.”
24 Pois eu vos afirmo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.
25 Manjari niyaˈ dambuwaˈ guru pandey si saraˈ āgama pī pu si Isa. Niyaˈ tilewne panuleyanne si Isa. Paˈinne, “Tuwan, ine subey hinangku supaya ku pinasukuˈan umul gaˈ niyaˈ tamananne?”
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o intuito de pôr Jesus à prova e disse-lhe: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Nambung si Isa, paˈ inne, “Ine teˈ tasulat dem saraˈ Tuhan inambanan si Musahin? Ine tabatsanun laˈi?”
26 Então, Jesus lhe perguntou: Que está escrito na Lei? Como interpretas?
27 Nambung iye, paˈinne, “Paˈin saraˈin: Subey kalasahannu Tuhanin, Panuhutannun, dambūs-būs ateynun duk pikilannun duk basagnun. Duk subey kalasahannu saweˈnun kuweˈ pangalasanu dinun.”
27 A isto ele respondeu: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento; e: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
28 “Tewwaˈ sambungnun,” paˈin si Isa. “Hinangun iyan duk pinasukuhan du kew umul gaˈ tamananne.”
28 Então, Jesus lhe disse: Respondeste corretamente; faze isto e viverás.
29 Manjari guru miyaˈan gaˈi bayaˈ tadaˈag, hangkan paˈinne pu si Isa, “Sine teˈ saweˈku subey kinalasahankun?”
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: Quem é o meu próximo?
30 Nambung si Isa magdalilan, paˈinne, “Niyaˈ dambuwaˈ Yahudi padurul amban Awrusalam hap puweblo Ariha. Sābune si lān, ilaˈugan iye weˈ meˈ mundu. Pinapeddiˈan iye weˈ de duk ineddoˈ weˈ de meˈ kēmonnen sampay semmek si barannen. Sōng matey iye ubus bu inambanan iye weˈ de.
30 Jesus prosseguiu, dizendo: Certo homem descia de Jerusalém para Jericó e veio a cair em mãos de salteadores, os quais, depois de tudo lhe roubarem e lhe causarem muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o semimorto.
31 Duk magsātaˈ, niyaˈ dambuwaˈ imam Yahudi nuhut lān miyaˈan. Pagkitene aˈahin, palibuwad iye amban dambiyaˈ.
31 Casualmente, descia um sacerdote por aquele mesmo caminho e, vendo-o, passou de largo.
32 Damikkiyan isab niyaˈ seddili aˈa lumabey si antag miyaˈan. Aˈa inin Yahudi isab, tubuˈ si Libi duk hinangnen nabangan imam si langgalin. Pagkitene aˈahin, palibuwad isab iye.
32 Semelhantemente, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, também passou de largo.
33 Gaˈ du tiggel niyaˈ dambuwaˈ aˈa bangsa Samariya, si paglengngananne tapī iye laˈi si antag miyaˈan. Pagkitene aˈahin, maˈaseˈ teˈed iye.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou-lhe perto e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 Patapit iye pī duk tambalanne bakatnen duk isellan duk boheˈ ubas, ubus bu pinekkes weˈ ne. Ubus binengket weˈ ne bu pinasakey si hayepne duk binoˈo weˈ ne pī si lumaˈ paghegpaˈ-hegpaˈan duk inuntul weˈ ne laˈi.
34 E, chegando-se, pensou-lhe os ferimentos, aplicando-lhes óleo e vinho; e, colocando-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 Pagsasumuhin, ngurung iye sīn si dapuˈ lumaˈin duk paˈinne si iye, ‘Ipatun aku aˈa inin. Bang kagastu kew labi amban sīn inin, bayedante saˈ kew pagbalik ku pitu.’”
35 No dia seguinte, tirou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: Cuida deste homem, e, se alguma coisa gastares a mais, eu to indenizarei quando voltar.
36 Manjari paˈin si Isa si guruhin, “Na, si aˈa tellungan miyaˈan, inggehin pikilnu asal bennal mapasaweˈ si aˈa ilaˈugan weˈ meˈ munduhin?”
36 Qual destes três te parece ter sido o próximo do homem que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Nambung iye, paˈinne, “Mamaˈaseˈ si iyehin duk manabang iyehin.” Manjari paˈin si Isa si iye, “Pī kew, hinangun sa hininang aˈa miyaˈan.”
37 Respondeu-lhe o intérprete da Lei: O que usou de misericórdia para com ele. Então, lhe disse: Vai e procede tu de igual modo.
38 Palanjal disi Isa duk meˈ tindegnen duk tekka siye si dambuwaˈ kalumaˈan. Niyaˈ laˈi dambuwaˈ dende inēnan si Marta. Inaddatan si Isa laˈi si lumaˈne.
38 Indo eles de caminho, entrou Jesus num povoado. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Niyaˈ pungtinaˈi si Marta dende inēnan Mariyam. Si Mariyam inin ningkoloˈ si antag bettis si Isa pakale-kale si meˈ binissānen.
39 Tinha ela uma irmã, chamada Maria, e esta quedava-se assentada aos pés do Senhor a ouvir-lhe os ensinamentos.
40 Si Marta sasew teˈed weˈ hinangne maˈekkahin magpanyap para pu disi Isa. Hangkan patapit iye pu si Isa duk paˈinne, “Tuwan, gaˈi ke hinangnu ine bisan ku tiyaˈ pasagadan pungtinaˈikun maghinang dendang-dendangan? Daˈakun be iye nabangan aku.”
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então, se aproximou de Jesus e disse: Senhor, não te importas de que minha irmã tenha deixado que eu fique a servir sozinha? Ordena-lhe, pois, que venha ajudar-me.
41 Saguwaˈ sambungan si Isa iye, paˈinne, “Kaˈu Marta, suse kew duk ekka makasasew kaˈu bu gaˈ du niyaˈ tantu kagunahanne.
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta! Marta! Andas inquieta e te preocupas com muitas coisas.
42 Dambuwaˈ du hadja mahadje kagunahannen. Duk tapeneˈ weˈ Mariyam mahāp inin duk gaˈi inin kaˈānan amban iye.”
42 Entretanto, pouco é necessário ou mesmo uma só coisa; Maria, pois, escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.