Lucas 10

Yakan Bible (YKA_WBT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Puwas miyaˈan niyaˈ pe pitumpūˈ duk duwe aˈa kawakilan weˈ ne duk dinaˈak weˈ ne padehellu pī si kēmon meˈ kalahat-lahatan sōng papīhannen. Pinalengngan siye weˈ ne duwangan-duwangan.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e os enviou de dois em dois, para que fossem adiante dele a cada cidade e lugar onde ele haveria de passar.
2 Paˈinne si siye, “Meˈ aˈahin kuweˈ dalil tanaˈ sarang ne pinagani. Luha tanaˈin saguwaˈ kulang mamaganihin. Hangkan subey kaˈam māku-māku si Tuhan, iye dapuˈ tanaˈin, supaya iye ngandaˈak meˈ aˈa pī maganine.
2 E lhes disse:
3 Na, lumengngan ne kaˈam. Saguwaˈ pahatul kaˈam, peggeˈ palengngante kaˈam pī si meˈ aˈa laˈatan; kuweˈ kaˈam dalil meˈ anak bili-bili pī dem kaˈekkahan asu bingis.
3 Vão! Eis que eu os envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Daˈa kaˈam magboˈo pitaka atawa bāg atawa tehompaˈ. Sine-sine tasampangbi si lān, daˈa kaˈam subey pahali missā.
4 Não levem bolsa, nem sacola, nem sandálias; e não saúdem ninguém pelo caminho.
5 Duk bang niyaˈ lumaˈ pamanaˈikanbi, paˈinun bi dahuˈ, ‘Karayaw urungan Tuhanin kasanyangan kēmon dem lumaˈ inin.’
5 Ao entrarem numa casa, digam primeiro: “Paz seja nesta casa!”
6 Bang niyaˈ aˈa laˈi pataˈ inurungan kasanyangan, paˈamban du kasanyangan pinākubin laˈi si iye. Saguwaˈ bang gaˈ, gaˈ du niyaˈ kaˈujudan pinaˈinbi miyaˈan.
6 Se houver ali uma pessoa que ama a paz, sobre ela repousará a paz de vocês; se não houver, a paz voltará sobre vocês.
7 Patennaˈ kaˈam si dambuwaˈ lumaˈ hadja. Daˈa kaˈam magpinda-pinda patennaˈan. Mangan kaˈam duk nginum kaˈam ine-ine bettadande kaˈam, peggeˈ kuweˈ miyaˈan tangdande si kaˈamin. Aˈa maghinangin pataˈ tinangdanan.
7 Fiquem na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque o trabalhador é digno do seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 Kalumaˈan antag-antag katekkahanbi, bang addatan meˈ aˈahin du kaˈam, kakanun bi ine-ine bettadande kaˈam.
8 Quando entrarem numa cidade e ali forem bem-recebidos, comam do que lhes for oferecido.
9 Pakoleˈun bi meˈ masaki malaˈihin duk paˈinun bi si meˈ aˈahin, ‘Taˈabut ne pagbayaˈ Tuhan si kaˈamin.’
9 Curem os doentes que nela houver e digam ao povo dali: “O Reino de Deus se aproximou de vocês.”
10 Saguwaˈ kalumaˈan antag-antag katekkahanbi, bu gaˈi kaˈam addatan meˈ aˈahin, pī kaˈam si meˈ kalsara duk paˈinun bi,
10 Porém, quando entrarem numa cidade e não forem bem-recebidos, saiam pelas ruas, dizendo:
11 ‘Pagpagan kami amban bettis kami bisan leppug bulak kalumaˈanbi inin, tandaˈ weˈ muwas ne kami si kaˈam. Saguwaˈ subey kataˈuhanbi weˈ asal taˈabut ne pagbayaˈ Tuhanin.’
11 “Até o pó desta cidade, que grudou nos nossos pés, sacudimos contra vocês! No entanto, saibam que está próximo o Reino de Deus.”
12 Akahante kaˈam,” paˈin si Isa, “weˈ pagtaˈabut ellew pangahukum Tuhan manusiyaˈin, pasōng teˈed bohat hukuman si meˈ aˈa si kalumaˈan miyaˈan amban hukuman si lahat Sodomin, lahat mabawag sabab duse meˈ aˈanen.”
12 Eu digo a vocês que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 “Kaˈaseˈ-aseˈ kaˈam meˈ aˈa Korasinin. Kaˈaseˈ-aseˈ kaˈam meˈ aˈa Betsaidahin. Peggeˈ bang laˈi miyaˈan si lahat Tiros duk Sidon pangahinanganku meˈ hinangan balakatan tahinangku luˈu si kaˈamin, tiggel ne miyaˈan meˈ aˈa malaˈihin magsusun duk ngalebbahan duseden duk sa addatden magsemmek karut siye duk mandi duk abu pamakitede pagsusunden.
13 — Ai de você, Corazim! Ai de você, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se tivessem operado os milagres que foram feitos em vocês, há muito que elas teriam se arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Pagtaˈabut ellew paghukumin, pasōng teˈed bohat hukuman si kaˈamin amban hukuman si meˈ aˈa Tiros duk Sidonin.
14 Mas, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vocês.
15 Duk kaˈam, meˈ aˈa Kapernaumin,” paˈin si Isa, “weˈ kannalbi pinalangkew kaˈam pī diyataˈ langit? Pinadiyawaˈ du kaˈam pī dem narkaˈ.”
15 — E você, Cafarnaum, pensa que será elevada até o céu? Será jogada no inferno!
16 Paˈin si Isa pe si meˈ tindegnen, “Sine-sine pakale si panoloˈbin, kuweˈ du aku pinakalenen. Sine-sine gaˈi ngasip kaˈam, kuweˈ du aku manggaˈi inasipnen. Duk sine-sine gaˈi ngasip aku, hātinen gaˈi du isab asipne Tuhanin, iye mamapitu aku si dunyahin.”
16 — Quem ouve vocês ouve a mim; e quem rejeita vocês é a mim que rejeita; quem, porém, me rejeita está rejeitando aquele que me enviou.
17 Gaˈ du tiggel tekka ne balik pitumpūˈ duk duwehin laˈi pu si Isa. Kēgan siye manamal. Paˈinde pu si Isa, “Tuwan, bisan hatiˈ meˈ seyitanin tuhutde pangandaˈakan kamihin basta taˈat kami ēnnun.”
17 Então os setenta voltaram, cheios de alegria, dizendo: — Senhor, em seu nome os próprios demônios se submetem a nós!
18 Paˈin si Isa si siye, “Asal takiteku nakuraˈ seyitanin laboˈ kuweˈ lalat. Tadaˈag ne basagnen.
18 Jesus lhes disse:
19 Payamanun bi, kaˈurungan kaˈam weˈ ku balakat supaya bisan kaˈam makadiˈik sawe atawa sipitkāˈ, gaˈi du makaˈine kaˈam. Duk gaˈi isab kaˈam tadaˈag weˈ bantaten bi nakuraˈ seyitanin. Gaˈ isab niyaˈ makapagkaˈat kaˈam bisan ine.
19 Eis que eu dei a vocês autoridade para pisarem cobras e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, lhes causará dano.
20 Daˈa iye kasinnahanbin peggeˈ meˈ seyitanin nuhut pangandaˈakanbin, saguwaˈ subey kasinnahanbin peggeˈ tasulat ne ēnbin weˈ Tuhanin si surgaˈ.”
20 No entanto, alegrem-se, não porque os espíritos se submetem a vocês, e sim porque o nome de cada um de vocês está registrado no céu.
21 Manjari waktu miyaˈan, pinakēg teˈed si Isa weˈ Niyawa Sutsihin duk paˈinne, “O Ammaˈ, kaˈu magbayaˈ si langit duk bulakin, pudjite kew teˈed peggeˈ urungannu kataˈu meˈ aˈa maˈawamin duk tapukannu kataˈu inin amban meˈ aˈa malangkew pangadjiˈnen duk amban meˈ makasabutin. Aweˈ, Ammaˈ, asal pudjite kew peggeˈ kuweˈ inin kinabayaˈannun.”
21 Naquela hora, Jesus exultou no Espírito Santo e exclamou:
22 Duk paˈin si Isa pe, “Bakas pinangandel ne si aku kēmon-kēmonin weˈ Samaku, Tuhanin. Gaˈ niyaˈ ngataˈuhan bang sine ku, aku Anak Tuhanin, luwal hadja Samakun, Tuhanin. Duk gaˈ isab niyaˈ ngataˈuhan bang sine Samakun, luwal hadja aku, anaknen duk sine-sine pineneˈkun, iye pamakilalehanku Samakun.”
22 — Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Manjari paharap si Isa si meˈ tindegnen duk paˈinne si siye hadja, “Asal hāp pe kaˈam peggeˈ takitebi kēmon meˈ takitebi inin.
23 E, voltando-se para os seus discípulos, Jesus lhes disse em particular:
24 Akahante kaˈam, ekka meˈ nabi duk meˈ sultan awwalley mabayaˈ teˈed ngite takitebi kuweˈitu inin, saguwaˈ gaˈ inin takitede. Mabayaˈ teˈed isab takalede meˈ takalebi kuweˈitu inin saguwaˈ gaˈ takalede.”
24 Pois eu lhes digo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
25 Manjari niyaˈ dambuwaˈ guru pandey si saraˈ āgama pī pu si Isa. Niyaˈ tilewne panuleyanne si Isa. Paˈinne, “Tuwan, ine subey hinangku supaya ku pinasukuˈan umul gaˈ niyaˈ tamananne?”
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o objetivo de pôr Jesus à prova e lhe perguntou: — Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Nambung si Isa, paˈ inne, “Ine teˈ tasulat dem saraˈ Tuhan inambanan si Musahin? Ine tabatsanun laˈi?”
26 Então Jesus lhe perguntou:
27 Nambung iye, paˈinne, “Paˈin saraˈin: Subey kalasahannu Tuhanin, Panuhutannun, dambūs-būs ateynun duk pikilannun duk basagnun. Duk subey kalasahannu saweˈnun kuweˈ pangalasanu dinun.”
27 A isto ele respondeu: — “Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, com todas as suas forças e todo o seu entendimento.” E: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
28 “Tewwaˈ sambungnun,” paˈin si Isa. “Hinangun iyan duk pinasukuhan du kew umul gaˈ tamananne.”
28 Então Jesus lhe disse:
29 Manjari guru miyaˈan gaˈi bayaˈ tadaˈag, hangkan paˈinne pu si Isa, “Sine teˈ saweˈku subey kinalasahankun?”
29 Mas ele, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: — Quem é o meu próximo?
30 Nambung si Isa magdalilan, paˈinne, “Niyaˈ dambuwaˈ Yahudi padurul amban Awrusalam hap puweblo Ariha. Sābune si lān, ilaˈugan iye weˈ meˈ mundu. Pinapeddiˈan iye weˈ de duk ineddoˈ weˈ de meˈ kēmonnen sampay semmek si barannen. Sōng matey iye ubus bu inambanan iye weˈ de.
30 Jesus prosseguiu, dizendo:
31 Duk magsātaˈ, niyaˈ dambuwaˈ imam Yahudi nuhut lān miyaˈan. Pagkitene aˈahin, palibuwad iye amban dambiyaˈ.
31 Por casualidade, um sacerdote estava descendo por aquele mesmo caminho e, vendo aquele homem, passou de largo.
32 Damikkiyan isab niyaˈ seddili aˈa lumabey si antag miyaˈan. Aˈa inin Yahudi isab, tubuˈ si Libi duk hinangnen nabangan imam si langgalin. Pagkitene aˈahin, palibuwad isab iye.
32 De igual modo, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, passou de largo.
33 Gaˈ du tiggel niyaˈ dambuwaˈ aˈa bangsa Samariya, si paglengngananne tapī iye laˈi si antag miyaˈan. Pagkitene aˈahin, maˈaseˈ teˈed iye.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou perto do homem e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 Patapit iye pī duk tambalanne bakatnen duk isellan duk boheˈ ubas, ubus bu pinekkes weˈ ne. Ubus binengket weˈ ne bu pinasakey si hayepne duk binoˈo weˈ ne pī si lumaˈ paghegpaˈ-hegpaˈan duk inuntul weˈ ne laˈi.
34 E, aproximando-se, fez curativos nos ferimentos dele, aplicando-lhes óleo e vinho. Depois, colocou aquele homem sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 Pagsasumuhin, ngurung iye sīn si dapuˈ lumaˈin duk paˈinne si iye, ‘Ipatun aku aˈa inin. Bang kagastu kew labi amban sīn inin, bayedante saˈ kew pagbalik ku pitu.’”
35 No dia seguinte, separou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: “Cuide deste homem. E, se você gastar algo a mais, farei o reembolso quando eu voltar.”
36 Manjari paˈin si Isa si guruhin, “Na, si aˈa tellungan miyaˈan, inggehin pikilnu asal bennal mapasaweˈ si aˈa ilaˈugan weˈ meˈ munduhin?”
36 Então Jesus perguntou:
37 Nambung iye, paˈinne, “Mamaˈaseˈ si iyehin duk manabang iyehin.” Manjari paˈin si Isa si iye, “Pī kew, hinangun sa hininang aˈa miyaˈan.”
37 O intérprete da Lei respondeu: — O que usou de misericórdia para com ele. Então Jesus lhe disse:
38 Palanjal disi Isa duk meˈ tindegnen duk tekka siye si dambuwaˈ kalumaˈan. Niyaˈ laˈi dambuwaˈ dende inēnan si Marta. Inaddatan si Isa laˈi si lumaˈne.
38 Quando eles seguiam viagem, Jesus entrou numa aldeia. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Niyaˈ pungtinaˈi si Marta dende inēnan Mariyam. Si Mariyam inin ningkoloˈ si antag bettis si Isa pakale-kale si meˈ binissānen.
39 Marta tinha uma irmã, chamada Maria, que, assentada aos pés do Senhor, ouvia o seu ensino.
40 Si Marta sasew teˈed weˈ hinangne maˈekkahin magpanyap para pu disi Isa. Hangkan patapit iye pu si Isa duk paˈinne, “Tuwan, gaˈi ke hinangnu ine bisan ku tiyaˈ pasagadan pungtinaˈikun maghinang dendang-dendangan? Daˈakun be iye nabangan aku.”
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então se aproximou de Jesus e disse: — O Senhor não se importa com o fato de minha irmã ter deixado que eu fique sozinha para servir? Diga-lhe que venha me ajudar.
41 Saguwaˈ sambungan si Isa iye, paˈinne, “Kaˈu Marta, suse kew duk ekka makasasew kaˈu bu gaˈ du niyaˈ tantu kagunahanne.
41 Mas o Senhor respondeu:
42 Dambuwaˈ du hadja mahadje kagunahannen. Duk tapeneˈ weˈ Mariyam mahāp inin duk gaˈi inin kaˈānan amban iye.”
42 mas apenas uma é necessária. Maria escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.