Lucas 10

Yakan Bible (YKA_WBT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Puwas miyaˈan niyaˈ pe pitumpūˈ duk duwe aˈa kawakilan weˈ ne duk dinaˈak weˈ ne padehellu pī si kēmon meˈ kalahat-lahatan sōng papīhannen. Pinalengngan siye weˈ ne duwangan-duwangan.
1 Depois dessas coisas, o Senhor nomeou também outros setenta, e os enviou de dois em dois adiante de si, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Paˈinne si siye, “Meˈ aˈahin kuweˈ dalil tanaˈ sarang ne pinagani. Luha tanaˈin saguwaˈ kulang mamaganihin. Hangkan subey kaˈam māku-māku si Tuhan, iye dapuˈ tanaˈin, supaya iye ngandaˈak meˈ aˈa pī maganine.
2 Portanto, lhes dizia: A colheita verdadeiramente é grande, mas poucos são os trabalhadores; orai, pois, ao Senhor da colheita que envie trabalhadores para a sua colheita.
3 Na, lumengngan ne kaˈam. Saguwaˈ pahatul kaˈam, peggeˈ palengngante kaˈam pī si meˈ aˈa laˈatan; kuweˈ kaˈam dalil meˈ anak bili-bili pī dem kaˈekkahan asu bingis.
3 Ide pelo caminho; eis que eu vos envio como cordeiros ao meio de lobos.
4 Daˈa kaˈam magboˈo pitaka atawa bāg atawa tehompaˈ. Sine-sine tasampangbi si lān, daˈa kaˈam subey pahali missā.
4 Não carregueis bolsa, nem alforje, nem calçados; e não saudeis a nenhum homem pelo caminho.
5 Duk bang niyaˈ lumaˈ pamanaˈikanbi, paˈinun bi dahuˈ, ‘Karayaw urungan Tuhanin kasanyangan kēmon dem lumaˈ inin.’
5 E, em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz seja a esta casa.
6 Bang niyaˈ aˈa laˈi pataˈ inurungan kasanyangan, paˈamban du kasanyangan pinākubin laˈi si iye. Saguwaˈ bang gaˈ, gaˈ du niyaˈ kaˈujudan pinaˈinbi miyaˈan.
6 E, se houver ali um filho de paz, repousará sobre ele a vossa paz; e, se não, ela retornará para vós.
7 Patennaˈ kaˈam si dambuwaˈ lumaˈ hadja. Daˈa kaˈam magpinda-pinda patennaˈan. Mangan kaˈam duk nginum kaˈam ine-ine bettadande kaˈam, peggeˈ kuweˈ miyaˈan tangdande si kaˈamin. Aˈa maghinangin pataˈ tinangdanan.
7 E permanecei na mesma casa, comendo e bebendo das coisas que eles derem, porque digno é o trabalhador de seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 Kalumaˈan antag-antag katekkahanbi, bang addatan meˈ aˈahin du kaˈam, kakanun bi ine-ine bettadande kaˈam.
8 E, em qualquer cidade em que entrardes e eles vos receberem, comei das coisas que eles colocarem diante de vós;
9 Pakoleˈun bi meˈ masaki malaˈihin duk paˈinun bi si meˈ aˈahin, ‘Taˈabut ne pagbayaˈ Tuhan si kaˈamin.’
9 e curai os enfermos que houver nela, e dizei-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 Saguwaˈ kalumaˈan antag-antag katekkahanbi, bu gaˈi kaˈam addatan meˈ aˈahin, pī kaˈam si meˈ kalsara duk paˈinun bi,
10 Mas, em qualquer cidade em que entrardes, e eles não vos receberem, saiam pelas suas ruas, e dizei:
11 ‘Pagpagan kami amban bettis kami bisan leppug bulak kalumaˈanbi inin, tandaˈ weˈ muwas ne kami si kaˈam. Saguwaˈ subey kataˈuhanbi weˈ asal taˈabut ne pagbayaˈ Tuhanin.’
11 Até a muita poeira da vossa cidade, que grudou em nós, sacudimos contra vós; contudo sabei disto, que o reino de Deus é chegado a vós.
12 Akahante kaˈam,” paˈin si Isa, “weˈ pagtaˈabut ellew pangahukum Tuhan manusiyaˈin, pasōng teˈed bohat hukuman si meˈ aˈa si kalumaˈan miyaˈan amban hukuman si lahat Sodomin, lahat mabawag sabab duse meˈ aˈanen.”
12 Mas eu vos digo que mais tolerância haverá naquele dia para Sodoma do que para aquela cidade.
13 “Kaˈaseˈ-aseˈ kaˈam meˈ aˈa Korasinin. Kaˈaseˈ-aseˈ kaˈam meˈ aˈa Betsaidahin. Peggeˈ bang laˈi miyaˈan si lahat Tiros duk Sidon pangahinanganku meˈ hinangan balakatan tahinangku luˈu si kaˈamin, tiggel ne miyaˈan meˈ aˈa malaˈihin magsusun duk ngalebbahan duseden duk sa addatden magsemmek karut siye duk mandi duk abu pamakitede pagsusunden.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque se em Tiro e em Sidom se fizessem as poderosas obras que em vós foram feitas, há muito teriam se arrependido, assentados em pano de saco e cinzas.
14 Pagtaˈabut ellew paghukumin, pasōng teˈed bohat hukuman si kaˈamin amban hukuman si meˈ aˈa Tiros duk Sidonin.
14 Mas haverá mais tolerância para Tiro e Sidom no dia do julgamento do que para vós.
15 Duk kaˈam, meˈ aˈa Kapernaumin,” paˈin si Isa, “weˈ kannalbi pinalangkew kaˈam pī diyataˈ langit? Pinadiyawaˈ du kaˈam pī dem narkaˈ.”
15 E tu, Cafarnaum, exaltada até ao céu, serás derrubada até ao inferno.
16 Paˈin si Isa pe si meˈ tindegnen, “Sine-sine pakale si panoloˈbin, kuweˈ du aku pinakalenen. Sine-sine gaˈi ngasip kaˈam, kuweˈ du aku manggaˈi inasipnen. Duk sine-sine gaˈi ngasip aku, hātinen gaˈi du isab asipne Tuhanin, iye mamapitu aku si dunyahin.”
16 Quem vos ouve, ouve a mim; e quem vos despreza, despreza a mim; e quem me despreza, despreza àquele que me enviou.
17 Gaˈ du tiggel tekka ne balik pitumpūˈ duk duwehin laˈi pu si Isa. Kēgan siye manamal. Paˈinde pu si Isa, “Tuwan, bisan hatiˈ meˈ seyitanin tuhutde pangandaˈakan kamihin basta taˈat kami ēnnun.”
17 E os setenta retornaram com alegria, dizendo: Senhor, até os demônios se sujeitam a nós pelo teu nome.
18 Paˈin si Isa si siye, “Asal takiteku nakuraˈ seyitanin laboˈ kuweˈ lalat. Tadaˈag ne basagnen.
18 E ele disse-lhes: Eu vi Satanás cair como um relâmpago do céu.
19 Payamanun bi, kaˈurungan kaˈam weˈ ku balakat supaya bisan kaˈam makadiˈik sawe atawa sipitkāˈ, gaˈi du makaˈine kaˈam. Duk gaˈi isab kaˈam tadaˈag weˈ bantaten bi nakuraˈ seyitanin. Gaˈ isab niyaˈ makapagkaˈat kaˈam bisan ine.
19 Eis que eu vos dou poder para pisar em serpentes e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; e nada, de forma alguma, vos fará dano.
20 Daˈa iye kasinnahanbin peggeˈ meˈ seyitanin nuhut pangandaˈakanbin, saguwaˈ subey kasinnahanbin peggeˈ tasulat ne ēnbin weˈ Tuhanin si surgaˈ.”
20 Mas não vos alegreis por isto, de que os espíritos se sujeitam a vós, mas alegrai-vos, antes, porque vossos nomes estão escritos no céu.
21 Manjari waktu miyaˈan, pinakēg teˈed si Isa weˈ Niyawa Sutsihin duk paˈinne, “O Ammaˈ, kaˈu magbayaˈ si langit duk bulakin, pudjite kew teˈed peggeˈ urungannu kataˈu meˈ aˈa maˈawamin duk tapukannu kataˈu inin amban meˈ aˈa malangkew pangadjiˈnen duk amban meˈ makasabutin. Aweˈ, Ammaˈ, asal pudjite kew peggeˈ kuweˈ inin kinabayaˈannun.”
21 Naquela hora Jesus alegrou-se no espírito, e disse: Eu te agradeço, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque tu ocultaste essas coisas aos sábios e prudentes, e as revelaste aos bebês; sim, Pai, porque assim pareceu bom à tua vista.
22 Duk paˈin si Isa pe, “Bakas pinangandel ne si aku kēmon-kēmonin weˈ Samaku, Tuhanin. Gaˈ niyaˈ ngataˈuhan bang sine ku, aku Anak Tuhanin, luwal hadja Samakun, Tuhanin. Duk gaˈ isab niyaˈ ngataˈuhan bang sine Samakun, luwal hadja aku, anaknen duk sine-sine pineneˈkun, iye pamakilalehanku Samakun.”
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai; e nenhum homem sabe quem é o Filho, senão o Pai, nem quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Manjari paharap si Isa si meˈ tindegnen duk paˈinne si siye hadja, “Asal hāp pe kaˈam peggeˈ takitebi kēmon meˈ takitebi inin.
23 E, ele retornando aos seus discípulos, disse-lhes em particular: Abençoados são os olhos que veem as coisas que vós vedes,
24 Akahante kaˈam, ekka meˈ nabi duk meˈ sultan awwalley mabayaˈ teˈed ngite takitebi kuweˈitu inin, saguwaˈ gaˈ inin takitede. Mabayaˈ teˈed isab takalede meˈ takalebi kuweˈitu inin saguwaˈ gaˈ takalede.”
24 porque eu vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver as coisas que vós vedes, e não as viram, e ouvir as coisas que ouvis, e não as ouviram.
25 Manjari niyaˈ dambuwaˈ guru pandey si saraˈ āgama pī pu si Isa. Niyaˈ tilewne panuleyanne si Isa. Paˈinne, “Tuwan, ine subey hinangku supaya ku pinasukuˈan umul gaˈ niyaˈ tamananne?”
25 E, eis que se levantou certo doutor da lei, tentando-o e dizendo: Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
26 Nambung si Isa, paˈ inne, “Ine teˈ tasulat dem saraˈ Tuhan inambanan si Musahin? Ine tabatsanun laˈi?”
26 E ele lhe disse: O que está escrito na lei? Como lês?
27 Nambung iye, paˈinne, “Paˈin saraˈin: Subey kalasahannu Tuhanin, Panuhutannun, dambūs-būs ateynun duk pikilannun duk basagnun. Duk subey kalasahannu saweˈnun kuweˈ pangalasanu dinun.”
27 E, ele respondendo, disse: Amarás o ­Senhor teu Deus com todo o teu coração, e com toda a tua alma, e com todas as tuas forças, e com toda a tua mente; e o teu próximo como a ti mesmo.
28 “Tewwaˈ sambungnun,” paˈin si Isa. “Hinangun iyan duk pinasukuhan du kew umul gaˈ tamananne.”
28 E ele disse-lhe: Tu respondestes corretamente; faze isso e viverás.
29 Manjari guru miyaˈan gaˈi bayaˈ tadaˈag, hangkan paˈinne pu si Isa, “Sine teˈ saweˈku subey kinalasahankun?”
29 Mas ele, querendo justificar-se a si mesmo, disse a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Nambung si Isa magdalilan, paˈinne, “Niyaˈ dambuwaˈ Yahudi padurul amban Awrusalam hap puweblo Ariha. Sābune si lān, ilaˈugan iye weˈ meˈ mundu. Pinapeddiˈan iye weˈ de duk ineddoˈ weˈ de meˈ kēmonnen sampay semmek si barannen. Sōng matey iye ubus bu inambanan iye weˈ de.
30 E, respondendo Jesus, disse: Um certo homem descia de Jerusalém para Jericó, e caiu entre ladrões, os quais o despojaram, e o feriram, e partiram, deixando-o quase morto.
31 Duk magsātaˈ, niyaˈ dambuwaˈ imam Yahudi nuhut lān miyaˈan. Pagkitene aˈahin, palibuwad iye amban dambiyaˈ.
31 E, por acaso, descia pelo mesmo caminho um certo sacerdote; e quando ele o viu, passou pelo outro lado.
32 Damikkiyan isab niyaˈ seddili aˈa lumabey si antag miyaˈan. Aˈa inin Yahudi isab, tubuˈ si Libi duk hinangnen nabangan imam si langgalin. Pagkitene aˈahin, palibuwad isab iye.
32 E assim também um levita, quando chegou ao lugar e o viu, ele passou pelo outro lado.
33 Gaˈ du tiggel niyaˈ dambuwaˈ aˈa bangsa Samariya, si paglengngananne tapī iye laˈi si antag miyaˈan. Pagkitene aˈahin, maˈaseˈ teˈed iye.
33 Mas um certo samaritano, estando de viagem, veio até ele; e, vendo-o, teve compaixão dele.
34 Patapit iye pī duk tambalanne bakatnen duk isellan duk boheˈ ubas, ubus bu pinekkes weˈ ne. Ubus binengket weˈ ne bu pinasakey si hayepne duk binoˈo weˈ ne pī si lumaˈ paghegpaˈ-hegpaˈan duk inuntul weˈ ne laˈi.
34 E, aproximando-se dele, atou-lhe as feridas, derramando nelas azeite e vinho, e, pondo-o sobre seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e cuidou dele.
35 Pagsasumuhin, ngurung iye sīn si dapuˈ lumaˈin duk paˈinne si iye, ‘Ipatun aku aˈa inin. Bang kagastu kew labi amban sīn inin, bayedante saˈ kew pagbalik ku pitu.’”
35 E, no dia seguinte, partindo, ele tirou dois denários, e deu-os ao hospedeiro, e disse-lhe: Cuida dele, e tudo o que de mais gastares, na minha volta eu te pagarei.
36 Manjari paˈin si Isa si guruhin, “Na, si aˈa tellungan miyaˈan, inggehin pikilnu asal bennal mapasaweˈ si aˈa ilaˈugan weˈ meˈ munduhin?”
36 Ora, qual destes três te parece que se tornou o próximo daquele que caiu entre os ladrões?
37 Nambung iye, paˈinne, “Mamaˈaseˈ si iyehin duk manabang iyehin.” Manjari paˈin si Isa si iye, “Pī kew, hinangun sa hininang aˈa miyaˈan.”
37 E ele disse: O que mostrou misericórdia para com ele. Então, disse Jesus: Vai, e faze tu do mesmo modo.
38 Palanjal disi Isa duk meˈ tindegnen duk tekka siye si dambuwaˈ kalumaˈan. Niyaˈ laˈi dambuwaˈ dende inēnan si Marta. Inaddatan si Isa laˈi si lumaˈne.
38 Ora, aconteceu que, indo eles, entraram em uma aldeia; e uma certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 Niyaˈ pungtinaˈi si Marta dende inēnan Mariyam. Si Mariyam inin ningkoloˈ si antag bettis si Isa pakale-kale si meˈ binissānen.
39 E ela tinha uma irmã, chamada Maria, a qual, assentando-se também aos pés de Jesus, ouvia a sua palavra.
40 Si Marta sasew teˈed weˈ hinangne maˈekkahin magpanyap para pu disi Isa. Hangkan patapit iye pu si Isa duk paˈinne, “Tuwan, gaˈi ke hinangnu ine bisan ku tiyaˈ pasagadan pungtinaˈikun maghinang dendang-dendangan? Daˈakun be iye nabangan aku.”
40 Marta, porém, estava atarefada com muito serviço, e, vindo até ele, disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe servir sozinha? Ordena, portanto, que ela me ajude.
41 Saguwaˈ sambungan si Isa iye, paˈinne, “Kaˈu Marta, suse kew duk ekka makasasew kaˈu bu gaˈ du niyaˈ tantu kagunahanne.
41 E, Jesus respondendo, disse-lhe: Marta, Marta, tu estás preocupada e perturbada com muitas coisas;
42 Dambuwaˈ du hadja mahadje kagunahannen. Duk tapeneˈ weˈ Mariyam mahāp inin duk gaˈi inin kaˈānan amban iye.”
42 mas uma coisa só é necessária; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tomada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.