Jonas 1
Yakan Bible (YKA_WBT) vs NVT
1 Niyaˈ lapal Tuhanin pu si Yunus anak si Amittay.
1 O S enhor deu esta mensagem a Jonas, filho de Amitai:
2 Paˈinne, “Pī kew si puweblo hadje inēnan Niniba. Magmahalayak kew pī si siye duk akahanun siye weˈ sōng siye pinagmulkaˈan, peggeˈ tiyaˈ ne kiteku hinangde malaˈatin.”
2 “Apronte-se e vá à grande cidade de Nínive. Anuncie meu julgamento contra ela, pois vi como seu povo é perverso”.
3 Saguwaˈ si Yunus lahi amban Tuhan tudju lahat inēnan Tarsis. Pī iye hap pantalan si Joppa duk niyaˈ kitene dembuwaˈ kappal sōng pī hap lahat Tarsis inin. Magsukey ne iye, ubus manaˈik diyataˈ kappal duk palalgaˈ ne iye hap Tarsis supaya iye tapalahi amban Tuhan.
3 Jonas se aprontou, mas foi na direção contrária, a fim de fugir do S enhor . Desceu ao porto de Jope, onde encontrou um navio que estava de partida para Társis. Comprou a passagem e embarcou para Társis, a fim de fugir do S enhor .
4 Ubus inin pinatekka weˈ Tuhanin baliyu pales manamal diyataˈ tahik, duk lahat-lahat manamal. Agen larak kappalin.
4 O S enhor , porém, enviou sobre o mar um vento forte, e caiu uma tempestade tão violenta que o navio estava prestes a se despedaçar.
5 Kēmon aˈa magtarabahu diyataˈ kappal miyaˈan tinalew duk ngalingan siye dangan-dangan si tuhan-tuhanden māku tabang. Ubus bu laboˈde kalgade sinduwehin pī dem tahik supaya ngalampung kappalin. Saguwaˈ si Yunus andang ne laˈi dem mohang kappal; pabāk iye laˈi duk tuli. Leddek tulinen.
5 Com muito medo, os marinheiros clamavam a seus deuses para que os socorressem e lançavam a carga ao mar para deixar o navio mais leve. Enquanto isso, Jonas dormia profundamente no porão.
6 Ubus kapitan kappalin pī si iye mangun iye duk paˈinne, “Tuli pe kew? Dongaˈ kew duk māku tabang kew si tuhannun. Kaw kite bi asipne duk kite bi gaˈi matey.”
6 Então o capitão desceu para falar com ele. “Como pode dormir numa situação dessas?”, disse. “Levante-se e ore a seu deus! Quem sabe ele prestará atenção em nós e poupará nossa vida!”
7 Ubus paˈin meˈ magtarabahu si kappalin, “Magpuwaˈan kite bi duk kataˈuhante bang amban sine jānnen hangkan inin umantag.” Ubus magpuwaˈan siye. Manjari kataˈuhande weˈ si Yunus jānnen.
7 Então a tripulação tirou sortes para ver qual deles havia ofendido os deuses e causado a terrível tempestade. Quando tiraram as sortes, elas indicaram que Jonas era o culpado.
8 Ubus paˈinde, “Akahanun kami bang asal kaˈu ke jānnen hangkan inin umantag. Ine pagusahanun? Bakas ambannu? Intag lahatnun? Ine bangsanun?”
8 “Por que essa terrível tempestade veio sobre nós?”, perguntaram. “Quem é você? Qual é sua profissão? De onde vem? Qual é sua nacionalidade?”
9 Sambunganne siye, paˈinne, “Aku inin bangsa Hibrani duk sambahayangku Tuhanin, iye Tuhan si surgaˈin duk iye magpapanjari bulak duk tahikin.”
9 Jonas respondeu: “Sou hebreu e adoro o S enhor , o Deus dos céus, que fez o mar e a terra”.
10 Paˈinne pe weˈ lahi iye amban Tuhan. Ubus kaˈumāgadan meˈ aˈa maghinang diyataˈ kappalin duk paˈinde, “Laˈat teˈed hinangannu iyan.”
10 Os marinheiros ficaram apavorados quando ouviram isso, pois Jonas já havia lhes contado que estava fugindo do S enhor . “Por que fez uma coisa dessas?”, disseram.
11 Sigi-sigi pe ngahadje goyakin. Ubus tilewde iye, “Ine subey hinangte si kaˈu inin duk pateddoˈ balik tahikin?”
11 E, visto que a tempestade piorava cada vez mais, perguntaram-lhe: “O que devemos fazer com você para que a tempestade se acalme?”.
12 “Lakasanun bi ku dem tahik,” paˈinne, “ubus ngateddoˈ iyan balik. Kataˈuhanku hep weˈ aku jānnen hangkan tekka lahat-lahat inin si kaˈam.”
12 Jonas respondeu: “Joguem-me ao mar, e ele voltará a ficar calmo. Eu sei que esta terrível tempestade é culpa minha”.
13 Saguwaˈ meˈ aˈahin musey pabasag manamal duk siye tapī si higad. Bu gaˈi takoleˈde, peggeˈ pesōng ngabasag tahikin amban tagnaˈin.
13 Em vez disso, os marinheiros remaram com ainda mais força para levar a embarcação à terra, mas não conseguiram, pois o mar tempestuoso havia se tornado muito violento.
14 Ubus māku-māku isab siye si Tuhan, paˈinde, “O Tuhan, pabuyuˈ-buyuˈ kami, daˈa kami hukumun pinapatey bang bekkat kami niyawa aˈa inin. Daˈa kami dusehun bisan papatey kami aˈa gaˈ niyaˈ dusenen. Peggeˈ kaˈu du magbayaˈin hangkan inin umantag kēmon.”
14 Então clamaram ao S enhor e disseram: “Ó S enhor , não nos deixes morrer por causa deste homem, e não nos responsabilizes pela morte dele! Ó S enhor , tu sabes os motivos por que enviaste esta tempestade sobre ele!”.
15 Ubus eddoˈde si Yunus duk laboˈde dem tahik. Ubus pateddoˈ ne tahikin.
15 Depois, os marinheiros pegaram Jonas e o lançaram ao mar e, no mesmo instante, a furiosa tempestade se aquietou.
16 Hangkan tinalew siye si Tuhan bu magkurban siye duk niyaˈ tunggaˈde hāp si Tuhan.
16 Espantados com o grande poder do S enhor , os marinheiros lhe ofereceram um sacrifício e firmaram o compromisso de servi-lo.
17 Saguwaˈ Tuhanin, papīne dembuwaˈ kenna hadje manamal ngaloroy si Yunus. Bu laˈi si Yunus diyalem kennahin tellu ellew duk tellun sangem.
17 O S enhor fez que um grande peixe engolisse Jonas. E Jonas ficou dentro do peixe por três dias e três noites.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.