Jonas 1
Yakan Bible (YKA_WBT) vs NTLH
1 Niyaˈ lapal Tuhanin pu si Yunus anak si Amittay.
1 Certo dia, o Senhor Deus disse a Jonas, filho de Amitai:
2 Paˈinne, “Pī kew si puweblo hadje inēnan Niniba. Magmahalayak kew pī si siye duk akahanun siye weˈ sōng siye pinagmulkaˈan, peggeˈ tiyaˈ ne kiteku hinangde malaˈatin.”
2 — Apronte-se, vá à grande cidade de Nínive e grite contra ela, porque a maldade daquela gente chegou aos meus ouvidos.
3 Saguwaˈ si Yunus lahi amban Tuhan tudju lahat inēnan Tarsis. Pī iye hap pantalan si Joppa duk niyaˈ kitene dembuwaˈ kappal sōng pī hap lahat Tarsis inin. Magsukey ne iye, ubus manaˈik diyataˈ kappal duk palalgaˈ ne iye hap Tarsis supaya iye tapalahi amban Tuhan.
3 Jonas se aprontou, mas fugiu do Senhor , indo na direção contrária. Ele desceu a Jope e ali encontrou um navio que estava de saída para a Espanha. Pagou a passagem e embarcou a fim de viajar com os marinheiros para a Espanha, para longe do Senhor .
4 Ubus inin pinatekka weˈ Tuhanin baliyu pales manamal diyataˈ tahik, duk lahat-lahat manamal. Agen larak kappalin.
4 No entanto, Deus mandou um forte vento, e houve uma tempestade no mar. Era tão violenta, que o navio estava em perigo de se partir ao meio.
5 Kēmon aˈa magtarabahu diyataˈ kappal miyaˈan tinalew duk ngalingan siye dangan-dangan si tuhan-tuhanden māku tabang. Ubus bu laboˈde kalgade sinduwehin pī dem tahik supaya ngalampung kappalin. Saguwaˈ si Yunus andang ne laˈi dem mohang kappal; pabāk iye laˈi duk tuli. Leddek tulinen.
5 Os marinheiros ficaram com muito medo e gritavam por socorro, cada um ao seu deus. E, para que o navio ficasse mais leve, jogaram a carga no mar. Porém Jonas tinha descido ao porão e ali havia se deitado e caído num sono profundo.
6 Ubus kapitan kappalin pī si iye mangun iye duk paˈinne, “Tuli pe kew? Dongaˈ kew duk māku tabang kew si tuhannun. Kaw kite bi asipne duk kite bi gaˈi matey.”
6 O capitão do navio o encontrou ali e disse: — Como é que você está aí dormindo? Levante-se e peça socorro ao seu deus. Pode ser que ele tenha pena de nós e não deixe a gente morrer.
7 Ubus paˈin meˈ magtarabahu si kappalin, “Magpuwaˈan kite bi duk kataˈuhante bang amban sine jānnen hangkan inin umantag.” Ubus magpuwaˈan siye. Manjari kataˈuhande weˈ si Yunus jānnen.
7 Os marinheiros disseram uns aos outros: — Vamos tirar a sorte para descobrir quem é o culpado de estarmos neste perigo. Eles fizeram isso, e o nome de Jonas foi sorteado.
8 Ubus paˈinde, “Akahanun kami bang asal kaˈu ke jānnen hangkan inin umantag. Ine pagusahanun? Bakas ambannu? Intag lahatnun? Ine bangsanun?”
8 Então lhe perguntaram: — Agora diga: quem é o culpado de tudo isso? O que você está fazendo aqui? De onde você vem? De que país você é, e qual é o seu povo?
9 Sambunganne siye, paˈinne, “Aku inin bangsa Hibrani duk sambahayangku Tuhanin, iye Tuhan si surgaˈin duk iye magpapanjari bulak duk tahikin.”
9 — Eu sou hebreu — respondeu Jonas — e adoro o Senhor , o Deus do céu, que fez o mar e a terra.
10 Paˈinne pe weˈ lahi iye amban Tuhan. Ubus kaˈumāgadan meˈ aˈa maghinang diyataˈ kappalin duk paˈinde, “Laˈat teˈed hinangannu iyan.”
10 Em seguida, Jonas contou que estava fugindo de Deus, o Senhor . Aí os marinheiros ficaram mais apavorados ainda e disseram: — Veja só o que você fez!
11 Sigi-sigi pe ngahadje goyakin. Ubus tilewde iye, “Ine subey hinangte si kaˈu inin duk pateddoˈ balik tahikin?”
11 A tempestade piorava cada vez mais, de modo que os marinheiros perguntaram a Jonas: — Que devemos fazer com você para que o mar se acalme?
12 “Lakasanun bi ku dem tahik,” paˈinne, “ubus ngateddoˈ iyan balik. Kataˈuhanku hep weˈ aku jānnen hangkan tekka lahat-lahat inin si kaˈam.”
12 Jonas respondeu: — Vocês me peguem e joguem no mar, que ele ficará calmo. Pois eu sei que foi por minha culpa que esta terrível tempestade caiu sobre vocês.
13 Saguwaˈ meˈ aˈahin musey pabasag manamal duk siye tapī si higad. Bu gaˈi takoleˈde, peggeˈ pesōng ngabasag tahikin amban tagnaˈin.
13 Em vez de fazerem isso, os marinheiros começaram a remar com toda a força, tentando levar o navio para a praia; porém não conseguiam nada porque a tempestade piorava ainda mais.
14 Ubus māku-māku isab siye si Tuhan, paˈinde, “O Tuhan, pabuyuˈ-buyuˈ kami, daˈa kami hukumun pinapatey bang bekkat kami niyawa aˈa inin. Daˈa kami dusehun bisan papatey kami aˈa gaˈ niyaˈ dusenen. Peggeˈ kaˈu du magbayaˈin hangkan inin umantag kēmon.”
14 Então oraram bem alto, assim: — Ó
15 Ubus eddoˈde si Yunus duk laboˈde dem tahik. Ubus pateddoˈ ne tahikin.
15 Em seguida, os marinheiros pegaram Jonas e o jogaram no mar, e logo o mar se acalmou.
16 Hangkan tinalew siye si Tuhan bu magkurban siye duk niyaˈ tunggaˈde hāp si Tuhan.
16 Eles ficaram com tanto medo do Senhor , que lhe ofereceram um sacrifício e lhe fizeram promessas.
17 Saguwaˈ Tuhanin, papīne dembuwaˈ kenna hadje manamal ngaloroy si Yunus. Bu laˈi si Yunus diyalem kennahin tellu ellew duk tellun sangem.
17 O Senhor ordenou que um grande peixe engolisse Jonas. E ele ficou dentro do peixe três dias e três noites.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.