Jonas 1
Yakan Bible (YKA_WBT) vs BKJ
1 Niyaˈ lapal Tuhanin pu si Yunus anak si Amittay.
1 Ora, a Palavra do SENHOR veio a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 Paˈinne, “Pī kew si puweblo hadje inēnan Niniba. Magmahalayak kew pī si siye duk akahanun siye weˈ sōng siye pinagmulkaˈan, peggeˈ tiyaˈ ne kiteku hinangde malaˈatin.”
2 Levanta-te, vai à Nínive, aquela grande cidade, e clama contra ela, pois a sua maldade subiu diante de mim.
3 Saguwaˈ si Yunus lahi amban Tuhan tudju lahat inēnan Tarsis. Pī iye hap pantalan si Joppa duk niyaˈ kitene dembuwaˈ kappal sōng pī hap lahat Tarsis inin. Magsukey ne iye, ubus manaˈik diyataˈ kappal duk palalgaˈ ne iye hap Tarsis supaya iye tapalahi amban Tuhan.
3 Mas Jonas se levantou para fugir para Társis, longe da presença do SENHOR, e desceu a Jope, onde encontrou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem, e desceu para dentro dele, para ir com eles para Társis, longe da presença do SENHOR.
4 Ubus inin pinatekka weˈ Tuhanin baliyu pales manamal diyataˈ tahik, duk lahat-lahat manamal. Agen larak kappalin.
4 Mas o SENHOR enviou um grande vento ao mar, e houve uma poderosa tempestade no mar, de modo que o navio estava a ponto de quebrar-se.
5 Kēmon aˈa magtarabahu diyataˈ kappal miyaˈan tinalew duk ngalingan siye dangan-dangan si tuhan-tuhanden māku tabang. Ubus bu laboˈde kalgade sinduwehin pī dem tahik supaya ngalampung kappalin. Saguwaˈ si Yunus andang ne laˈi dem mohang kappal; pabāk iye laˈi duk tuli. Leddek tulinen.
5 Então os marinheiros ficaram com medo, e cada homem clamou ao seu deus, e lançaram as cargas que estavam no navio ao mar, para o aliviarem. Mas Jonas desceu ao porão do navio, e deitado, dormiu profundamente.
6 Ubus kapitan kappalin pī si iye mangun iye duk paˈinne, “Tuli pe kew? Dongaˈ kew duk māku tabang kew si tuhannun. Kaw kite bi asipne duk kite bi gaˈi matey.”
6 E o mestre do navio dirigiu-se a ele, e disse-lhe: que tens, ó dorminhoco? Levanta-te, clama ao teu Deus, talvez assim, Deus pensará em nós, para que não pereçamos.
7 Ubus paˈin meˈ magtarabahu si kappalin, “Magpuwaˈan kite bi duk kataˈuhante bang amban sine jānnen hangkan inin umantag.” Ubus magpuwaˈan siye. Manjari kataˈuhande weˈ si Yunus jānnen.
7 E disseram cada um ao seu companheiro: vinde, e lancemos sorte, para que saibamos por que causa esse mal está sobre nós. Assim eles lançaram sorte, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Ubus paˈinde, “Akahanun kami bang asal kaˈu ke jānnen hangkan inin umantag. Ine pagusahanun? Bakas ambannu? Intag lahatnun? Ine bangsanun?”
8 Então eles lhe disseram: diga-nos, lhe pedimos, por causa de quem este mal está sobre nós? Qual é a tua ocupação? De onde vens? Qual é a tua terra? E de que povo és tu?
9 Sambunganne siye, paˈinne, “Aku inin bangsa Hibrani duk sambahayangku Tuhanin, iye Tuhan si surgaˈin duk iye magpapanjari bulak duk tahikin.”
9 E ele lhes disse: eu sou hebreu, e temo ao SENHOR, o Deus do céu, que fez o mar e a terra seca.
10 Paˈinne pe weˈ lahi iye amban Tuhan. Ubus kaˈumāgadan meˈ aˈa maghinang diyataˈ kappalin duk paˈinde, “Laˈat teˈed hinangannu iyan.”
10 Então os homens se encheram de medo, e disseram-lhe: por que tu fizeste isto? Pois os homens sabiam que ele fugia da presença do SENHOR, porque ele lhes tinha dito.
11 Sigi-sigi pe ngahadje goyakin. Ubus tilewde iye, “Ine subey hinangte si kaˈu inin duk pateddoˈ balik tahikin?”
11 Então disseram-lhe: o que devemos fazer contigo, para que o mar se acalme para nós? Pois o mar estava agitado e tempestuoso.
12 “Lakasanun bi ku dem tahik,” paˈinne, “ubus ngateddoˈ iyan balik. Kataˈuhanku hep weˈ aku jānnen hangkan tekka lahat-lahat inin si kaˈam.”
12 E ele lhes disse: levantai-me, e lançai-me ao mar, para que ele se acalme; pois eu sei que é por minha causa que esta grande tempestade está sobre vós.
13 Saguwaˈ meˈ aˈahin musey pabasag manamal duk siye tapī si higad. Bu gaˈi takoleˈde, peggeˈ pesōng ngabasag tahikin amban tagnaˈin.
13 Entretanto, os homens remaram forte, para trazer o navio à terra, mas eles não conseguiram, pois o mar estava agitado e tempestuoso contra eles.
14 Ubus māku-māku isab siye si Tuhan, paˈinde, “O Tuhan, pabuyuˈ-buyuˈ kami, daˈa kami hukumun pinapatey bang bekkat kami niyawa aˈa inin. Daˈa kami dusehun bisan papatey kami aˈa gaˈ niyaˈ dusenen. Peggeˈ kaˈu du magbayaˈin hangkan inin umantag kēmon.”
14 Por isso eles clamaram ao SENHOR, e disseram: nós te rogamos, ó SENHOR! Nós te rogamos, que não nos deixe perecer por causa da vida deste homem, e que não ponha sobre nós sangue inocente; pois tu, ó SENHOR, fizeste o que desejavas.
15 Ubus eddoˈde si Yunus duk laboˈde dem tahik. Ubus pateddoˈ ne tahikin.
15 Então eles tomaram Jonas, e o lançaram ao mar, e cessou o mar da sua fúria.
16 Hangkan tinalew siye si Tuhan bu magkurban siye duk niyaˈ tunggaˈde hāp si Tuhan.
16 Então os homens temeram muito ao SENHOR, ofereceram sacrifício ao SENHOR e fizeram votos.
17 Saguwaˈ Tuhanin, papīne dembuwaˈ kenna hadje manamal ngaloroy si Yunus. Bu laˈi si Yunus diyalem kennahin tellu ellew duk tellun sangem.
17 Mas o SENHOR havia preparado um grande peixe, para que engolisse Jonas. E ele esteve no ventre do peixe três dias e três noites.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.