Jonas 1
Yakan Bible (YKA_WBT) vs ARIB
1 Niyaˈ lapal Tuhanin pu si Yunus anak si Amittay.
1 Ora veio a palavra do Senhor a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 Paˈinne, “Pī kew si puweblo hadje inēnan Niniba. Magmahalayak kew pī si siye duk akahanun siye weˈ sōng siye pinagmulkaˈan, peggeˈ tiyaˈ ne kiteku hinangde malaˈatin.”
2 Levanta-te, vai à grande cidade de Nínive, e clama contra ela, porque a sua malícia subiu até mim.
3 Saguwaˈ si Yunus lahi amban Tuhan tudju lahat inēnan Tarsis. Pī iye hap pantalan si Joppa duk niyaˈ kitene dembuwaˈ kappal sōng pī hap lahat Tarsis inin. Magsukey ne iye, ubus manaˈik diyataˈ kappal duk palalgaˈ ne iye hap Tarsis supaya iye tapalahi amban Tuhan.
3 Jonas, porém, levantou-se para fugir da presença do Senhor para Társis. E, descendo a Jope, achou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem, e desceu para dentro dele, para ir com eles para Társis, da presença do Senhor.
4 Ubus inin pinatekka weˈ Tuhanin baliyu pales manamal diyataˈ tahik, duk lahat-lahat manamal. Agen larak kappalin.
4 Mas o Senhor lançou sobre o mar um grande vento, e fez-se no mar uma grande tempestade, de modo que o navio estava a ponto de se despedaçar.
5 Kēmon aˈa magtarabahu diyataˈ kappal miyaˈan tinalew duk ngalingan siye dangan-dangan si tuhan-tuhanden māku tabang. Ubus bu laboˈde kalgade sinduwehin pī dem tahik supaya ngalampung kappalin. Saguwaˈ si Yunus andang ne laˈi dem mohang kappal; pabāk iye laˈi duk tuli. Leddek tulinen.
5 Então os marinheiros tiveram medo, e clamavam cada um ao seu deus, e alijaram ao mar a carga que estava no navio, para o aliviarem; Jonas, porém, descera ao porão do navio; e, tendo-se deitado, dormia um profundo sono.
6 Ubus kapitan kappalin pī si iye mangun iye duk paˈinne, “Tuli pe kew? Dongaˈ kew duk māku tabang kew si tuhannun. Kaw kite bi asipne duk kite bi gaˈi matey.”
6 O mestre do navio, pois, chegou-se a ele, e disse-lhe: Que estás fazendo, ó tu que dormes? Levanta-te, clama ao teu deus; talvez assim ele se lembre de nós, para que não pereçamos.
7 Ubus paˈin meˈ magtarabahu si kappalin, “Magpuwaˈan kite bi duk kataˈuhante bang amban sine jānnen hangkan inin umantag.” Ubus magpuwaˈan siye. Manjari kataˈuhande weˈ si Yunus jānnen.
7 E dizia cada um ao seu companheiro: Vinde, e lancemos sortes, para sabermos por causa de quem nos sobreveio este mal. E lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Ubus paˈinde, “Akahanun kami bang asal kaˈu ke jānnen hangkan inin umantag. Ine pagusahanun? Bakas ambannu? Intag lahatnun? Ine bangsanun?”
8 Então lhe disseram: Declara-nos tu agora, por causa de quem nos sobreveio este mal. Que ocupação é a tua? Donde vens? Qual é a tua terra? E de que povo és tu?
9 Sambunganne siye, paˈinne, “Aku inin bangsa Hibrani duk sambahayangku Tuhanin, iye Tuhan si surgaˈin duk iye magpapanjari bulak duk tahikin.”
9 Respondeu-lhes ele: Eu sou hebreu, e temo ao Senhor, o Deus do céu, que fez o mar e a terra seca.
10 Paˈinne pe weˈ lahi iye amban Tuhan. Ubus kaˈumāgadan meˈ aˈa maghinang diyataˈ kappalin duk paˈinde, “Laˈat teˈed hinangannu iyan.”
10 Então estes homens se encheram de grande temor, e lhe disseram: Que é isso que fizeste? pois sabiam os homens que fugia da presença do Senhor, porque ele lho tinha declarado.
11 Sigi-sigi pe ngahadje goyakin. Ubus tilewde iye, “Ine subey hinangte si kaˈu inin duk pateddoˈ balik tahikin?”
11 Ainda lhe perguntaram: Que te faremos nós, para que o mar se nos acalme? Pois o mar se ia tornando cada vez mais tempestuoso.
12 “Lakasanun bi ku dem tahik,” paˈinne, “ubus ngateddoˈ iyan balik. Kataˈuhanku hep weˈ aku jānnen hangkan tekka lahat-lahat inin si kaˈam.”
12 Respondeu-lhes ele: Levantai-me, e lançai-me ao mar, e o mar se vos aquietará; porque eu sei que por minha causa vos sobreveio esta grande tempestade.
13 Saguwaˈ meˈ aˈahin musey pabasag manamal duk siye tapī si higad. Bu gaˈi takoleˈde, peggeˈ pesōng ngabasag tahikin amban tagnaˈin.
13 Entretanto os homens se esforçavam com os remos para tornar a alcançar a terra; mas não podiam, porquanto o mar se ia embravecendo cada vez mais contra eles.
14 Ubus māku-māku isab siye si Tuhan, paˈinde, “O Tuhan, pabuyuˈ-buyuˈ kami, daˈa kami hukumun pinapatey bang bekkat kami niyawa aˈa inin. Daˈa kami dusehun bisan papatey kami aˈa gaˈ niyaˈ dusenen. Peggeˈ kaˈu du magbayaˈin hangkan inin umantag kēmon.”
14 Por isso clamaram ao Senhor, e disseram: Nós te rogamos, ó Senhor, que não pereçamos por causa da vida deste homem, e que não ponhas sobre nós o sangue inocente; porque tu, Senhor, fizeste como te aprouve.
15 Ubus eddoˈde si Yunus duk laboˈde dem tahik. Ubus pateddoˈ ne tahikin.
15 Então levantaram a Jonas, e o lançaram ao mar; e cessou o mar da sua fúria.
16 Hangkan tinalew siye si Tuhan bu magkurban siye duk niyaˈ tunggaˈde hāp si Tuhan.
16 Temeram, pois, os homens ao Senhor com grande temor; e ofereceram sacrifícios ao Senhor, e fizeram votos.
17 Saguwaˈ Tuhanin, papīne dembuwaˈ kenna hadje manamal ngaloroy si Yunus. Bu laˈi si Yunus diyalem kennahin tellu ellew duk tellun sangem.
17 Então o Senhor deparou um grande peixe, para que tragasse a Jonas; e esteve Jonas três dias e três noites nas entranhas do peixe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.