Atos 22
Yakan Bible (YKA_WBT) vs NVI
1 “Meˈ kapungtinaˈihan duk meˈ kamatettoˈahan,” paˈin si Paul, “pakale kaˈam si bissāku inin pamēbbegku dikun.”
1 "Irmãos e pais, ouçam agora a minha defesa".
2 Pagkalede iye missā si bissāhan Hibrani, pasōng ne siye gaˈ maghidjul. Manjari paˈinne si siye,
2 Quando ouviram que lhes falava em aramaico, ficaram em absoluto silêncio. Então Paulo disse:
3 “Aku inin aˈa Yahudi du. Inanakan ku laˈi si Tarsus si lahat Kilikiya, saguwaˈ kasuligankun tuˈu si Awrusalam. Bakas ku mulid Gamaliel, duk katoloˈan ku teˈed si saraˈ meˈ kapapuˈanten bi. Duk nuhut ku Tuhanin dambūs-būs kuweˈ du kaˈam kuweˈitu inin.
3 "Sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade. Fui instruído rigorosamente por Gamaliel na lei de nossos antepassados, sendo tão zeloso por Deus quanto qualquer de vocês hoje.
4 Bininasa weˈ ku meˈ aˈa manuhut toloˈ si Isahin sampay niyaˈ siye matey,” paˈin si Paul. “Siniggew siye weˈ ku lella-dende kinalabusu.
4 Persegui os seguidores deste Caminho até a morte, prendendo tanto homens como mulheres e lançando-os na prisão,
5 Kasaksiˈan imam nakuraˈin duk kēmon kakunsihalanin weˈ toˈo pinaˈinku inin. Bakas ku kaˈurungande meˈ sulat para si meˈ pagkasite bi Yahudi laˈi si Damaskusin. Hangkan hap pī ku si Damaskus supaya tasiggewku meˈ tindeg si Isa takasuwaˈku malaˈihin duk taboˈoku siye iningketan pitu si Awrusalam bininasa tuˈu.”
5 como o podem testemunhar o sumo sacerdote e todo o Conselho, de quem cheguei a obter cartas para seus irmãos em Damasco e fui até lá, a fim de trazer essas pessoas a Jerusalém como prisioneiras, para serem punidas.
6 “Pagtapit ne ku si Damaskus lettu ellew, bessuwang niyaˈ sahaya dantaˈ manamal amban diyataˈ langit sinag pī si aku.
6 "Por volta do meio-dia, eu me aproximava de Damasco, quando de repente uma forte luz vinda do céu brilhou ao meu redor.
7 Hebbaˈ ku si bulak duk niyaˈ suwala takaleku magpaˈin, ‘O Saul. Saul. Weˈey ku binasanu?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: ‘Saulo, Saulo! por que você está me perseguindo? ’
8 Tinilew weˈ ku, ‘Sine kew, Tuwan?’ Nambung iye, ‘Si Isa ku, aˈa Nasaretin. Aku hep bininasanun.’
8 Então perguntei: Quem és tu, Senhor? E ele respondeu: ‘Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue’.
9 Na, meˈ saweˈkun, takitede dantaˈin,” paˈin si Paul, “saguwaˈ gaˈ tahātide bang ine pinaˈin suwala si akuhin.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Manjari tinilew weˈ ku, ‘Ine subey hininangkun, Tuwan?’ Paˈinne si aku, ‘Kuwat kew duk palanjal ne kew pī si Damaskus. Inakahan du kew laˈi kēmon hinang pinasukuˈ weˈ Tuhan si kaˈuhin.’
10 "Assim perguntei: Que devo fazer, Senhor? Disse o Senhor: ‘Levante-se, entre em Damasco, onde lhe será dito o que você deve fazer’.
11 Manjari pessek ne ku weˈ silew dantaˈ miyaˈan,” paˈin si Paul, “hangkan tinundan ku weˈ meˈ saweˈkun pī si Damaskus.
11 Os que estavam comigo me levaram pela mão até Damasco, porque o resplendor da luz me deixara cego.
12 “Laˈi si Damaskus, niyaˈ aˈa inēnan Ananiyas. Be-āgama iye duk nuhut saraˈten bi. Pagaddatan teˈed iye weˈ meˈ Yahudi si Damaskusin kēmon.
12 "Um homem chamado Ananias, piedoso segundo a lei e muito respeitado por todos os judeus que ali viviam,
13 Pī Ananiyas inin si aku duk nengge iye si bihingku. Paˈinne si aku, ‘Saul, pungtinaˈite kew. Ngite ne kew balik.’ Magtawus ku ngite balik,” paˈin si Paul, “duk pinayaman iye weˈ ku.
13 veio ver-me e, pondo-se junto a mim, disse: ‘Irmão Saulo, recupere a visão’. Naquele mesmo instante pude vê-lo.
14 Paˈin Ananiyas si aku, ‘Tapeneˈ kew weˈ Tuhanin, Tuhan inisbat weˈ meˈ kapapuˈanten bi, supaya kataˈuhannu kinabayaˈannen. Tapeneˈne kew supaya isab takitenu daraˈakanne mabentelin, duk takalenu asal suwalanen missā.
14 "Então ele disse: ‘O Deus dos nossos antepassados o escolheu para conhecer a sua vontade, ver o Justo e ouvir as palavras de sua boca.
15 Peggeˈ hinangne kew saksiˈ, ngakahan kēmon aˈahin sabab meˈ bakas takitenun duk takalenun.
15 Você será testemunha dele a todos os homens, daquilo que viu e ouviu.
16 Na, daˈa ne kew dayan,’ paˈin Ananiyas si aku. ‘Kuwat kew duk kew tapandi, tandaˈ weˈ sukuˈ pu si Isa ne kew. Ngampun kew pu si Isa, Panuhutanin duk ampunne meˈ dusenun.’”
16 E agora, que está esperando? Levante-se, seja batizado e lave os seus pecados, invocando o nome dele’.
17 “Manjari balik ku pitu hap Awrusalam,” paˈin si Paul. “Duk sābuku ngampun laˈi dem langgal hadjehin,
17 "Quando voltei a Jerusalém, estando eu a orar no templo, caí em êxtase e
18 pabagala si aku si Isa, Panuhutanin, duk missā iye si aku. Paˈinne, ‘Padayiˈ kew duk tahalaˈ kew bittuˈu amban Awrusalam peggeˈ gaˈi du kahagad meˈ aˈa matuˈuhin meˈ panaksiˈnu sabab akuhin.’
18 vi o Senhor que me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém imediatamente, pois não aceitarão seu testemunho a meu respeito’.
19 ‘Saguwaˈ Tuwan,’ paˈinku, ‘asal kataˈuhande du weˈ bakas talatagku meˈ kalanggalanin niggew duk mapeddiˈan meˈ masandel si kaˈuhin.
19 "Eu respondi: Senhor, estes homens sabem que eu ia de uma sinagoga a outra, a fim de prender e açoitar os que crêem em ti.
20 Duk pamapatey meˈ aˈa pu si Estepanin, saksiˈnun, laˈi du ku isab padūs si hinangde miyaˈan, duk aku pe mamanteyan meˈ semmek meˈ aˈa mamapatey iyehin.’
20 E quando foi derramado o sangue de tua testemunha Estêvão, eu estava lá, dando minha aprovação e cuidando das roupas dos que o matavam.
21 Saguwaˈ paˈin Panuhutanin si aku, ‘Tahalaˈ ne kew bittuˈu, peggeˈ daˈakte kew patala pī si meˈ kabangsahan dumaˈin Yahudihin.’”
21 "Então o Senhor me disse: ‘Vá, eu o enviarei para longe, aos gentios’ ".
22 Pakale teˈed meˈ aˈahin pu si Paul sampay tabissāne inin. Saguwaˈ ubus hadja inin bissāne, nagnaˈ ne isab siye maggasud papales, paˈinde, “Papateyun bi iye. Gaˈi iye pataˈ ellum.”
22 A multidão ouvia Paulo até que ele disse isso. Então todos levantaram a voz e gritaram: "Tira esse homem da face da terra! Ele não merece viver! "
23 Maggasud ne paˈin siye duk iliyab-liyaban weˈ de meˈ semmekden duk magsabulak leppug padiyataˈ hawal astelden.
23 Estando eles gritando, tirando suas capas e lançando poeira para o ar,
24 Manjari dinaˈak weˈ kelnelin binoˈo si Paul si meˈ aˈanen pī diyalem kutaˈ. Dinaˈak isab weˈ ne ilubakan si Paul duk iye magaka bang weˈey meˈ Yahudihin maggasud kuweˈ miyaˈan nguntarahan iye.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza e fosse açoitado e interrogado, para saber por que o povo gritava daquela forma contra ele.
25 Pagtaˈingketan ne weˈ de si Paul sōng ilubakan, paˈin si Paul si tininti manengge malaˈihin, “Nuhut saraˈ ke kaˈam bang kaˈam ngalubakan aˈa Roma sa aku inin, bu gaˈ pe ku bakas tahukum?”
25 Enquanto o amarravam a fim de açoitá-lo, Paulo disse ao centurião que ali estava: "Vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido condenado? "
26 Pagkale tinintihin inin, pī iye si kelnelin duk paˈinne, “Ine teˈ arak hininangte inin? Aˈa miyaˈan hatiˈ aˈa Roma.”
26 Ao ouvir isso, o centurião foi prevenir o comandante: "Que vais fazer? Este homem é cidadão romano".
27 Manjari pī kelnelin pu si Paul nilew iye, paˈinne, “Akahanun ku matoˈohin, aˈa Roma ke kew?” “Aweˈ,” paˈin si Paul.
27 O comandante dirigiu-se a Paulo e perguntou: "Diga-me, você é cidadão romano? " Ele respondeu: "Sim, sou".
28 Paˈin kelnelin, “Aku inin ekka sīn tapamayedku si gubelno Romahin duk ku manjari aˈa Roma.” “Saguwaˈ aku,” paˈin si Paul, “aˈa Roma ku kemuwe panganak akuhin.”
28 Então o comandante disse: "Eu precisei pagar um elevado preço por minha cidadania". Respondeu Paulo: "Eu a tenho por direito de nascimento".
29 Pagkalede miyaˈan, magtawus tahalaˈ amban si Paul meˈ aˈa sōng mangalubakan iyehin. Sampay kelnelin tinalew sakaliˈ kataˈuhanne weˈ si Paul aˈa Roma, peggeˈ iye hep mangandaˈak si Paul kinarenahin.
29 Os que iam interrogá-lo retiraram-se imediatamente. O próprio comandante ficou alarmado, ao saber que havia prendido um cidadão romano.
30 Bayaˈ kataˈuhan kelnelin bang ine teˈed panuntutan meˈ Yahudi si Paulin. Hangkan pagsasumuhin dinaˈak weˈ ne magtipun meˈ nakuraˈ meˈ imamin duk kēmon meˈ kakunsihalanin. Manjari pinaluwas weˈ ne si Paul amban kutaˈ duk binoˈo weˈ ne pinaharap pī si meˈ kakunsihalan miyaˈan.
30 No dia seguinte, visto que o comandante queria descobrir exatamente por que Paulo estava sendo acusado pelos judeus, libertou-o e ordenou que se reunissem os chefes dos sacerdotes e todo o Sinédrio. Então, trazendo Paulo, apresentou-o a eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.