Atos 22

Yakan Bible (YKA_WBT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 “Meˈ kapungtinaˈihan duk meˈ kamatettoˈahan,” paˈin si Paul, “pakale kaˈam si bissāku inin pamēbbegku dikun.”
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Pagkalede iye missā si bissāhan Hibrani, pasōng ne siye gaˈ maghidjul. Manjari paˈinne si siye,
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 “Aku inin aˈa Yahudi du. Inanakan ku laˈi si Tarsus si lahat Kilikiya, saguwaˈ kasuligankun tuˈu si Awrusalam. Bakas ku mulid Gamaliel, duk katoloˈan ku teˈed si saraˈ meˈ kapapuˈanten bi. Duk nuhut ku Tuhanin dambūs-būs kuweˈ du kaˈam kuweˈitu inin.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 Bininasa weˈ ku meˈ aˈa manuhut toloˈ si Isahin sampay niyaˈ siye matey,” paˈin si Paul. “Siniggew siye weˈ ku lella-dende kinalabusu.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 Kasaksiˈan imam nakuraˈin duk kēmon kakunsihalanin weˈ toˈo pinaˈinku inin. Bakas ku kaˈurungande meˈ sulat para si meˈ pagkasite bi Yahudi laˈi si Damaskusin. Hangkan hap pī ku si Damaskus supaya tasiggewku meˈ tindeg si Isa takasuwaˈku malaˈihin duk taboˈoku siye iningketan pitu si Awrusalam bininasa tuˈu.”
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 “Pagtapit ne ku si Damaskus lettu ellew, bessuwang niyaˈ sahaya dantaˈ manamal amban diyataˈ langit sinag pī si aku.
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 Hebbaˈ ku si bulak duk niyaˈ suwala takaleku magpaˈin, ‘O Saul. Saul. Weˈey ku binasanu?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Tinilew weˈ ku, ‘Sine kew, Tuwan?’ Nambung iye, ‘Si Isa ku, aˈa Nasaretin. Aku hep bininasanun.’
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 Na, meˈ saweˈkun, takitede dantaˈin,” paˈin si Paul, “saguwaˈ gaˈ tahātide bang ine pinaˈin suwala si akuhin.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Manjari tinilew weˈ ku, ‘Ine subey hininangkun, Tuwan?’ Paˈinne si aku, ‘Kuwat kew duk palanjal ne kew pī si Damaskus. Inakahan du kew laˈi kēmon hinang pinasukuˈ weˈ Tuhan si kaˈuhin.’
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Manjari pessek ne ku weˈ silew dantaˈ miyaˈan,” paˈin si Paul, “hangkan tinundan ku weˈ meˈ saweˈkun pī si Damaskus.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 “Laˈi si Damaskus, niyaˈ aˈa inēnan Ananiyas. Be-āgama iye duk nuhut saraˈten bi. Pagaddatan teˈed iye weˈ meˈ Yahudi si Damaskusin kēmon.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Pī Ananiyas inin si aku duk nengge iye si bihingku. Paˈinne si aku, ‘Saul, pungtinaˈite kew. Ngite ne kew balik.’ Magtawus ku ngite balik,” paˈin si Paul, “duk pinayaman iye weˈ ku.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 Paˈin Ananiyas si aku, ‘Tapeneˈ kew weˈ Tuhanin, Tuhan inisbat weˈ meˈ kapapuˈanten bi, supaya kataˈuhannu kinabayaˈannen. Tapeneˈne kew supaya isab takitenu daraˈakanne mabentelin, duk takalenu asal suwalanen missā.
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 Peggeˈ hinangne kew saksiˈ, ngakahan kēmon aˈahin sabab meˈ bakas takitenun duk takalenun.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Na, daˈa ne kew dayan,’ paˈin Ananiyas si aku. ‘Kuwat kew duk kew tapandi, tandaˈ weˈ sukuˈ pu si Isa ne kew. Ngampun kew pu si Isa, Panuhutanin duk ampunne meˈ dusenun.’”
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 “Manjari balik ku pitu hap Awrusalam,” paˈin si Paul. “Duk sābuku ngampun laˈi dem langgal hadjehin,
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 pabagala si aku si Isa, Panuhutanin, duk missā iye si aku. Paˈinne, ‘Padayiˈ kew duk tahalaˈ kew bittuˈu amban Awrusalam peggeˈ gaˈi du kahagad meˈ aˈa matuˈuhin meˈ panaksiˈnu sabab akuhin.’
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 ‘Saguwaˈ Tuwan,’ paˈinku, ‘asal kataˈuhande du weˈ bakas talatagku meˈ kalanggalanin niggew duk mapeddiˈan meˈ masandel si kaˈuhin.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 Duk pamapatey meˈ aˈa pu si Estepanin, saksiˈnun, laˈi du ku isab padūs si hinangde miyaˈan, duk aku pe mamanteyan meˈ semmek meˈ aˈa mamapatey iyehin.’
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 Saguwaˈ paˈin Panuhutanin si aku, ‘Tahalaˈ ne kew bittuˈu, peggeˈ daˈakte kew patala pī si meˈ kabangsahan dumaˈin Yahudihin.’”
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Pakale teˈed meˈ aˈahin pu si Paul sampay tabissāne inin. Saguwaˈ ubus hadja inin bissāne, nagnaˈ ne isab siye maggasud papales, paˈinde, “Papateyun bi iye. Gaˈi iye pataˈ ellum.”
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 Maggasud ne paˈin siye duk iliyab-liyaban weˈ de meˈ semmekden duk magsabulak leppug padiyataˈ hawal astelden.
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 Manjari dinaˈak weˈ kelnelin binoˈo si Paul si meˈ aˈanen pī diyalem kutaˈ. Dinaˈak isab weˈ ne ilubakan si Paul duk iye magaka bang weˈey meˈ Yahudihin maggasud kuweˈ miyaˈan nguntarahan iye.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Pagtaˈingketan ne weˈ de si Paul sōng ilubakan, paˈin si Paul si tininti manengge malaˈihin, “Nuhut saraˈ ke kaˈam bang kaˈam ngalubakan aˈa Roma sa aku inin, bu gaˈ pe ku bakas tahukum?”
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Pagkale tinintihin inin, pī iye si kelnelin duk paˈinne, “Ine teˈ arak hininangte inin? Aˈa miyaˈan hatiˈ aˈa Roma.”
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 Manjari pī kelnelin pu si Paul nilew iye, paˈinne, “Akahanun ku matoˈohin, aˈa Roma ke kew?” “Aweˈ,” paˈin si Paul.
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 Paˈin kelnelin, “Aku inin ekka sīn tapamayedku si gubelno Romahin duk ku manjari aˈa Roma.” “Saguwaˈ aku,” paˈin si Paul, “aˈa Roma ku kemuwe panganak akuhin.”
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Pagkalede miyaˈan, magtawus tahalaˈ amban si Paul meˈ aˈa sōng mangalubakan iyehin. Sampay kelnelin tinalew sakaliˈ kataˈuhanne weˈ si Paul aˈa Roma, peggeˈ iye hep mangandaˈak si Paul kinarenahin.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Bayaˈ kataˈuhan kelnelin bang ine teˈed panuntutan meˈ Yahudi si Paulin. Hangkan pagsasumuhin dinaˈak weˈ ne magtipun meˈ nakuraˈ meˈ imamin duk kēmon meˈ kakunsihalanin. Manjari pinaluwas weˈ ne si Paul amban kutaˈ duk binoˈo weˈ ne pinaharap pī si meˈ kakunsihalan miyaˈan.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.