Atos 22
Yakan Bible (YKA_WBT) vs NAA
1 “Meˈ kapungtinaˈihan duk meˈ kamatettoˈahan,” paˈin si Paul, “pakale kaˈam si bissāku inin pamēbbegku dikun.”
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Pagkalede iye missā si bissāhan Hibrani, pasōng ne siye gaˈ maghidjul. Manjari paˈinne si siye,
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 “Aku inin aˈa Yahudi du. Inanakan ku laˈi si Tarsus si lahat Kilikiya, saguwaˈ kasuligankun tuˈu si Awrusalam. Bakas ku mulid Gamaliel, duk katoloˈan ku teˈed si saraˈ meˈ kapapuˈanten bi. Duk nuhut ku Tuhanin dambūs-būs kuweˈ du kaˈam kuweˈitu inin.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Bininasa weˈ ku meˈ aˈa manuhut toloˈ si Isahin sampay niyaˈ siye matey,” paˈin si Paul. “Siniggew siye weˈ ku lella-dende kinalabusu.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Kasaksiˈan imam nakuraˈin duk kēmon kakunsihalanin weˈ toˈo pinaˈinku inin. Bakas ku kaˈurungande meˈ sulat para si meˈ pagkasite bi Yahudi laˈi si Damaskusin. Hangkan hap pī ku si Damaskus supaya tasiggewku meˈ tindeg si Isa takasuwaˈku malaˈihin duk taboˈoku siye iningketan pitu si Awrusalam bininasa tuˈu.”
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Pagtapit ne ku si Damaskus lettu ellew, bessuwang niyaˈ sahaya dantaˈ manamal amban diyataˈ langit sinag pī si aku.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Hebbaˈ ku si bulak duk niyaˈ suwala takaleku magpaˈin, ‘O Saul. Saul. Weˈey ku binasanu?’
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Tinilew weˈ ku, ‘Sine kew, Tuwan?’ Nambung iye, ‘Si Isa ku, aˈa Nasaretin. Aku hep bininasanun.’
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Na, meˈ saweˈkun, takitede dantaˈin,” paˈin si Paul, “saguwaˈ gaˈ tahātide bang ine pinaˈin suwala si akuhin.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Manjari tinilew weˈ ku, ‘Ine subey hininangkun, Tuwan?’ Paˈinne si aku, ‘Kuwat kew duk palanjal ne kew pī si Damaskus. Inakahan du kew laˈi kēmon hinang pinasukuˈ weˈ Tuhan si kaˈuhin.’
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Manjari pessek ne ku weˈ silew dantaˈ miyaˈan,” paˈin si Paul, “hangkan tinundan ku weˈ meˈ saweˈkun pī si Damaskus.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Laˈi si Damaskus, niyaˈ aˈa inēnan Ananiyas. Be-āgama iye duk nuhut saraˈten bi. Pagaddatan teˈed iye weˈ meˈ Yahudi si Damaskusin kēmon.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Pī Ananiyas inin si aku duk nengge iye si bihingku. Paˈinne si aku, ‘Saul, pungtinaˈite kew. Ngite ne kew balik.’ Magtawus ku ngite balik,” paˈin si Paul, “duk pinayaman iye weˈ ku.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Paˈin Ananiyas si aku, ‘Tapeneˈ kew weˈ Tuhanin, Tuhan inisbat weˈ meˈ kapapuˈanten bi, supaya kataˈuhannu kinabayaˈannen. Tapeneˈne kew supaya isab takitenu daraˈakanne mabentelin, duk takalenu asal suwalanen missā.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Peggeˈ hinangne kew saksiˈ, ngakahan kēmon aˈahin sabab meˈ bakas takitenun duk takalenun.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Na, daˈa ne kew dayan,’ paˈin Ananiyas si aku. ‘Kuwat kew duk kew tapandi, tandaˈ weˈ sukuˈ pu si Isa ne kew. Ngampun kew pu si Isa, Panuhutanin duk ampunne meˈ dusenun.’”
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 “Manjari balik ku pitu hap Awrusalam,” paˈin si Paul. “Duk sābuku ngampun laˈi dem langgal hadjehin,
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 pabagala si aku si Isa, Panuhutanin, duk missā iye si aku. Paˈinne, ‘Padayiˈ kew duk tahalaˈ kew bittuˈu amban Awrusalam peggeˈ gaˈi du kahagad meˈ aˈa matuˈuhin meˈ panaksiˈnu sabab akuhin.’
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 ‘Saguwaˈ Tuwan,’ paˈinku, ‘asal kataˈuhande du weˈ bakas talatagku meˈ kalanggalanin niggew duk mapeddiˈan meˈ masandel si kaˈuhin.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Duk pamapatey meˈ aˈa pu si Estepanin, saksiˈnun, laˈi du ku isab padūs si hinangde miyaˈan, duk aku pe mamanteyan meˈ semmek meˈ aˈa mamapatey iyehin.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Saguwaˈ paˈin Panuhutanin si aku, ‘Tahalaˈ ne kew bittuˈu, peggeˈ daˈakte kew patala pī si meˈ kabangsahan dumaˈin Yahudihin.’”
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Pakale teˈed meˈ aˈahin pu si Paul sampay tabissāne inin. Saguwaˈ ubus hadja inin bissāne, nagnaˈ ne isab siye maggasud papales, paˈinde, “Papateyun bi iye. Gaˈi iye pataˈ ellum.”
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Maggasud ne paˈin siye duk iliyab-liyaban weˈ de meˈ semmekden duk magsabulak leppug padiyataˈ hawal astelden.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Manjari dinaˈak weˈ kelnelin binoˈo si Paul si meˈ aˈanen pī diyalem kutaˈ. Dinaˈak isab weˈ ne ilubakan si Paul duk iye magaka bang weˈey meˈ Yahudihin maggasud kuweˈ miyaˈan nguntarahan iye.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Pagtaˈingketan ne weˈ de si Paul sōng ilubakan, paˈin si Paul si tininti manengge malaˈihin, “Nuhut saraˈ ke kaˈam bang kaˈam ngalubakan aˈa Roma sa aku inin, bu gaˈ pe ku bakas tahukum?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Pagkale tinintihin inin, pī iye si kelnelin duk paˈinne, “Ine teˈ arak hininangte inin? Aˈa miyaˈan hatiˈ aˈa Roma.”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Manjari pī kelnelin pu si Paul nilew iye, paˈinne, “Akahanun ku matoˈohin, aˈa Roma ke kew?” “Aweˈ,” paˈin si Paul.
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Paˈin kelnelin, “Aku inin ekka sīn tapamayedku si gubelno Romahin duk ku manjari aˈa Roma.” “Saguwaˈ aku,” paˈin si Paul, “aˈa Roma ku kemuwe panganak akuhin.”
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Pagkalede miyaˈan, magtawus tahalaˈ amban si Paul meˈ aˈa sōng mangalubakan iyehin. Sampay kelnelin tinalew sakaliˈ kataˈuhanne weˈ si Paul aˈa Roma, peggeˈ iye hep mangandaˈak si Paul kinarenahin.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Bayaˈ kataˈuhan kelnelin bang ine teˈed panuntutan meˈ Yahudi si Paulin. Hangkan pagsasumuhin dinaˈak weˈ ne magtipun meˈ nakuraˈ meˈ imamin duk kēmon meˈ kakunsihalanin. Manjari pinaluwas weˈ ne si Paul amban kutaˈ duk binoˈo weˈ ne pinaharap pī si meˈ kakunsihalan miyaˈan.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.