Atos 21

Yakan Bible (YKA_WBT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Manjari nabiyaˈ ne kami si meˈ aˈa Epesus miyaˈan duk patulak ne kami. Manalus kami tudju Kos. Pagellew dambuwaˈ tekka kami si Rodos, duk billaˈi palanjal kami hap Patara.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Laˈi si Patara ngasuwaˈ kami kappal sōng patulak hap Penisiya. Pasakey kami laˈi duk nuhut ne kami patulak.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Pagkite kami ne pūˈ Kiprusin, palabey kami duk si bibangan kami pūˈ miyaˈan bu palanjal kami tudju Siriya. Laˈi si lahat Tiros pinaduwaˈi meˈ duwaˈan kappalin hangkan duwaˈi kami laˈi.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Ngasuwaˈ kami laˈi meˈ tindeg si Isa duk patennaˈ kami si siye da simana. Peggeˈ bakas siye pinahātihan weˈ Niyawa Tuhanin, hangkan inakahan weˈ de si Paul gaˈi iye dinaˈak palaˈus hap Awrusalam.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Pagtaˈabut ne ellew patahalaˈ kamihin, tinuhutan kami weˈ de kēmon paluwas amban puweblo binoˈo meˈ andaden duk meˈ anakden. Manjari nengge kami kēmon duk tuˈut kamihin si tapiyan māku-māku si Tuhan.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 Ubus magtabiyaˈ ne kami duk pasakey ne kami si kappal. Siye hap lumaˈ ne balik.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Patulak kami amban Tiros hap Tolemas. Pagtekka kami laˈi, sinagina weˈ kami meˈ pagkasi kami tindeg si Isa malaˈihin duk laˈi kami si siye da ellew.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Pagsasumuhin patulak ne isab kami duk tekka kami si Kesarea. Hap pī kami si lumaˈ si Pilip, aˈa bahannen magmahalayak-mahalayak aka-aka mahāp sabab si Isahin. Patennaˈ kami laˈi si iye. Si Pilip inin dambuwaˈ hep amban meˈ aˈa pituˈ tapeneˈ laˈi si Awrusalam magbahagiˈ-bahagiˈ sīn paggastuhin matuˈuhin.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Niyaˈ ampat anakne budjang magpalataˈ bissā Tuhanin.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Paglaˈi ne kami bang piyem bahangi, niyaˈ tekka pī dambuwaˈ aˈa amban lahat Yahudiya inēnan Agabus. Magpalataˈ du isab iye bissā Tuhanin.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 Pī iye si kami duk ineddoˈ weˈ ne kandit si Paulin, bu ne mugung di bettisnen duk tangannen duk kanditin. Ubus paˈin Agabus, “Iye inin lapal amban Niyawa Sutsihin: Dapuˈ kandit inin iningketan du isab kuweˈ inin weˈ meˈ Yahudi si Awrusalamin duk sōngande du iye pī si antanan meˈ aˈa bangsa seddilihin.”
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Pagkale kami pinaˈin Agabus inin, kami ne duk meˈ katindegan si Isa malaˈihin buyuˈ-buyuˈ kami si Paul gaˈi dinaˈak palaˈus hap Awrusalam.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Saguwaˈ nambung si Paul, paˈinne, “Weˈey kaˈam iyan magtangis? Dukka teˈed ateykun weˈ bi. Maglillaˈ du ku dumaˈin hadja iningketan saguwaˈ bisan pe pinapatey laˈi si Awrusalam, basta sabab Panuhutankun si Isa.”
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Gaˈi teˈed iye takoleˈ kami mages, hangkan padeheng ne hadja kami duk paˈin kami, “Bayaˈ-bayaˈ Tuhanin ne.”
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Palabey bang piyem bahangi, magmemes kami duk palanjal ne kami hap Awrusalam.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Niyaˈ meˈ tindeg si Isa si Kesareahin nuhut kami isab duk binoˈo kami weˈ de pī si lumaˈ si Manason peggeˈ laˈi padehengan kamihin. Si Manason inin aˈa Kiprus, duk dambuwaˈ iye amban meˈ tindeg si Isa tagnaˈley.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Pagtekka kami laˈi si Awrusalam, kēgan teˈed meˈ katindegan si Isa malaˈihin nampang kami.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Pagsasumuhin magtuhut kami duk si Paul pī nindew si Yakub. Laˈi du isab patipun meˈ bahiˈin.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Sinagina si Paul weˈ de, ubus bu inaka-aka ne weˈ ne si siye kēmon meˈ bakas pinahinang Tuhan si iye diyalem meˈ kabangsahan seddilihin.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Pagkalede inin, pinudji weˈ de Tuhanin. Manjari paˈinde pu si Paul, “Bagay, kataˈuhannu du weˈ ibuhan ne meˈ bangsate bi Yahudi masandel pu si Isahin. Bēbbegande teˈed saraˈ si Musahin.
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Bakas siye kaˈakahan sabab kaˈu, weˈ magtoloˈ koˈ kew si kēmon meˈ Yahudi maglahat si meˈ lahat kabangsahan seddilihin, weˈ gaˈi ne subey tuhutde saraˈ si Musahin. Paˈinnu koˈ weˈ gaˈi ne siye subey magislam meˈ anakden duk gaˈi ne siye subey nuhut meˈ kaˈaddatan bangsa Yahudihin.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 Na, ine enteˈ subey hinangnu? Peggeˈ bugtuˈ takalede ne weˈ tiyaˈ ne kew tekka.
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Hangkan hāp bang tuhutnu pinaˈin kami si kaˈu inin,” paˈin meˈ bahiˈin. “Niyaˈ tuˈu ampat aˈa bakas ngajanjiˈ si Tuhan duk sōng tambus ne janjiˈden.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 Patuhut kew pī si siye si langgal hadjehin duk hinangun bi addat Yahudi pasal pagsutsihin. Bayedanun gastu pagkulubanden duk ne siye kapagkeke, tandaˈ weˈ tambus ne janjiˈde miyaˈan. Manjari bang hinangnu inin, kataˈuhan meˈ aˈahin du kēmon weˈ gaˈi toˈo meˈ takalede sabab kaˈuhin. Saguwaˈ kataˈuhande weˈ asal tuhutnu du saraˈ si Musahin.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 Na, pasal meˈ aˈa bangsa seddili masandel pu si Isahin,” paˈinde, “bakas ne du siye paboˈohan kami sulat ngakahan siye weˈ subey siye gaˈi mangan ine-ine bakas paglamas si meˈ limbagan tuhan-tuhan, subey siye gaˈi mangan lahaˈ atawa hayep pikel, duk subey siye gaˈi magjina.”
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Manjari binoˈo ne weˈ si Paul meˈ aˈa ampatin, duk pagsasumuhin pī ne siye magtuhut ngahinang meˈ addat Yahudi pasal pagsutsihin. Pagubus miyaˈan hinangde, pī si Paul si langgal mahadjehin magaka si meˈ imamin bang sumiyan tambus pagsutsiden duk bang sumiyan ne siye dangan-dangan magkuluban si Tuhan.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Pagsōng ubus ne pitum bahangi pagsutsiden, niyaˈ meˈ Yahudi amban Asiya ngite si Paul laˈi dem langgal hadjehin. Kinawul weˈ de meˈ aˈa maˈekkahin duk siniggew weˈ de si Paul.
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 Ngalingan siye papales, paˈinde, “O kaˈam meˈ aˈa Israˈilin, nabang kaˈam. Iye ne hep inin aˈa mangalatag kalahat-lahatanin magtoloˈ si kēmon aˈa. Meˈ panoloˈnen ngandiyawaˈan bangsaten bi duk saraˈ si Musahin duk sampay langgalte bi inin. Duk dagun,” paˈinde, “tiyaˈ pe isab niyaˈ boˈone meˈ aˈa dumaˈin Yahudi padiyalem pitu dem langgal, moˈo sammal pitu si panambahayangante bi masutsi inin.” (
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 Paˈinde inin peggeˈ bakas takitede Toropimus, aˈa Epesusin, magtuhut duk si Paul laˈi si puweblo duk kannalde binoˈo iye weˈ si Paul dem langgal.)
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Manjari, hewuhalaˈ dem tibuˈukan Awrusalamin sabab miyaˈan. Magubas meˈ aˈahin pī niggew si Paul duk ilalas iye weˈ de binoˈo paluwas amban langgal miyaˈan. Ubus magtawus tinambel weˈ de gawangin.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Sābude sōng mamapatey si Paulin, tekka akahin pī si kelnel meˈ sundalu Romahin weˈ hewuhalaˈ ne tibuˈukan Awrusalamin.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Magtawus kelnelin moˈo meˈ tininti duk meˈ sundalu duk magdayiˈ-dayiˈ siye pī si antag pagsasewanin. Pagkite meˈ aˈahin kelnelin duk meˈ sundaluhin, padeheng ne siye ngalubakan si Paul.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Pī kelnelin patapit niggew si Paul duk dinaˈak weˈ ne kinarena duk duwe karena si meˈ sundalunen. Manjari tinilew weˈ ne meˈ aˈahin, paˈinne, “Sine aˈa inin duk ine dusenen?”
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Niyaˈ amban dem kaˈekkahan aˈahin nganggasud nambung sa miyaˈan, sinduwehin isab nganggasud nambung sa inin. Hiyul manamal hangkan gaˈi kataˈuhan kelnelin bang ine teˈed maˈumantagin. Manjari dinaˈak weˈ ne si Paul binoˈo si meˈ sundalunen pī dem kutaˈ.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Laˈi pe hadja si Paul si haren kutaˈin, subey ne iye binengket weˈ meˈ sundaluhin hawal basag pagsōngad meˈ aˈahin.
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 Peggeˈ paturul-turul hep siye pu si Paul duk nganggasud-nganggasud, paˈinde, “Papateyun bi iye.”
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Pagsōng ne si Paul boˈode padiyalem pī dem kutaˈ, missā si Paul si kelnelin, paˈinne, “Makajari ke ku missā si kaˈu?” Nambung kelnelin, paˈinne, “Taˈu kew hatiˈ missā Girik?
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 Bang kuweˈ iyan,” paˈinne pu si Paul, “dumaˈin kew hatiˈ aˈa Misil bakas mapakuntara si gubelno Romahin baˈahu miyaˈan duk mamoˈo meˈ mundu ampat ngibu magbessihin pī dem lahat makagindew-gindew?”
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 “Dumaˈin,” paˈin si Paul. “Aku inin Yahudi. Inanakan ku laˈi si Tarsus si lahat Kilikiya. Aˈa amban lahat bangsahan ku inin. Pākuku si kaˈu, Kelnel, pabissāhun ku si meˈ aˈa inin.”
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Dinaˈak ne si Paul weˈ kelnelin. Hangkan nengge iye diyataˈ haren duk ninyas iye duk tanganne si meˈ aˈahin duk siye pakale. Sakaliˈ ne siye padeheng maghidjul, missā si Paul si siye si bissāhan Hibrani.
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.