Atos 21
Yakan Bible (YKA_WBT) vs ARIB
1 Manjari nabiyaˈ ne kami si meˈ aˈa Epesus miyaˈan duk patulak ne kami. Manalus kami tudju Kos. Pagellew dambuwaˈ tekka kami si Rodos, duk billaˈi palanjal kami hap Patara.
1 E assim aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e, correndo em direitura, chegamos a Cós, e no dia seguinte a Rodes, e dali a Pátara.
2 Laˈi si Patara ngasuwaˈ kami kappal sōng patulak hap Penisiya. Pasakey kami laˈi duk nuhut ne kami patulak.
2 Achando um navio que seguia para a Fenícia, embarcamos e partimos.
3 Pagkite kami ne pūˈ Kiprusin, palabey kami duk si bibangan kami pūˈ miyaˈan bu palanjal kami tudju Siriya. Laˈi si lahat Tiros pinaduwaˈi meˈ duwaˈan kappalin hangkan duwaˈi kami laˈi.
3 E quando avistamos Chipre, deixando-a á esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio havia de ser descarregado ali.
4 Ngasuwaˈ kami laˈi meˈ tindeg si Isa duk patennaˈ kami si siye da simana. Peggeˈ bakas siye pinahātihan weˈ Niyawa Tuhanin, hangkan inakahan weˈ de si Paul gaˈi iye dinaˈak palaˈus hap Awrusalam.
4 Havendo achado os discípulos, demoramo-nos ali sete dias; e eles pelo Espírito diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Pagtaˈabut ne ellew patahalaˈ kamihin, tinuhutan kami weˈ de kēmon paluwas amban puweblo binoˈo meˈ andaden duk meˈ anakden. Manjari nengge kami kēmon duk tuˈut kamihin si tapiyan māku-māku si Tuhan.
5 Depois de passarmos ali aqueles dias, saímos e seguimos a nossa viagem, acompanhando-nos todos, com suas mulheres e filhos, até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos,
6 Ubus magtabiyaˈ ne kami duk pasakey ne kami si kappal. Siye hap lumaˈ ne balik.
6 e despedindo-nos uns dos outros, embarcamos, e eles voltaram para casa.
7 Patulak kami amban Tiros hap Tolemas. Pagtekka kami laˈi, sinagina weˈ kami meˈ pagkasi kami tindeg si Isa malaˈihin duk laˈi kami si siye da ellew.
7 Concluída a nossa viagem de Tiro, chegamos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, passamos um dia com eles.
8 Pagsasumuhin patulak ne isab kami duk tekka kami si Kesarea. Hap pī kami si lumaˈ si Pilip, aˈa bahannen magmahalayak-mahalayak aka-aka mahāp sabab si Isahin. Patennaˈ kami laˈi si iye. Si Pilip inin dambuwaˈ hep amban meˈ aˈa pituˈ tapeneˈ laˈi si Awrusalam magbahagiˈ-bahagiˈ sīn paggastuhin matuˈuhin.
8 Partindo no dia seguinte, fomos a Cesaréia; e entrando em casa de Felipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Niyaˈ ampat anakne budjang magpalataˈ bissā Tuhanin.
9 Tinha este quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Paglaˈi ne kami bang piyem bahangi, niyaˈ tekka pī dambuwaˈ aˈa amban lahat Yahudiya inēnan Agabus. Magpalataˈ du isab iye bissā Tuhanin.
10 Demorando-nos ali por muitos dias, desceu da Judéia um profeta, de nome Ágabo;
11 Pī iye si kami duk ineddoˈ weˈ ne kandit si Paulin, bu ne mugung di bettisnen duk tangannen duk kanditin. Ubus paˈin Agabus, “Iye inin lapal amban Niyawa Sutsihin: Dapuˈ kandit inin iningketan du isab kuweˈ inin weˈ meˈ Yahudi si Awrusalamin duk sōngande du iye pī si antanan meˈ aˈa bangsa seddilihin.”
11 e vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo e, ligando os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim os judeus ligarão em Jerusalém o homem a quem pertence esta cinta, e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Pagkale kami pinaˈin Agabus inin, kami ne duk meˈ katindegan si Isa malaˈihin buyuˈ-buyuˈ kami si Paul gaˈi dinaˈak palaˈus hap Awrusalam.
12 Quando ouvimos isto, rogamos-lhe, tanto nós como os daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Saguwaˈ nambung si Paul, paˈinne, “Weˈey kaˈam iyan magtangis? Dukka teˈed ateykun weˈ bi. Maglillaˈ du ku dumaˈin hadja iningketan saguwaˈ bisan pe pinapatey laˈi si Awrusalam, basta sabab Panuhutankun si Isa.”
13 Então Paulo respondeu: Que fazeis chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Gaˈi teˈed iye takoleˈ kami mages, hangkan padeheng ne hadja kami duk paˈin kami, “Bayaˈ-bayaˈ Tuhanin ne.”
14 E, como não se deixasse persuadir, dissemos: Faça-se a vontade do Senhor; e calamo-nos.
15 Palabey bang piyem bahangi, magmemes kami duk palanjal ne kami hap Awrusalam.
15 Depois destes dias, havendo feito os preparativos, fomos subindo a Jerusalém.
16 Niyaˈ meˈ tindeg si Isa si Kesareahin nuhut kami isab duk binoˈo kami weˈ de pī si lumaˈ si Manason peggeˈ laˈi padehengan kamihin. Si Manason inin aˈa Kiprus, duk dambuwaˈ iye amban meˈ tindeg si Isa tagnaˈley.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesaréia, levando consigo um certo Mnáson, cíprio, discípulo antigo, com quem nos havíamos de hospedar.
17 Pagtekka kami laˈi si Awrusalam, kēgan teˈed meˈ katindegan si Isa malaˈihin nampang kami.
17 E chegando nós a Jerusalém, os irmãos nos receberam alegremente.
18 Pagsasumuhin magtuhut kami duk si Paul pī nindew si Yakub. Laˈi du isab patipun meˈ bahiˈin.
18 No dia seguinte Paulo foi em nossa companhia ter com Tiago, e compareceram todos os anciãos.
19 Sinagina si Paul weˈ de, ubus bu inaka-aka ne weˈ ne si siye kēmon meˈ bakas pinahinang Tuhan si iye diyalem meˈ kabangsahan seddilihin.
19 E, havendo-os saudado, contou-lhes uma por uma as coisas que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Pagkalede inin, pinudji weˈ de Tuhanin. Manjari paˈinde pu si Paul, “Bagay, kataˈuhannu du weˈ ibuhan ne meˈ bangsate bi Yahudi masandel pu si Isahin. Bēbbegande teˈed saraˈ si Musahin.
20 Ouvindo eles isto, glorificaram a Deus, e disseram-lhe: Bem vês, irmãos, quantos milhares há entre os judeus que têm crido, e todos são zelosos da lei.
21 Bakas siye kaˈakahan sabab kaˈu, weˈ magtoloˈ koˈ kew si kēmon meˈ Yahudi maglahat si meˈ lahat kabangsahan seddilihin, weˈ gaˈi ne subey tuhutde saraˈ si Musahin. Paˈinnu koˈ weˈ gaˈi ne siye subey magislam meˈ anakden duk gaˈi ne siye subey nuhut meˈ kaˈaddatan bangsa Yahudihin.
21 Têm sido informados a teu respeito que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a se apartarem de Moisés, dizendo que não circuncidem seus filhos, nem andem segundo os costumes da lei.
22 Na, ine enteˈ subey hinangnu? Peggeˈ bugtuˈ takalede ne weˈ tiyaˈ ne kew tekka.
22 Que se há de fazer, pois? Certamente saberão que és chegado.
23 Hangkan hāp bang tuhutnu pinaˈin kami si kaˈu inin,” paˈin meˈ bahiˈin. “Niyaˈ tuˈu ampat aˈa bakas ngajanjiˈ si Tuhan duk sōng tambus ne janjiˈden.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer: Temos quatro homens que fizeram voto;
24 Patuhut kew pī si siye si langgal hadjehin duk hinangun bi addat Yahudi pasal pagsutsihin. Bayedanun gastu pagkulubanden duk ne siye kapagkeke, tandaˈ weˈ tambus ne janjiˈde miyaˈan. Manjari bang hinangnu inin, kataˈuhan meˈ aˈahin du kēmon weˈ gaˈi toˈo meˈ takalede sabab kaˈuhin. Saguwaˈ kataˈuhande weˈ asal tuhutnu du saraˈ si Musahin.
24 toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles as despesas para que rapem a cabeça; e saberão todos que é falso aquilo de que têm sido informados a teu respeito, mas que também tu mesmo andas corretamente, guardando a lei.
25 Na, pasal meˈ aˈa bangsa seddili masandel pu si Isahin,” paˈinde, “bakas ne du siye paboˈohan kami sulat ngakahan siye weˈ subey siye gaˈi mangan ine-ine bakas paglamas si meˈ limbagan tuhan-tuhan, subey siye gaˈi mangan lahaˈ atawa hayep pikel, duk subey siye gaˈi magjina.”
25 Todavia, quanto aos gentios que têm crido já escrevemos, dando o parecer que se abstenham do que é sacrificado a os ídolos, do sangue, do sufocado e da prostituição.
26 Manjari binoˈo ne weˈ si Paul meˈ aˈa ampatin, duk pagsasumuhin pī ne siye magtuhut ngahinang meˈ addat Yahudi pasal pagsutsihin. Pagubus miyaˈan hinangde, pī si Paul si langgal mahadjehin magaka si meˈ imamin bang sumiyan tambus pagsutsiden duk bang sumiyan ne siye dangan-dangan magkuluban si Tuhan.
26 Então Paulo, no dia seguinte, tomando consigo aqueles homens, purificou-se com eles e entrou no templo, notificando o cumprimento dos dias da purificação, quando seria feita a favor de cada um deles a respectiva oferta.
27 Pagsōng ubus ne pitum bahangi pagsutsiden, niyaˈ meˈ Yahudi amban Asiya ngite si Paul laˈi dem langgal hadjehin. Kinawul weˈ de meˈ aˈa maˈekkahin duk siniggew weˈ de si Paul.
27 Mas quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, tendo-o visto no templo, alvoroçaram todo o povo e agarraram-no,
28 Ngalingan siye papales, paˈinde, “O kaˈam meˈ aˈa Israˈilin, nabang kaˈam. Iye ne hep inin aˈa mangalatag kalahat-lahatanin magtoloˈ si kēmon aˈa. Meˈ panoloˈnen ngandiyawaˈan bangsaten bi duk saraˈ si Musahin duk sampay langgalte bi inin. Duk dagun,” paˈinde, “tiyaˈ pe isab niyaˈ boˈone meˈ aˈa dumaˈin Yahudi padiyalem pitu dem langgal, moˈo sammal pitu si panambahayangante bi masutsi inin.” (
28 clamando: Varões israelitas, acudi; este é o homem que por toda parte ensina a todos contra o povo, contra a lei, e contra este lugar; e ainda, além disso, introduziu gregos no templo, e tem profanado este santo lugar.
29 Paˈinde inin peggeˈ bakas takitede Toropimus, aˈa Epesusin, magtuhut duk si Paul laˈi si puweblo duk kannalde binoˈo iye weˈ si Paul dem langgal.)
29 Antes tinham visto com ele na cidade a Trófimo de Éfeso, e pensavam que Paulo o introduzira no templo.
30 Manjari, hewuhalaˈ dem tibuˈukan Awrusalamin sabab miyaˈan. Magubas meˈ aˈahin pī niggew si Paul duk ilalas iye weˈ de binoˈo paluwas amban langgal miyaˈan. Ubus magtawus tinambel weˈ de gawangin.
30 Alvoroçou-se toda a cidade, e houve ajuntamento do povo; e agarrando a Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Sābude sōng mamapatey si Paulin, tekka akahin pī si kelnel meˈ sundalu Romahin weˈ hewuhalaˈ ne tibuˈukan Awrusalamin.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao comandante da corte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão;
32 Magtawus kelnelin moˈo meˈ tininti duk meˈ sundalu duk magdayiˈ-dayiˈ siye pī si antag pagsasewanin. Pagkite meˈ aˈahin kelnelin duk meˈ sundaluhin, padeheng ne siye ngalubakan si Paul.
32 o qual, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles; e quando viram o comandante e os soldados, cessaram de espancar a Paulo.
33 Pī kelnelin patapit niggew si Paul duk dinaˈak weˈ ne kinarena duk duwe karena si meˈ sundalunen. Manjari tinilew weˈ ne meˈ aˈahin, paˈinne, “Sine aˈa inin duk ine dusenen?”
33 Então aproximando-se o comandante, prendeu-o e mandou que fosse acorrentado com duas cadeias, e perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Niyaˈ amban dem kaˈekkahan aˈahin nganggasud nambung sa miyaˈan, sinduwehin isab nganggasud nambung sa inin. Hiyul manamal hangkan gaˈi kataˈuhan kelnelin bang ine teˈed maˈumantagin. Manjari dinaˈak weˈ ne si Paul binoˈo si meˈ sundalunen pī dem kutaˈ.
34 E na multidão uns gritavam de um modo, outros de outro; mas, não podendo por causa do alvoroço saber a verdade, mandou conduzi-lo à fortaleza.
35 Laˈi pe hadja si Paul si haren kutaˈin, subey ne iye binengket weˈ meˈ sundaluhin hawal basag pagsōngad meˈ aˈahin.
35 E sucedeu que, chegando às escadas, foi ele carregado pelos soldados por causa da violência da turba.
36 Peggeˈ paturul-turul hep siye pu si Paul duk nganggasud-nganggasud, paˈinde, “Papateyun bi iye.”
36 Pois a multidão o seguia, clamando: Mata-o!
37 Pagsōng ne si Paul boˈode padiyalem pī dem kutaˈ, missā si Paul si kelnelin, paˈinne, “Makajari ke ku missā si kaˈu?” Nambung kelnelin, paˈinne, “Taˈu kew hatiˈ missā Girik?
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, disse Paulo ao comandante: É-me permitido dizer-te alguma coisa? Respondeu ele: Sabes o grego?
38 Bang kuweˈ iyan,” paˈinne pu si Paul, “dumaˈin kew hatiˈ aˈa Misil bakas mapakuntara si gubelno Romahin baˈahu miyaˈan duk mamoˈo meˈ mundu ampat ngibu magbessihin pī dem lahat makagindew-gindew?”
38 Não és porventura o egípcio que há poucos dias fez uma sedição e levou ao deserto os quatro mil sicários?
39 “Dumaˈin,” paˈin si Paul. “Aku inin Yahudi. Inanakan ku laˈi si Tarsus si lahat Kilikiya. Aˈa amban lahat bangsahan ku inin. Pākuku si kaˈu, Kelnel, pabissāhun ku si meˈ aˈa inin.”
39 Mas Paulo lhe disse: Eu sou judeu, natural de Tarso, cidade não insignificante da Cilícia; rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Dinaˈak ne si Paul weˈ kelnelin. Hangkan nengge iye diyataˈ haren duk ninyas iye duk tanganne si meˈ aˈahin duk siye pakale. Sakaliˈ ne siye padeheng maghidjul, missā si Paul si siye si bissāhan Hibrani.
40 E, havendo-lho permitido o comandante, Paulo, em pé na escada, fez sinal ao povo com a mão; e, feito grande silêncio, falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.