Atos 21

Yakan Bible (YKA_WBT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Manjari nabiyaˈ ne kami si meˈ aˈa Epesus miyaˈan duk patulak ne kami. Manalus kami tudju Kos. Pagellew dambuwaˈ tekka kami si Rodos, duk billaˈi palanjal kami hap Patara.
1 Depois de nos apartarmos, fizemo-nos à vela e, correndo em direitura, chegamos a Cós; no dia seguinte, a Rodes, e dali, a Pátara.
2 Laˈi si Patara ngasuwaˈ kami kappal sōng patulak hap Penisiya. Pasakey kami laˈi duk nuhut ne kami patulak.
2 Achando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Pagkite kami ne pūˈ Kiprusin, palabey kami duk si bibangan kami pūˈ miyaˈan bu palanjal kami tudju Siriya. Laˈi si lahat Tiros pinaduwaˈi meˈ duwaˈan kappalin hangkan duwaˈi kami laˈi.
3 Quando Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Ngasuwaˈ kami laˈi meˈ tindeg si Isa duk patennaˈ kami si siye da simana. Peggeˈ bakas siye pinahātihan weˈ Niyawa Tuhanin, hangkan inakahan weˈ de si Paul gaˈi iye dinaˈak palaˈus hap Awrusalam.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias; e eles, movidos pelo Espírito, recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Pagtaˈabut ne ellew patahalaˈ kamihin, tinuhutan kami weˈ de kēmon paluwas amban puweblo binoˈo meˈ andaden duk meˈ anakden. Manjari nengge kami kēmon duk tuˈut kamihin si tapiyan māku-māku si Tuhan.
5 Passados aqueles dias, tendo-nos retirado, prosseguimos viagem, acompanhados por todos, cada um com sua mulher e filhos, até fora da cidade; ajoelhados na praia, oramos.
6 Ubus magtabiyaˈ ne kami duk pasakey ne kami si kappal. Siye hap lumaˈ ne balik.
6 E, despedindo-nos uns dos outros, então, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Patulak kami amban Tiros hap Tolemas. Pagtekka kami laˈi, sinagina weˈ kami meˈ pagkasi kami tindeg si Isa malaˈihin duk laˈi kami si siye da ellew.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Pagsasumuhin patulak ne isab kami duk tekka kami si Kesarea. Hap pī kami si lumaˈ si Pilip, aˈa bahannen magmahalayak-mahalayak aka-aka mahāp sabab si Isahin. Patennaˈ kami laˈi si iye. Si Pilip inin dambuwaˈ hep amban meˈ aˈa pituˈ tapeneˈ laˈi si Awrusalam magbahagiˈ-bahagiˈ sīn paggastuhin matuˈuhin.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia; e, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Niyaˈ ampat anakne budjang magpalataˈ bissā Tuhanin.
9 Tinha este quatro filhas donzelas, que profetizavam.
10 Paglaˈi ne kami bang piyem bahangi, niyaˈ tekka pī dambuwaˈ aˈa amban lahat Yahudiya inēnan Agabus. Magpalataˈ du isab iye bissā Tuhanin.
10 Demorando-nos ali alguns dias, desceu da Judeia um profeta chamado Ágabo;
11 Pī iye si kami duk ineddoˈ weˈ ne kandit si Paulin, bu ne mugung di bettisnen duk tangannen duk kanditin. Ubus paˈin Agabus, “Iye inin lapal amban Niyawa Sutsihin: Dapuˈ kandit inin iningketan du isab kuweˈ inin weˈ meˈ Yahudi si Awrusalamin duk sōngande du iye pī si antanan meˈ aˈa bangsa seddilihin.”
11 e, vindo ter conosco, tomando o cinto de Paulo, ligando com ele os próprios pés e mãos, declarou: Isto diz o Espírito Santo: Assim os judeus, em Jerusalém, farão ao dono deste cinto e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Pagkale kami pinaˈin Agabus inin, kami ne duk meˈ katindegan si Isa malaˈihin buyuˈ-buyuˈ kami si Paul gaˈi dinaˈak palaˈus hap Awrusalam.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar, rogamos a Paulo que não subisse a Jerusalém.
13 Saguwaˈ nambung si Paul, paˈinne, “Weˈey kaˈam iyan magtangis? Dukka teˈed ateykun weˈ bi. Maglillaˈ du ku dumaˈin hadja iningketan saguwaˈ bisan pe pinapatey laˈi si Awrusalam, basta sabab Panuhutankun si Isa.”
13 Então, ele respondeu: Que fazeis chorando e quebrantando-me o coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Gaˈi teˈed iye takoleˈ kami mages, hangkan padeheng ne hadja kami duk paˈin kami, “Bayaˈ-bayaˈ Tuhanin ne.”
14 Como, porém, não o persuadimos, conformados, dissemos: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Palabey bang piyem bahangi, magmemes kami duk palanjal ne kami hap Awrusalam.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, subimos para Jerusalém;
16 Niyaˈ meˈ tindeg si Isa si Kesareahin nuhut kami isab duk binoˈo kami weˈ de pī si lumaˈ si Manason peggeˈ laˈi padehengan kamihin. Si Manason inin aˈa Kiprus, duk dambuwaˈ iye amban meˈ tindeg si Isa tagnaˈley.
16 e alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Pagtekka kami laˈi si Awrusalam, kēgan teˈed meˈ katindegan si Isa malaˈihin nampang kami.
17 Tendo nós chegado a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Pagsasumuhin magtuhut kami duk si Paul pī nindew si Yakub. Laˈi du isab patipun meˈ bahiˈin.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Sinagina si Paul weˈ de, ubus bu inaka-aka ne weˈ ne si siye kēmon meˈ bakas pinahinang Tuhan si iye diyalem meˈ kabangsahan seddilihin.
19 E, tendo-os saudado, contou minuciosamente o que Deus fizera entre os gentios por seu ministério.
20 Pagkalede inin, pinudji weˈ de Tuhanin. Manjari paˈinde pu si Paul, “Bagay, kataˈuhannu du weˈ ibuhan ne meˈ bangsate bi Yahudi masandel pu si Isahin. Bēbbegande teˈed saraˈ si Musahin.
20 Ouvindo-o, deram eles glória a Deus e lhe disseram: Bem vês, irmão, quantas dezenas de milhares há entre os judeus que creram, e todos são zelosos da lei;
21 Bakas siye kaˈakahan sabab kaˈu, weˈ magtoloˈ koˈ kew si kēmon meˈ Yahudi maglahat si meˈ lahat kabangsahan seddilihin, weˈ gaˈi ne subey tuhutde saraˈ si Musahin. Paˈinnu koˈ weˈ gaˈi ne siye subey magislam meˈ anakden duk gaˈi ne siye subey nuhut meˈ kaˈaddatan bangsa Yahudihin.
21 e foram informados a teu respeito que ensinas todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da lei.
22 Na, ine enteˈ subey hinangnu? Peggeˈ bugtuˈ takalede ne weˈ tiyaˈ ne kew tekka.
22 Que se há de fazer, pois? Certamente saberão da tua chegada.
23 Hangkan hāp bang tuhutnu pinaˈin kami si kaˈu inin,” paˈin meˈ bahiˈin. “Niyaˈ tuˈu ampat aˈa bakas ngajanjiˈ si Tuhan duk sōng tambus ne janjiˈden.
23 Faze, portanto, o que te vamos dizer: estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, aceitaram voto;
24 Patuhut kew pī si siye si langgal hadjehin duk hinangun bi addat Yahudi pasal pagsutsihin. Bayedanun gastu pagkulubanden duk ne siye kapagkeke, tandaˈ weˈ tambus ne janjiˈde miyaˈan. Manjari bang hinangnu inin, kataˈuhan meˈ aˈahin du kēmon weˈ gaˈi toˈo meˈ takalede sabab kaˈuhin. Saguwaˈ kataˈuhande weˈ asal tuhutnu du saraˈ si Musahin.
24 toma-os, purifica-te com eles e faze a despesa necessária para que raspem a cabeça; e saberão todos que não é verdade o que se diz a teu respeito; e que, pelo contrário, andas também, tu mesmo, guardando a lei.
25 Na, pasal meˈ aˈa bangsa seddili masandel pu si Isahin,” paˈinde, “bakas ne du siye paboˈohan kami sulat ngakahan siye weˈ subey siye gaˈi mangan ine-ine bakas paglamas si meˈ limbagan tuhan-tuhan, subey siye gaˈi mangan lahaˈ atawa hayep pikel, duk subey siye gaˈi magjina.”
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas.
26 Manjari binoˈo ne weˈ si Paul meˈ aˈa ampatin, duk pagsasumuhin pī ne siye magtuhut ngahinang meˈ addat Yahudi pasal pagsutsihin. Pagubus miyaˈan hinangde, pī si Paul si langgal mahadjehin magaka si meˈ imamin bang sumiyan tambus pagsutsiden duk bang sumiyan ne siye dangan-dangan magkuluban si Tuhan.
26 Então, Paulo, tomando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Pagsōng ubus ne pitum bahangi pagsutsiden, niyaˈ meˈ Yahudi amban Asiya ngite si Paul laˈi dem langgal hadjehin. Kinawul weˈ de meˈ aˈa maˈekkahin duk siniggew weˈ de si Paul.
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus vindos da Ásia, tendo visto Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 Ngalingan siye papales, paˈinde, “O kaˈam meˈ aˈa Israˈilin, nabang kaˈam. Iye ne hep inin aˈa mangalatag kalahat-lahatanin magtoloˈ si kēmon aˈa. Meˈ panoloˈnen ngandiyawaˈan bangsaten bi duk saraˈ si Musahin duk sampay langgalte bi inin. Duk dagun,” paˈinde, “tiyaˈ pe isab niyaˈ boˈone meˈ aˈa dumaˈin Yahudi padiyalem pitu dem langgal, moˈo sammal pitu si panambahayangante bi masutsi inin.” (
28 gritando: Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte ensina todos a serem contra o povo, contra a lei e contra este lugar; ainda mais, introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Paˈinde inin peggeˈ bakas takitede Toropimus, aˈa Epesusin, magtuhut duk si Paul laˈi si puweblo duk kannalde binoˈo iye weˈ si Paul dem langgal.)
29 Pois, antes, tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e julgavam que Paulo o introduzira no templo.
30 Manjari, hewuhalaˈ dem tibuˈukan Awrusalamin sabab miyaˈan. Magubas meˈ aˈahin pī niggew si Paul duk ilalas iye weˈ de binoˈo paluwas amban langgal miyaˈan. Ubus magtawus tinambel weˈ de gawangin.
30 Agitou-se toda a cidade, havendo concorrência do povo; e, agarrando a Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Sābude sōng mamapatey si Paulin, tekka akahin pī si kelnel meˈ sundalu Romahin weˈ hewuhalaˈ ne tibuˈukan Awrusalamin.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante da força que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Magtawus kelnelin moˈo meˈ tininti duk meˈ sundalu duk magdayiˈ-dayiˈ siye pī si antag pagsasewanin. Pagkite meˈ aˈahin kelnelin duk meˈ sundaluhin, padeheng ne siye ngalubakan si Paul.
32 Então, este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Pī kelnelin patapit niggew si Paul duk dinaˈak weˈ ne kinarena duk duwe karena si meˈ sundalunen. Manjari tinilew weˈ ne meˈ aˈahin, paˈinne, “Sine aˈa inin duk ine dusenen?”
33 Aproximando-se o comandante, apoderou-se de Paulo e ordenou que fosse acorrentado com duas cadeias, perguntando quem era e o que havia feito.
34 Niyaˈ amban dem kaˈekkahan aˈahin nganggasud nambung sa miyaˈan, sinduwehin isab nganggasud nambung sa inin. Hiyul manamal hangkan gaˈi kataˈuhan kelnelin bang ine teˈed maˈumantagin. Manjari dinaˈak weˈ ne si Paul binoˈo si meˈ sundalunen pī dem kutaˈ.
34 Na multidão, uns gritavam de um modo; outros, de outro; não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Laˈi pe hadja si Paul si haren kutaˈin, subey ne iye binengket weˈ meˈ sundaluhin hawal basag pagsōngad meˈ aˈahin.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Peggeˈ paturul-turul hep siye pu si Paul duk nganggasud-nganggasud, paˈinde, “Papateyun bi iye.”
36 pois a massa de povo o seguia gritando: Mata-o!
37 Pagsōng ne si Paul boˈode padiyalem pī dem kutaˈ, missā si Paul si kelnelin, paˈinne, “Makajari ke ku missā si kaˈu?” Nambung kelnelin, paˈinne, “Taˈu kew hatiˈ missā Girik?
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: É-me permitido dizer-te alguma coisa? Respondeu ele: Sabes o grego?
38 Bang kuweˈ iyan,” paˈinne pu si Paul, “dumaˈin kew hatiˈ aˈa Misil bakas mapakuntara si gubelno Romahin baˈahu miyaˈan duk mamoˈo meˈ mundu ampat ngibu magbessihin pī dem lahat makagindew-gindew?”
38 Não és tu, porventura, o egípcio que, há tempos, sublevou e conduziu ao deserto quatro mil sicários?
39 “Dumaˈin,” paˈin si Paul. “Aku inin Yahudi. Inanakan ku laˈi si Tarsus si lahat Kilikiya. Aˈa amban lahat bangsahan ku inin. Pākuku si kaˈu, Kelnel, pabissāhun ku si meˈ aˈa inin.”
39 Respondeu-lhe Paulo: Eu sou judeu, natural de Tarso, cidade não insignificante da Cilícia; e rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Dinaˈak ne si Paul weˈ kelnelin. Hangkan nengge iye diyataˈ haren duk ninyas iye duk tanganne si meˈ aˈahin duk siye pakale. Sakaliˈ ne siye padeheng maghidjul, missā si Paul si siye si bissāhan Hibrani.
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escada, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.