Atos 20

Yakan Bible (YKA_WBT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Pagpuwas meˈ sasew miyaˈan, tinawag weˈ si Paul meˈ katindegan si Isahin dinaˈak magtipun. Missā iye si siye pangasigne ateyden, ubus bu nabiyaˈ ne iye duk pī iye hap Makedoniya.
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 Pī iye ngalatag meˈ kalahatan malaˈihin duk missā iye si meˈ aˈahin pangasigne ateyden. Ubus pī iye si lahat Girik.
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 Patennaˈ iye laˈi tellum bulan. Manjari magmemes iye sōng patulak hap Siriya. Saguwaˈ pagkataˈuhanne weˈ magsakap hatiˈ meˈ Yahudihin mapatey iye, mikil iye moleˈ palān balik amban Makedoniya.
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 Meˈ saweˈnen disi Sopater, aˈa amban lahat Berea anak si Pirus, duk si Aristarkus duk Sekundus, meˈ aˈa amban Tessalonika, duk si Gayus amban Derbe, duk disi Tikikus duk Toropimus, meˈ aˈa amban Asiya, duk si Timoteo.
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 Padehellu siye inin hap Toroas ngagad kami laˈi.
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 Pagpuwas pagkādjaˈan meˈ Yahudi pamangande pan gaˈi sinagetan pasuligin, patulak kami amban Pilipi. Puwas limem bahangi, tekka kami si meˈ saweˈ kamihin laˈi si Toroas. Laˈi kami patennaˈ da simana.
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Pagsangem Sabtuˈ, magtipun kami mangan pan binahagiˈ-bahagiˈ pangesseban kamatey si Isahin. Magsakap si Paul tahalaˈ pagsasumuhin, hangkan magusihat iye si meˈ aˈahin ngeregseˈ tengaˈ bahangi.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 Pagtipunan kamihin diyataˈ lumaˈ duk ekka payitaˈan laˈi.
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 Niyaˈ dambuwaˈ lella bataˈ pe, inēnan Utikus, ningkoloˈ diyataˈ tendewan. Sakaliˈ pinatahaˈ weˈ si Paul bissānen, kinaruˈ teˈed Utikus miyaˈan duk ujud kapatuli. Manjari laboˈ iye amban katellu bangkat lumaˈ pagtipunan kami miyaˈan hap pī padiyawaˈ. Pagbengketde iye, asal matey ne.
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Saguwaˈ duwaˈi pī si Paul ngapangan iye ngekkepan. Manjari paˈin si Paul, “Daˈa kaˈam suse. Ellum ne iye.”
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 Ubus balik ne iye pī diyataˈ lumaˈ ngepak-ngepak panin duk mangan iye. Missā pe iye si siye ngeregseˈ salung-salung, ubus bu tahalaˈ ne iye duk meˈ saweˈnen.
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 Lella mabataˈ bakas malaboˈin, binoˈo weˈ meˈ saweˈnen hap lumaˈ ellum. Duk sanyang du dem ateyden.
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 Padehellu kami amban si Paul hap pī si kappal duk patulak kami hap Assos, peggeˈ isun kamihin weˈ laˈi ne hadja si Assos pasakey si Paul. Pangandaˈakanne hep miyaˈan peggeˈ paˈinne maglengngan hadja iye amban diyataˈ duk laˈi ne kami magkasuwaˈ si Assos.
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 Pagtekka kami si Assos, sinampang kami weˈ si Paul. Manjari binoˈo ne iye weˈ kami sinakey si kappal duk palanjal kami hap Mitilene.
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Patulak isab kami billaˈi duk pagellew dambuwaˈ tekka kami laˈi si antag Kiyos. Pagsasumuhin pasagid kami si Samos, duk kaduwe ellewnen tekka kami si Miletus.
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 Pikilan si Paulin weˈ gaˈi ne iye pasagid si Epesus duk iye gaˈi dayan laˈi si lahat Asiya. Peggeˈ magdayiˈ-dayiˈ iye hap Awrusalam supaya tasaˈutne du pagkādjaˈan meˈ Yahudi inēnande Pentekostesin.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 Hangkan pagtekka kami laˈi si Miletus, maboˈo si Paul bissā pī si meˈ bahiˈ masandel pu si Isa laˈi si Epesusin, dinaˈak siye pasampang pī si iye laˈi si Miletus.
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Pagtekka meˈ bahiˈin, missā si Paul si siye. “Kataˈuhanbi du,” paˈinne, “bang ine hinangankun tiggelanku luˈu si kaˈam, kemuwe tagnaˈ katekkaku si Asiyahin.
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 Maghinang ku si Panuhutanin, diyawaˈ teˈed pagateykun duk daran mettak boheˈ matakun,” paˈinne. “Maghinang ne ku paˈin bisan ku kahunitan sabab pagisun meˈ Yahudi kuntara si akuhin.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Kataˈuhanbi,” paˈin si Paul, “weˈ asal gaˈ teˈed niyaˈ tapukanku ine-ine bang si kahāpanbi du saguwaˈ magusihat ku duk magtoloˈ ku si kaˈam si kaˈekkahan aˈa duk si kalumaˈanbi.
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 Bangsa Yahudi duk bangsa dumaˈin Yahudi, saliˈ-saliˈ siye sessaˈanku weˈ subey teˈed lebbahande meˈ duseden duk balik ne si Tuhan. Duk subey isab siye sandel si Panuhutanten bi, si Isa.
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 Na kuweˈitu, tiyaˈ ku hap Awrusalam peggeˈ inin pangandaˈakan Niyawa Sutsihin. Gaˈi kataˈuhanku bang ine maˈumantag si akuhin laˈi.
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 Luwal iye kataˈuhankun,” paˈin si Paul, “pinabugtuˈ si aku weˈ Niyawa Sutsihin si kēmon lahat papīhankun, weˈ kinalabusu du ku duk bininasa.
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Saguwaˈ gaˈi ne ellegku umulkun supaya hadja tahinangku pangandaˈakan akuhin, duk taˈubusku hinang pangurung si aku weˈ Panuhutanten bi si Isa. Duk hinangku inin, magmahalayak aka-aka mahāp sabab lasa duk aseˈ Tuhanin.
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 “Bakas ne kaˈam talatagku kēmon, ngusihatan kaˈam sabab pagbayaˈ Tuhanin. Duk kataˈuhanku weˈ taman kuweˈitu hadja pagkiteten bi.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 Hangkan akahante kaˈam ellew inin weˈ bang niyaˈ kaˈam para dangan tapī si narkaˈ, gaˈi ne ku kasusunan.
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 Peggeˈ gaˈ niyaˈ tapukanku amban kaˈam saguwaˈ inaka weˈ ku si kaˈam kēmon sakap Tuhanin.
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 Pahatul-hatul kaˈam si dibi,” paˈin si Paul, “duk ipatun bi isab kēmon meˈ masandel pu si Isa pinaˈipat Niyawa Sutsi si kaˈamin. Hatulun bi meˈ masandel si Panuhutanten bi peggeˈ sukuˈ si Tuhan siye sabab matey Anaknen para si siye.
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 Kataˈuhanku weˈ paglumikut ne ku,” paˈin si Paul, “niyaˈ iyan piyu palamud si kaˈam meˈ guru dustaˈan duk magtoloˈ siye gaˈi bennal. Kuweˈ siye meˈ asu bahani, duk gaˈi siye maˈaseˈ si kaˈam.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 Bisan amban dem kaˈekkahanbi, niyaˈ du iyan magdustaˈ supaya taboˈode meˈ masandel pu si Isahin patuhut si siye.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 Hangkan papateng-pateng kaˈam. Duk esseb-essebun bi weˈ ellew-sangem dem tellun tahun, gaˈ ku padeheng ngusihatan kaˈam dangan-dangan duk ekka boheˈ mataku buˈus sababbi.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 “Na kuweˈitu,” paˈin si Paul, “karayaw kaˈam ipat Tuhanin, duk karayaw lapalne sabab lasanen duk aseˈnen makahaget sandelbi si Tuhanin. Bang tuhutbi lapalne inin, pasukuˈan Tuhanin kaˈam kahāpan, iye asal pamusakaˈne si meˈ manuhut iye dambūs-būsin.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 Gaˈ ku bakas magnapsuhan alataˈ aˈa, pilakne ke atawa bulawanne atawa semmekne.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Kaˈam, kataˈuhanbi du teˈed weˈ maghinang ku duk niyaˈ paggastu kami duk meˈ saweˈkun.
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 Pinakitehan weˈ ku si kaˈam,” paˈin si Paul, “weˈ subey kite bi maghinang pabasag supaya tatabangante bi meˈ mamiskinin. Subey essebte bi bakas binissā Panuhutanten bi si Isa, paˈinne, ‘Pasōng kite kēgan bang kite ngurung amban bang kite inurungan.’”
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 Pagubus si Paul missā, nengge iye duk tuˈutne magtuhut duk siye kēmon, māku-māku si Tuhan.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 Sakaliˈ ne siye nabiyaˈ, magtangis siye ngalipunesan si Paul duk ngūkan iye.
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 Iye teˈed makadukka siyehin, bissānen weˈ gaˈi ne iye kitede balik. Ubus tinuhutan iye weˈ de hap pī si kappal.
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.