Atos 20
Yakan Bible (YKA_WBT) vs ACF
1 Pagpuwas meˈ sasew miyaˈan, tinawag weˈ si Paul meˈ katindegan si Isahin dinaˈak magtipun. Missā iye si siye pangasigne ateyden, ubus bu nabiyaˈ ne iye duk pī iye hap Makedoniya.
1 E, depois que cessou o alvoroço, Paulo chamou a si os discípulos e, abraçando-os, saiu para a macedônia.
2 Pī iye ngalatag meˈ kalahatan malaˈihin duk missā iye si meˈ aˈahin pangasigne ateyden. Ubus pī iye si lahat Girik.
2 E, havendo andado por aquelas terras, exortando-os com muitas palavras, veio à Grécia.
3 Patennaˈ iye laˈi tellum bulan. Manjari magmemes iye sōng patulak hap Siriya. Saguwaˈ pagkataˈuhanne weˈ magsakap hatiˈ meˈ Yahudihin mapatey iye, mikil iye moleˈ palān balik amban Makedoniya.
3 E, passando ali três meses, e sendo-lhe pelos judeus postas ciladas, como tivesse de navegar para a Síria, determinou voltar pela macedônia.
4 Meˈ saweˈnen disi Sopater, aˈa amban lahat Berea anak si Pirus, duk si Aristarkus duk Sekundus, meˈ aˈa amban Tessalonika, duk si Gayus amban Derbe, duk disi Tikikus duk Toropimus, meˈ aˈa amban Asiya, duk si Timoteo.
4 E acompanhou-o, até à Ásia, Sópater, de Beréia, e, dos de Tessalônica, Aristarco, e Segundo, e Gaio de Derbe, e Timóteo, e, dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Padehellu siye inin hap Toroas ngagad kami laˈi.
5 Estes, indo adiante, nos esperaram em Trôade.
6 Pagpuwas pagkādjaˈan meˈ Yahudi pamangande pan gaˈi sinagetan pasuligin, patulak kami amban Pilipi. Puwas limem bahangi, tekka kami si meˈ saweˈ kamihin laˈi si Toroas. Laˈi kami patennaˈ da simana.
6 E, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles a Trôade, onde estivemos sete dias.
7 Pagsangem Sabtuˈ, magtipun kami mangan pan binahagiˈ-bahagiˈ pangesseban kamatey si Isahin. Magsakap si Paul tahalaˈ pagsasumuhin, hangkan magusihat iye si meˈ aˈahin ngeregseˈ tengaˈ bahangi.
7 E no primeiro dia da semana, ajuntando-se os discípulos para partir o pão, Paulo, que havia de partir no dia seguinte, falava com eles; e prolongou a prática até à meia-noite.
8 Pagtipunan kamihin diyataˈ lumaˈ duk ekka payitaˈan laˈi.
8 E havia muitas luzes no cenáculo onde estavam juntos.
9 Niyaˈ dambuwaˈ lella bataˈ pe, inēnan Utikus, ningkoloˈ diyataˈ tendewan. Sakaliˈ pinatahaˈ weˈ si Paul bissānen, kinaruˈ teˈed Utikus miyaˈan duk ujud kapatuli. Manjari laboˈ iye amban katellu bangkat lumaˈ pagtipunan kami miyaˈan hap pī padiyawaˈ. Pagbengketde iye, asal matey ne.
9 E, estando um certo jovem, por nome Eutico, assentado numa janela, caiu do terceiro andar, tomado de um sono profundo que lhe sobreveio durante o extenso discurso de Paulo; e foi levantado morto.
10 Saguwaˈ duwaˈi pī si Paul ngapangan iye ngekkepan. Manjari paˈin si Paul, “Daˈa kaˈam suse. Ellum ne iye.”
10 Paulo, porém, descendo, inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a sua alma nele está.
11 Ubus balik ne iye pī diyataˈ lumaˈ ngepak-ngepak panin duk mangan iye. Missā pe iye si siye ngeregseˈ salung-salung, ubus bu tahalaˈ ne iye duk meˈ saweˈnen.
11 E subindo, e partindo o pão, e comendo, ainda lhes falou largamente até à alvorada; e assim partiu.
12 Lella mabataˈ bakas malaboˈin, binoˈo weˈ meˈ saweˈnen hap lumaˈ ellum. Duk sanyang du dem ateyden.
12 E levaram vivo o jovem, e ficaram não pouco consolados.
13 Padehellu kami amban si Paul hap pī si kappal duk patulak kami hap Assos, peggeˈ isun kamihin weˈ laˈi ne hadja si Assos pasakey si Paul. Pangandaˈakanne hep miyaˈan peggeˈ paˈinne maglengngan hadja iye amban diyataˈ duk laˈi ne kami magkasuwaˈ si Assos.
13 Nós, porém, subindo ao navio, navegamos até Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque assim o ordenara, indo ele por terra.
14 Pagtekka kami si Assos, sinampang kami weˈ si Paul. Manjari binoˈo ne iye weˈ kami sinakey si kappal duk palanjal kami hap Mitilene.
14 E, logo que se ajuntou conosco em Assôs, o recebemos, e fomos a Mitilene.
15 Patulak isab kami billaˈi duk pagellew dambuwaˈ tekka kami laˈi si antag Kiyos. Pagsasumuhin pasagid kami si Samos, duk kaduwe ellewnen tekka kami si Miletus.
15 E, navegando dali, chegamos no dia seguinte defronte de Quios, e no outro aportamos a Samos e, ficando em Trogílio, chegamos no dia seguinte a Mileto.
16 Pikilan si Paulin weˈ gaˈi ne iye pasagid si Epesus duk iye gaˈi dayan laˈi si lahat Asiya. Peggeˈ magdayiˈ-dayiˈ iye hap Awrusalam supaya tasaˈutne du pagkādjaˈan meˈ Yahudi inēnande Pentekostesin.
16 Porque já Paulo tinha determinado passar ao largo de Éfeso, para não gastar tempo na Ásia. Apressava-se, pois, para estar, se lhe fosse possível, em Jerusalém no dia de Pentecostes.
17 Hangkan pagtekka kami laˈi si Miletus, maboˈo si Paul bissā pī si meˈ bahiˈ masandel pu si Isa laˈi si Epesusin, dinaˈak siye pasampang pī si iye laˈi si Miletus.
17 E de Mileto mandou a Éfeso, a chamar os anciãos da igreja.
18 Pagtekka meˈ bahiˈin, missā si Paul si siye. “Kataˈuhanbi du,” paˈinne, “bang ine hinangankun tiggelanku luˈu si kaˈam, kemuwe tagnaˈ katekkaku si Asiyahin.
18 E, logo que chegaram junto dele, disse-lhes: Vós bem sabeis, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia, como em todo esse tempo me portei no meio de vós,
19 Maghinang ku si Panuhutanin, diyawaˈ teˈed pagateykun duk daran mettak boheˈ matakun,” paˈinne. “Maghinang ne ku paˈin bisan ku kahunitan sabab pagisun meˈ Yahudi kuntara si akuhin.
19 Servindo ao Senhor com toda a humildade, e com muitas lágrimas e tentações, que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 Kataˈuhanbi,” paˈin si Paul, “weˈ asal gaˈ teˈed niyaˈ tapukanku ine-ine bang si kahāpanbi du saguwaˈ magusihat ku duk magtoloˈ ku si kaˈam si kaˈekkahan aˈa duk si kalumaˈanbi.
20 Como nada, que útil seja, deixei de vos anunciar, e ensinar publicamente e pelas casas,
21 Bangsa Yahudi duk bangsa dumaˈin Yahudi, saliˈ-saliˈ siye sessaˈanku weˈ subey teˈed lebbahande meˈ duseden duk balik ne si Tuhan. Duk subey isab siye sandel si Panuhutanten bi, si Isa.
21 Testificando, tanto aos judeus como aos gregos, a conversão a Deus, e a fé em nosso Senhor Jesus Cristo.
22 Na kuweˈitu, tiyaˈ ku hap Awrusalam peggeˈ inin pangandaˈakan Niyawa Sutsihin. Gaˈi kataˈuhanku bang ine maˈumantag si akuhin laˈi.
22 E agora, eis que, ligado eu pelo espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que lá me há de acontecer,
23 Luwal iye kataˈuhankun,” paˈin si Paul, “pinabugtuˈ si aku weˈ Niyawa Sutsihin si kēmon lahat papīhankun, weˈ kinalabusu du ku duk bininasa.
23 Senão o que o Espírito Santo de cidade em cidade me revela, dizendo que me esperam prisões e tribulações.
24 Saguwaˈ gaˈi ne ellegku umulkun supaya hadja tahinangku pangandaˈakan akuhin, duk taˈubusku hinang pangurung si aku weˈ Panuhutanten bi si Isa. Duk hinangku inin, magmahalayak aka-aka mahāp sabab lasa duk aseˈ Tuhanin.
24 Mas de nada faço questão, nem tenho a minha vida por preciosa, contanto que cumpra com alegria a minha carreira, e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 “Bakas ne kaˈam talatagku kēmon, ngusihatan kaˈam sabab pagbayaˈ Tuhanin. Duk kataˈuhanku weˈ taman kuweˈitu hadja pagkiteten bi.
25 E agora, na verdade, sei que todos vós, por quem passei pregando o reino de Deus, não vereis mais o meu rosto.
26 Hangkan akahante kaˈam ellew inin weˈ bang niyaˈ kaˈam para dangan tapī si narkaˈ, gaˈi ne ku kasusunan.
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 Peggeˈ gaˈ niyaˈ tapukanku amban kaˈam saguwaˈ inaka weˈ ku si kaˈam kēmon sakap Tuhanin.
27 Porque nunca deixei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Pahatul-hatul kaˈam si dibi,” paˈin si Paul, “duk ipatun bi isab kēmon meˈ masandel pu si Isa pinaˈipat Niyawa Sutsi si kaˈamin. Hatulun bi meˈ masandel si Panuhutanten bi peggeˈ sukuˈ si Tuhan siye sabab matey Anaknen para si siye.
28 Olhai, pois, por vós, e por todo o rebanho sobre que o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele resgatou com seu próprio sangue.
29 Kataˈuhanku weˈ paglumikut ne ku,” paˈin si Paul, “niyaˈ iyan piyu palamud si kaˈam meˈ guru dustaˈan duk magtoloˈ siye gaˈi bennal. Kuweˈ siye meˈ asu bahani, duk gaˈi siye maˈaseˈ si kaˈam.
29 Porque eu sei isto que, depois da minha partida, entrarão no meio de vós lobos cruéis, que não pouparão ao rebanho;
30 Bisan amban dem kaˈekkahanbi, niyaˈ du iyan magdustaˈ supaya taboˈode meˈ masandel pu si Isahin patuhut si siye.
30 E que de entre vós mesmos se levantarão homens que falarão coisas perversas, para atraírem os discípulos após si.
31 Hangkan papateng-pateng kaˈam. Duk esseb-essebun bi weˈ ellew-sangem dem tellun tahun, gaˈ ku padeheng ngusihatan kaˈam dangan-dangan duk ekka boheˈ mataku buˈus sababbi.
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que durante três anos, não cessei, noite e dia, de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 “Na kuweˈitu,” paˈin si Paul, “karayaw kaˈam ipat Tuhanin, duk karayaw lapalne sabab lasanen duk aseˈnen makahaget sandelbi si Tuhanin. Bang tuhutbi lapalne inin, pasukuˈan Tuhanin kaˈam kahāpan, iye asal pamusakaˈne si meˈ manuhut iye dambūs-būsin.
32 Agora, pois, irmãos, encomendo-vos a Deus e à palavra da sua graça; a ele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os santificados.
33 Gaˈ ku bakas magnapsuhan alataˈ aˈa, pilakne ke atawa bulawanne atawa semmekne.
33 De ninguém cobicei a prata, nem o ouro, nem o vestuário.
34 Kaˈam, kataˈuhanbi du teˈed weˈ maghinang ku duk niyaˈ paggastu kami duk meˈ saweˈkun.
34 Sim, vós mesmos sabeis que para o que me era necessário a mim, e aos que estão comigo, estas mãos me serviram.
35 Pinakitehan weˈ ku si kaˈam,” paˈin si Paul, “weˈ subey kite bi maghinang pabasag supaya tatabangante bi meˈ mamiskinin. Subey essebte bi bakas binissā Panuhutanten bi si Isa, paˈinne, ‘Pasōng kite kēgan bang kite ngurung amban bang kite inurungan.’”
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é necessário auxiliar os enfermos, e recordar as palavras do Senhor Jesus, que disse: Mais bem-aventurada coisa é dar do que receber.
36 Pagubus si Paul missā, nengge iye duk tuˈutne magtuhut duk siye kēmon, māku-māku si Tuhan.
36 E, havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 Sakaliˈ ne siye nabiyaˈ, magtangis siye ngalipunesan si Paul duk ngūkan iye.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos e, lançando-se ao pescoço de Paulo, o beijavam,
38 Iye teˈed makadukka siyehin, bissānen weˈ gaˈi ne iye kitede balik. Ubus tinuhutan iye weˈ de hap pī si kappal.
38 Entristecendo-se muito, principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E acompanharam-no até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.