Atos 19
Yakan Bible (YKA_WBT) vs NTLH
1 Sābu laˈi si Apollos si Korinto, lumengngan si Paul pabutas si meˈ kalahatan diyataˈ sampay tekka iye si Epesus. Makadugpak iye laˈi meˈ tindeg si Isa.
1 Enquanto Apolo estava na cidade de Corinto, Paulo viajou pelo interior da província da Ásia e chegou a Éfeso. Ali encontrou alguns cristãos
2 Tilewne siye, paˈinne, “Tasangkabi ke Niyawa Sutsihin sakaliˈ kaˈam sandel pu si Isa Almasi?” “Gaˈ,” paˈinde, “gaˈ kami bisan makakale weˈ niyaˈ Niyawa Sutsi.”
2 e perguntou: — Quando vocês creram, vocês receberam o Espírito Santo? Eles responderam: — Nós nem mesmo sabíamos que existe o Espírito Santo.
3 Paˈin si Paul, “Na, pandi ine bakas pamandi kaˈamin?” “Pandi panoloˈ Yahiyahin,” paˈinde.
3 — Então que tipo de batismo vocês receberam? — perguntou Paulo. — O batismo de João Batista! — responderam.
4 Paˈin si Paul, “Pandi panoloˈ Yahiyahin pandi tawubat. Pinandi weˈ ne sasuku magsusunan duk ngalebbahan duseden. Saguwaˈ inakahan isab weˈ ne meˈ aˈahin weˈ subey siye sandel si mapaturul si iyehin, hātinen pu si Isa.”
4 Então Paulo disse: — João batizava aqueles que se arrependiam dos seus pecados. E também dizia ao povo de Israel que eles deviam crer naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Pagkalede inin, pinandi ne siye, tandaˈ weˈ sukuˈ pu si Isa ne siye.
5 Depois de ouvirem isso, aqueles homens foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Manjari binettad weˈ si Paul tangannen si siye. Magtawus paˈasek Niyawa Sutsihin si siye duk missā ne siye si meˈ bissāhan seddili, duk pinalataˈ isab weˈ de meˈ bissā Tuhanin.
6 Aí Paulo pôs as mãos sobre eles, e o Espírito Santo veio sobre eles. Então começaram a falar em línguas estranhas e a anunciar também a mensagem de Deus.
7 Niyaˈ sampūˈ duk duwe ekkahanden.
7 Esses homens eram mais ou menos doze.
8 Manjari padiyalem si Paul pī si langgal meˈ Yahudihin duk missā iye si meˈ aˈahin sabab pagbayaˈ Tuhanin. Gaˈ niyaˈ talew-talewne missā si siye. Dem tellum bulan iye inin bahannen. Magsuˈal iye duk siye duk hinumatan teˈed siye weˈ ne duk niyaˈ ne siye sandel pu si Isa.
8 Durante três meses Paulo foi à sinagoga e falou com coragem ao povo. Ele conversava com eles e tentava convencê-los a respeito do Reino de Deus .
9 Saguwaˈ meˈ sinduwehin, tuwas teˈed kōkden duk gaˈi siye kahagad. Magbissā laˈatan pe siye sabab toloˈ miyaˈan si pagharapan meˈ aˈahin. Hangkan tahalaˈ si Paul amban langgal miyaˈan duk binoˈo weˈ ne meˈ masandel pu si Isahin. Duk kahabaˈ ellew laˈi ne iye magusihat si meˈ aˈahin si iskulan Tirannus.
9 Mas alguns eram teimosos, não acreditavam e, em frente de todos, ainda falavam mal do Caminho do Senhor . Então Paulo abandonou a sinagoga, levando os cristãos consigo, e começou a falar diariamente na escola de um homem chamado Tirano.
10 Iye inin hinangannen dem duwen tahun hangkan kēmon meˈ aˈa si tibuˈukan lahat Asiya miyaˈan, Yahudi ke atawa dumaˈin Yahudi, takalede lapal sabab si Isa, Panuhutanin.
10 Ele fez isso durante dois anos, até que todos os moradores da província da Ásia, tanto os judeus como os não judeus, ouviram a mensagem do Senhor.
11 Inurungan balakat si Paul weˈ Tuhanin maghinang meˈ hinangan balakatan makaˈulaliˈ manamal.
11 Deus fazia milagres extraordinários por meio de Paulo,
12 Bisan meˈ panyitu hadja duk meˈ tuwaliya bakas tagunane bang binoˈo pī si meˈ masakihin, kawuliˈan siye amban meˈ sakiden duk paluwas meˈ seyitanin amban siye.
12 tanto que as pessoas pegavam lenços e aventais que ele usava e os levavam para os doentes tocarem. E, quando estes tocavam neles, ficavam curados; e de outras pessoas saíam os espíritos maus.
13 Niyaˈ isab ngalatag lahat miyaˈan meˈ Yahudi magtawal-tawal. Tawalden pagpaluwas seyitan amban aˈa. Manjari suleyande ginuna ēn si Isa, Panuhutanin, pamaluwasde seyitan. Paˈinde si meˈ seyitanin, “Si ēn si Isa minahalayak si Paulin, daˈakte kaˈam paluwas amban aˈa iyan.”
13 Alguns judeus que andavam de um lugar para outro, expulsando espíritos maus, quiseram usar também o nome do Senhor Jesus para expulsar os espíritos maus, dizendo a eles: — Pelo poder do nome de Jesus, o mesmo que Paulo anuncia, eu mando que vocês saiam!
14 Manjari inin, niyaˈ pituˈ lella magpungtinaˈi nawal sa īˈ. Samaden si Eskeba, imam nakuraˈ meˈ Yahudihin.
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de um judeu chamado Ceva, que era Grande Sacerdote .
15 Sakaliˈ ne sinuleyan weˈ de pinaluwas seyitanin kuweˈ miyaˈan, nambung seyitanin, paˈinne, “Si Isa kataˈuhanku, duk si Paul kataˈuhanku. Saguwaˈ kaˈam, gaˈi kaˈam kataˈuhanku. Sine teˈ kaˈam?”
15 Mas certa vez um espírito mau disse a eles: — Eu conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vocês, quem são?
16 Magtawus meˈ lella miyaˈan kinapangan ginansing-gansing weˈ aˈa taga seyitanin. Gaˈ siye makaˈatu. Magubas siye kēmon amban lumaˈ aˈa miyaˈan, bakat-bakat siye duk kakuwantangan ne.
16 Então o homem que estava dominado pelo espírito mau os atacou e bateu neles com tanta violência, que eles fugiram daquela casa feridos e com as roupas rasgadas.
17 Manjari maˈumantag inin bawag si tibuˈukan Epesus, si meˈ Yahudi duk si meˈ bangsa seddili. Paˈasekan talew siye kēmon duk pasōng bantu ēn Panuhutanin, si Isa.
17 E todos os que moravam em Éfeso, judeus e não judeus, souberam disso. Eles ficaram com muito medo, e o nome do Senhor Jesus se tornou mais respeitado ainda.
18 Ekka meˈ masandel pu si Isahin pī patampal magbennal si meˈ hinangande malaˈatin.
18 Então muitos dos que creram vinham e confessavam publicamente as coisas más que haviam feito.
19 Ekka siye bakas meˈ magtawal-tawalin, binoˈo weˈ de pinagtipun meˈ kitab-kitab panulatan meˈ tawalden, duk ineggas weˈ de si pagmatahan meˈ aˈahin. Initung weˈ de halgaˈ meˈ kitab-kitab miyaˈan, niyaˈ limempūˈ ngibu pilak.
19 E muitos daqueles que praticavam feitiçaria ajuntaram os seus livros e os trouxeram para queimar diante de todos. Quando calcularam o preço dos livros queimados, o total chegou a cinquenta mil moedas de prata .
20 Hangkan takite weˈ balakatan lapal Tuhanin duk ngalatag ne paˈin lapal Tuhanin. Duk magkaˈekka meˈ makahagad si lapal Tuhanin.
20 Assim, de maneira poderosa, a mensagem do Senhor era anunciada e se espalhava cada vez mais.
21 Puwas miyaˈan, magsakap si Paul hap pī isab si lahat Makedoniya duk Akaya, ubus bu palaˈus ne hap Awrusalam. “Ubus ku hap Awrusalam,” paˈinne, “subey ku isab tapī si Roma.”
21 Depois desses acontecimentos, Paulo resolveu passar pelas províncias da Macedônia e da Acaia e ir até Jerusalém. Ele dizia: — Depois que eu visitar Jerusalém, preciso ir a Roma.
22 Hangkan dinaˈak weˈ ne duwangan meˈ tabangnen, si Timoteo duk Erastus, padehellu hap Makedoniya sābune dahuˈ laˈi si Asiya.
22 Então Paulo enviou para a Macedônia dois dos seus ajudantes, Timóteo e Erasto, mas ele ficou mais algum tempo na província da Ásia.
23 Sābu miyaˈan, laˈi si Epesus niyaˈ sasew hadje sabab toloˈ si Isahin. Kuweˈ inin kahalannen.
23 Foi nessa ocasião que houve na cidade de Éfeso uma grande desordem por causa do Caminho do Senhor .
24 Niyaˈ dambuwaˈ pandey magsasal-sasal pilak, ēnnen si Demetiri. Magsasal iye lumaˈ-lumaˈ pilak kuweˈ bantuk langgal tuhande dendehin inēnan Artemis. Demetiri duk meˈ aˈa maghinang si iyehin, ekka sīn takasuwaˈde si hinangde miyaˈan.
24 Um ourives chamado Demétrio fazia pequenos modelos de prata do templo da deusa Diana, e o seu negócio dava muito lucro aos que trabalhavam com ele.
25 Tinawag siye kēmon weˈ Demetiri dinaˈak magtipun. Tinawag isab weˈ ne meˈ seddili aˈa maghinang kuweˈ hinangde miyaˈan. Paglaˈi ne siye kēmon, paˈinne si siye, “Meˈ bagay, kataˈuhanbi weˈ hāp teˈed usahaten bi si hinang inin.
25 Então ele chamou estes e outros da mesma profissão e disse: — Meus amigos, vocês sabem que a nossa riqueza vem deste nosso ofício.
26 Takitebi ne duk takalebi ne bang ine hininang aˈa inēnande si Paul miyaˈan. Magtoloˈ iye weˈ bang tuhan hinang aˈa, gaˈi koˈ bennal tuhan. Duk ekka ne kahagad si panoloˈne inin, dumaˈin hadja tuˈu si Epesus, saguwaˈ arak si kēmon tibuˈukan Asiya.
26 Vocês mesmos podem ver e ouvir o que esse tal de Paulo está fazendo. Ele afirma que os deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. E está conseguindo convencer muita gente, tanto daqui como de quase toda a província da Ásia.
27 Hangkan siya-siya hinangte bi inin, kaw diyawaˈan meˈ aˈahin,” paˈinne. “Duk kaw isab sampay langgal tuhante bi mabangsahanin gaˈi ne pinahadje dem atey. Kuweˈitu si Artemis sinumba weˈ kēmon aˈa si tibuˈukan Asiya duk sampay si tibuˈukan dunya. Saguwaˈ siya-siya kaw dumiyawaˈ bangsanen,” paˈin Demetiri.
27 Assim nós estamos correndo o perigo de ver o povo rejeitar o nosso negócio. E não é só isso. Existe o perigo de o templo da grande deusa Diana não ficar valendo mais nada e também de ser destruída a grandeza dessa deusa adorada por todos na Ásia e no mundo inteiro.
28 Pagkale meˈ aˈa magtipun miyaˈan pinaˈin Demetirihin, astel teˈed siye. Ngalingan-ngalingan siye pinapales, paˈinde, “Pinahadje teˈed Artemis, tuhan meˈ aˈa Epesusin.”
28 Quando a multidão ouviu isso, ficou furiosa e começou a gritar: — Viva a grande Diana de Éfeso!
29 Ujudnen hewuhalaˈ dem tibuˈukan puweblo miyaˈan. Siniggew weˈ meˈ aˈahin si Gayus duk Aristarkus, meˈ aˈa Makedoniya saweˈ si Paul maglengnganin. Ilalas weˈ de duwanganin pī dem lumaˈ mahadje pagtipun-tipunanin.
29 E a confusão se espalhou por toda a cidade. A multidão agarrou Gaio e Aristarco, dois macedônios que viajavam com Paulo, e os arrastou até o teatro.
30 Mabayaˈ si Paul pī paharap si meˈ aˈa mabanesin, saguwaˈ pinages iye weˈ meˈ katindegan si Isahin.
30 Paulo queria falar ao povo, mas os irmãos não deixaram.
31 Bisan meˈ bagellal bagayne si lahat Asiya miyaˈan, masan pī si iye ngamey-ngamey gaˈi iye dinaˈak padiyalem pī si lumaˈ mahadje pagtipun-tipunanin.
31 Alguns altos funcionários daquela província, que eram amigos de Paulo, mandaram a ele um recado, pedindo que não fosse ao teatro.
32 Sābu miyaˈan hidjul teˈed dem pagtipunan miyaˈan. Ngalingan-ngalingan sinduwehin sa inin, ngalingan-ngalingan isab sinduwehin sa miyaˈan. Peggeˈ kaˈekkahanin, gaˈ bisan kataˈuhande bang weˈey siye miyaˈan laˈi magtipun.
32 Naquela altura dos acontecimentos a multidão que se achava no teatro estava em completa desordem: uns gritavam uma coisa, e outros gritavam outra, pois a maioria nem sabia por que estava ali.
33 Manjari niyaˈ dambuwaˈ aˈa inēnan Iskandal pinakōkan weˈ meˈ Yahudihin, dinaˈak missā si meˈ aˈahin. Kannal meˈ aˈa sinduwehin weˈ iye pagjānan sasewin. Manjari magsinyas iye duk tanganne duk siye pakale peggeˈ sōng iye missā.
33 Algumas pessoas ficaram pensando que Alexandre era o culpado, pois os judeus o obrigaram a ir e ficar lá na frente. Aí Alexandre fez um sinal com a mão e tentou falar para se defender diante do povo.
34 Saguwaˈ pagtakilale meˈ aˈahin weˈ Yahudi hatiˈ iye, magdūs siye kēmon ngalingan-ngalingan dem duwe ora, binalik-balik bissāden, paˈinde, “Pinahadje teˈed Artemis, tuhan meˈ aˈa Epesusin.”
34 Mas, quando perceberam que ele era judeu, ficaram gritando todos juntos a mesma coisa durante duas horas: — Viva a grande Diana de Éfeso!
35 Ujud lettep siye kēmon weˈ bagellal magsulat-sulat si puweblo miyaˈan. Paˈinne si meˈ aˈahin, “O meˈ aˈa Epesus. Kataˈuhan du hep weˈ aˈahin kēmon weˈ kite bi meˈ aˈa Epesusin mangantan lumaˈ Artemisin, tuhante bi mabangsahanin, duk batu masutsi malaboˈ amban diyataˈ langitin.
35 Finalmente o secretário da prefeitura da cidade conseguiu acalmar o povo. Ele disse o seguinte: — Cidadãos de Éfeso! Todos sabem que a nossa cidade é a guardadora do templo da grande Diana e da pedra sagrada que caiu do céu.
36 Gaˈ niyaˈ kapamasuwey sabab inin. Hangkan padeheng hadja kaˈam duk daˈa kaˈam maghinangan ine-ine bang gaˈi dahuˈ bakas pikilbi.
36 Ninguém pode negar isso. Assim fiquem calmos e não façam nada sem pensar bem.
37 Tiyaˈ binoˈo weˈ bi meˈ aˈa inin pitu, bu gaˈ du siye bakas ngahawasan langgal atawa missā laˈatan sabab tuhante dendehin.
37 Vocês trouxeram aqui estes homens, mas eles não assaltaram o templo, nem ofenderam a nossa deusa.
38 Bang batang tuntutan Demetiri duk meˈ saweˈnen meˈ aˈa inin, niyaˈ du meˈ ellew paghukum-hukuman duk īˈ du laˈi meˈ mangahukumin. Ambat siye laˈi manuntutin.
38 Se Demétrio e os seus ajudantes têm alguma acusação contra alguém, eles podem apresentar suas acusações no tribunal, pois para isso há dias certos de reunião, e também existem os governadores.
39 Duk bang niyaˈ pe palkalaˈbi seddili, subey laˈi hinatul si pagmitingan meˈ aˈa lahat inin.
39 Porém, se vocês querem mais alguma coisa, isso será tratado na reunião do povo, convocada de acordo com a lei .
40 Peggeˈ siya-siya kite bi, kaw kite bi tinuntutan sabab sasew maˈumantag ellew inin bu gaˈ niyaˈ jānne. Na, gaˈi kite bi makapagdaˈawa sabab pagtipunante bi inin.”
40 Pois corremos o risco de sermos acusados de revolta, por causa do que está acontecendo hoje. Não há motivo para toda esta confusão. E nós não poderíamos justificar tudo isso.
41 Pagubus miyaˈan bissāne, pinapoleˈ ne weˈ ne meˈ aˈahin.
41 Depois de dizer essas palavras, ele terminou a reunião.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.