Atos 18

Yakan Bible (YKA_WBT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Puwas miyaˈan, tahalaˈ si Paul amban Aten hap pī si puweblo Korinto.
1 Algum tempo depois, Paulo deixou Atenas e foi para Corinto.
2 Laˈi magkasuwaˈ siye duk dambuwaˈ Yahudi inēnan Akila, inanakan si lahat Pontus. Baˈahu du tekka Akila miyaˈan si Korinto amban lahat Italiya magtuhut duk andanen Pirisila. Tahalaˈ siye amban Italiya peggeˈ dinaˈak hep weˈ Sultan Kalaudi tahalaˈ kēmon Yahudihin amban Roma, puweblo hadje laˈi si Italiya. Manjari hap pī si Paul nindew disi Akila.
2 Ali encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com sua esposa, Priscila, depois que Cláudio César expulsou todos os judeus de Roma.
3 Peggeˈ saliˈ kaˈellumanden maghinang-hinang tolda, patennaˈ ne si Paul laˈi si siye duk patabang iye si hinangden.
3 Paulo foi morar e trabalhar com eles, pois eram fabricantes de tendas, como ele.
4 Kahabaˈ ellew Sabtuˈ, pī si Paul si langgal Yahudi magsuˈal duk meˈ aˈa malaˈihin. Tuyuˈanne ngahumatan meˈ Yahudihin duk meˈ Girikin weˈ toˈo teˈed meˈ panoloˈnen.
4 Todos os sábados, Paulo ia à sinagoga e buscava convencer tanto judeus como gregos.
5 Pagtekka si Silas duk Timoteo amban Makedoniya, iye hadja hinang si Paulin magmahalayak lapal Tuhanin si meˈ Yahudihin. Pinapastiˈ weˈ ne si siye weˈ si Isa asal Almasihin ne, tapeneˈ Tuhan magbayaˈin.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou totalmente à pregação da palavra e testemunhava aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Saguwaˈ sinagda iye weˈ de duk binissā-bissāhan pe. Hangkan ileppugan weˈ si Paul semmeknen, tandaˈ weˈ papuwas ne iye amban siye. Paˈinne si siye, “Bang kaˈam magmula dem narkaˈ, dumaˈin ne amban aku. Tinagnaˈan kuweˈitu, papinda ne ku magmahalayak pī si meˈ aˈa bangsa seddilihin.”
6 Mas, quando eles se opuseram a Paulo e o insultaram, ele sacudiu o pó da roupa e disse: “Vocês são responsáveis por sua própria destruição! Eu sou inocente. De agora em diante, pregarei aos gentios”.
7 Hangkan tahalaˈ ne si Paul amban meˈ Yahudihin. Pī iye patennaˈ si lumaˈ aˈa bangsa seddili, ēnnen si Titus Justus. Aˈa inin nambahayang si Tuhan. Lumaˈnen magtapit du duk langgal Yahudi.
7 Então saiu dali e foi à casa de Tício Justo, um gentio temente a Deus que morava ao lado da sinagoga.
8 Nakuraˈ langgal miyaˈan inēnan si Kirispus. Iye duk meˈ saweˈne dambuwaˈ lumaˈin sandel pu si Isa, Panuhutanin. Ekka isab meˈ aˈa si Korinto miyaˈan makakale lapalin duk sandel ne pu si Isa duk pinandi siye, tandaˈ weˈ sukuˈ pu si Isa ne siye.
8 Crispo, o líder da sinagoga, e toda a sua família creram no Senhor. Muitos outros em Corinto também ouviram Paulo, creram e foram batizados.
9 Dambuwaˈ sangem niyaˈ pabagala pu si Paul, duk takalene Panuhutanin, si Isa, missā si iye. Paˈin Panuhutanin, “Daˈa kew talew missā saguwaˈ magmahalayak ne kew paˈin. Daˈa kew padeheng.
9 Certa noite, o Senhor falou a Paulo numa visão: “Não tenha medo! Continue a falar e não se cale,
10 Peggeˈ luˈu du ku nuhut-nuhutan kaˈu,” paˈinne. “Gaˈ niyaˈ makabinasa kaˈu peggeˈ ekka meˈ aˈaku tuˈu si lahat inin.”
10 pois estou com você, e ninguém o atacará nem lhe fará mal, porque muita gente nesta cidade me pertence”.
11 Hangkan si Paul patennaˈ pe laˈi dan tahun duk tengaˈ. Magtoloˈ ne paˈin iye lapal Tuhanin si meˈ aˈa malaˈihin.
11 Então Paulo permaneceu ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus.
12 Manjari inin, sakaliˈ ne si Galliyo gubnul si lahat Akayahin, magtuhut meˈ Yahudihin pī niggew si Paul. Binoˈo iye weˈ de pī si gubnulin tinuntutan.
12 Quando Gálio se tornou governador da Acaia, alguns judeus se levantaram contra Paulo e o levaram diante do governador para ser julgado.
13 Paˈinde, “Aˈa inin sinegeˈ weˈ ne meˈ aˈahin magsambahayang si Tuhan, saguwaˈ pagsambahayangden kuntara si saraˈte bi.”
13 Eles o acusaram de convencer as pessoas a adorar a Deus de maneira contrária à lei judaica.
14 Arak ne si Paul missā saguwaˈ missā ne Gubnul Galliyo si meˈ Yahudihin. Paˈinne, “Bang palkalaˈ inin sabab hinangan laˈatan atawa hinangan gaˈi bentel, pataˈ kaˈam pakaleku.
14 Mas, assim que Paulo começou a apresentar sua defesa, Gálio se voltou para os acusadores e disse: “Ouçam, judeus! Se sua queixa envolvesse algum delito ou crime grave, eu teria motivo para aceitar o caso.
15 Saguwaˈ peggeˈ iye pagjawabanbin sabab meˈ bissā duk sabab meˈ ēn aˈa duk sabab saraˈ āgamabin, maghatulan kaˈam dibi. Gaˈi ku bayaˈ maghatul meˈ palkalaˈ sa inin.”
15 Mas, como se trata apenas de uma questão de palavras e nomes e da sua lei, resolvam isso vocês mesmos. Recuso-me a julgar essas coisas”.
16 Duk pinatahalaˈ siye weˈ ne amban bilik paghukum-hukuman miyaˈan.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Manjari siniggew weˈ meˈ aˈahin si Sostenes, nakuraˈ langgal Yahudihin, duk pinapeddiˈan weˈ de laˈi si harapan lumaˈ paghukum-hukumanin. Saguwaˈ gaˈ hinang ine weˈ Gubnul Galliyo.
17 A multidão agarrou Sóstenes, o novo líder da sinagoga, e o espancou ali mesmo, no tribunal. Gálio, no entanto, não se importou com isso.
18 Si Paul patennaˈ pe laˈi si Korinto tiggel-tiggel, ubus bu maˈid ne iye amban meˈ pagkasine tindeg si Isa malaˈihin. Patulak iye hap Siriya magtuhut duk Pirisila duk Akila. Gaˈ pe siye patulak, magkeke dahuˈ si Paul laˈi si Kenkerea, panumanne niyaˈ da bayuˈ janjiˈne si Tuhan.
18 Paulo ainda permaneceu em Corinto por algum tempo. Então se despediu dos irmãos e foi a Cencreia, onde raspou a cabeça, de acordo com o costume judaico para marcar o fim de um voto. Em seguida, partiu de navio para a Síria, levando consigo Priscila e Áquila.
19 Pagtekkade si Epesus, paˈamban ne si Akila duk Pirisila laˈi maglahat. Saguwaˈ si Paul padeheng hadja. Hap pī si Paul si langgal Yahudi duk magsuˈal iye laˈi duk meˈ Yahudihin.
19 Chegaram ao porto de Éfeso, onde Paulo os deixou. Enquanto estava ali, foi à sinagoga para debater com os judeus.
20 Inohotan iye weˈ de dinaˈak patiggel-tiggel dahuˈ laˈi, saguwaˈ gaˈ iye ngatu.
20 Eles pediram que ficasse mais tempo, mas ele recusou.
21 Paˈinne si siye sōng patahalaˈnen, “Bang amban kabayaˈan Tuhan du, balik du ku pitu si kaˈam.” Ubus patulak ne iye amban Epesus.
21 Ao despedir-se, Paulo disse: “Voltarei depois, se Deus quiser”. Então zarpou de Éfeso.
22 Pagtekka si Paul si Kesarea, pataked iye hap Awrusalam nindew meˈ aˈa malaˈi masandel pu si Isahin. Ubus bu pī iye hap Antiyok.
22 A parada seguinte foi no porto de Cesareia, de onde subiu a Jerusalém e visitou a igreja. Em seguida, voltou para Antioquia.
23 Paglaˈi iye si Antiyok bang piyem bahangi, tahalaˈ iye duk ilatag weˈ ne meˈ kalahat-lahatan si Galatiya duk Pirigiyahin, duk inasig weˈ ne atey meˈ katindegan si Isa si meˈ lahat īˈen.
23 Depois de passar algum tempo ali, voltou pela Galácia e pela Frígia, visitando e fortalecendo todos os discípulos.
24 Masa miyaˈan, niyaˈ tekka laˈi si Epesus dambuwaˈ Yahudi inēnan Apollos. Inanakan iye laˈi si lahat Iskandal. Pandey teˈed iye missā-missā duk lalem pangadjiˈnen si kitab.
24 Enquanto isso, chegou a Éfeso vindo de Alexandria, no Egito, um judeu chamado Apolo. Era um orador eloquente que conhecia bem as Escrituras.
25 Bakas iye katoloˈan sabab toloˈ si Isa, Panuhutanin. Missā iye pinateˈed-teˈed duk tumuˈun pagusihatne sabab si Isahin. Saguwaˈ iye hadja kataˈuhannen pandi panoloˈ si Yahiyahin.
25 Tinha sido instruído no caminho do Senhor e ensinava a respeito de Jesus com profundo entusiasmo e exatidão, embora só conhecesse o batismo de João.
26 Magusihat iye dem langgal meˈ Yahudihin duk gaˈ niyaˈ talew-talewne missā si meˈ aˈahin. Pagtakale iye weˈ Pirisila duk Akila, binoˈo iye weˈ de hap lumaˈde duk pinahātihan iye namba weˈ de sabab toloˈ Tuhanin.
26 Quando o ouviram falar corajosamente na sinagoga, Priscila e Áquila o chamaram de lado e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.
27 Manjari magsakap si Apollos pī si lahat Akaya. Tinabangan iye weˈ meˈ masandel pu si Isa si Epesusin, duk maboˈo siye sulat pī si meˈ masandel pu si Isa si lahat Akayahin, dinaˈak Apollos hinatul si siye. Pagtekka Apollos laˈi, tinabangan teˈed weˈ ne meˈ aˈa masandelin. Sandel ne siye sabab lasa Tuhan si siyehin.
27 Apolo queria percorrer a Acaia, e os irmãos de Éfeso o incentivaram. Escreveram uma carta aos discípulos de lá, pedindo que o recebessem bem. Ao chegar, foi de grande ajuda àqueles que, pela graça, haviam crido,
28 Tinabangan siye weˈ ne peggeˈ tadaˈag hep weˈ ne magsuˈal meˈ Yahudihin si kaˈekkahan aˈa. Peggeˈ basag teˈed meˈ pureba pinaguwaˈne amban kitabin weˈ si Isa iye Almasihin, pineneˈ Tuhan magbayaˈin.
28 pois, em debates públicos, refutava os judeus com fortes argumentos. Usando as Escrituras, demonstrava-lhes que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.