Atos 13
Yakan Bible (YKA_WBT) vs NAA
1 Laˈi si meˈ masandel pu si Isa si Antiyokin, niyaˈ meˈ magpalataˈ bissā Tuhanin duk niyaˈ meˈ magusihat. Siye miyaˈan disi Barnabas, si Simon ugey-ugeynen si Ittem, si Lukiyus aˈa Kirene, si Saul, duk si Manaen, bakas saweˈ-saweˈ Sultan Herod kadikiˈden.
1 Havia na igreja de Antioquia profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado Níger; Lúcio, de Cirene; Manaém, que tinha sido criado com Herodes, o tetrarca; e Saulo.
2 Missā Niyawa Sutsihin si siye miyaˈan sābude magsambahayang si Tuhan duk magpuwase. Paˈin Niyawa Sutsihin si siye, “Paseddilihun bi aku Barnabas duk si Saul, niyaˈ hinang pamasukuˈanku siye.”
2 Enquanto eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem-me, agora, Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 Magpuwase pe siye balik duk māku-māku si Tuhan, ubus bu binettad weˈ de tanganden pī si duwanganin duk dinaˈak ne siye lumengngan.
3 Então, jejuando e orando, e impondo as mãos sobre eles, os despediram.
4 Manjari, peggeˈ dinaˈak siye weˈ Niyawa Sutsihin lumengngan, hangkan padurul ne Barnabas duk si Saul hap lahat Seluki duk patulak siye billaˈi hap pūˈ Kiprus.
4 Barnabé e Saulo, enviados pelo Espírito Santo, foram até Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Pagtekkade si pūˈ miyaˈan, laˈi si kalumaˈan inēnan Salamis, minahalayak weˈ de lapal Tuhanin dem meˈ kalanggalan Yahudi. Laˈi Yahiya Markus nabangan siye si meˈ hinangden.
5 Quando chegaram a Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas judaicas. Tinham também João como auxiliar.
6 Binutasan weˈ de pūˈ miyaˈan sampay tekka siye si kalumaˈan inēnan Papos. Makadugpak siye laˈi dambuwaˈ landungan, ēnnen si Bar-Isa. Aˈa Yahudi iye duk magmā-mā iye magpalataˈ bissā Tuhanin.
6 Havendo atravessado toda a ilha até Pafos, encontraram certo judeu, de nome Barjesus, que praticava magia e era falso profeta.
7 Magbagay Bar-Isa miyaˈan duk si Sergus Paulus, gubnul pūˈ miyaˈan. Gubnul miyaˈan aˈa lalem pikilannen. Tinawag weˈ gubnulin si Barnabas duk si Saul pī si iye peggeˈ bayaˈ iye pakale si lapal Tuhanin.
7 Ele estava com o procônsul Sérgio Paulo, que era um homem inteligente. O procônsul, tendo chamado Barnabé e Saulo, desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Saguwaˈ sinaggaˈ duwanganin weˈ landunganin. (Ēnnen bang si bissāhan Girik, si Elimas.) Gaˈi bayaˈ Elimas bang kahagad gubnulin si lapal Tuhanin.
8 Porém o mago Elimas — e é assim que se traduz o nome dele — se opunha a eles, procurando afastar da fé o procônsul.
9 Manjari si Saul pagbayaˈan weˈ Niyawa Sutsihin. Si Saul duwe ēnnen. Ēnne dambuwaˈin si Paul. Pinayaman teˈed pahantap weˈ si Paul landunganin.
9 Mas Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, olhando firmemente para Elimas, disse:
10 Paˈin si Paul si iye, “Anak nakuraˈ seyitanin kew. Ine-ine hāp kuntarahannu. Pangakkal kew teˈed duk laˈatan ateynun. Luwal hadja kinuyas-kuyas weˈ nu meˈ mabennal amban Tuhanin.
10 — Ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a maldade, inimigo de toda a justiça, por que você não deixa de perverter os retos caminhos do Senhor?
11 Payamanun,” paˈin si Paul, “kuweˈitu patekkahan Tuhanin kew balaˈ. Ngapessek kew iyan duk tiggel-tiggel kew gaˈi makakite dantaˈ ellew.” Magtawus takalessa Elimas kuweˈ niyaˈ gabun ittem nampengan meˈ matanen duk gaˈi ne iye ngite. Lumengngan iye miha aˈa nundan iye.
11 Eis que, agora, a mão do Senhor está contra você, e você ficará cego, não vendo o sol por algum tempo. No mesmo instante, caiu sobre ele névoa e escuridão, e, andando em círculos, procurava quem o guiasse pela mão.
12 Pagkite gubnulin maˈumantag miyaˈan, kahagad ne iye; peggeˈ ulaliˈ teˈed iye si meˈ usihat si Paul sabab si Isa, Panuhutanin.
12 Então o procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, maravilhado com a doutrina do Senhor.
13 Manjari pagubus disi Paul magusihat laˈi si Papos, patulak siye hap Perga, laˈi si lahat Pampiliya. Tekka laˈi, inambanan siye weˈ Yahiya Markus duk moleˈ iye balik hap Awrusalam.
13 E, navegando de Pafos, Paulo e seus companheiros viajaram a Perge da Panfília. João, porém, deixando-os, voltou para Jerusalém.
14 Amban Perga palanjal si Paul duk Barnabas sampay tekka siye si Antiyok, laˈi si lahat Pisidiya. Pagellew Sabtuˈ, liˈi meˈ Yahudihin, pī siye si langgal Yahudi duk ningkoloˈ siye laˈi diyalem.
14 Mas eles, saindo de Perge, chegaram a Antioquia da Pisídia. No sábado, entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Niyaˈ binatsa amban saraˈ si Musa duk amban kitab kanabi-nabihanin. Pagubus miyaˈan binatsa, ngandaˈak meˈ nakuraˈ langgal miyaˈan pī pu disi Paul magpaˈin, “Meˈ kapungtinaˈihan, bang niyaˈ batang bissābi pangusihatbi si meˈ aˈahin, missā ne kaˈam.”
15 Depois da leitura da Lei e dos Profetas, os chefes da sinagoga mandaram dizer-lhes: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra de consolo para o povo, falem.
16 Manjari nengge si Paul duk ninyas iye duk tanganne supaya meˈ aˈahin pakale. Ubus bu missā ne iye. Paˈinne, “Meˈ pagkasiku bangsa Israˈil duk sampay kēmon ne kaˈam amban kabangsahan seddili saguwaˈ nambahayang si Tuhan, pakalehun bi ku.
16 Paulo, levantando-se e fazendo com a mão sinal de silêncio, disse: — Israelitas e todos vocês que temem a Deus, escutem!
17 Meˈ kapapuˈan kamihin tapeneˈ weˈ Tuhanin, iye asal pagtuhanan kami bangsa Israˈilin. Pinahadje weˈ ne bangsa Israˈilin baytu patennaˈde si Misilin, lahat bangsa seddili. Duk binoˈo siye weˈ Tuhanin paluwas amban lahat miyaˈan weˈ balakatne mahadjehin.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos pais e exaltou o povo durante a sua peregrinação na terra do Egito, de onde os tirou com braço poderoso.
18 Ampatpūˈ tahun panandal-nandal Tuhan manggaˈi panuhut bangsa Israˈil toloˈnen laˈi dem lahat makagindew-gindew īˈ.
18 Suportou os maus costumes do povo durante uns quarenta anos no deserto.
19 Pituˈ bangsa pinakaˈatan weˈ Tuhanin laˈi si lahat Kanaˈan duk pinangurung weˈ ne lahat miyaˈan si meˈ aˈanen, bangsa Israˈilin, pamusakaˈne siye.
19 E, havendo destruído sete nações em Canaã, deu essas terras como herança ao seu povo.
20 Amban papīde si lahat Misilin ngeregseˈ patennaˈde si lahat Kanaˈanin, niyaˈ ampat hatus duk limempūˈ tahun tiggelannen. Puwas miyaˈan,” paˈin si Paul, “niyaˈ meˈ hukum peneˈ Tuhanin magbayaˈ si siye sampay Nabi Samuel tamanan hukumden.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. Depois disso, lhes deu juízes, até o profeta Samuel.
21 “Manjari māku bangsa Israˈilin sultan magbayaˈ si siye. Pineneˈ weˈ Tuhanin si Saul, anak si Kis, magsultan si siye dem ampatpūˈ tahun. Si Saul inin tubuˈ Benjamin.
21 Então eles pediram um rei, e Deus lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, e isto durante quarenta anos.
22 Pagubus si Saul inin inānan weˈ Tuhanin amban pagsultannen, iye pinagantiˈne sultanden, si Daˈud. Iye inin pananglit Tuhan si Daˈudin, paˈin Tuhanin, ‘Si Daˈud, anak si Jessehin, aˈa makasulut ateykun. Hinangne du kēmon kinabayaˈankun.’
22 E, tendo tirado Saul, levantou-lhes o rei Davi, do qual também, dando testemunho, disse: “Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará toda a minha vontade.”
23 Amban tubuˈ si Daˈud inin,” paˈin si Paul, “ngurung Tuhanin si bangsa Israˈil dambuwaˈ nimbul siye sa pananggupnen. Manimbul inin, iye ne si Isa.
23 Da descendência deste, conforme a promessa, Deus trouxe a Israel o Salvador, que é Jesus.
24 Gaˈ pe tapitu si Isi nagnaˈan hinangnen, magusihat ne Nabi Yahiya si kēmon bangsa Israˈilin weˈ subey lebbahande meˈ duseden duk subey siye pinandi tawubat, tandaˈ weˈ pagsusunande ne meˈ duseden.
24 Antes da manifestação dele, João pregou um batismo de arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Pagsōng ubus ne hinang pinasukuˈ Tuhan pu Yahiyahin, paˈinne si meˈ aˈa Israˈilin, ‘Bang pikilbi, sine teˈ ku? Dumaˈin aku inagad-agadbin. Saguwaˈ niyaˈ du paturul si aku, gaˈi ku bisan pataˈ ngalekkahan ingket tehompaˈnen.’
25 Quando João estava completando a sua carreira, disse: “Quem vocês pensam que sou? Não sou aquele que vocês esperam. Mas depois de mim vem aquele de cujos pés não sou digno de desamarrar as sandálias.”
26 “Na, meˈ kapungtinaˈihanku,” paˈin si Paul, “sasuku kaˈam tubuˈ Ibrahimin, duk sampay kaˈam amban kabangsahan seddilihin magsambahayang si Tuhanin, si kite bi hep pinaboˈohan aka-aka mahāpin supaya kite bi lumuwas amban meˈ duseten bi.
26 — Irmãos, descendência de Abraão e todos vocês que temem a Deus, a nós foi enviada a palavra desta salvação.
27 Meˈ aˈa Awrusalamin duk meˈ nakuraˈden, gaˈ hep kataˈuhande weˈ si Isa ne miyaˈan manimbulin. Gaˈ isab tahātide meˈ bissā tasulat meˈ kanabi-nabihan awwalley. Bu meˈ tasulat miyaˈan binatsa du dem langgal kahabaˈ ellew Sabtuˈ. Saguwaˈ bisan gaˈ tahātide, asal katumanan ne weˈ de meˈ tasulat meˈ kanabihan miyaˈan, pagilaboˈan ne weˈ de hukuman si Isa.
27 Pois os moradores e as autoridades de Jerusalém, não conhecendo Jesus nem as palavras dos profetas que são lidas todos os sábados, cumpriram as profecias, quando condenaram Jesus.
28 Bisan du gaˈ niyaˈ takasuwaˈde sāˈ si Isa pataˈ pamapateyan iye, pākude teˈed pu Gubnul Pilatus weˈ pinapatey iye.
28 E, embora não achassem nenhuma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 Duk pagubus ne katumanande kēmon tasulat dem kitab sabab si Isahin, ilebbes iye weˈ de amban diyataˈ olom pangalansangande iyehin duk kinubul iye weˈ de dem lingab batu.
29 Depois de cumprirem tudo o que estava escrito a respeito dele, tirando-o do madeiro, puseram-no em um túmulo.
30 Saguwaˈ pinakellum iye balik weˈ Tuhanin amban kamateynen.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos,
31 Duk bang piyem bahangi puwas kaˈellumne mabalikin, takite iye weˈ meˈ bakas saweˈne magtuhut amban Jalil hap Awrusalamin. Duk kuweˈitu, meˈ aˈa inin naksiˈ sabab si Isa si meˈ bangsa Israˈilin.
31 e durante muitos dias ele foi visto pelos que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém, os quais são agora as suas testemunhas diante do povo.
32 Na,” paˈin si Paul, “tiyaˈ kami tuˈu moˈohan kaˈam aka-aka hāp. Aka-aka mahāp inin sabab janjiˈ Tuhan si meˈ kapapuˈanten bi.
32 E nós anunciamos a vocês o evangelho da promessa feita aos nossos pais,
33 Katumanan ne janjiˈ miyaˈan si kite bi meˈ tubuˈden, sabab tapakellum ne weˈ ne si Isa balik. Tasulat dem kitab Jabur, si kalangan duwe, paˈin Tuhanin laˈi,
33 como Deus a cumpriu plenamente a nós, seus filhos, ressuscitando Jesus, como também está escrito no Salmo número dois: “Você é meu Filho; hoje eu gerei você.”
34 Duk inin isab pinaˈin Tuhanin sabab pamakellumne si Isa balikin, gaˈi makalabey buhuk. Paˈinne,
34 — E quanto ao fato de que o ressuscitaria dentre os mortos para que jamais voltasse à corrupção, Deus o expressou desta maneira: “E cumprirei a favor de vocês as santas e fiéis promessas feitas a Davi.”
35 Si ayat seddili si kitab Jabur pinaˈin isab,
35 — Por isso, também diz em outro Salmo: “Não permitirás que o teu Santo veja corrupção.”
36 Si Daˈud, tiggelanne maˈellumin hininang weˈ ne sakap Tuhan para si iyehin, ubus matey du iye. Kinubul iye tapit si meˈ kamatettoˈahannen duk ngabuhuk du barannen.
36 — Porque tendo Davi, no seu tempo, servido conforme o plano de Deus, morreu, foi sepultado ao lado de seus pais e viu corrupção.
37 Saguwaˈ aˈa bakas pinakellum Tuhan amban kamateyin, si Isa ne miyaˈan, gaˈ teˈed makalabey buhuk.
37 Porém aquele a quem Deus ressuscitou não viu corrupção.
38 Na, meˈ kapungtinaˈihanku,” paˈin si Paul, “subey teˈed kataˈuhanbi kēmon weˈ bisan tuhutbi saraˈ si Musahin, gaˈi teˈed inin makapuwas dusebin. Saguwaˈ sasuku kaˈam sandel pu si Isa, puwas ne dusebin kēmon. Hangkan hep minahalayak si kaˈam lapal sabab si Isa inin.
38 Portanto, meus irmãos, saibam que é por meio de Jesus que a remissão dos pecados é anunciada a vocês;
39 — ausente —
39 e, por meio dele, todo o que crê é justificado de todas as coisas das quais vocês não puderam ser justificados pela lei de Moisés.
40 Na, pahatul-hatul kaˈam supaya gaˈi du umantag si kaˈam bakas tasulat meˈ kanabi-nabihanin, pinaˈin,
40 Portanto, tenham cuidado para que não lhes aconteça o que os profetas disseram:
41 — ausente —
41 “Vejam, ó desprezadores! Fiquem maravilhados e desapareçam, porque, no tempo de vocês, eu realizo obra tal que vocês não acreditarão se alguém lhes contar.”
42 Pagubus si Paul missā, duk pagsakaliˈ ne siye duk Barnabas tahalaˈ amban langgal miyaˈan, dinaˈak siye weˈ meˈ aˈahin balik pī Sabtuˈ dambuwaˈ ngakahan siye namba sabab meˈ miyaˈan.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo, as pessoas pediram que, no sábado seguinte, lhes falassem estas mesmas palavras.
43 Pagtahalaˈ ne meˈ aˈahin amban langgal, ekka siye paturul pu si Paul duk Barnabas. Meˈ mapaturul miyaˈan meˈ Yahudi duk meˈ bangsa seddili nuhut āgama Yahudi. Missā duwanganin si siye duk dinaˈak siye pateteg sandel si Tuhan mamalasa si siyehin.
43 Terminada a reunião na sinagoga, muitos dos judeus e dos prosélitos piedosos seguiram Paulo e Barnabé, e estes, falando com eles, os persuadiam a continuar firmes na graça de Deus.
44 Pagtaˈabut Sabtuˈ dambuwaˈ, agen kēmon aˈa si puweblo miyaˈan laˈi patipun pakale si lapal Tuhanin.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade se reuniu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Saguwaˈ pagkite meˈ Yahudi sinduwehin meˈ aˈa mabanes magtipunin, ngimbū siye duk sinagang weˈ de binissā si Paulin. Pinahinaˈ isab iye weˈ de.
45 Mas os judeus, vendo as multidões, ficaram com muita inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo falava.
46 Saguwaˈ pasōng bahani si Paul duk Barnabas missā. Paˈinde, “Subey hep si kaˈam, meˈ bangsa Israˈilin, inaka dehellu lapal Tuhanin. Saguwaˈ peggeˈ gaˈi du tayimaˈbi, duk gaˈi kimmatanbi dibin pataˈ inurungan umul salama-lama, na, pī ne kami si meˈ aˈa bangsa seddili.
46 Então Paulo e Barnabé, falando ousadamente, disseram: — Era necessário pregar a palavra de Deus primeiro a vocês. Mas, como vocês a rejeitam e se julgam indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os gentios.
47 Peggeˈ iye du isab inin pangandaˈakan Tuhan si kamihin, paˈinne,
47 Porque o Senhor assim nos determinou: “Eu coloquei você como luz dos gentios, a fim de que você seja para salvação até os confins da terra.”
48 Pagkale meˈ bangsa seddilihin bissā inin, kēgan teˈed siye. Pinudji weˈ de lapal Tuhan miyaˈan. Duk kahagad ne pu si Isa sasuku tapeneˈ weˈ Tuhan inurungan umul gaˈ niyaˈ tamanannen.
48 Os gentios, ouvindo isto, se alegravam e glorificavam a palavra do Senhor. E creram todos os que haviam sido destinados para a vida eterna.
49 Lapal Tuhanin palatag ne paˈin si tibuˈukan lahat miyaˈan.
49 E a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Saguwaˈ kinawul weˈ meˈ Yahudihin meˈ nakuraˈ si lahat miyaˈan duk meˈ kadendehan mabangsahan dumaˈin Yahudihin saguwaˈ nambahayang si Tuhan, supaya kuntarahande disi Paul duk Barnabas. Hangkan pinatahalaˈ weˈ de duwanganin amban lahatde miyaˈan.
50 Mas os judeus instigaram as mulheres piedosas de alta posição e os principais da cidade e levantaram perseguição contra Paulo e Barnabé, expulsando-os do seu território.
51 Pinagpagan weˈ disi Paul leppug bettisden, tandaˈ weˈ papuwas ne siye amban meˈ aˈa lahat miyaˈan. Ubus hap pī siye si lahat Ikoni.
51 E estes, sacudindo contra eles o pó dos pés, foram para Icônio.
52 Saguwaˈ meˈ masandel pu si Isa si Antiyokin kēgan ne paˈin duk pagbayaˈan siye weˈ Niyawa Sutsihin.
52 Os discípulos, porém, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.