Atos 10
Yakan Bible (YKA_WBT) vs ARA
1 Laˈi si lahat Kesarea, niyaˈ aˈa inēnan Korneliyus. Dambuwaˈ iye kapitan si kumpaniya meˈ sundalu bangsa Roma inēnan “Kumpaniya Italiya.”
1 Morava em Cesareia um homem de nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Aˈa inin asal be-āgama. Siye kēmon magtewtey-anakin magsambahayang si Tuhan. Ekka pangurung-ngurungne panabangne meˈ Yahudi mamiskinin, duk luwal iye ngampun si Tuhan.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa e que fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Dambuwaˈ kohap waktu asal niyaˈ pabagala si iye dambuwaˈ malaˈikat Tuhanin. Takitene pastiˈ malaˈikatin paˈasek dem bilikne duk magpaˈin si iye, “O Korneliyus.”
3 Esse homem observou claramente durante uma visão, cerca da hora nona do dia, um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Hawal talew Korneliyusin, dinendengan weˈ ne malaˈikatin. Manjari paˈinne, “Weˈey, Tuwan?” Paˈin malaˈikatin, “Takale Tuhanin pangampunnu si iyehin duk takitene panabangnu meˈ mamiskinin duk tapikil du kew weˈ ne.
4 Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Kuweˈitu ngandaˈak kew meˈ aˈa pī si Joppa ngeddoˈ dambuwaˈ aˈa inēnan si Simon, inēnan isab si Petros.
5 Agora, envia mensageiros a Jope e manda chamar Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Laˈi iye patennaˈ pu si Simon, aˈa maghatul-hatul kuwit hayepin. Lumaˈnen si higad tahik.”
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Paglumikut ne malaˈikatin, ngalingan Korneliyus duwangan daraˈakanne si lumaˈin duk dambuwaˈ sundalu bataˈanne. Sundalu miyaˈan be-āgama.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus domésticos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Inakahan siye weˈ Korneliyus sabab paguwaˈ malaˈikatin duk dinaˈak siye weˈ ne pī hap Joppa.
8 e, havendo-lhes contado tudo, enviou-os a Jope.
9 Pagsasumu lettu ellewin, sābude si lān tapit ne si Joppa, manaˈik si Petros pī diyataˈ sapew madatag si lumaˈ palaˈihanne miyaˈan ngampun laˈi.
9 No dia seguinte, indo eles de caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado, por volta da hora sexta, a fim de orar.
10 Gaˈ tiggel, inusan ne iye duk batang iye mangan. Saguwaˈ sābu pinanyap pe kapamanganin, niyaˈ pabagala si iye amban Tuhan.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase;
11 Takitene langitin paluka duk niyaˈ takitene kuweˈ bantuk olos ladjab iningketan pidjūnen kaˈampat pinatuntun pinadiyawaˈ si dunya.
11 então, viu o céu aberto e descendo um objeto como se fosse um grande lençol, o qual era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Diyalem olos miyaˈan laˈi ne meˈ bayuˈ-bayuˈan hayep malumengnganin, meˈ mapalelehin, duk meˈ manuk-manukin.
12 contendo toda sorte de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Manjari niyaˈ suwala takalene magpaˈin si iye, “Kuwat kew, Petros. Numbaliˈ kew duk mangan kew.”
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Saguwaˈ paˈin si Petros, “O Tuwan, gaˈi ku. Tiggelanku ellum, gaˈ pe ku bakas makaˈakan ine-ine mukalu atawa haram.”
14 Mas Pedro replicou: De modo nenhum, Senhor! Porque jamais comi coisa alguma comum e imunda.
15 Takalene ne isab suwalahin magpaˈin si iye, “Daˈa paˈinun haram bakas tahalal weˈ Tuhanin.”
15 Segunda vez, a voz lhe falou: Ao que Deus purificou não consideres comum.
16 Mintellu inin pinalabey si iye ubus bu pinaˈangkat ne olos miyaˈan balik pī si langit.
16 Sucedeu isto por três vezes, e, logo, aquele objeto foi recolhido ao céu.
17 Sābu si Petros pe magulaliˈ bang ine hāti bakas pinabagala si iye miyaˈan, tekka ne laˈi si lumaˈ si Simon meˈ dinaˈak Korneliyusin. Laˈi ne siye si tarangka.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados da parte de Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta;
18 Ngalingan siye magtilew, paˈinde, “Niyaˈ ke luˈu patennaˈ aˈa inēnan si Simon, inēnan isab si Petros?”
18 e, chamando, indagavam se estava ali hospedado Simão, por sobrenome Pedro.
19 Sābu miyaˈan laˈi pe si Petros mikil-mikil bang ine hāti bakas takitenen. Manjari paˈin Niyawa Tuhanin si iye, “Pakalehun be. Niyaˈ laˈi tellungan aˈa miha kaˈu.
19 Enquanto meditava Pedro acerca da visão, disse-lhe o Espírito: Estão aí dois homens que te procuram;
20 Kuwat kew duk duwaˈi kew pī. Daˈa kew magalang-alang nuhut siye peggeˈ aku mangandaˈak siye mapituhin.”
20 levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu os enviei.
21 Hangkan duwaˈi ne si Petros duk paˈinne si meˈ aˈahin, “Aku ne hep aˈa pinihabin. Ine teˈ akabi si akuhin?”
21 E, descendo Pedro para junto dos homens, disse: Aqui me tendes; sou eu a quem buscais? A que viestes?
22 “Dinaˈak kami pitu weˈ Kapitan Korneliyus,” paˈinde. “Aˈa hāp iye. Talew iye si Tuhan duk pagaddatan iye weˈ meˈ Yahudihin kēmon. Niyaˈ malaˈikat Tuhanin ngandaˈak iye, dinaˈak kew pinasan pī si lumaˈne, supaya koˈ takalene ine-ine bissānu.”
22 Então, disseram: O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo para chamar-te a sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Na, dinaˈak dahuˈ siye weˈ si Petros padiyalem duk inohotan siye weˈ ne laˈi ne sangemin. Pagsasumuhin, magmemes iye duk nuhut ne iye siye. Niyaˈ isab meˈ pagkasine tindeg si Isa amban Joppa nuhutan iye.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles; também alguns irmãos dos que habitavam em Jope foram em sua companhia.
24 Pagellew dambuwaˈin, tekka ne siye si lahat Kesarea. Si Korneliyus laˈi ne ngagad si lumaˈne. Pinagtipun isab weˈ ne laˈi meˈ kaˈusbahannen duk meˈ bagayne inessebin.
24 No dia imediato, entrou em Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Pagsōng padiyalem ne si Petros laˈi, pasampang pī Korneliyus duk pasujud iye si antag bettis si Petros.
25 Aconteceu que, indo Pedro a entrar, lhe saiu Cornélio ao encontro e, prostrando-se-lhe aos pés, o adorou.
26 Saguwaˈ pinatengge iye weˈ si Petros. Paˈin si Petros si iye, “Nengge kew. Aku inin manusiyaˈ du kuweˈ kaˈuhin.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Ergue-te, que eu também sou homem.
27 Magbissā-bissā siye duwangan sābude mapadiyalemin. Laˈi diyalem, takite si Petros meˈ aˈa maˈekka magtipunin.
27 Falando com ele, entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Paˈinne si siye, “Kataˈuhanbi, bang si āgama kami Yahudi, gaˈi kami makajari palamud si meˈ aˈa dumaˈin Yahudi. Gaˈi kami makajari bisan patindew si meˈ kuweˈ kaˈam inin. Saguwaˈ pinahāti weˈ Tuhanin si aku,” paˈinne, “weˈ subey gaˈ niyaˈ aˈa kimmatanku batal atawa haram.
28 a quem se dirigiu, dizendo: Vós bem sabeis que é proibido a um judeu ajuntar-se ou mesmo aproximar-se a alguém de outra raça; mas Deus me demonstrou que a nenhum homem considerasse comum ou imundo;
29 Hangkan hep sakaliˈ ku pasanbi, gaˈ ne ku magalang-alang pitu. Manjari tilewte kaˈam, ine teˈ pamasananbi akuhin?”
29 por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. Pergunto, pois: por que razão me mandastes chamar?
30 Nambung Korneliyus, paˈinne, “Hatu meˈ sa īˈ, tellu ellew ne palabey, tuˈu ku miyaˈan si lumaˈ ngampun waktu asal. Manjari bessuwang niyaˈ aˈa nengge paharap si aku ngillap teˈed semmeknen.
30 Respondeu-lhe Cornélio: Faz, hoje, quatro dias que, por volta desta hora, estava eu observando em minha casa a hora nona de oração, e eis que se apresentou diante de mim um varão de vestes resplandecentes
31 Missā aˈa miyaˈan si aku, paˈinne, ‘O Korneliyus. Takale Tuhanin ne meˈ pangampunnu si iyehin duk takitene panabangnu meˈ mamiskinin.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas, lembradas na presença de Deus.
32 Ngandaˈak kew pī si Joppa ngeddoˈ dambuwaˈ aˈa inēnan si Simon, inēnan isab si Petros. Laˈi iye patennaˈ pu si Simon, aˈa maghatul-hatul kuwit hayepin. Lumaˈnen si higad tahik.’
32 Manda, pois, alguém a Jope a chamar Simão, por sobrenome Pedro; acha-se este hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Na, hangkan hep kew pasanku magtawus,” paˈin Korneliyus. “Duk magsukul ku teˈed si kaˈu peggeˈ tiyaˈ ne kew. Duk kuweˈitu tiyaˈ ne kami kēmon tuˈu magtipun si matahan Tuhan pakale ine-ine bissā pangandaˈakan Tuhanin kaˈu.”
33 Portanto, sem demora, mandei chamar-te, e fizeste bem em vir. Agora, pois, estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que te foi ordenado da parte do Senhor.
34 Manjari missā si Petros si siye. Paˈinne, “Kuweˈitu mattan ne si aku weˈ asal bennal Tuhanin gaˈi pagbiddaˈne manusiyaˈin.
34 Então, falou Pedro, dizendo: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Bisan bangsa ine, sasuku magmātabat si Tuhan duk bentel meˈ hinangannen, kasulutan Tuhanin si iye.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Bakas takalebi ne hatu sabab aka-aka mahāp pinaboˈohan Tuhan si meˈ bangsa Yahudihin, weˈ niyaˈ ne kasanyangan sabab bakas tahinang Isa Almasihin; iye hep magbayaˈ si kēmon-kēmonin. Kataˈuhanbi bang ine maˈumantag si tibuˈukan lahat Yahudiyahin tinagnaˈan laˈi si Jalil pagubus Yahiya magusihat pasal pandi tawubatin.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 — ausente —
37 Vós conheceis a palavra que se divulgou por toda a Judeia, tendo começado desde a Galileia, depois do batismo que João pregou,
38 Kataˈuhanbi sabab si Isa, aˈa Nasaretin. Pinapī weˈ Tuhanin si iye Niyawa Sutsihin duk inurungan iye balakat. Lumengngan iye duk tungan-tunganne, maghinangan hāp iye. Pinakawuliˈ weˈ ne kēmon pasayedan weˈ nakuraˈ seyitanin, peggeˈ laˈi Tuhanin si iye.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder, o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele;
39 Duk kami inin,” paˈin si Petros, “kasaksiˈan kami kēmon bakas hininang si Isa si lahat meˈ bangsa Yahudihin duk laˈi si Awrusalamin. Manjari pinapatey iye weˈ meˈ aˈahin, ilansang weˈ de diyataˈ olom.
39 e nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém; ao qual também tiraram a vida, pendurando-o no madeiro.
40 Saguwaˈ katellum bahangi puwas kamateynen, pinakellum iye balik weˈ Tuhanin duk pinakitehan iye weˈ ne.
40 A este ressuscitou Deus no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Gaˈ iye pinakite si kēmon aˈa, luwal hadja si kami meˈ asal andang pineneˈ weˈ Tuhanin hinang saksiˈ. Takite kami iye. Makapagtuhut kami duk si Isa mangan duk nginum kaˈellumne mabalikin.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos;
42 Duk dinaˈak kami weˈ ne magmahalayak aka-aka mahāpin si meˈ aˈa. Dinaˈak isab kami naksiˈ weˈ kaˈurungan iye kapatut weˈ Tuhanin ngahukum meˈ manusiyaˈin kēmon, meˈ maˈellumin duk meˈ pateyin.
42 e nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é quem foi constituído por Deus Juiz de vivos e de mortos.
43 Kēmon meˈ kanabi-nabihanin bakas missā isab sabab si Isa Almasi. Paˈinde weˈ sasuku masandel pu si Isahin, inampun du meˈ duseden sabab bakas tahinang si Isahin.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio de seu nome, todo aquele que nele crê recebe remissão de pecados.
44 Sasang missā pe si Petros, paˈasek Niyawa Sutsihin pī si kēmon meˈ aˈa mapakale si bissānen.
44 Ainda Pedro falava estas coisas quando caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Magulaliˈ teˈed meˈ Yahudi masandel pu si Isahin, iye meˈ saweˈ si Petros amban Joppahin. Ulaliˈ siye peggeˈ pinapī isab weˈ Tuhanin lasa-lasahannen, Niyawa Sutsihin, si meˈ aˈa dumaˈin bangsa Yahudi.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que vieram com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo;
46 Takalede hep disi Korneliyus missā nanglitan Tuhanin si bissāhan dumaˈin bissāhande. Manjari paˈin si Petros,
46 pois os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então, perguntou Pedro:
47 “Meˈ aˈa inin tasangkade ne Niyawa Sutsihin sa kitehin bi isab. Gaˈ ne niyaˈ makasaggaˈ bang siye inin pinandi.”
47 Porventura, pode alguém recusar a água, para que não sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Hangkan dinaˈak ne siye weˈ si Petros pinandi, tandaˈ weˈ sukuˈ pu si Isa ne siye. Manjari inohotan weˈ disi Korneliyus si Petros laˈi dahuˈ patennaˈ si siye meˈ piye-piyem bahangi ne.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então, lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.