Atos 10

Yakan Bible (YKA_WBT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Laˈi si lahat Kesarea, niyaˈ aˈa inēnan Korneliyus. Dambuwaˈ iye kapitan si kumpaniya meˈ sundalu bangsa Roma inēnan “Kumpaniya Italiya.”
1 E havia em Cesaréia um homem por nome Cornélio, centurião da coorte chamada italiana,
2 Aˈa inin asal be-āgama. Siye kēmon magtewtey-anakin magsambahayang si Tuhan. Ekka pangurung-ngurungne panabangne meˈ Yahudi mamiskinin, duk luwal iye ngampun si Tuhan.
2 Piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo, e de contínuo orava a Deus.
3 Dambuwaˈ kohap waktu asal niyaˈ pabagala si iye dambuwaˈ malaˈikat Tuhanin. Takitene pastiˈ malaˈikatin paˈasek dem bilikne duk magpaˈin si iye, “O Korneliyus.”
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio.
4 Hawal talew Korneliyusin, dinendengan weˈ ne malaˈikatin. Manjari paˈinne, “Weˈey, Tuwan?” Paˈin malaˈikatin, “Takale Tuhanin pangampunnu si iyehin duk takitene panabangnu meˈ mamiskinin duk tapikil du kew weˈ ne.
4 O qual, fixando os olhos nele, e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E disse-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Kuweˈitu ngandaˈak kew meˈ aˈa pī si Joppa ngeddoˈ dambuwaˈ aˈa inēnan si Simon, inēnan isab si Petros.
5 Agora, pois, envia homens a Jope, e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Laˈi iye patennaˈ pu si Simon, aˈa maghatul-hatul kuwit hayepin. Lumaˈnen si higad tahik.”
6 Este está hospedado com um certo Simão curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Paglumikut ne malaˈikatin, ngalingan Korneliyus duwangan daraˈakanne si lumaˈin duk dambuwaˈ sundalu bataˈanne. Sundalu miyaˈan be-āgama.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados, e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 Inakahan siye weˈ Korneliyus sabab paguwaˈ malaˈikatin duk dinaˈak siye weˈ ne pī hap Joppa.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Pagsasumu lettu ellewin, sābude si lān tapit ne si Joppa, manaˈik si Petros pī diyataˈ sapew madatag si lumaˈ palaˈihanne miyaˈan ngampun laˈi.
9 E no dia seguinte, indo eles seu caminho, e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Gaˈ tiggel, inusan ne iye duk batang iye mangan. Saguwaˈ sābu pinanyap pe kapamanganin, niyaˈ pabagala si iye amban Tuhan.
10 E tendo fome, quis comer; e, enquanto lho preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 Takitene langitin paluka duk niyaˈ takitene kuweˈ bantuk olos ladjab iningketan pidjūnen kaˈampat pinatuntun pinadiyawaˈ si dunya.
11 E viu o céu aberto, e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, e vindo para a terra.
12 Diyalem olos miyaˈan laˈi ne meˈ bayuˈ-bayuˈan hayep malumengnganin, meˈ mapalelehin, duk meˈ manuk-manukin.
12 No qual havia de todos os animais quadrúpedes e feras e répteis da terra, e aves do céu.
13 Manjari niyaˈ suwala takalene magpaˈin si iye, “Kuwat kew, Petros. Numbaliˈ kew duk mangan kew.”
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Saguwaˈ paˈin si Petros, “O Tuwan, gaˈi ku. Tiggelanku ellum, gaˈ pe ku bakas makaˈakan ine-ine mukalu atawa haram.”
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Takalene ne isab suwalahin magpaˈin si iye, “Daˈa paˈinun haram bakas tahalal weˈ Tuhanin.”
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Mintellu inin pinalabey si iye ubus bu pinaˈangkat ne olos miyaˈan balik pī si langit.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se ao céu.
17 Sābu si Petros pe magulaliˈ bang ine hāti bakas pinabagala si iye miyaˈan, tekka ne laˈi si lumaˈ si Simon meˈ dinaˈak Korneliyusin. Laˈi ne siye si tarangka.
17 E estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os homens que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Ngalingan siye magtilew, paˈinde, “Niyaˈ ke luˈu patennaˈ aˈa inēnan si Simon, inēnan isab si Petros?”
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Sābu miyaˈan laˈi pe si Petros mikil-mikil bang ine hāti bakas takitenen. Manjari paˈin Niyawa Tuhanin si iye, “Pakalehun be. Niyaˈ laˈi tellungan aˈa miha kaˈu.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três homens te buscam.
20 Kuwat kew duk duwaˈi kew pī. Daˈa kew magalang-alang nuhut siye peggeˈ aku mangandaˈak siye mapituhin.”
20 Levanta-te pois, desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Hangkan duwaˈi ne si Petros duk paˈinne si meˈ aˈahin, “Aku ne hep aˈa pinihabin. Ine teˈ akabi si akuhin?”
21 E, descendo Pedro para junto dos homens que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Eis que sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 “Dinaˈak kami pitu weˈ Kapitan Korneliyus,” paˈinde. “Aˈa hāp iye. Talew iye si Tuhan duk pagaddatan iye weˈ meˈ Yahudihin kēmon. Niyaˈ malaˈikat Tuhanin ngandaˈak iye, dinaˈak kew pinasan pī si lumaˈne, supaya koˈ takalene ine-ine bissānu.”
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, homem justo e temente a Deus, e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa, e ouvisse as tuas palavras.
23 Na, dinaˈak dahuˈ siye weˈ si Petros padiyalem duk inohotan siye weˈ ne laˈi ne sangemin. Pagsasumuhin, magmemes iye duk nuhut ne iye siye. Niyaˈ isab meˈ pagkasine tindeg si Isa amban Joppa nuhutan iye.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. E no dia seguinte foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Pagellew dambuwaˈin, tekka ne siye si lahat Kesarea. Si Korneliyus laˈi ne ngagad si lumaˈne. Pinagtipun isab weˈ ne laˈi meˈ kaˈusbahannen duk meˈ bagayne inessebin.
24 E no dia imediato chegaram a Cesaréia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Pagsōng padiyalem ne si Petros laˈi, pasampang pī Korneliyus duk pasujud iye si antag bettis si Petros.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo, e, prostrando-se a seus pés o adorou.
26 Saguwaˈ pinatengge iye weˈ si Petros. Paˈin si Petros si iye, “Nengge kew. Aku inin manusiyaˈ du kuweˈ kaˈuhin.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Magbissā-bissā siye duwangan sābude mapadiyalemin. Laˈi diyalem, takite si Petros meˈ aˈa maˈekka magtipunin.
27 E, falando com ele, entrou, e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Paˈinne si siye, “Kataˈuhanbi, bang si āgama kami Yahudi, gaˈi kami makajari palamud si meˈ aˈa dumaˈin Yahudi. Gaˈi kami makajari bisan patindew si meˈ kuweˈ kaˈam inin. Saguwaˈ pinahāti weˈ Tuhanin si aku,” paˈinne, “weˈ subey gaˈ niyaˈ aˈa kimmatanku batal atawa haram.
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um homem judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Hangkan hep sakaliˈ ku pasanbi, gaˈ ne ku magalang-alang pitu. Manjari tilewte kaˈam, ine teˈ pamasananbi akuhin?”
29 Por isso, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois, por que razão mandastes chamar-me?
30 Nambung Korneliyus, paˈinne, “Hatu meˈ sa īˈ, tellu ellew ne palabey, tuˈu ku miyaˈan si lumaˈ ngampun waktu asal. Manjari bessuwang niyaˈ aˈa nengge paharap si aku ngillap teˈed semmeknen.
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 Missā aˈa miyaˈan si aku, paˈinne, ‘O Korneliyus. Takale Tuhanin ne meˈ pangampunnu si iyehin duk takitene panabangnu meˈ mamiskinin.
31 E eis que diante de mim se apresentou um homem com vestes resplandecentes, e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Ngandaˈak kew pī si Joppa ngeddoˈ dambuwaˈ aˈa inēnan si Simon, inēnan isab si Petros. Laˈi iye patennaˈ pu si Simon, aˈa maghatul-hatul kuwit hayepin. Lumaˈnen si higad tahik.’
32 Envia, pois, a Jope, e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está hospedado em casa de Simão o curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Na, hangkan hep kew pasanku magtawus,” paˈin Korneliyus. “Duk magsukul ku teˈed si kaˈu peggeˈ tiyaˈ ne kew. Duk kuweˈitu tiyaˈ ne kami kēmon tuˈu magtipun si matahan Tuhan pakale ine-ine bissā pangandaˈakan Tuhanin kaˈu.”
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Manjari missā si Petros si siye. Paˈinne, “Kuweˈitu mattan ne si aku weˈ asal bennal Tuhanin gaˈi pagbiddaˈne manusiyaˈin.
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço por verdade que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Bisan bangsa ine, sasuku magmātabat si Tuhan duk bentel meˈ hinangannen, kasulutan Tuhanin si iye.
35 Mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Bakas takalebi ne hatu sabab aka-aka mahāp pinaboˈohan Tuhan si meˈ bangsa Yahudihin, weˈ niyaˈ ne kasanyangan sabab bakas tahinang Isa Almasihin; iye hep magbayaˈ si kēmon-kēmonin. Kataˈuhanbi bang ine maˈumantag si tibuˈukan lahat Yahudiyahin tinagnaˈan laˈi si Jalil pagubus Yahiya magusihat pasal pandi tawubatin.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos);
37 — ausente —
37 Esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou;
38 Kataˈuhanbi sabab si Isa, aˈa Nasaretin. Pinapī weˈ Tuhanin si iye Niyawa Sutsihin duk inurungan iye balakat. Lumengngan iye duk tungan-tunganne, maghinangan hāp iye. Pinakawuliˈ weˈ ne kēmon pasayedan weˈ nakuraˈ seyitanin, peggeˈ laˈi Tuhanin si iye.
38 Como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo bem, e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 Duk kami inin,” paˈin si Petros, “kasaksiˈan kami kēmon bakas hininang si Isa si lahat meˈ bangsa Yahudihin duk laˈi si Awrusalamin. Manjari pinapatey iye weˈ meˈ aˈahin, ilansang weˈ de diyataˈ olom.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judéia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Saguwaˈ katellum bahangi puwas kamateynen, pinakellum iye balik weˈ Tuhanin duk pinakitehan iye weˈ ne.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia, e fez que se manifestasse,
41 Gaˈ iye pinakite si kēmon aˈa, luwal hadja si kami meˈ asal andang pineneˈ weˈ Tuhanin hinang saksiˈ. Takite kami iye. Makapagtuhut kami duk si Isa mangan duk nginum kaˈellumne mabalikin.
41 Não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dentre os mortos.
42 Duk dinaˈak kami weˈ ne magmahalayak aka-aka mahāpin si meˈ aˈa. Dinaˈak isab kami naksiˈ weˈ kaˈurungan iye kapatut weˈ Tuhanin ngahukum meˈ manusiyaˈin kēmon, meˈ maˈellumin duk meˈ pateyin.
42 E nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Kēmon meˈ kanabi-nabihanin bakas missā isab sabab si Isa Almasi. Paˈinde weˈ sasuku masandel pu si Isahin, inampun du meˈ duseden sabab bakas tahinang si Isahin.”
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele crêem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Sasang missā pe si Petros, paˈasek Niyawa Sutsihin pī si kēmon meˈ aˈa mapakale si bissānen.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Magulaliˈ teˈed meˈ Yahudi masandel pu si Isahin, iye meˈ saweˈ si Petros amban Joppahin. Ulaliˈ siye peggeˈ pinapī isab weˈ Tuhanin lasa-lasahannen, Niyawa Sutsihin, si meˈ aˈa dumaˈin bangsa Yahudi.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 Takalede hep disi Korneliyus missā nanglitan Tuhanin si bissāhan dumaˈin bissāhande. Manjari paˈin si Petros,
46 Porque os ouviam falar línguas, e magnificar a Deus.
47 “Meˈ aˈa inin tasangkade ne Niyawa Sutsihin sa kitehin bi isab. Gaˈ ne niyaˈ makasaggaˈ bang siye inin pinandi.”
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém porventura recusar a água, para que não sejam batizados estes, que também receberam como nós o Espírito Santo?
48 Hangkan dinaˈak ne siye weˈ si Petros pinandi, tandaˈ weˈ sukuˈ pu si Isa ne siye. Manjari inohotan weˈ disi Korneliyus si Petros laˈi dahuˈ patennaˈ si siye meˈ piye-piyem bahangi ne.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.