Apocalipse 7

Yakan Bible (YKA_WBT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Puwas miyaˈan, ngite ku ampat malaˈikat nengge si ampat pidjū alamin nagang baliyuhin supaya gaˈi nihup pī si dunya duk si tahik atawa bisan si dam poˈon kayu.
1 Depois disso vi nos quatro cantos do mundo quatro anjos em pé. Eles estavam segurando os quatro ventos da terra a fim de que nenhum vento soprasse sobre ela, nem sobre o mar, nem sobre nenhuma árvore.
2 Duk niyaˈ takiteku malaˈikat seddili paguwaˈ amban silangan moˈo-moˈo pagmalkahan Tuhanin, iye maˈellum gaˈ tamanannen. Ngalingan iye papales pī si ampat malaˈikat bakas kaˈurungan kapatut weˈ Tuhanin makaˈatan dunya duk tahikin.
2 Então vi outro anjo, que subia do lado leste e que tinha na mão o sinete do Deus vivo. Ele gritou com voz bem forte para os quatro anjos que tinham recebido o poder de fazer estragos na terra e no mar.
3 Paˈin malaˈikatin si siye, “Daˈa dahuˈ pakaˈatanun bi dunyahin duk tahikin duk meˈ kakayu-kayuhanin samantaˈan gaˈ pe kamalkahan meˈ daraˈakan Tuhanten bi diyataˈ lendoˈde.”
3 O anjo disse: — Não façam estragos na terra, nem no mar, nem nas árvores, até que marquemos com o sinete a testa dos
4 Manjari inakahan ku bang piyangan minalkahan si lendoˈden. Ekkahanden koˈ da hatus duk ampatpuk-ampat ngibu amban kēmon kabangsahan tubuˈ si Israˈilin.
4 Aí me foi dito o número dos que foram marcados: eram cento e quarenta e quatro mil. Eles pertenciam a todas as tribos do povo de Israel, doze mil de cada tribo: de Judá, Rúben, Gade, Aser, Naftali, Manassés, Simeão, Levi, Issacar, Zebulom, José e Benjamim.
5 Amban tubuˈ si Yuda sampuk-duwe ngibu kamalkahanin. Amban tubuˈ si Ruben sampuk-duwe ngibu kamalkahanin. Amban tubuˈ si Gad sampuk-duwe ngibu kamalkahanin.
5 — ausente —
6 Amban tubuˈ si Aser sampuk-duwe ngibu kamalkahanin. Amban tubuˈ si Naptali sampuk-duwe ngibu kamalkahanin. Amban tubuˈ si Manasse sampuk-duwe ngibu kamalkahanin.
6 — ausente —
7 Amban tubuˈ si Simiyun sampuk-duwe ngibu kamalkahanin. Amban tubuˈ si Libi sampuk-duwe ngibu kamalkahanin. Amban tubuˈ si Issakal sampuk-duwe ngibu kamalkahanin.
7 — ausente —
8 Amban tubuˈ si Sebulun sampuk-duwe ngibu kamalkahanin. Amban tubuˈ si Yusup sampuk-duwe ngibu kamalkahanin. Amban tubuˈ si Benjamin sampuk-duwe ngibu kamalkahanin.
8 — ausente —
9 Puwas miyaˈan, ngite ku panenan aˈa, banes manamal, gaˈi taˈitung. Meˈ aˈa miyaˈan amban kēmon pagsultanan si dunya, amban kēmon kabangsa-bangsahan, amban kēmon kalahat-lahatan, duk amban kēmon bayuˈ-bayuˈan bissāhan. Laˈi siye nengge paharap si kursihin duk si inēnan Bili-bilihin. Magjuba poteˈ siye duk magboˈo siye dangan-dangan kuweˈ bantuk tuggu dawen lahing.
9 Depois disso olhei e vi uma multidão tão grande, que ninguém podia contar. Eram de todas as nações, tribos , raças e línguas. Estavam de pé diante do trono e do Cordeiro, vestidos de roupas brancas, e tinham folhas de palmeira nas mãos.
10 Missā siye pinapales, paˈinde, “Pudjite bi Tuhanten bi, iye maningkoloˈ si kursihin duk pudjite bi isab inēnan Bili-bilihin peggeˈ siye manimbul kitehin bi amban hukuman duseten bi.”
10 E gritavam bem alto: — Do nosso Deus, que está sentado no trono, e do Cordeiro vem a nossa salvação.
11 Kēmon malaˈikatin magtengge ngaliput kursihin duk ngaliput meˈ bahiˈin duk ampat malaˈikat sakabayuˈin. Manjari pasujud siye paharap tudju kursihin duk pinudji weˈ de Tuhanin.
11 Todos os anjos estavam de pé em volta do trono, dos líderes e dos quatro seres vivos. Então eles se jogaram diante do trono, encostaram o rosto no chão e adoraram a Deus,
12 Paˈinde, “Amin. Pudjite bi Tuhanten bi. Pahadjete bi iye. Addatante bi iye, peggeˈ lalem teˈed kataˈunen, hadje teˈed kapatutnen duk balakatnen. Magsukul kite bi si iye sampay salama-lama. Amin.”
12 dizendo: —
13 Manjari dangan meˈ bahiˈin nilew aku, paˈinne, “Kataˈuhannu ke bang sine meˈ aˈa magjuba poteˈ iyan duk bang amban siye?”
13 Um dos líderes me perguntou: — Quem são estes que estão vestidos de branco? De onde foi que vieram?
14 “Gaˈi kataˈuhanku, Tuwan. Kaˈu iye mangataˈuhan iyehin,” iye miyaˈan sambungkun. Paˈinne si aku, “Siye miyaˈan meˈ aˈa bakas makalabey kabinasahan mahadjehin. Bakas dekdakande ne semmekden dem lahaˈ Bili-bilihin duk poteˈ ne, hātinen kaˈānan ne duseden.
14 — Eu não sei. O senhor sabe! — respondi. Então ele me disse: — Estes são os que atravessaram sãos e salvos a grande perseguição. São as pessoas que lavaram as suas roupas no sangue do Cordeiro, e elas ficaram brancas.
15 Iye iyan jānnen hangkan siye luˈu nengge si harapan kursi Tuhanin. Maghinang siye si Tuhan ellew-sangem si panaˈananne. Inipat du siye weˈ maningkoloˈ si kursihin peggeˈ laˈi iye si siye.
15 É por isso que essas pessoas estão de pé diante do trono de Deus e o servem de dia e de noite no seu templo. E aquele que está sentado no trono as protegerá com a sua presença.
16 Gaˈi ne teˈed siye inusan atawa lekkakan. Gaˈi ne siye panasan weˈ ellew atawa ine-ine panas.
16 Elas nunca mais terão fome nem sede. Nem o sol nem qualquer outro calor forte as castigará.
17 Peggeˈ inēnan Bili-bilihin, iye malaˈi si kursi Tuhanin, ipatne du siye duk boˈone siye pī si meˈ buwal boheˈ gaˈi teggang. Duk punasan Tuhanin du kēmon boheˈ mataden.”
17 Pois o Cordeiro, que está no meio do trono, será o pastor dessas pessoas e as guiará para as fontes das águas da vida. E Deus enxugará todas as lágrimas dos olhos delas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.