Apocalipse 14
Yakan Bible (YKA_WBT) vs NTLH
1 Manjari mayam ne ku isab balik. Takiteku iye inēnan Bili-bilihin laˈi nengge diyataˈ punu Siyon. Duk banes aˈa laˈi nuhut iye, dahatus duk ampatpuk-ampat ngibu ekkahanden. Meˈ aˈa miyaˈan tasulat diyataˈ lendoˈde ēn Bili-bilihin duk ēn Samane Tuhanin.
1 Depois olhei e vi o Cordeiro em pé no monte Sião . Com ele estavam cento e quarenta e quatro mil pessoas que tinham o nome dele e o nome do Pai dele escritos na testa delas.
2 Duk makakale ku suwala amban surgaˈ kuweˈ begeddu bessey boheˈ hadje duk kuweˈ palesan lugung. Suwala takaleku miyaˈan luˈuy isab kuweˈ helling bang aˈahin magalpa.
2 Então ouvi uma voz do céu, que parecia o barulho de uma grande cachoeira ou o som de um forte trovão. A voz que ouvi era como a música de harpistas tocando as suas harpas .
3 Meˈ aˈa dahatus duk ampatpuk-ampat ngibu miyaˈan laˈi nengge paharap si kursi Tuhanin duk si ampat malaˈikat sakabayuˈin duk si meˈ bahiˈin. Magkalangan siye kalangan baˈahu duk gaˈ niyaˈ makaˈaya kalangan miyaˈan luwal siye meˈ dahatus duk ampatpuk-ampat ngibuhin, peggeˈ siye meˈ bakas ilekkat amban antanan nakuraˈ seyitanin palaˈide pe si dunyahin.
3 Os cento e quarenta e quatro mil estavam diante do trono, e dos quatro seres vivos, e dos líderes e cantavam uma nova canção, que somente eles podiam aprender. De toda a humanidade eles eram os únicos que tinham sido comprados por Deus.
4 Siye inin meˈ aˈa gaˈ niyaˈ tamak-tamak ateyden. Kuweˈ dalil subul siye, gaˈ bakas magkahinangan duk dende. Patuhut-tuhut siye si inēnan Bili-bilihin tungan-tunganne. Bakas siye ilekkat amban antanan nakuraˈ seyitanin palaˈide pe si dunyahin duk siye inin dehellu-dehellu pinaseddili para si Tuhanin duk para si Bili-bilihin.
4 Eram os que se conservaram puros porque não haviam tido relações com mulheres . Seguem o Cordeiro aonde ele vai. Entre todos os seres humanos eles foram comprados e foram os primeiros a serem oferecidos a Deus e ao Cordeiro.
5 Gaˈ siye bakas takale magdustaˈ. Gaˈ niyaˈ duse-dusede.
5 Eles nunca mentiram, nem cometeram nenhuma falta.
6 Manjari inin, niyaˈ takiteku malaˈikat seddili maglayangan laˈi diyataˈ mahawan langkew teˈed. Binoˈo weˈ ne aka-aka mahāp gaˈ niyaˈ kapindane salama-lamahin. Pinasaplag inin weˈ ne si kēmon aˈa si dunya amban kēmon pagsultanan, duk kabangsa-bangsahan, duk bayuˈ-bayuˈan bissāhan, duk kalahat-lahatan.
6 Então vi outro anjo voando muito alto, com uma mensagem eterna do evangelho para anunciar aos povos da terra, a todas as raças, tribos, línguas e nações.
7 Ngalingan iye papales, paˈinne, “Subey kaˈam talew si Tuhan. Pudjihun bi iye. Peggeˈ taˈabut ne waktu pangahukumne meˈ manusiyaˈin kēmon. Pudjihun bi iye, iye mamapanjari langitin duk bulakin duk tahikin duk meˈ tuburan boheˈin.”
7 Ele disse com voz forte: —
8 Manjari niyaˈ malaˈikat seddili pasunuˈ si dehelluhin missā, paˈinne, “Magkaˈat ne, asal magkaˈat ne teˈed puweblo Babilon mabantuhin. Kuweˈ iye dalil dende dupang. Pinaˈinum weˈ ne kēmon meˈ aˈahin boheˈ ubas bisa duk siye taboˈone magduse.”
8 Um segundo anjo seguiu o primeiro, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia ! Ela embriagou todos os povos, dando-lhes o seu vinho, o vinho forte da sua terrível imoralidade!
9 Manjari niyaˈ ne isab malaˈikat seddili pasunuˈ si duwehin missā papales, paˈinne, “Sasuku numba si sattuwahin duk si limbagannen, duk tamalkahan diyataˈ lendoˈnen atawa diyataˈ tangannen,
9 Um terceiro anjo seguiu o segundo, dizendo com voz forte: — Aqueles que adorarem o monstro e a sua imagem e receberem o sinal na testa ou na mão
10 pagmulkaˈan teˈed siye weˈ Tuhanin. Mulkaˈ Tuhanin kuweˈ dalil boheˈ ubas gaˈ niyaˈ lamud-lamudne tinowangan weˈ ne pī dem sawan inēnan Sawan Mulkaˈ Tuhanin bu pinaˈinum siye. Aweˈ, sine-sine mudji sattuwahin pinapeddiˈan teˈed dem ebbut duk dem kayat meylang si pagmatahan meˈ malaˈikat masutsihin duk iye inēnan Bili-bilihin.
10 beberão o vinho de Deus, o vinho da sua ira , que ele derramou puro na taça do seu furor. Eles serão atormentados no fogo e no enxofre diante dos santos anjos e do Cordeiro.
11 Duk ngumbu gaˈ tamanan ebbut pangaleggahan siyehin. Gaˈ niyaˈ halihan pagsandalden ellew-sangem, meˈ bakas manumba sattuwahin duk limbagannen, duk kamalkahan siye ēn sattuwahin.”
11 A fumaça do fogo que os atormenta sobe para todo o sempre. Ali não há alívio, nem de dia nem de noite, para os que adoram o monstro e a sua imagem, nem para qualquer um que tenha o sinal do nome dele.
12 Hangkan hep kaˈam meˈ aˈa Tuhanin, meˈ manuhut pangandaˈakannen duk masandel pu si Isahin, subey teˈed sandalanbi.
12 Isso exige que o povo de Deus aguente o sofrimento com paciência. Esse povo são aqueles que obedecem aos mandamentos de Deus e são fiéis a Jesus.
13 Manjari niyaˈ takaleku suwala amban surgaˈ magpaˈin, “Sulatun inin: Tinagnaˈan kuweˈitu, sasuku matey bu sandel siye pu si Isa Almasi, asal kēgan teˈed siye.” Manjari padūs Niyawa Sutsihin, paˈinne, “Bennal iyan. Asal kēgan teˈed siye. Humali ne siye amban paglubagden peggeˈ kaˈujudan hinangande mahāpin taboˈo weˈ de hap ahilat.”
13 Então ouvi uma voz do céu, que disse: — Escreva isto: felizes as pessoas que desde agora morrem no serviço do Senhor! — Sim, isso é verdade! — responde o Espírito de Deus. — Elas descansarão do seu duro trabalho porque levarão consigo o resultado dos seus serviços.
14 Manjari inin, mayam ne ku isab balik. Niyaˈ takiteku inalak duk niyaˈ kuweˈ bantuk manusiyaˈ ningkoloˈ diyataˈ inalak miyaˈan. Taga korona bulawan iye diyataˈ kōkne duk niyaˈ sanggut talem si tanganne.
14 Então olhei e vi uma nuvem branca, na qual estava sentado alguém que parecia um ser humano, com uma coroa de ouro na cabeça e uma foice afiada na mão.
15 Manjari niyaˈ takiteku malaˈikat seddili paguwaˈ amban dem langgal bu ngalingan papales pī si maningkoloˈ diyataˈ inalakin. Paˈinne, “Gunahun sanggutnun duk magani ne kew peggeˈ taˈabut ne musim pagpagani dem dunyahin. Peggeˈ dunyahin kuweˈ dalil tanaˈ lugtaˈ ne.”
15 Outro anjo saiu do templo e gritou bem forte para aquele que estava sentado na nuvem: — Use a sua foice e faça a colheita porque já chegou a hora de colher. A terra está pronta para a colheita!
16 Manjari iye maningkoloˈ diyataˈ inalakin, ilabadan weˈ ne sanggutnen dem dunya bu pinagani ne weˈ ne kēmon.
16 Depois o que estava sentado na nuvem passou a foice sobre a terra e fez a colheita.
17 Manjari niyaˈ isab takiteku malaˈikat seddili paguwaˈ amban langgal si surgaˈin duk niyaˈ isab sanggut talem boˈone.
17 Aí outro anjo saiu do templo que está no céu e ele também tinha uma foice afiada.
18 Manjari, niyaˈ pe malaˈikat seddili paguwaˈ amban atag lamisahan pagtugtugan kamanyan laˈi dem langgalin. Iye miyaˈan malaˈikat manungguˈan ebbutin. Ngalingan iye papales pī si malaˈikat magboˈo sanggut matalemin, paˈinne, “Gunahun sanggutnun duk kehetun ne meˈ pungut ubasin amban meˈ bāhan ubas si dunyahin peggeˈ tahak ne kēmon.”
18 Depois outro anjo, que era o encarregado do fogo, saiu de perto do altar. Com voz forte ele gritou para o anjo que tinha a foice afiada: — Use a foice e corte os cachos de uvas da
19 Manjari ilabadan ne weˈ malaˈikatin sanggutnen pī dem dunya bu kinehet weˈ ne meˈ pungut ubasin amban bāhanne, ubus bu ilakasan weˈ ne pī dem pagpeggaˈan hadje. Hāti dalilan inin, ilegga teˈed meˈ aˈa pinagmulkaˈan weˈ Tuhanin.
19 Então o anjo passou a foice sobre a terra, cortou os cachos de uvas da videira e os jogou no tanque da violenta ira de Deus, onde as uvas são pisadas.
20 Na, meˈ ubasin pineggaˈ laˈi si pagpeggaˈan si luwasan puweblo. Mapaguwaˈ amban pagpeggaˈanin lahaˈ kuweˈ dunuk palasey, niyaˈ meˈ tellu hatus kilumetro talahannen duk lalemnen taman kakkang kuraˈ.
20 As uvas foram pisadas no tanque que ficava fora da cidade, e o rio de sangue que saiu desse tanque tinha trezentos quilômetros de comprimento por um metro e meio de fundura.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.