Juízes 19
yer (YER) vs VC
1 Ka̱ ashe oga nra va̱ ta te, aIsa̱rila yà ká̱ uponzhi ka̱t.
1 Naquele tempo, como não havia rei em Israel, aconteceu que um levita, vindo fixar-se no fundo das montanhas de Efraim, tomou ali por concubina uma jovem. de Belém de Judá.
2 Ǹnyi te, uchar va̱ ta nəm nlang nnandər á na. Uchar va̱ ta re na, le ga nzhi apo wò ka̱ aBet-Lehem aga aYahuda. Nva̱ngva̱ uza̱ təm chit ka̱ ta ga chu apye pa̱ neɗing te,
2 Esta foi-lhe infiel, deixou-o e foi para junto de seu pai em Belém de Judá, onde ficou quatro meses.
3 uɓəɓar wong ga pa̱ na ô chal na, pa̱ uza̱ a le á ɓa nzhi wò. Uza̱ nzəng ká̱ uzwal wò, ká̱ oga azhaki pa̱ aparəm. Uchar va̱ ta tar ká̱ na ka̱ ashe nzhi apo wò, kang awalang va̱ ugugwar ya na te, uza̱ ka̱m na ká̱ nchàng ìgwak pa̱ gənggəng.
3 Seu marido foi ter com ela para falar-lhe ao coração e reconduzi-la à sua casa, levando consigo um servo e dois jumentos. Ela o introduziu em casa de seu pai. Quando o pai da mulher o viu, saiu a recebê-lo alegremente.
4 Te ugugwar, upo achar va̱ ta kpán na pa̱ uza̱ á təm ká̱ wó pa̱ ɗa̱p kang, te uza̱ təm ká̱ oza̱ nra pa̱ ishatɗing, oza̱ ka̱ nri, oza̱ i wá, kang oza̱ i ra ka̱ ta.
4 Retido pelo sogro, pai da jovem, ficou o levita com ele durante três dias; comeram, beberam e passaram a noite.
5 Ka̱ nra ngga nneɗing te, unəm va̱ ta wong ká̱ iɓotak pa̱ na ó ga, ǹnyi te, upo achar va̱ ta là ûgwar wò pa̱, <<Ri iya̱m-nrì iro kang ɓu ga.>>
5 Na manhã do quarto dia, quando se levantaram e se dispunham a partir, o pai da jovem disse ao genro: Restaura primeiro as tuas forças com um pouco de pão, e depois disto partireis.
6 Te mparəm oza̱ le təm kang oza̱ ri, oza̱ wá nzəng. Ka̱ nvəva̱ng te, upo achar va̱ ta là á na pa̱, <<Kusuk, le ra kà̱ɗi, na u na nfe nchàng îzər ɓu.>>
6 Sentaram-se ambos, comeram e beberam. em seguida o pai da jovem disse ao genro: Peço-te que passes aqui ainda esta noite, e alegre-se o teu coração.
7 Unəm va̱ ta wong pa̱ na ô ga te, ugugwar pak nchal na pa̱ uza̱ sat kang, te uza̱ ma̱n ra kà̱ɗi.
7 A instâncias do sogro, o homem que já se tinha levantado para partir, tornou a recostar-se e passou ali ainda aquela noite.
8 Ka̱ nra ngga ntukun te, uza̱ wong ká̱ iɓotak kà̱ɗi pa̱ na ô ga te, upo achar va̱ ta là pa̱, <<Ri iya̱m iro kang, na u lok alum á ɓan ntar kang ɓu ga.>> Te mparəm oza̱ va̱ ta təm kang oza̱ ri iya̱m-nrì nzəng.
8 Chegada a manhã, preparando-se ele para se pôr a caminho, disse-lhe o pai da jovem: Peço-te que restaures as tuas forças. Deixai a vossa partida para o declinar do dia. E comeram ambos juntos.
9 Awalang va̱ unəm va̱ ta ká̱ uchəchar va̱ uza̱ nak ka̱ ashe nzhi pa kùk, ká̱ uzuzwal wong pa̱ na ó ga, te ugugwar, upo achar va̱ ta la̱ á na pa̱, <<Dər, ǹyangmata̱ alum dát chit i tar, le ra iya̱m ɓu ka̱ ta̱. Atak dát chit i kpà̱r, ra na u na nfe nchang îzər ɓu. Ipin ká̱ ìɓotak te, ɓu wong ɓu kpán asa̱l ɓu.>>
9 Levantou-ser então o homem e dispunha-se a partir com a sua concubina e o seu servo. O sogro, porém, pai da jovem, disse-lhe de novo: Olha que o dia declina e a noite se aproxima. Passai a noite aqui. Sim, o dia se vai acabando, passa aqui a noite tranqüilamente. Amanhã vos levantareis cedo e partireis, a fim de voltardes para a vossa casa.
10 Ǹnyi te, unəm va̱ ta ɗom pa̱ ô ra lap ka̱t. Te uza̱ wong kpán asa̱l wòl ìsu aJebus, nna mí wór aUrushelima á. Uza̱ nzəng ká̱ oga azhaki wò aga nkongkong pa̱ mparəm, ká̱ uchəchar va̱ uza̱ nak ka̱ ashe nzhi pa kùk va̱ á.
10 O levita, porém, não consentiu. Partiu e chegou a Jebus, que é Jerusalém, com a sua concubina e seus dois jumentos selados.
11 Awalang va̱ oza̱ dát ká̱ aJebus kang alum kwangtal chit te, uzwal va̱ ta là ûnəm uga nzhi wò pa̱, <<Re í tong ka̱ ashe ìtong oJebusi va̱ ta̱, na í ra ka̱ ta̱.>>
11 Quando chegaram, o dia ia declinando, e o criado disse a seu amo: Vem tomemos o caminho da cidade dos jebuseus para ali passarmos a noite.
12 Te unəm uga nzhizhi na ama̱n á na pa̱, <<Í yà ká̱ nra ka̱ mbin oɗyanəm ka̱t, ka̱kul onəm oga ìtong va̱ ta̱ oIsa̱rila ka̱t. Ka̱kul nva̱ ta te, í watar í ga aGibeya.>>
12 Não, respondeu-lhe o amo, não entraremos numa cidade estrangeira, onde não há israelitas. Iremos até Gabaa.
13 Kang uza̱ là ûzwal wò pa̱, <<Ɓa na í ɗak í ga i chu aGibeya, ka̱t te, aRama, kang í ra ka̱ atak aro ka̱ ashe ìtong va̱ ta.>>
13 Vamos, ajuntou ele, procuremos atingir um desses lugares, e nos alojaremos em Gabaa ou em Rama.
14 Te oza̱ watar, oza̱ ɓa chu aGibeya iga mbin aBenjamin yà alum ka̱ ntar,
14 Prosseguiram, pois, o seu caminho, e o sol se punha, quando se encontravam perto de Gabaa de Benjamim.
15 kang oza̱ tong ka̱ ta, pa̱ na oza̱ á ra ka̱ aGibeya. Oza̱ ga təm ka̱ ashe agbagba ìtong va̱ ta, ǹnyi te, unəm uro yà ka̱m oza̱ táng ashe nzhi wò ká̱ pa̱ oza̱ á ra ka̱t.
15 Dirigiram-se para lá, a fim de passarem a noite. Tendo entrado na cidade, parou o levita na praça, e ninguém lhe ofereceu hospitalidade.
16 Oma ka̱ ta na te, unəmgbak uro ka̱ ìtong iga aɗuktum aEfrayim, uva ka̱ ntəm ka̱ aGibeya, atak va onəm oga akum ìjili aBenjamin təm kà̱, ka̱ nle ka̱ atak inok ka̱ ashe iram wò ká̱ arurong.
16 Nisto apareceu um homem idoso que voltava do seu trabalho no campo, ao anoitecer. Era também da montanha de Efraim e habitava como forasteiro em Gabaa, cujos habitantes eram benjaminitas.
17 Awalang va̱ uza̱ wong ká̱ ìwu kang a ya unəm uga achen va̱ ta təm ka̱ agbagba aga ìtong va̱ ta te, unəmgbak va̱ ta ɓəp na pa̱, <<U fa ka̱ che yà? Mmaɓu ka̱ ngga che yà?>>
17 O velho, levantando os olhos, viu o levita na praça da cidade: Aonde vais?, disse-lhe ele, e de onde vens?
18 Te unəm oLawi va̱ ta na ama̱n á na pa̱, <<Í fa ka̱ aBet-Lehem ka̱ ashe aYahuda, mmayi ka̱ ngga iya ìtong iro ka̱ mbin ngga aɗuktum aEfrayim, n fa ka̱ ta na. N ga aBet-Lehem ka̱ aYahuda, kang ǹyangmata̱ te, mmami ka̱ ngga atak nzhi aYawe, kang ǹnyi te, unəm uro yà ka̱m mi tar nzhi wò ká̱, pa̱ na n ra ka̱ ta ka̱t.
18 Nós partimos, respondeu o levita, de Belém de Judá e vamos até ao fundo da montanha de Efraim, onde nasci. Acabo de deixar Belém de Judá para voltar à minha casa, mas ninguém me quer acolher,
19 Na í yà ká̱ ìpəpa ká̱ nrì ka̱kul oga azhaki yi, kang na í yà ká̱ nzəngkəng ká̱ ndəng ìba̱ngba̱ng ka̱kul ishi yi ozwal ɓu, mmami, ká̱ uchar va̱ ta̱, ká̱ uyenza̱m va̱ nzəng ká̱ yi á. Í lang iya̱m iro ka̱t.
19 embora tenhamos palha e feno para os nossos jumentos, pão e vinho para mim, tua serva e o jovem, teu servo; nada nos falta.
20 Te unəmgbak va̱ ta là pa̱, <<Ntəm ikángkáng á yà nzəng ká̱ wó. Re n mwa nkpaktak nɗom wó á wó. Kang ó ra ka̱ ashe agbagba ka̱t.>>
20 O velho respondeu: A paz seja contigo. Dar-te-ei tudo o que for necessário; somente não passarás a noite na praça.
21 Te uza̱ ka̱m oza̱ ga nzhi wó ká̱, na nrì ôga azhaki oza̱. Ka̱ nva̱ngva̱ oza̱ nal ashar oza̱ chit te, oza̱ ri kang oza̱ wá.
21 Fê-lo entrar em sua casa, e deu de comer aos jumentos. Os viajantes lavaram os pés, e foi-lhes servida a refeição.
22 Oma ka̱ ashe nfe nchàng oza̱ te, onunggwan onga oro ka̱ ashe ìtong va̱ ta ɓa gang nzhizhi. Oza̱ i nə́m anung nzhi, kang oza̱ i là ûnəmgbak va̱ ta, uwa unəm uga nzhi pa̱, <<Fa ká̱ unəm va̱ ɓa nzhi ɓu, na í ra ichar ká̱ na.
22 Enquanto restauravam as forças, vieram os habitantes da cidade, gente péssima, e, cercando a casa do velho, bateram violentamente à porta: Faze sair, gritaram eles ao velho, dono da casa, faze sair o homem que entrou em tua casa para que nós o conheçamos!
23 Te unəm uga nzhi va̱ ta fa ga atak oza̱, là nnap ká̱ oza̱ pa̱, <<Pa ka̱t ógənang mi. Kang ó nəm inga ka̱t. Unəm va̱ ta̱ unəmchən mi, kang ó nəm apir iya̱m iga ìwuswa va̱ ta̱ ka̱t.
23 O velho saiu e foi ter com eles, dizendo: Não queirais, irmãos, cometer semelhante maldade, pois esse homem é hóspede de minha casa. Não pratiqueis tal infâmia.
24 Dər, uyen mi uchar uwa ta̱ uva uwa nyi ununggwan chit ka̱t á, ká̱ uchəchar va̱ uza̱ nak ka̱ ashe nzhi pa kùk. Re n fa ká̱ oza̱ á wó, na ó nəm iya̱m va̱ ká̱ oza̱ ó ɗom. Ǹnyi te, kang ó nəm iya̱m ìwuswa ûnəm va̱ ta̱ ka̱t.>>
24 Eis aqui a minha filha virgem, e a concubina desse homem. Eu vo-las trarei, e vós podereis violá-las e fazer delas o que quiserdes; somente vos peço que não cometais contra esse homem uma ação tão infame.
25 Ǹnyi te, onəm va̱ ta gwong achwang ka̱ na ka̱t. Te unəm uga aLawi va̱ ta fa ká̱ uchəchar va̱ uza̱ nak ka̱ ashe nzhi pa kùk ôza̱ ka̱ agbai, kang onəm va̱ ta ra ká̱ uchar va̱ ta ká̱ ìfan, oza̱ i pa̱ng izər ká̱ na ka̱ ashe ìzwam va̱ ta ga chu anung ìpin. Nna chit te oza̱ re na ɗak ga.
25 Eles, porém, não o quiseram ouvir. Então o levita, vendo isso, trouxe-lhes sua concubina; eles a conheceram e abusaram dela durante a noite até pela manhã, e despediram-na ao amanhecer.
26 Atak tàn te, uchar va̱ ta le ga nzhi va̱ unəm uga nzhizhi kà̱, ru ka̱ anung asa̱l nzhi, kang uza̱ ra ka̱ ta atak ga ghan.
26 Ao romper do dia, veio a mulher e caiu à porta da casa onde estava, o marido e ali ficou até que o dia clareasse.
27 Awalang va̱ unəm uga nzhizhi wong ká̱ ìpin bol anung nzhi pa̱ na ká̱ ò ga mpyal ká̱ achen wò te, uza̱ ya uchəchar va̱ uza̱ nak ka̱ ashe nzhi pa kùk ra chit ka̱ anung asa̱l nzhi i yichi awo i ga izər anung nzhi.
27 Chegada a manhã, levantou-se o marido e, ao abrir a porta para continuar o seu caminho, eis que sua concubina jazia diante da porta, com as mãos estendidas sobre a soleira.
28 Uza̱ là ûchar va̱ ta pa̱, <<Wong, na i ga.>> Ǹnyi te, uza̱ lyen á na ka̱t. Te unəm va̱ ta yar na nak ka̱ apal azhaki wò, kang uza̱ kpán asa̱l ga nzhi wò ká̱.
28 Levanta-te, disse-lhe ele, vamo-nos. Mas a mulher não lhe respondeu... tomou-a então, pô-la sobre o jumento e tomou o caminho de volta para a sua casa.
29 Awalang va̱ uza̱ chu nzhi wò te, uza̱ yar ìkpal, uza̱ nyat ìzhe achəchar va̱ uza̱ nak ka̱ ashe nzhi pa kùk, ngba̱ng ká̱ ngba̱ng pa̱ ngba̱pchi ama̱n pa̱ aparəm, kang uza̱ re nre ká̱ ngba̱ng pa̱ nzəng n̂za̱ akum ìjili nggo ka̱ ashe nkpaktak mbin aIsa̱rila.
29 Chegando à sua casa, tomou um cutelo, dividiu o cadáver de sua concubina, membro por membro, em doze partes, e enviou-as por todo o território de Israel.
30 Kang nza̱ unəm nggo va ya te, i là ûwan wò pa̱, <<Á ɓan ka̱ ilum va̱ í re aMasar te, nna mmá fe apir nnap va̱ ta̱ chit ka̱t, kang nna mmá nəm apipir chit ka̱ ashe mbin aIsa̱rila ka̱t. Ó rəng nnap kà̱. Nkpak pa̱ í nəm iya̱m iro. Í là nnàp kà̱.
30 Todos os que testemunharam aquilo, disseram: Jamais se fez ou se viu tal coisa, desde que Israel subiu do Egito até este dia. Ponderai bem isto, deliberei e pronunciai-vos!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.