Juízes 19
yer (YER) vs ARA
1 Ka̱ ashe oga nra va̱ ta te, aIsa̱rila yà ká̱ uponzhi ka̱t.
1 Naqueles dias, em que não havia rei em Israel, houve um homem levita, que, peregrinando nos longes da região montanhosa de Efraim, tomou para si uma concubina de Belém de Judá.
2 Ǹnyi te, uchar va̱ ta nəm nlang nnandər á na. Uchar va̱ ta re na, le ga nzhi apo wò ka̱ aBet-Lehem aga aYahuda. Nva̱ngva̱ uza̱ təm chit ka̱ ta ga chu apye pa̱ neɗing te,
2 Porém ela, aborrecendo-se dele, o deixou, tornou para a casa de seu pai, em Belém de Judá, e lá esteve os dias de uns quatro meses.
3 uɓəɓar wong ga pa̱ na ô chal na, pa̱ uza̱ a le á ɓa nzhi wò. Uza̱ nzəng ká̱ uzwal wò, ká̱ oga azhaki pa̱ aparəm. Uchar va̱ ta tar ká̱ na ka̱ ashe nzhi apo wò, kang awalang va̱ ugugwar ya na te, uza̱ ka̱m na ká̱ nchàng ìgwak pa̱ gənggəng.
3 Seu marido, tendo consigo o seu servo e dois jumentos, levantou-se e foi após ela para falar-lhe ao coração, a fim de tornar a trazê-la. Ela o fez entrar na casa de seu pai. Este, quando o viu, saiu alegre a recebê-lo.
4 Te ugugwar, upo achar va̱ ta kpán na pa̱ uza̱ á təm ká̱ wó pa̱ ɗa̱p kang, te uza̱ təm ká̱ oza̱ nra pa̱ ishatɗing, oza̱ ka̱ nri, oza̱ i wá, kang oza̱ i ra ka̱ ta.
4 Seu sogro, o pai da moça, o deteve por três dias em sua companhia; comeram, beberam, e o casal se alojou ali.
5 Ka̱ nra ngga nneɗing te, unəm va̱ ta wong ká̱ iɓotak pa̱ na ó ga, ǹnyi te, upo achar va̱ ta là ûgwar wò pa̱, <<Ri iya̱m-nrì iro kang ɓu ga.>>
5 Ao quarto dia, madrugaram e se levantaram para partir; então, o pai da moça disse a seu genro: Fortalece-te com um bocado de pão, e, depois, partireis.
6 Te mparəm oza̱ le təm kang oza̱ ri, oza̱ wá nzəng. Ka̱ nvəva̱ng te, upo achar va̱ ta là á na pa̱, <<Kusuk, le ra kà̱ɗi, na u na nfe nchàng îzər ɓu.>>
6 Assentaram-se, pois, e comeram ambos juntos, e beberam; então, disse o pai da moça ao homem: Peço-te que ainda esta noite queiras passá-la aqui, e se alegre o teu coração.
7 Unəm va̱ ta wong pa̱ na ô ga te, ugugwar pak nchal na pa̱ uza̱ sat kang, te uza̱ ma̱n ra kà̱ɗi.
7 Contudo, o homem levantou-se para partir; porém o seu sogro, instando com ele, fê-lo pernoitar ali.
8 Ka̱ nra ngga ntukun te, uza̱ wong ká̱ iɓotak kà̱ɗi pa̱ na ô ga te, upo achar va̱ ta là pa̱, <<Ri iya̱m iro kang, na u lok alum á ɓan ntar kang ɓu ga.>> Te mparəm oza̱ va̱ ta təm kang oza̱ ri iya̱m-nrì nzəng.
8 Madrugando ele ao quinto dia para partir, disse o pai da moça: Fortalece-te, e detende-vos até ao declinar do dia; e ambos comeram juntos.
9 Awalang va̱ unəm va̱ ta ká̱ uchəchar va̱ uza̱ nak ka̱ ashe nzhi pa kùk, ká̱ uzuzwal wong pa̱ na ó ga, te ugugwar, upo achar va̱ ta la̱ á na pa̱, <<Dər, ǹyangmata̱ alum dát chit i tar, le ra iya̱m ɓu ka̱ ta̱. Atak dát chit i kpà̱r, ra na u na nfe nchang îzər ɓu. Ipin ká̱ ìɓotak te, ɓu wong ɓu kpán asa̱l ɓu.>>
9 Então, o homem se levantou para partir, ele, e a sua concubina, e o seu moço; e disse-lhe seu sogro, o pai da moça: Eis que já declina o dia, a tarde vem chegando; peço-te que passes aqui a noite; vai-se o dia acabando, passa aqui a noite, e que o teu coração se alegre; amanhã de madrugada, levantai-vos a caminhar e ide para a vossa casa.
10 Ǹnyi te, unəm va̱ ta ɗom pa̱ ô ra lap ka̱t. Te uza̱ wong kpán asa̱l wòl ìsu aJebus, nna mí wór aUrushelima á. Uza̱ nzəng ká̱ oga azhaki wò aga nkongkong pa̱ mparəm, ká̱ uchəchar va̱ uza̱ nak ka̱ ashe nzhi pa kùk va̱ á.
10 Porém o homem não quis passar ali a noite; mas levantou-se, e partiu, e veio até à altura de Jebus (que é Jerusalém), e com ele os dois jumentos albardados, como também a sua concubina.
11 Awalang va̱ oza̱ dát ká̱ aJebus kang alum kwangtal chit te, uzwal va̱ ta là ûnəm uga nzhi wò pa̱, <<Re í tong ka̱ ashe ìtong oJebusi va̱ ta̱, na í ra ka̱ ta̱.>>
11 Estando, pois, já perto de Jebus e tendo-se adiantado o declinar-se do dia, disse o moço a seu senhor: Caminhai, agora, e retiremo-nos a esta cidade dos jebuseus e passemos ali a noite.
12 Te unəm uga nzhizhi na ama̱n á na pa̱, <<Í yà ká̱ nra ka̱ mbin oɗyanəm ka̱t, ka̱kul onəm oga ìtong va̱ ta̱ oIsa̱rila ka̱t. Ka̱kul nva̱ ta te, í watar í ga aGibeya.>>
12 Porém o seu senhor lhe disse: Não nos retiraremos a nenhuma cidade estranha, que não seja dos filhos de Israel, mas passemos até Gibeá.
13 Kang uza̱ là ûzwal wò pa̱, <<Ɓa na í ɗak í ga i chu aGibeya, ka̱t te, aRama, kang í ra ka̱ atak aro ka̱ ashe ìtong va̱ ta.>>
13 Disse mais a seu moço: Caminha, e cheguemos a um daqueles lugares e pernoitemos em Gibeá ou em Ramá.
14 Te oza̱ watar, oza̱ ɓa chu aGibeya iga mbin aBenjamin yà alum ka̱ ntar,
14 Passaram, pois, adiante e caminharam, e o sol se lhes pôs junto a Gibeá, que pertence a Benjamim.
15 kang oza̱ tong ka̱ ta, pa̱ na oza̱ á ra ka̱ aGibeya. Oza̱ ga təm ka̱ ashe agbagba ìtong va̱ ta, ǹnyi te, unəm uro yà ka̱m oza̱ táng ashe nzhi wò ká̱ pa̱ oza̱ á ra ka̱t.
15 Retiraram-se para Gibeá, a fim de, nela, passarem a noite; entrando ele, assentou-se na praça da cidade, porque não houve quem os recolhesse em casa para ali pernoitarem.
16 Oma ka̱ ta na te, unəmgbak uro ka̱ ìtong iga aɗuktum aEfrayim, uva ka̱ ntəm ka̱ aGibeya, atak va onəm oga akum ìjili aBenjamin təm kà̱, ka̱ nle ka̱ atak inok ka̱ ashe iram wò ká̱ arurong.
16 Eis que, ao anoitecer, vinha do seu trabalho no campo um homem velho; era este da região montanhosa de Efraim, mas morava em Gibeá; porém os habitantes do lugar eram benjamitas.
17 Awalang va̱ uza̱ wong ká̱ ìwu kang a ya unəm uga achen va̱ ta təm ka̱ agbagba aga ìtong va̱ ta te, unəmgbak va̱ ta ɓəp na pa̱, <<U fa ka̱ che yà? Mmaɓu ka̱ ngga che yà?>>
17 Erguendo o velho os olhos, viu na praça da cidade este viajante e lhe perguntou: Para onde vais e donde vens?
18 Te unəm oLawi va̱ ta na ama̱n á na pa̱, <<Í fa ka̱ aBet-Lehem ka̱ ashe aYahuda, mmayi ka̱ ngga iya ìtong iro ka̱ mbin ngga aɗuktum aEfrayim, n fa ka̱ ta na. N ga aBet-Lehem ka̱ aYahuda, kang ǹyangmata̱ te, mmami ka̱ ngga atak nzhi aYawe, kang ǹnyi te, unəm uro yà ka̱m mi tar nzhi wò ká̱, pa̱ na n ra ka̱ ta ka̱t.
18 Ele lhe respondeu: Estamos viajando de Belém de Judá para os longes da região montanhosa de Efraim, donde sou; fui a Belém de Judá e, agora, estou de viagem para a Casa do Senhor ; e ninguém há que me recolha em casa,
19 Na í yà ká̱ ìpəpa ká̱ nrì ka̱kul oga azhaki yi, kang na í yà ká̱ nzəngkəng ká̱ ndəng ìba̱ngba̱ng ka̱kul ishi yi ozwal ɓu, mmami, ká̱ uchar va̱ ta̱, ká̱ uyenza̱m va̱ nzəng ká̱ yi á. Í lang iya̱m iro ka̱t.
19 ainda que há palha e pasto para os nossos jumentos, e também pão e vinho para mim, e para a tua serva, e para o moço que vem com os teus servos; de coisa nenhuma há falta.
20 Te unəmgbak va̱ ta là pa̱, <<Ntəm ikángkáng á yà nzəng ká̱ wó. Re n mwa nkpaktak nɗom wó á wó. Kang ó ra ka̱ ashe agbagba ka̱t.>>
20 Então, disse o velho: Paz seja contigo; tudo quanto te vier a faltar fique a meu cargo; tão somente não passes a noite na praça.
21 Te uza̱ ka̱m oza̱ ga nzhi wó ká̱, na nrì ôga azhaki oza̱. Ka̱ nva̱ngva̱ oza̱ nal ashar oza̱ chit te, oza̱ ri kang oza̱ wá.
21 Levou-o para casa e deu pasto aos jumentos; e, tendo eles lavado os pés, comeram e beberam.
22 Oma ka̱ ashe nfe nchàng oza̱ te, onunggwan onga oro ka̱ ashe ìtong va̱ ta ɓa gang nzhizhi. Oza̱ i nə́m anung nzhi, kang oza̱ i là ûnəmgbak va̱ ta, uwa unəm uga nzhi pa̱, <<Fa ká̱ unəm va̱ ɓa nzhi ɓu, na í ra ichar ká̱ na.
22 Enquanto eles se alegravam, eis que os homens daquela cidade, filhos de Belial, cercaram a casa, batendo à porta; e falaram ao velho, senhor da casa, dizendo: Traze para fora o homem que entrou em tua casa, para que abusemos dele.
23 Te unəm uga nzhi va̱ ta fa ga atak oza̱, là nnap ká̱ oza̱ pa̱, <<Pa ka̱t ógənang mi. Kang ó nəm inga ka̱t. Unəm va̱ ta̱ unəmchən mi, kang ó nəm apir iya̱m iga ìwuswa va̱ ta̱ ka̱t.
23 O senhor da casa saiu a ter com eles e lhes disse: Não, irmãos meus, não façais semelhante mal; já que o homem está em minha casa, não façais tal loucura.
24 Dər, uyen mi uchar uwa ta̱ uva uwa nyi ununggwan chit ka̱t á, ká̱ uchəchar va̱ uza̱ nak ka̱ ashe nzhi pa kùk. Re n fa ká̱ oza̱ á wó, na ó nəm iya̱m va̱ ká̱ oza̱ ó ɗom. Ǹnyi te, kang ó nəm iya̱m ìwuswa ûnəm va̱ ta̱ ka̱t.>>
24 Minha filha virgem e a concubina dele trarei para fora; humilhai-as e fazei delas o que melhor vos agrade; porém a este homem não façais semelhante loucura.
25 Ǹnyi te, onəm va̱ ta gwong achwang ka̱ na ka̱t. Te unəm uga aLawi va̱ ta fa ká̱ uchəchar va̱ uza̱ nak ka̱ ashe nzhi pa kùk ôza̱ ka̱ agbai, kang onəm va̱ ta ra ká̱ uchar va̱ ta ká̱ ìfan, oza̱ i pa̱ng izər ká̱ na ka̱ ashe ìzwam va̱ ta ga chu anung ìpin. Nna chit te oza̱ re na ɗak ga.
25 Porém aqueles homens não o quiseram ouvir; então, ele pegou da concubina do levita e entregou a eles fora, e eles a forçaram e abusaram dela toda a noite até pela manhã; e, subindo a alva, a deixaram.
26 Atak tàn te, uchar va̱ ta le ga nzhi va̱ unəm uga nzhizhi kà̱, ru ka̱ anung asa̱l nzhi, kang uza̱ ra ka̱ ta atak ga ghan.
26 Ao romper da manhã, vindo a mulher, caiu à porta da casa do homem, onde estava o seu senhor, e ali ficou até que se fez dia claro.
27 Awalang va̱ unəm uga nzhizhi wong ká̱ ìpin bol anung nzhi pa̱ na ká̱ ò ga mpyal ká̱ achen wò te, uza̱ ya uchəchar va̱ uza̱ nak ka̱ ashe nzhi pa kùk ra chit ka̱ anung asa̱l nzhi i yichi awo i ga izər anung nzhi.
27 Levantando-se pela manhã o seu senhor, abriu as portas da casa e, saindo a seguir o seu caminho, eis que a mulher, sua concubina, jazia à porta da casa, com as mãos sobre o limiar.
28 Uza̱ là ûchar va̱ ta pa̱, <<Wong, na i ga.>> Ǹnyi te, uza̱ lyen á na ka̱t. Te unəm va̱ ta yar na nak ka̱ apal azhaki wò, kang uza̱ kpán asa̱l ga nzhi wò ká̱.
28 Ele lhe disse: Levanta-te, e vamos; porém ela não respondeu; então, o homem a pôs sobre o jumento, dispôs-se e foi para sua casa.
29 Awalang va̱ uza̱ chu nzhi wò te, uza̱ yar ìkpal, uza̱ nyat ìzhe achəchar va̱ uza̱ nak ka̱ ashe nzhi pa kùk, ngba̱ng ká̱ ngba̱ng pa̱ ngba̱pchi ama̱n pa̱ aparəm, kang uza̱ re nre ká̱ ngba̱ng pa̱ nzəng n̂za̱ akum ìjili nggo ka̱ ashe nkpaktak mbin aIsa̱rila.
29 Chegando a casa, tomou de um cutelo e, pegando a concubina, a despedaçou por seus ossos em doze partes; e as enviou por todos os limites de Israel.
30 Kang nza̱ unəm nggo va ya te, i là ûwan wò pa̱, <<Á ɓan ka̱ ilum va̱ í re aMasar te, nna mmá fe apir nnap va̱ ta̱ chit ka̱t, kang nna mmá nəm apipir chit ka̱ ashe mbin aIsa̱rila ka̱t. Ó rəng nnap kà̱. Nkpak pa̱ í nəm iya̱m iro. Í là nnàp kà̱.
30 Cada um que a isso presenciava aos outros dizia: Nunca tal se fez, nem se viu desde o dia em que os filhos de Israel subiram da terra do Egito até ao dia de hoje; ponderai nisso, considerai e falai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.