Juízes 19
yer (YER) vs BKJ
1 Ka̱ ashe oga nra va̱ ta te, aIsa̱rila yà ká̱ uponzhi ka̱t.
1 E sucedeu, naqueles dias, quando não havia rei em Israel, havia um certo levita hospedado no lado do monte Efraim, que tomou para si uma concubina de Belém de Judá.
2 Ǹnyi te, uchar va̱ ta nəm nlang nnandər á na. Uchar va̱ ta re na, le ga nzhi apo wò ka̱ aBet-Lehem aga aYahuda. Nva̱ngva̱ uza̱ təm chit ka̱ ta ga chu apye pa̱ neɗing te,
2 E a sua concubina agiu como prostituta contra ele, e foi-se embora dele para a casa do seu pai, para Belém de Judá, e esteve lá durante quatro meses inteiros.
3 uɓəɓar wong ga pa̱ na ô chal na, pa̱ uza̱ a le á ɓa nzhi wò. Uza̱ nzəng ká̱ uzwal wò, ká̱ oga azhaki pa̱ aparəm. Uchar va̱ ta tar ká̱ na ka̱ ashe nzhi apo wò, kang awalang va̱ ugugwar ya na te, uza̱ ka̱m na ká̱ nchàng ìgwak pa̱ gənggəng.
3 E o seu marido se levantou, e foi atrás dela, para conversar amigavelmente com ela, e para trazê-la de volta, tendo consigo o seu servo, e um par de jumentos; e ela o trouxe para a casa do seu pai e, quando o pai da donzela o viu, ele alegrou-se em encontrá-lo.
4 Te ugugwar, upo achar va̱ ta kpán na pa̱ uza̱ á təm ká̱ wó pa̱ ɗa̱p kang, te uza̱ təm ká̱ oza̱ nra pa̱ ishatɗing, oza̱ ka̱ nri, oza̱ i wá, kang oza̱ i ra ka̱ ta.
4 E o seu sogro, o pai da donzela, o deteve; e ele permaneceu com ele por três dias; assim eles comeram e beberam e ali se alojaram.
5 Ka̱ nra ngga nneɗing te, unəm va̱ ta wong ká̱ iɓotak pa̱ na ó ga, ǹnyi te, upo achar va̱ ta là ûgwar wò pa̱, <<Ri iya̱m-nrì iro kang ɓu ga.>>
5 E sucedeu, no quarto dia, quando eles se levantaram cedo pela manhã, que ele se levantou para partir; e o pai da donzela disse ao genro: Consola o teu coração com uns bocados de pão e, depois, segue o teu caminho.
6 Te mparəm oza̱ le təm kang oza̱ ri, oza̱ wá nzəng. Ka̱ nvəva̱ng te, upo achar va̱ ta là á na pa̱, <<Kusuk, le ra kà̱ɗi, na u na nfe nchàng îzər ɓu.>>
6 E eles se assentaram, e comeram e beberam os dois juntos; pois o pai da donzela havia dito para o homem: Fica contente, rogo-te, e demora-te a noite toda, e deixa com que o teu coração se alegre.
7 Unəm va̱ ta wong pa̱ na ô ga te, ugugwar pak nchal na pa̱ uza̱ sat kang, te uza̱ ma̱n ra kà̱ɗi.
7 E, quando o homem se levantou para partir, o seu sogro insistiu com ele; e por isso ele voltou a se alojar ali.
8 Ka̱ nra ngga ntukun te, uza̱ wong ká̱ iɓotak kà̱ɗi pa̱ na ô ga te, upo achar va̱ ta là pa̱, <<Ri iya̱m iro kang, na u lok alum á ɓan ntar kang ɓu ga.>> Te mparəm oza̱ va̱ ta təm kang oza̱ ri iya̱m-nrì nzəng.
8 E ele se levantou cedo pela manhã no quinto dia para partir; e o pai da donzela disse: Consola o teu coração, rogo-te. E eles se demoraram até a tarde, e ambos comeram.
9 Awalang va̱ unəm va̱ ta ká̱ uchəchar va̱ uza̱ nak ka̱ ashe nzhi pa kùk, ká̱ uzuzwal wong pa̱ na ó ga, te ugugwar, upo achar va̱ ta la̱ á na pa̱, <<Dər, ǹyangmata̱ alum dát chit i tar, le ra iya̱m ɓu ka̱ ta̱. Atak dát chit i kpà̱r, ra na u na nfe nchang îzər ɓu. Ipin ká̱ ìɓotak te, ɓu wong ɓu kpán asa̱l ɓu.>>
9 E quando o homem se levantou para partir, ele, a sua concubina e o seu servo, o seu sogro, o pai da donzela, disse-lhe: Eis que agora o dia se aproxima do anoitecer, rogo-te que te demores a noite toda; eis que, o dia chega ao fim; aloja-te aqui, para que o teu coração possa se alegrar; e, amanhã, toma cedo o teu caminho, para que possas ir para a tua casa.
10 Ǹnyi te, unəm va̱ ta ɗom pa̱ ô ra lap ka̱t. Te uza̱ wong kpán asa̱l wòl ìsu aJebus, nna mí wór aUrushelima á. Uza̱ nzəng ká̱ oga azhaki wò aga nkongkong pa̱ mparəm, ká̱ uchəchar va̱ uza̱ nak ka̱ ashe nzhi pa kùk va̱ á.
10 Porém o homem não quis se demorar naquela noite, mas se levantou e partiu, e veio até diante de Jebus, que é Jerusalém; e com ele havia dois jumentos selados; a sua concubina também estava com ele.
11 Awalang va̱ oza̱ dát ká̱ aJebus kang alum kwangtal chit te, uzwal va̱ ta là ûnəm uga nzhi wò pa̱, <<Re í tong ka̱ ashe ìtong oJebusi va̱ ta̱, na í ra ka̱ ta̱.>>
11 E quando eles estavam junto a Jebus, o dia já estava bem declinado; e o servo disse ao seu mestre: Vem, rogo-te, e tornemo-nos para dentro desta cidade dos jebuseus, e nela nos alojemos.
12 Te unəm uga nzhizhi na ama̱n á na pa̱, <<Í yà ká̱ nra ka̱ mbin oɗyanəm ka̱t, ka̱kul onəm oga ìtong va̱ ta̱ oIsa̱rila ka̱t. Ka̱kul nva̱ ta te, í watar í ga aGibeya.>>
12 E o seu mestre lhe disse: Não nos desviaremos para uma cidade de estrangeiro, que não é dos filhos de Israel; nós atravessaremos para Gibeá.
13 Kang uza̱ là ûzwal wò pa̱, <<Ɓa na í ɗak í ga i chu aGibeya, ka̱t te, aRama, kang í ra ka̱ atak aro ka̱ ashe ìtong va̱ ta.>>
13 E ele disse ao seu servo: Vem, e aproximemo-nos de um destes lugares para nos alojarmos a noite toda, em Gibeá, ou em Ramá.
14 Te oza̱ watar, oza̱ ɓa chu aGibeya iga mbin aBenjamin yà alum ka̱ ntar,
14 E eles passaram adiante e seguiram o seu caminho; e o sol baixou sobre eles quando eles estavam junto a Gibeá, que pertence a Benjamim.
15 kang oza̱ tong ka̱ ta, pa̱ na oza̱ á ra ka̱ aGibeya. Oza̱ ga təm ka̱ ashe agbagba ìtong va̱ ta, ǹnyi te, unəm uro yà ka̱m oza̱ táng ashe nzhi wò ká̱ pa̱ oza̱ á ra ka̱t.
15 E eles viraram para aquele lado, para entrar e se alojar em Gibeá; e quando ele entrou, assentou-se em uma rua da cidade; pois não houve homem algum que os recebesse na sua casa para alojamento.
16 Oma ka̱ ta na te, unəmgbak uro ka̱ ìtong iga aɗuktum aEfrayim, uva ka̱ ntəm ka̱ aGibeya, atak va onəm oga akum ìjili aBenjamin təm kà̱, ka̱ nle ka̱ atak inok ka̱ ashe iram wò ká̱ arurong.
16 E eis que um homem idoso vinha do seu trabalho no campo, ao anoitecer, que também era do monte Efraim; e ele hospedou-se em Gibeá, mas os homens do lugar eram benjamitas.
17 Awalang va̱ uza̱ wong ká̱ ìwu kang a ya unəm uga achen va̱ ta təm ka̱ agbagba aga ìtong va̱ ta te, unəmgbak va̱ ta ɓəp na pa̱, <<U fa ka̱ che yà? Mmaɓu ka̱ ngga che yà?>>
17 E quando ele levantou os olhos, viu um viajante na rua da cidade; e o homem idoso disse: Para onde vais? E, de onde vens?
18 Te unəm oLawi va̱ ta na ama̱n á na pa̱, <<Í fa ka̱ aBet-Lehem ka̱ ashe aYahuda, mmayi ka̱ ngga iya ìtong iro ka̱ mbin ngga aɗuktum aEfrayim, n fa ka̱ ta na. N ga aBet-Lehem ka̱ aYahuda, kang ǹyangmata̱ te, mmami ka̱ ngga atak nzhi aYawe, kang ǹnyi te, unəm uro yà ka̱m mi tar nzhi wò ká̱, pa̱ na n ra ka̱ ta ka̱t.
18 E ele lhe disse: Nós estamos passando desde Belém de Judá em direção à encosta do monte Efraim; sou de lá, e fui a Belém de Judá, mas agora estou indo para a Casa do SENHOR; e não há homem que me receba na sua casa.
19 Na í yà ká̱ ìpəpa ká̱ nrì ka̱kul oga azhaki yi, kang na í yà ká̱ nzəngkəng ká̱ ndəng ìba̱ngba̱ng ka̱kul ishi yi ozwal ɓu, mmami, ká̱ uchar va̱ ta̱, ká̱ uyenza̱m va̱ nzəng ká̱ yi á. Í lang iya̱m iro ka̱t.
19 Contudo, há feno e forragem para os nossos jumentos; e também há pão e vinho para mim, para a minha criada, e para o moço que está com os teus servos: não há falta de nada.
20 Te unəmgbak va̱ ta là pa̱, <<Ntəm ikángkáng á yà nzəng ká̱ wó. Re n mwa nkpaktak nɗom wó á wó. Kang ó ra ka̱ ashe agbagba ka̱t.>>
20 E o homem idoso disse: A paz seja contigo; de qualquer modo, deixa com que todas as tuas necessidades repousem sobre mim; somente não te alojes na rua.
21 Te uza̱ ka̱m oza̱ ga nzhi wó ká̱, na nrì ôga azhaki oza̱. Ka̱ nva̱ngva̱ oza̱ nal ashar oza̱ chit te, oza̱ ri kang oza̱ wá.
21 Assim, ele o trouxe para a sua casa, e deu forragem para os jumentos; e eles lavaram os seus pés, e comeram e beberam.
22 Oma ka̱ ashe nfe nchàng oza̱ te, onunggwan onga oro ka̱ ashe ìtong va̱ ta ɓa gang nzhizhi. Oza̱ i nə́m anung nzhi, kang oza̱ i là ûnəmgbak va̱ ta, uwa unəm uga nzhi pa̱, <<Fa ká̱ unəm va̱ ɓa nzhi ɓu, na í ra ichar ká̱ na.
22 Ora, enquanto eles alegravam os seus corações, eis que os homens da cidade, certos filhos de Belial, cercaram a casa ao redor, e bateram na porta, e falaram com o dono da casa, o homem idoso, dizendo: Traz para fora o homem que entrou na tua casa, para que possamos conhecê-lo.
23 Te unəm uga nzhi va̱ ta fa ga atak oza̱, là nnap ká̱ oza̱ pa̱, <<Pa ka̱t ógənang mi. Kang ó nəm inga ka̱t. Unəm va̱ ta̱ unəmchən mi, kang ó nəm apir iya̱m iga ìwuswa va̱ ta̱ ka̱t.
23 E o homem, o senhor da casa, saiu até eles e lhes disse: Não, meus irmãos, não, eu insisto convosco; não procedei assim impiamente; vendo que este homem veio à minha casa, não façais esta loucura.
24 Dər, uyen mi uchar uwa ta̱ uva uwa nyi ununggwan chit ka̱t á, ká̱ uchəchar va̱ uza̱ nak ka̱ ashe nzhi pa kùk. Re n fa ká̱ oza̱ á wó, na ó nəm iya̱m va̱ ká̱ oza̱ ó ɗom. Ǹnyi te, kang ó nəm iya̱m ìwuswa ûnəm va̱ ta̱ ka̱t.>>
24 Vede, aqui está a minha filha, uma virgem, e a sua concubina; estas eu trarei agora para fora, e podeis humilhá-las, e com elas fazer o que lhes parecer bom; mas não façais tamanha vileza a este homem.
25 Ǹnyi te, onəm va̱ ta gwong achwang ka̱ na ka̱t. Te unəm uga aLawi va̱ ta fa ká̱ uchəchar va̱ uza̱ nak ka̱ ashe nzhi pa kùk ôza̱ ka̱ agbai, kang onəm va̱ ta ra ká̱ uchar va̱ ta ká̱ ìfan, oza̱ i pa̱ng izər ká̱ na ka̱ ashe ìzwam va̱ ta ga chu anung ìpin. Nna chit te oza̱ re na ɗak ga.
25 Os homens, porém, não quiseram atentar a ele; assim, o homem pegou a sua concubina e colocou-a para fora junto a eles; e eles a conheceram, e dela abusaram a noite toda até a manhã; e quando o dia começou a raiar, eles a deixaram partir.
26 Atak tàn te, uchar va̱ ta le ga nzhi va̱ unəm uga nzhizhi kà̱, ru ka̱ anung asa̱l nzhi, kang uza̱ ra ka̱ ta atak ga ghan.
26 Então, ao alvorecer do dia, a mulher chegou e caiu junto à porta da casa do homem, onde o seu senhor estava, até que houve luz.
27 Awalang va̱ unəm uga nzhizhi wong ká̱ ìpin bol anung nzhi pa̱ na ká̱ ò ga mpyal ká̱ achen wò te, uza̱ ya uchəchar va̱ uza̱ nak ka̱ ashe nzhi pa kùk ra chit ka̱ anung asa̱l nzhi i yichi awo i ga izər anung nzhi.
27 E o seu senhor se levantou pela manhã, a abriu as portas da casa, e saiu para tomar o seu caminho; e eis que a mulher, a sua concubina, estava caída à porta da casa, e as suas mãos estavam sobre a soleira.
28 Uza̱ là ûchar va̱ ta pa̱, <<Wong, na i ga.>> Ǹnyi te, uza̱ lyen á na ka̱t. Te unəm va̱ ta yar na nak ka̱ apal azhaki wò, kang uza̱ kpán asa̱l ga nzhi wò ká̱.
28 E ele lhe disse: Levanta-te, e vamo-nos. Porém, não houve resposta. Então o homem a colocou sobre um jumento, e o homem se ergueu, e seguiu para o seu lugar.
29 Awalang va̱ uza̱ chu nzhi wò te, uza̱ yar ìkpal, uza̱ nyat ìzhe achəchar va̱ uza̱ nak ka̱ ashe nzhi pa kùk, ngba̱ng ká̱ ngba̱ng pa̱ ngba̱pchi ama̱n pa̱ aparəm, kang uza̱ re nre ká̱ ngba̱ng pa̱ nzəng n̂za̱ akum ìjili nggo ka̱ ashe nkpaktak mbin aIsa̱rila.
29 E, quando ele havia chegado à sua casa, pegou uma faca e usou-a na sua concubina, e a dividiu, junto com os seus ossos, em doze pedaços, e a enviou para todos os termos de Israel.
30 Kang nza̱ unəm nggo va ya te, i là ûwan wò pa̱, <<Á ɓan ka̱ ilum va̱ í re aMasar te, nna mmá fe apir nnap va̱ ta̱ chit ka̱t, kang nna mmá nəm apipir chit ka̱ ashe mbin aIsa̱rila ka̱t. Ó rəng nnap kà̱. Nkpak pa̱ í nəm iya̱m iro. Í là nnàp kà̱.
30 E foi assim que, todos os que viram isto disseram: Nunca se fez ou viu algo assim desde o dia em que os filhos de Israel saíram da terra do Egito até o dia de hoje; considerai-o, tomai conselho e falem o que pensam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.