Atos 28

yer (YER) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ka̱ nva̱ngva̱ i pa̱n chit ká̱ ikángkáng te, ma là ayi pa̱ aɗin mbin va̱ ta nva ndəng gang ka̱ ashe te, pa̱ aMalta.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Onəm oga mbin va̱ ta nyám nnyi-nnap ayi pa̱ makmak. Oza̱ ma̱k apər ayi pa̱ i fe nkpaktak yi. Ka̱kul atak rusok rusok kan iva̱r ka̱ mpən kpa. Oza̱ ka̱m yi ká̱ ìgwak pa̱ izən.
2 Os nativos nos trataram com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram a todos nós por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 UBulus ga wur nswanzhi ɓa nak ka̱pər. Te ìzwa fa ka̱ ashe nswanzhi va̱ ta ka̱kul nsur apər. A fa chip á na ka̱wo.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se na mão dele.
4 Onəm oga atak va̱ ta ya ìzwa va̱ ta zere ka̱ awuwo te, oza̱ là ówan oza̱ pa̱, <<Unəm va̱ ta̱ nkpak pa̱ a ya unəm uga ngba̱n onəm. Ka̱kul kap ka̱ nva̱ pa̱ uza̱ fa ka̱ ashe iwa ka̱ ikángkáng te, aɗəɓan təm á na chit ka̱ ishi pa̱ nkpak pa̱ uza̱ a ku.>>
4 Quando os nativos viram a víbora pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: — Certamente este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 UBulus mənmən ìzwa va̱ ta ka̱ ashe apər, iya̱m ro nəm na ka̱t.
5 Porém ele, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Onəm va̱ ta rəng pa̱ ìzwa va̱ ta i mu, ka̱t te uza̱ i ru pa̱ rai i ku. Oza̱ lok atak gba̱ng nva̱n pa̱ ɗa̱p kan oza̱ ya iya̱m ro ya na ka̱t te, oza̱ le nva̱n ka̱ nnap-nlà oza̱ pa̱ uza̱ iya̱m-ngwop.
6 Mas eles esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente. Depois de muito esperar, vendo que nada de anormal lhe acontecia, mudando de opinião, diziam que ele era um deus.
7 Ka̱ atak va̱ ta̱ pa̱ datkulung te, nzhí ncúmcúm nna ya nja anəm uga nnəm ka̱ atak va̱ ta aɗiɗin pa̱ uPabiliyas. Uza̱ ka̱m yi ka̱ nzhi wo ri ka̱ yi, a wa ka̱ yi wa onəmchəchən har nra pa̱ nshaɗən.
7 Perto daquele lugar havia um sítio que pertencia ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou com muita bondade durante três dias.
8 Upupon uwa rwa ra. Izər chwan na chwan. Uza̱ i man amən ka̱ nchə̀r kpa. UBulus tar atətak na u re anung á na. Uza̱ nəm aduwa á na nak awo á na ká̱ ishi te, uza̱ tan na.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava enfermo de disenteria, ardendo em febre. Paulo foi visitá-lo e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Aɓo onəm oga arwa aga atak va̱ ta ya wanta̱ te, oza̱ ɓa ma tan oza̱.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Oza̱ na imwa ayi apir pa̱ ɗongɗong. I ru nre atak va̱ ta te, oza̱ ra̱p iya̱m ayi pa̱ ɗongɗong ka̱kul achen.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 I nəm apye pa̱ shaɗən ka̱ mbin va̱ ta te, i tan agirgi ndəng ro aga mbin Alekzandariya i ga achen yi. Agirgi va̱ ta pa te, ka̱ sat njul ka̱ ta na atak ayər arusok rusok a watar kan. Ishi ichər ijèn uKasto ku uPuluk nna ya ká̱ izər agirgi va̱ ta.
11 Três meses depois, embarcamos num navio de Alexandria, que tinha passado o inverno na ilha. O navio tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 I ɓa i chu aSirakusa te, i təm ka̱ ta nra pa̱ nshaɗən.
12 Chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 I won ka̱ ta te, i ga ka̱ ashe agirgi ndəng i ɓa i chu aRigayum. Ìpin fa kpa̱k te, i wuwon kà̱ɗi ka̱kul ayər aga asa̱l nkwandal ka̱ mpyep. Ìpin fa kpa̱k kà̱ɗi te, i chu aPutiyali.
13 Dali, navegando ao longo da costa, chegamos a Régio. No dia seguinte começou a soprar o vento sul e, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Ka̱ ta te, i ya ogənan ro va chál yi pa̱ i təm ka̱ oza̱ nra pa̱ nfangshat. Ka̱sa̱l va ta i ɓa i chu aRom.
14 onde encontramos alguns irmãos que nos pediram que ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Ogənan oga atak va̱ ta ka̱ fe chit pa̱ mmayi ka̱ mɓa. A nak te, oza̱ nəm achen har ɓa chu akasuwa Apiyus ka̱ atak va̱ mí wór pa̱ Nzhi-Nri pa̱ Nshaɗən ka̱kul ngwan yi. UBulus ya onəm va̱ ta te, uza̱ na aɗəngchi íNan, igugwak kam kpa.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a Praça de Ápio e as Três Vendas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se mais animado.
16 I ɓa i chu aRom te, ma ma̱n úBulus pa̱ uza̱ a təm ka̱ nkukwa uza̱ a ri ká̱ ishi wo. Ma nak ushozha pa̱ uzəng pa̱ a panchi na ka̱kul kan uza̱ a won a chər ka̱t.
16 Uma vez em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 A nəm nra pa̱ nshaɗən te, uBulus wór onəm ochumchum oYahudi oga atak va̱ ta ɓut. Oza̱ ɓut te, uza̱ là óza̱ pa̱, <<Ógənang mi oYahudi. M pat iya̱m ro ónəm yi, ka̱t te ńnap okəka yi ka̱t. Ka̱ nna kpa te, ma kpán mi ka̱ aUrushelima ma na ôRoma pa̱ a nap akwali á mi.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus. Quando estavam reunidos, Paulo disse: — Meus irmãos, apesar de nada ter feito contra o povo ou contra os costumes paternos, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos.
18 Oza̱ gbap akum ìjili nnap mi te, oza̱ ɗuɗom pa̱ ka̱ o re mi. Ka̱kul oza̱ ya mi ka̱ mpat ro va kur ngəl akwali ikú á mi ka̱t.
18 Estes, depois de me interrogarem, quiseram soltar-me, porque não encontraram em mim nenhum crime passível de morte.
19 Ka̱ nna kpa te, oYahudi yang jak. A nak te, n là pa̱ n ɗom pa̱ uKaisar a fe akwali mi. N nəm pa te, m ɓa ka̱ nnap-nlà mɓá̱ngɓa̱ng ro ka̱ mpyal aPonzhi-Kaisar ka̱ apal ishi onəm yi ka̱t.
19 Diante da oposição dos judeus, fui obrigado a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar o meu povo.
20 Iya̱m va ta̱ nak te, n là pa̱ n ɗom n ya wo na ń là nnap ká̱ wo. Mmami ka̱ ashe ikan va̱ ta̱ ka̱kul pa̱ mmami ka̱ nnak ìgwak apir njo owan mi oIsa̱rila na kpa.>>
20 Foi por isto que pedi para vê-los e para falar com vocês; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta corrente.
21 Te oza̱ là á na pa̱, <<Nna i ya awasika ro chit ka̱ mbin oYahudi ka̱ apal ishi ɓu ka̱t. Ka̱ ashe owan yi va̱ ɓa ka̱ ta te, ka̱ uro ɓa ka̱ nnap-nlà, ka̱t te là iya̱m ɓá̱ngɓa̱ng ro ka̱ apal ishi ɓu ka̱t.
21 Então eles lhe disseram: — Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que falasse a respeito de você. Também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse algo de mau a seu respeito.
22 ká̱ nnà te, i ɗom nfe iya̱m va̱ ɓu là ka̱ apal ishi nnap idongkong wo va̱ ta̱. Ka̱kul onəm ka̱ ka̱ nza̱ atak nggo te, oza̱ ka̱ nla iya̱m ɓá̱ngɓa̱ng ka̱ apal ishi idongkong va̱ ta.>>
22 Mas gostaríamos de ouvir o que você pensa, porque sabemos que em todos os lugares essa seita é contestada.
23 Oza̱ nak akul ngwan ku uBulus. Te oza̱ fa ɓa yəl ji mmatmat ji ka̱ atak va̱ uBulus ka̱ ntəm ka̱. A ɓan ká̱ ìpin har atak ga là uBulus uwa ya ka̱ nkan ìjili ìpir nnàp iponzhi Inan nzəng ka̱ nnyam nnap óza̱ ka̱ apəpal. Uza̱ ɗak ka̱ atak nnəm inok ká̱ iya̱m va̱ nnap-mpakpak Inan là ká̱ iya̱m va̱ onəm oga nka̱m nre ka̱ atak Inan ka̱ lir na o nak oza̱ a ma̱n ka̱ nnap-nlà wo ka̱ apal ishi aPonzhi-Yesu.
23 Tendo eles marcado um dia, foram em grande número ao encontro de Paulo no lugar onde ele residia. Então, desde a manhã até a tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do Reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela Lei de Moisés como pelos Profetas.
24 Oro ka̱ ashe oza̱ ma̱n ká̱ iya̱m va̱ uza̱ là. Oro te, oza̱ na nnandər ka̱ ka̱t.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que Paulo dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Ndap izər wong ka̱ ishimshe oza̱. Oza̱ lyang ka̱ nva̱ngva̱ uBulus gba̱l ka̱ nla iya̱m va̱ ta̱ a. Uza̱ là pa̱, <<ARuhu-Nəna̱n là dakdak nva̱ uza̱ ka̱ là nnap ókəka yi ka̱ atak nnəm inok ka̱ uIshaya unəm uga nka̱m nre ka̱ atak Inan a.
25 E, havendo discordância entre eles, começaram a ir embora. Mas, antes que saíssem, Paulo disse estas palavras: — Bem falou o Espírito Santo aos pais de vocês, por meio do profeta Isaías, quando disse:
26 <Ga atak onəm va̱ ta là óza̱
26 “Vá a este povo e diga: Ouvindo, vocês ouvirão e de modo nenhum entenderão; vendo, vocês verão e de modo nenhum perceberão.
27 Ka̱kul igwák onəm va̱ ta̱ twat chit.
27 Porque o coração deste povo está endurecido; ouviram com os ouvidos tapados e fecharam os olhos; para não acontecer que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.”
28 Ka̱kul nva̱ ta te, n ɗom wo pa̱ o nyi pa̱ ma re nre ka̱ nnap nya nka̱mshi ngga iriri ka̱ atak Inan chit kpa ónəm va̱ oYahudi ka̱t. Oza̱ te, oza̱ i gwong achwang ka̱.>>
28 E Paulo concluiu: — Portanto, fiquem sabendo que esta salvação que Deus oferece foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 Uza̱ là nnap-nlà va̱ ta̱ wanta̱ te, oYahudi dap-zər te, oza̱ lyan.
29 [Ditas estas palavras, os judeus foram embora, tendo entre si grande discussão.]
30 UBulus təm ka̱ ta yəl izun pa̱ iparəm. Uza̱ təm ka̱ nzhi va uza̱ i mwa mbwai ka̱. Uza̱ i ka̱m onəm oga mɓa atətak ka̱ nchang ìgwak.
30 Durante dois anos, Paulo permaneceu na sua própria casa, que tinha alugado, onde recebia todos os que o procuravam.
31 Uza̱ là nnap iponzhi Inan ónəm pa̱ zhalat zhalat ka̱ unəm ro dan na ka̱t. Uza̱ ɗyang nnap aPonzhi-Yesu Kəristi kpa.
31 Pregava o Reino de Deus, e, com toda a ousadia, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.