Atos 28
yer (YER) vs ARA
1 Ka̱ nva̱ngva̱ i pa̱n chit ká̱ ikángkáng te, ma là ayi pa̱ aɗin mbin va̱ ta nva ndəng gang ka̱ ashe te, pa̱ aMalta.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Onəm oga mbin va̱ ta nyám nnyi-nnap ayi pa̱ makmak. Oza̱ ma̱k apər ayi pa̱ i fe nkpaktak yi. Ka̱kul atak rusok rusok kan iva̱r ka̱ mpən kpa. Oza̱ ka̱m yi ká̱ ìgwak pa̱ izən.
2 Os bárbaros trataram-nos com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram-nos a todos por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 UBulus ga wur nswanzhi ɓa nak ka̱pər. Te ìzwa fa ka̱ ashe nswanzhi va̱ ta ka̱kul nsur apər. A fa chip á na ka̱wo.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se-lhe à mão.
4 Onəm oga atak va̱ ta ya ìzwa va̱ ta zere ka̱ awuwo te, oza̱ là ówan oza̱ pa̱, <<Unəm va̱ ta̱ nkpak pa̱ a ya unəm uga ngba̱n onəm. Ka̱kul kap ka̱ nva̱ pa̱ uza̱ fa ka̱ ashe iwa ka̱ ikángkáng te, aɗəɓan təm á na chit ka̱ ishi pa̱ nkpak pa̱ uza̱ a ku.>>
4 Quando os bárbaros viram a víbora pendente da mão dele, disseram uns aos outros: Certamente, este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 UBulus mənmən ìzwa va̱ ta ka̱ ashe apər, iya̱m ro nəm na ka̱t.
5 Porém ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum;
6 Onəm va̱ ta rəng pa̱ ìzwa va̱ ta i mu, ka̱t te uza̱ i ru pa̱ rai i ku. Oza̱ lok atak gba̱ng nva̱n pa̱ ɗa̱p kan oza̱ ya iya̱m ro ya na ka̱t te, oza̱ le nva̱n ka̱ nnap-nlà oza̱ pa̱ uza̱ iya̱m-ngwop.
6 mas eles esperavam que ele viesse a inchar ou a cair morto de repente. Mas, depois de muito esperar, vendo que nenhum mal lhe sucedia, mudando de parecer, diziam ser ele um deus.
7 Ka̱ atak va̱ ta̱ pa̱ datkulung te, nzhí ncúmcúm nna ya nja anəm uga nnəm ka̱ atak va̱ ta aɗiɗin pa̱ uPabiliyas. Uza̱ ka̱m yi ka̱ nzhi wo ri ka̱ yi, a wa ka̱ yi wa onəmchəchən har nra pa̱ nshaɗən.
7 Perto daquele lugar, havia um sítio pertencente ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Upupon uwa rwa ra. Izər chwan na chwan. Uza̱ i man amən ka̱ nchə̀r kpa. UBulus tar atətak na u re anung á na. Uza̱ nəm aduwa á na nak awo á na ká̱ ishi te, uza̱ tan na.
8 Aconteceu achar-se enfermo de disenteria, ardendo em febre, o pai de Públio. Paulo foi visitá-lo, e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Aɓo onəm oga arwa aga atak va̱ ta ya wanta̱ te, oza̱ ɓa ma tan oza̱.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Oza̱ na imwa ayi apir pa̱ ɗongɗong. I ru nre atak va̱ ta te, oza̱ ra̱p iya̱m ayi pa̱ ɗongɗong ka̱kul achen.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 I nəm apye pa̱ shaɗən ka̱ mbin va̱ ta te, i tan agirgi ndəng ro aga mbin Alekzandariya i ga achen yi. Agirgi va̱ ta pa te, ka̱ sat njul ka̱ ta na atak ayər arusok rusok a watar kan. Ishi ichər ijèn uKasto ku uPuluk nna ya ká̱ izər agirgi va̱ ta.
11 Ao cabo de três meses, embarcamos num navio alexandrino, que invernara na ilha e tinha por emblema Dióscuros.
12 I ɓa i chu aSirakusa te, i təm ka̱ ta nra pa̱ nshaɗən.
12 Tocando em Siracusa, ficamos ali três dias,
13 I won ka̱ ta te, i ga ka̱ ashe agirgi ndəng i ɓa i chu aRigayum. Ìpin fa kpa̱k te, i wuwon kà̱ɗi ka̱kul ayər aga asa̱l nkwandal ka̱ mpyep. Ìpin fa kpa̱k kà̱ɗi te, i chu aPutiyali.
13 donde, bordejando, chegamos a Régio. No dia seguinte, tendo soprado vento sul, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Ka̱ ta te, i ya ogənan ro va chál yi pa̱ i təm ka̱ oza̱ nra pa̱ nfangshat. Ka̱sa̱l va ta i ɓa i chu aRom.
14 onde achamos alguns irmãos que nos rogaram ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Ogənan oga atak va̱ ta ka̱ fe chit pa̱ mmayi ka̱ mɓa. A nak te, oza̱ nəm achen har ɓa chu akasuwa Apiyus ka̱ atak va̱ mí wór pa̱ Nzhi-Nri pa̱ Nshaɗən ka̱kul ngwan yi. UBulus ya onəm va̱ ta te, uza̱ na aɗəngchi íNan, igugwak kam kpa.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até à Praça de Ápio e às Três Vendas. Vendo-os Paulo e dando, por isso, graças a Deus, sentiu-se mais animado.
16 I ɓa i chu aRom te, ma ma̱n úBulus pa̱ uza̱ a təm ka̱ nkukwa uza̱ a ri ká̱ ishi wo. Ma nak ushozha pa̱ uzəng pa̱ a panchi na ka̱kul kan uza̱ a won a chər ka̱t.
16 Uma vez em Roma, foi permitido a Paulo morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 A nəm nra pa̱ nshaɗən te, uBulus wór onəm ochumchum oYahudi oga atak va̱ ta ɓut. Oza̱ ɓut te, uza̱ là óza̱ pa̱, <<Ógənang mi oYahudi. M pat iya̱m ro ónəm yi, ka̱t te ńnap okəka yi ka̱t. Ka̱ nna kpa te, ma kpán mi ka̱ aUrushelima ma na ôRoma pa̱ a nap akwali á mi.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus e, quando se reuniram, lhes disse: Varões irmãos, nada havendo feito contra o povo ou contra os costumes paternos, contudo, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Oza̱ gbap akum ìjili nnap mi te, oza̱ ɗuɗom pa̱ ka̱ o re mi. Ka̱kul oza̱ ya mi ka̱ mpat ro va kur ngəl akwali ikú á mi ka̱t.
18 os quais, havendo-me interrogado, quiseram soltar-me sob a preliminar de não haver em mim nenhum crime passível de morte.
19 Ka̱ nna kpa te, oYahudi yang jak. A nak te, n là pa̱ n ɗom pa̱ uKaisar a fe akwali mi. N nəm pa te, m ɓa ka̱ nnap-nlà mɓá̱ngɓa̱ng ro ka̱ mpyal aPonzhi-Kaisar ka̱ apal ishi onəm yi ka̱t.
19 Diante da oposição dos judeus, senti-me compelido a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar minha nação.
20 Iya̱m va ta̱ nak te, n là pa̱ n ɗom n ya wo na ń là nnap ká̱ wo. Mmami ka̱ ashe ikan va̱ ta̱ ka̱kul pa̱ mmami ka̱ nnak ìgwak apir njo owan mi oIsa̱rila na kpa.>>
20 Foi por isto que vos chamei para vos ver e falar; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta cadeia.
21 Te oza̱ là á na pa̱, <<Nna i ya awasika ro chit ka̱ mbin oYahudi ka̱ apal ishi ɓu ka̱t. Ka̱ ashe owan yi va̱ ɓa ka̱ ta te, ka̱ uro ɓa ka̱ nnap-nlà, ka̱t te là iya̱m ɓá̱ngɓa̱ng ro ka̱ apal ishi ɓu ka̱t.
21 Então, eles lhe disseram: Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que te dissesse respeito; também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 ká̱ nnà te, i ɗom nfe iya̱m va̱ ɓu là ka̱ apal ishi nnap idongkong wo va̱ ta̱. Ka̱kul onəm ka̱ ka̱ nza̱ atak nggo te, oza̱ ka̱ nla iya̱m ɓá̱ngɓa̱ng ka̱ apal ishi idongkong va̱ ta.>>
22 Contudo, gostaríamos de ouvir o que pensas; porque, na verdade, é corrente a respeito desta seita que, por toda parte, é ela impugnada.
23 Oza̱ nak akul ngwan ku uBulus. Te oza̱ fa ɓa yəl ji mmatmat ji ka̱ atak va̱ uBulus ka̱ ntəm ka̱. A ɓan ká̱ ìpin har atak ga là uBulus uwa ya ka̱ nkan ìjili ìpir nnàp iponzhi Inan nzəng ka̱ nnyam nnap óza̱ ka̱ apəpal. Uza̱ ɗak ka̱ atak nnəm inok ká̱ iya̱m va̱ nnap-mpakpak Inan là ká̱ iya̱m va̱ onəm oga nka̱m nre ka̱ atak Inan ka̱ lir na o nak oza̱ a ma̱n ka̱ nnap-nlà wo ka̱ apal ishi aPonzhi-Yesu.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, vieram em grande número ao encontro de Paulo na sua própria residência. Então, desde a manhã até à tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 Oro ka̱ ashe oza̱ ma̱n ká̱ iya̱m va̱ uza̱ là. Oro te, oza̱ na nnandər ka̱ ka̱t.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que ele dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Ndap izər wong ka̱ ishimshe oza̱. Oza̱ lyang ka̱ nva̱ngva̱ uBulus gba̱l ka̱ nla iya̱m va̱ ta̱ a. Uza̱ là pa̱, <<ARuhu-Nəna̱n là dakdak nva̱ uza̱ ka̱ là nnap ókəka yi ka̱ atak nnəm inok ka̱ uIshaya unəm uga nka̱m nre ka̱ atak Inan a.
25 E, havendo discordância entre eles, despediram-se, dizendo Paulo estas palavras: Bem falou o Espírito Santo a vossos pais, por intermédio do profeta Isaías, quando disse:
26 <Ga atak onəm va̱ ta là óza̱
26 Vai a este povo e dize-lhe: De ouvido, ouvireis e não entendereis; vendo, vereis e não percebereis.
27 Ka̱kul igwák onəm va̱ ta̱ twat chit.
27 Porquanto o coração deste povo se tornou endurecido; com os ouvidos ouviram tardiamente e fecharam os olhos, para que jamais vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, para que não entendam com o coração, e se convertam, e por mim sejam curados.
28 Ka̱kul nva̱ ta te, n ɗom wo pa̱ o nyi pa̱ ma re nre ka̱ nnap nya nka̱mshi ngga iriri ka̱ atak Inan chit kpa ónəm va̱ oYahudi ka̱t. Oza̱ te, oza̱ i gwong achwang ka̱.>>
28 Tomai, pois, conhecimento de que esta salvação de Deus foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 Uza̱ là nnap-nlà va̱ ta̱ wanta̱ te, oYahudi dap-zər te, oza̱ lyan.
29 [Ditas estas palavras, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.]
30 UBulus təm ka̱ ta yəl izun pa̱ iparəm. Uza̱ təm ka̱ nzhi va uza̱ i mwa mbwai ka̱. Uza̱ i ka̱m onəm oga mɓa atətak ka̱ nchang ìgwak.
30 Por dois anos, permaneceu Paulo na sua própria casa, que alugara, onde recebia todos que o procuravam,
31 Uza̱ là nnap iponzhi Inan ónəm pa̱ zhalat zhalat ka̱ unəm ro dan na ka̱t. Uza̱ ɗyang nnap aPonzhi-Yesu Kəristi kpa.
31 pregando o reino de Deus, e, com toda a intrepidez, sem impedimento algum, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.