Atos 17

yer (YER) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 OBulus wòl Amfipolis ka̱ Apoloniya kan oza̱ ga chu aTasalonika. Ka̱ ta te, nzhi Inan oYahudi nna ya.
1 Paulo e Silas passaram pelas cidades de Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga .
2 Wa nva nnap-nnənəm te, uBulus ga tar nzhi awop va̱ ta. Alum Njul pa̱ nshaɗən uwa ka̱ nla nnap ka̱ oza̱ ka̱ atak nnəm inok ka̱ nnap-nlà Inan nlirlir.
2 Conforme o seu costume, Paulo foi lá e nos três sábados seguintes falou sobre as Escrituras Sagradas com as pessoas que estavam ali na sinagoga.
3 Uza̱ kan ìjili ipipir óza̱ nzəng ka̱ nnyam óza̱ pa̱ nkpak pa̱ uKəristi Unəm uyákyàk Inan va̱ a ɓək anung. Mi i gba̱l na te, uza̱ i won ka̱ atak ikú. Uza̱ là pa̱, <<UYesu va̱ mmami ka̱ nla nnənap awo te, uwa uKəristi Unəm uyákyàk Inan va̱.>>
3 Paulo lhes explicava e provava que o Messias precisava sofrer e que, depois de morrer, tinha de ressuscitar. Ele dizia: — Este Jesus que estou anunciando a vocês é o Messias.
4 Oro ka̱ ashe oYahudi ma̱n ká̱ iya̱m va̱ uBulus ku uSila là. Oza̱ tong ojo oza̱. wantana oHeleni pa̱ kyak oga ngwa Inan ka̱ ochar ochumchum va yəyəl na kpa oza̱ nəm.
4 Paulo e Silas conseguiram convencer disso algumas daquelas pessoas, as quais se juntaram a eles. Um grande número de não judeus convertidos ao Judaísmo e muitas senhoras da alta sociedade também se juntaram ao grupo.
5 Ìkpar nəm oYahudi te, oza̱ ɓut onəm oga nkun ìwuswa oga ishi-laklak. Oza̱ nak nnap nnəm onəm oga atak va̱ ta won. Oza̱ ga nzhi aYason na o ram uBulus ku uSila o fa ka̱ oza̱ ńgatək.
5 Mas os judeus ficaram com inveja. Eles foram buscar alguns homens maus entre os malandros das ruas e formaram um grupo de desordeiros. Estes fizeram muita confusão na cidade e atacaram a casa de Jasão, procurando Paulo e Silas a fim de os levar para o meio do povo.
6 Oza̱ ga ya oza̱ ka̱ ta ka̱t te, oza̱ kpán uYason ka̱ ogənan ro. Oza̱ dap oza̱ ga ka̱ ka̱ mpyal onəm oga nnap-akwali, i gham achu i là pa̱, <<Onəm va̱ ta̱ onəm va vyap atak chit ka̱ ashe nkpaktak apambin kan oza̱ ɓa chu chit ka̱ ka̱ ta̱ kpa.
6 Mas, como não os encontraram, levaram à força Jasão e alguns outros irmãos até a presença das autoridades da cidade, gritando: — Aqueles homens têm provocado desordens em todos os lugares! Agora chegaram até a nossa cidade,
7 UYason ka̱m oza̱ təm ka̱ ka̱ nzhi wo. Oza̱ ma̱n ká̱ iya̱m va̱ *uKaisar pak ka̱ pa̱ ɗa̱p ka̱t. Oza̱ i là pa̱ uponzhi ukak uwa ya uYesu.>>
7 e Jasão os hospedou na casa dele. Eles estão desobedecendo às leis do Imperador romano, dizendo que existe outro rei, chamado Jesus.
8 Onəm oga atak va̱ ta ka̱ onəm oga nnap-akwali fe iya̱m va̱ ta te, nnap nnəm oza̱ won.
8 Tanto a multidão como as autoridades ficaram agitadas quando ouviram essas palavras.
9 Oza̱ re oza̱ ka̱t. Oza̱ ka̱m mbwai ro ka̱ atak aYason ka̱ aɓo ogənan va̱ ta kan. Mbwai va oza̱ i mwa a yà pa̱ mí kpán oza̱ ka̱ nnap nnəm va̱ ta kà̱ɗi a.
9 E as autoridades soltaram Jasão e os outros, depois que eles pagaram a quantia exigida para isso.
10 Izwam là byet te, ogənan nak uBulus ku uSila ga aBiriya. Oza̱ ga chu te, oza̱ tan nzhi Inan oYahudi.
10 Logo que anoiteceu, os irmãos enviaram Paulo e Silas para a cidade de Bereia. Quando chegaram lá, eles foram à sinagoga .
11 Onəm oga aBiriya onəm oga nnap nnəm nnəna̱n. Oza̱ wa onəm oga aTasalonika jiwo ka̱t. Ka̱kul nnap-nlà Inan lom oza̱ lom ka̱ nka̱m. Nza̱ ilum nggo te, oza̱ i kan ìjili nnap-nlà Inan nzəng ka̱ oza̱ na o nyi pa̱ iya̱m va̱ uBulus là te, nnandər ɗò?
11 As pessoas dali eram mais bem-educadas do que as de Tessalônica e ouviam a mensagem com muito interesse. Todos os dias estudavam as Escrituras Sagradas para saber se o que Paulo dizia era mesmo verdade.
12 OYahudi pa̱ kyak na nnandər ka̱ nnap-nlà aBulus. OHeleni onunggwan ka̱ ochar ochumchum na nnandər kpa.
12 Assim muitos judeus naquela cidade creram, e também não judeus, tanto mulheres da alta sociedade como também muitos homens.
13 OYahudi oga aTasalonika won fe pa̱ oBulus ka̱ nla nnap-nlà Inan ka̱Biriya te, oza̱ ga ka̱ ta i nok onəm har nak nnap nnəm oza̱ won.
13 Mas, quando os judeus de Tessalônica souberam que Paulo tinha anunciado a palavra de Deus também em Bereia, foram até lá e começaram a agitar e atiçar o povo contra eles.
14 A nak te, ogənan nak uBulus ga anung iwa pa̱ kəlak na uza̱ a chər. USila ku uTimoti te, oza̱ təm ka̱ ta kan.
14 Então os irmãos enviaram Paulo imediatamente para o litoral; porém Silas e Timóteo ficaram em Bereia.
15 Onəm va̱ ga nzəng ku uBulus te, oza̱ ga chu ka̱ na ka̱Atina. Te uBulus re oza̱ pa̱ oza̱ a là úSila ku uTimoti te, oza̱ a ɓa atak wo pa̱ kəlak kəlak.
15 Os irmãos que protegiam Paulo o levaram até a cidade de Atenas. Depois voltaram para Bereia, levando um recado de Paulo; ele pedia que Silas e Timóteo fossem encontrá-lo em Atenas o mais depressa possível.
16 UBulus ka̱ nlok oza̱ ka̱Atina te, uza̱ ya ichə́r ka̱ ka̱ nza̱ atak nggo ka̱ atak va̱ ta. Te a lak ìgwak á na pa̱ makmak.
16 Enquanto estava esperando Silas e Timóteo em Atenas, Paulo ficou revoltado ao ver a cidade tão cheia de ídolos.
17 A nak te, uza̱ pak inok nla nnap ka̱ oYahudi ka̱ oHeleni oga nra ayər Inan ka̱ ashe nzhi Inan ngga atak va̱ ta. Uza̱ là nnap ónəm kpa ka̱ ashe akasuwa
17 Ele ia para a sinagoga e ali falava com os judeus e com os não judeus convertidos ao Judaísmo. E todos os dias, na praça pública, ele falava com as pessoas que se encontravam ali.
18 Te onəm ro oga mma̱n ka̱ nɗyang Abikuri ka̱ uSitokiya dap izər ka̱ na. Oro ka̱ ashe oza̱ i là pa̱, <<Iza̱ unəm uga nnap atam awong va̱ ta̱ i là yà?>> Oro pa̱, <<A nəm na uza̱ ka̱ nla nnap iya̱m ngwop igafak ro.>> Oza̱ là pa ka̱kul uBulus ka̱ nla nnap-nlà ngga nchang nfe ka̱ apal ishi aYesu ka̱ ngwuwong ka̱ atak ikú.
18 Alguns professores epicureus e alguns estoicos discutiam com ele e perguntavam: — O que é que esse ignorante está querendo dizer? Outros comentavam: — Parece que ele está falando de deuses estrangeiros. Diziam isso porque Paulo estava anunciando Jesus e a ressurreição .
19 Te oza̱ là á na pa̱ uza̱ a ɓa o ga atak mɓut ngga apal aɓam Arasa. Ka̱ ta na oza̱ ɓəp na pa̱, <<Nza̱ nɗyang mpipye mmaɓu ka̱ mɓa ka̱ ta̱ yà?
19 Então eles o levaram a uma reunião da Câmara Municipal e disseram: — Gostaríamos de saber que novo ensinamento é esse que você está trazendo para nós.
20 Mmayi ka̱ nfe nnap nggafak ka̱ atak ɓu. I ɗom pa̱ i nyi apir nɗyang va̱ ta.>>
20 Pois você diz algumas coisas que nos parecem esquisitas, e nós gostaríamos de saber o que elas querem dizer.
21 Onəm oga Atina ka̱ onəmchən va̱ ra nzhi chit ka̱ ta te, oza̱ i lak alum oza̱ ka̱ nnəm iya̱m ro watar nshal nnap nshalshal ka̱ nggon achwang ka̱ nnap va mpipye ka̱t.
21 É que todos os moradores de Atenas e os estrangeiros que viviam ali gostavam de passar o tempo contando e ouvindo as últimas novidades.
22 Te uBulus won ga akul ka̱ ashe mɓut ngga apal aɓam Arasa là pa̱, <<Ónəm oga Atina, n ya mmawó onəm oga nɗom nnap awop pa̱ gənggəng. Mi i dər ka̱ ka̱ nza̱ asa̱l-wu nggo te, mí ya pa.
22 Então Paulo ficou de pé diante deles, na reunião da Câmara Municipal, e disse: — Atenienses! Vejo que em todas as coisas vocês são muito religiosos.
23 Ka̱kul n ra nggang pa̱ kpa ka̱ ashe ìtong wo n dər atak pa̱ dakdak te, har n ga n ya ma lir iya̱m va̱ ta̱ ká̱ izər atak nshi iya̱m awop wo ro kpa pa̱, <Atak va̱ ta̱ ka̱kul iya̱m-ngwop ro va ma nyi ka̱t.> Iya̱m-wopwop va̱ ta Inan va o wop kan o nyi ka̱t te, uwa n ɗom pa̱ ń là nnənap awo.
23 De fato, quando eu estava andando pela cidade e olhava os lugares onde vocês adoram os seus deuses, encontrei um altar em que está escrito: “ Ao Deus Desconhecido ”. Pois esse Deus que vocês adoram sem conhecer é justamente aquele que eu estou anunciando a vocês.
24 Inan va̱ nəm apambin ka̱ nkpaktak iya̱m va̱ ka̱ ashishe te, uwa i nəm ka̱ apaɓur ka̱ apambin. Uza̱ te, i təm ka̱ ashe nzhi awop va unəm a me ka̱t.
24 — Deus, que fez o mundo e tudo o que nele existe, é o Senhor do céu e da terra e não mora em templos feitos por seres humanos.
25 Uza̱ i ɗom nka̱mshi ro ka̱ atak anəm ka̱t kpa. Ka̱kul uwa na iriri, ka̱ n-yi, ka̱ aɓoshi iya̱m pa̱ kpaktak únəm.
25 E também não precisa que façam nada por ele, pois é ele mesmo quem dá a todos vida, respiração e tudo mais.
26 Uwa fa ka̱ akum pa̱ ɗongɗong ka̱ atak anəm pa̱ uzəng, na oza̱ a təm ka̱ ashe apambin nza̱ atak nggo. Uwa kpa̱k nra va̱ oza̱ i təm ka̱ ka̱ ashe apambin ka̱ aswari mbin oza̱.
26 De um só homem ele criou todas as raças humanas para viverem na terra. Antes de criar os povos, Deus marcou para eles os lugares onde iriam morar e quanto tempo ficariam lá.
27 Uza̱ nəm iya̱m va̱ ta̱ na a nak onəm a ram wò mo te, oza̱ a wop wò oza̱ a ya wò. Ko pa̱ ɗa̱p uza̱ gba̱ng ku unəm ro ka̱ ashe yi ka̱t.
27 Ele fez isso para que todos pudessem procurá-lo e talvez encontrá-lo, embora ele não esteja longe de cada um de nós.
28 Ka̱kul ma lir chit ka̱ ashe nnap-nləla pa̱, <Ka̱ atətak na i lár, mmayi ka̱ nnəm izər, kan i təm kpa a.> Pa nà onəm oga nshi nnap-nshì wo oro là chit pa̱, <Mmayi oji Inan.>
28 Porque, como alguém disse: “Nele vivemos, nos movemos e existimos.” E alguns dos poetas de vocês disseram: “Nós também somos filhos dele.”
29 <<A ya chit pa̱ mmayi oji Inan te, a ma pa̱ na i là pa̱ Inan iya̱m va unəm a nəm ka̱ aghan wo nzəng ka̱ nnyi inok wo ka̱t. Iya̱m va ma nəm ka̱ azənariya, ka̱t te ka̱ azurfa, ka̱t te ká̱ ipang ka̱t.
29 E, já que somos filhos dele, não devemos pensar que Deus é parecido com um ídolo de ouro, de prata ou de pedra, feito pela arte e habilidade das pessoas.
30 Ka̱ mmatmat te, Inan nakshi ka̱ apir nnəm iya̱m va̱ onəm nəm ka̱ ashe nfo va̱ ta̱ ka̱t. N-yanmata̱ jiwo te, uza̱ ka̱ nla nnap ńkpaktak onəm ka̱ ka̱ nza̱ atak nggo pa̱ oza̱ a re nnəm nnap-mɓá̱ngɓa̱ng.
30 No passado Deus não levou em conta essa ignorância. Mas agora ele manda que todas as pessoas, em todos os lugares, se arrependam dos seus pecados.
31 Uza̱ nak ilum chit va uza̱ i nap akwali ápambin ka̱ ashe nnandər. Unəm va uza̱ nak chit ka̱kukul te, uwa i nap akwali va̱ ta̱. Uza̱ nyám nnandər nnap va̱ ta ónəm chit ka̱gbagba ka̱ atak ngwon ku unəm uga nnap-akwali va̱ ta ka̱ atak ikú.>>
31 Pois ele marcou o dia em que vai julgar o mundo com justiça, por meio de um homem que escolheu. E deu prova disso a todos quando ressuscitou esse homem.
32 Oza̱ fe nnap ngwon onəm-kuku ka̱ atak ikú te, oro ka̱ ashe oza̱ nap nvyal á na. Oro nnyi te, oza̱ là á na pa̱, <<I ɗom pa̱ u won kan ɓu ɓa ɓu là nnap va̱ ta̱ ayi kà̱ɗi .>>
32 Quando ouviram Paulo falar a respeito de ressurreição, alguns zombaram dele, mas outros disseram: — Em outra ocasião queremos ouvir você falar sobre este assunto.
33 Te uBulus fa iya̱m wo.
33 Então Paulo foi embora dali.
34 Onəm va̱ pa̱ ɗa̱p oza̱ na nnandər ká̱ iya̱m va̱ uza̱ là te, oza̱ tong ojini. UDiyonisiyas uzəntən ka̱ ashe onəm oga ntan mɓut ngga apal aɓam Arasa ku uchar ro aɗiɗin pa̱ uDamaris ka̱ aɓo oro oma ka̱ ashe onəm oga nna nnandər va̱ ta.
34 Mas algumas pessoas creram e se juntaram a ele. Entre essas estavam Dionísio, que era membro da Câmara Municipal, uma mulher chamada Dâmaris e mais outras pessoas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.