Atos 17
yer (YER) vs NAA
1 OBulus wòl Amfipolis ka̱ Apoloniya kan oza̱ ga chu aTasalonika. Ka̱ ta te, nzhi Inan oYahudi nna ya.
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, Paulo e Silas chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga dos judeus.
2 Wa nva nnap-nnənəm te, uBulus ga tar nzhi awop va̱ ta. Alum Njul pa̱ nshaɗən uwa ka̱ nla nnap ka̱ oza̱ ka̱ atak nnəm inok ka̱ nnap-nlà Inan nlirlir.
2 Paulo, segundo o seu costume, foi procurá-los e, por três sábados, discutiu com eles a respeito das Escrituras,
3 Uza̱ kan ìjili ipipir óza̱ nzəng ka̱ nnyam óza̱ pa̱ nkpak pa̱ uKəristi Unəm uyákyàk Inan va̱ a ɓək anung. Mi i gba̱l na te, uza̱ i won ka̱ atak ikú. Uza̱ là pa̱, <<UYesu va̱ mmami ka̱ nla nnənap awo te, uwa uKəristi Unəm uyákyàk Inan va̱.>>
3 expondo e demonstrando ter sido necessário que o Cristo padecesse e ressuscitasse dos mortos. Paulo dizia: — Este Jesus, que eu anuncio a vocês, é o Cristo.
4 Oro ka̱ ashe oYahudi ma̱n ká̱ iya̱m va̱ uBulus ku uSila là. Oza̱ tong ojo oza̱. wantana oHeleni pa̱ kyak oga ngwa Inan ka̱ ochar ochumchum va yəyəl na kpa oza̱ nəm.
4 Alguns deles foram persuadidos e se juntaram a Paulo e Silas. O mesmo aconteceu com numerosa multidão de gregos piedosos e muitas mulheres importantes.
5 Ìkpar nəm oYahudi te, oza̱ ɓut onəm oga nkun ìwuswa oga ishi-laklak. Oza̱ nak nnap nnəm onəm oga atak va̱ ta won. Oza̱ ga nzhi aYason na o ram uBulus ku uSila o fa ka̱ oza̱ ńgatək.
5 Os judeus, porém, movidos de inveja, trazendo consigo alguns homens maus dentre a malandragem, reuniram uma multidão e provocaram um tumulto na cidade. E, atacando de surpresa a casa de Jasom, procuravam trazer Paulo e Silas para o meio do povo.
6 Oza̱ ga ya oza̱ ka̱ ta ka̱t te, oza̱ kpán uYason ka̱ ogənan ro. Oza̱ dap oza̱ ga ka̱ ka̱ mpyal onəm oga nnap-akwali, i gham achu i là pa̱, <<Onəm va̱ ta̱ onəm va vyap atak chit ka̱ ashe nkpaktak apambin kan oza̱ ɓa chu chit ka̱ ka̱ ta̱ kpa.
6 Porém, não os encontrando, arrastaram Jasom e alguns irmãos diante das autoridades, gritando: — Estes que promovem tumulto em todo o mundo chegaram também aqui,
7 UYason ka̱m oza̱ təm ka̱ ka̱ nzhi wo. Oza̱ ma̱n ká̱ iya̱m va̱ *uKaisar pak ka̱ pa̱ ɗa̱p ka̱t. Oza̱ i là pa̱ uponzhi ukak uwa ya uYesu.>>
7 e Jasom os hospedou na casa dele. Todos estes agem contra os decretos de César, dizendo que existe outro rei, chamado Jesus.
8 Onəm oga atak va̱ ta ka̱ onəm oga nnap-akwali fe iya̱m va̱ ta te, nnap nnəm oza̱ won.
8 Tanto a multidão como as autoridades ficaram agitadas ao ouvir estas palavras.
9 Oza̱ re oza̱ ka̱t. Oza̱ ka̱m mbwai ro ka̱ atak aYason ka̱ aɓo ogənan va̱ ta kan. Mbwai va oza̱ i mwa a yà pa̱ mí kpán oza̱ ka̱ nnap nnəm va̱ ta kà̱ɗi a.
9 Porém, depois de terem recebido deles a fiança estipulada, as autoridades soltaram Jasom e os outros.
10 Izwam là byet te, ogənan nak uBulus ku uSila ga aBiriya. Oza̱ ga chu te, oza̱ tan nzhi Inan oYahudi.
10 E logo, durante a noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Bereia. Ali chegados, dirigiram-se à sinagoga dos judeus.
11 Onəm oga aBiriya onəm oga nnap nnəm nnəna̱n. Oza̱ wa onəm oga aTasalonika jiwo ka̱t. Ka̱kul nnap-nlà Inan lom oza̱ lom ka̱ nka̱m. Nza̱ ilum nggo te, oza̱ i kan ìjili nnap-nlà Inan nzəng ka̱ oza̱ na o nyi pa̱ iya̱m va̱ uBulus là te, nnandər ɗò?
11 Ora, estes de Bereia eram mais nobres do que os de Tessalônica, pois receberam a palavra com toda a avidez, examinando as Escrituras todos os dias para ver se as coisas eram, de fato, assim.
12 OYahudi pa̱ kyak na nnandər ka̱ nnap-nlà aBulus. OHeleni onunggwan ka̱ ochar ochumchum na nnandər kpa.
12 Com isso, muitos deles creram, mulheres gregas de alta posição social e muitos homens.
13 OYahudi oga aTasalonika won fe pa̱ oBulus ka̱ nla nnap-nlà Inan ka̱Biriya te, oza̱ ga ka̱ ta i nok onəm har nak nnap nnəm oza̱ won.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus era anunciada por Paulo também em Bereia, foram lá agitar e perturbar o povo.
14 A nak te, ogənan nak uBulus ga anung iwa pa̱ kəlak na uza̱ a chər. USila ku uTimoti te, oza̱ təm ka̱ ta kan.
14 Então os irmãos fizeram com que Paulo fosse imediatamente para os lados do mar. Porém Silas e Timóteo continuaram em Bereia.
15 Onəm va̱ ga nzəng ku uBulus te, oza̱ ga chu ka̱ na ka̱Atina. Te uBulus re oza̱ pa̱ oza̱ a là úSila ku uTimoti te, oza̱ a ɓa atak wo pa̱ kəlak kəlak.
15 Os responsáveis por Paulo levaram-no até Atenas e regressaram trazendo ordem a Silas e Timóteo para que fossem encontrá-lo o mais depressa possível.
16 UBulus ka̱ nlok oza̱ ka̱Atina te, uza̱ ya ichə́r ka̱ ka̱ nza̱ atak nggo ka̱ atak va̱ ta. Te a lak ìgwak á na pa̱ makmak.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se revoltava em face da idolatria dominante na cidade.
17 A nak te, uza̱ pak inok nla nnap ka̱ oYahudi ka̱ oHeleni oga nra ayər Inan ka̱ ashe nzhi Inan ngga atak va̱ ta. Uza̱ là nnap ónəm kpa ka̱ ashe akasuwa
17 Por isso, falava na sinagoga com os judeus e os gentios piedosos; também na praça, todos os dias, com os que se encontravam ali.
18 Te onəm ro oga mma̱n ka̱ nɗyang Abikuri ka̱ uSitokiya dap izər ka̱ na. Oro ka̱ ashe oza̱ i là pa̱, <<Iza̱ unəm uga nnap atam awong va̱ ta̱ i là yà?>> Oro pa̱, <<A nəm na uza̱ ka̱ nla nnap iya̱m ngwop igafak ro.>> Oza̱ là pa ka̱kul uBulus ka̱ nla nnap-nlà ngga nchang nfe ka̱ apal ishi aYesu ka̱ ngwuwong ka̱ atak ikú.
18 E alguns dos filósofos epicureus e estoicos discutiam com ele, havendo quem perguntasse: — Que quer dizer esse tagarela? Outros diziam: — Parece pregador de deuses estranhos. Diziam isso porque Paulo pregava Jesus e a ressurreição.
19 Te oza̱ là á na pa̱ uza̱ a ɓa o ga atak mɓut ngga apal aɓam Arasa. Ka̱ ta na oza̱ ɓəp na pa̱, <<Nza̱ nɗyang mpipye mmaɓu ka̱ mɓa ka̱ ta̱ yà?
19 Então, tomando-o consigo, levaram-no ao Areópago, dizendo: — Podemos saber que nova doutrina é essa que você ensina?
20 Mmayi ka̱ nfe nnap nggafak ka̱ atak ɓu. I ɗom pa̱ i nyi apir nɗyang va̱ ta.>>
20 Pois você nos traz aos ouvidos coisas estranhas e queremos saber o que vem a ser isso.
21 Onəm oga Atina ka̱ onəmchən va̱ ra nzhi chit ka̱ ta te, oza̱ i lak alum oza̱ ka̱ nnəm iya̱m ro watar nshal nnap nshalshal ka̱ nggon achwang ka̱ nnap va mpipye ka̱t.
21 Acontece que todos os de Atenas e os estrangeiros residentes não se ocupavam com outra coisa senão dizer ou ouvir as últimas novidades.
22 Te uBulus won ga akul ka̱ ashe mɓut ngga apal aɓam Arasa là pa̱, <<Ónəm oga Atina, n ya mmawó onəm oga nɗom nnap awop pa̱ gənggəng. Mi i dər ka̱ ka̱ nza̱ asa̱l-wu nggo te, mí ya pa.
22 Então Paulo, levantando-se no meio do Areópago, disse: — Senhores atenienses! Percebo que em tudo vocês são bastante religiosos,
23 Ka̱kul n ra nggang pa̱ kpa ka̱ ashe ìtong wo n dər atak pa̱ dakdak te, har n ga n ya ma lir iya̱m va̱ ta̱ ká̱ izər atak nshi iya̱m awop wo ro kpa pa̱, <Atak va̱ ta̱ ka̱kul iya̱m-ngwop ro va ma nyi ka̱t.> Iya̱m-wopwop va̱ ta Inan va o wop kan o nyi ka̱t te, uwa n ɗom pa̱ ń là nnənap awo.
23 porque, andando pela cidade e observando os objetos de culto que vocês têm, encontrei também um altar no qual aparece a seguinte inscrição: “ Ao Deus Desconhecido ”. Pois esse que vocês adoram sem conhecer é precisamente aquele que eu lhes anuncio.
24 Inan va̱ nəm apambin ka̱ nkpaktak iya̱m va̱ ka̱ ashishe te, uwa i nəm ka̱ apaɓur ka̱ apambin. Uza̱ te, i təm ka̱ ashe nzhi awop va unəm a me ka̱t.
24 — O Deus que fez o mundo e tudo o que nele existe, sendo ele Senhor do céu e da terra, não habita em santuários feitos por mãos humanas;
25 Uza̱ i ɗom nka̱mshi ro ka̱ atak anəm ka̱t kpa. Ka̱kul uwa na iriri, ka̱ n-yi, ka̱ aɓoshi iya̱m pa̱ kpaktak únəm.
25 nem é servido por mãos humanas, como se precisasse de alguma coisa, pois ele mesmo é quem a todos dá vida, respiração e tudo mais.
26 Uwa fa ka̱ akum pa̱ ɗongɗong ka̱ atak anəm pa̱ uzəng, na oza̱ a təm ka̱ ashe apambin nza̱ atak nggo. Uwa kpa̱k nra va̱ oza̱ i təm ka̱ ka̱ ashe apambin ka̱ aswari mbin oza̱.
26 De um só homem fez todas as nações para habitarem sobre a face da terra, havendo fixado os tempos previamente estabelecidos e os limites da sua habitação;
27 Uza̱ nəm iya̱m va̱ ta̱ na a nak onəm a ram wò mo te, oza̱ a wop wò oza̱ a ya wò. Ko pa̱ ɗa̱p uza̱ gba̱ng ku unəm ro ka̱ ashe yi ka̱t.
27 para buscarem Deus se, porventura, tateando, o possam achar, ainda que não esteja longe de cada um de nós;
28 Ka̱kul ma lir chit ka̱ ashe nnap-nləla pa̱, <Ka̱ atətak na i lár, mmayi ka̱ nnəm izər, kan i təm kpa a.> Pa nà onəm oga nshi nnap-nshì wo oro là chit pa̱, <Mmayi oji Inan.>
28 pois nele vivemos, nos movemos e existimos, como alguns dos poetas de vocês disseram: “Porque dele também somos geração.”
29 <<A ya chit pa̱ mmayi oji Inan te, a ma pa̱ na i là pa̱ Inan iya̱m va unəm a nəm ka̱ aghan wo nzəng ka̱ nnyi inok wo ka̱t. Iya̱m va ma nəm ka̱ azənariya, ka̱t te ka̱ azurfa, ka̱t te ká̱ ipang ka̱t.
29 Portanto, visto que somos geração de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra, trabalhados pela arte e imaginação do homem.
30 Ka̱ mmatmat te, Inan nakshi ka̱ apir nnəm iya̱m va̱ onəm nəm ka̱ ashe nfo va̱ ta̱ ka̱t. N-yanmata̱ jiwo te, uza̱ ka̱ nla nnap ńkpaktak onəm ka̱ ka̱ nza̱ atak nggo pa̱ oza̱ a re nnəm nnap-mɓá̱ngɓa̱ng.
30 Deus não levou em conta os tempos da ignorância, mas agora ele ordena a todas as pessoas, em todos os lugares, que se arrependam.
31 Uza̱ nak ilum chit va uza̱ i nap akwali ápambin ka̱ ashe nnandər. Unəm va uza̱ nak chit ka̱kukul te, uwa i nap akwali va̱ ta̱. Uza̱ nyám nnandər nnap va̱ ta ónəm chit ka̱gbagba ka̱ atak ngwon ku unəm uga nnap-akwali va̱ ta ka̱ atak ikú.>>
31 Porque Deus estabeleceu um dia em que julgará o mundo com justiça, por meio de um homem que escolheu. E deu certeza disso a todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 Oza̱ fe nnap ngwon onəm-kuku ka̱ atak ikú te, oro ka̱ ashe oza̱ nap nvyal á na. Oro nnyi te, oza̱ là á na pa̱, <<I ɗom pa̱ u won kan ɓu ɓa ɓu là nnap va̱ ta̱ ayi kà̱ɗi .>>
32 Quando ouviram falar de ressurreição de mortos, uns zombaram, e outros disseram: — A respeito disso ouviremos você em outra ocasião.
33 Te uBulus fa iya̱m wo.
33 A essa altura, Paulo se retirou do meio deles.
34 Onəm va̱ pa̱ ɗa̱p oza̱ na nnandər ká̱ iya̱m va̱ uza̱ là te, oza̱ tong ojini. UDiyonisiyas uzəntən ka̱ ashe onəm oga ntan mɓut ngga apal aɓam Arasa ku uchar ro aɗiɗin pa̱ uDamaris ka̱ aɓo oro oma ka̱ ashe onəm oga nna nnandər va̱ ta.
34 Houve, porém, alguns homens que se juntaram a ele e creram; entre eles estava Dionísio, o areopagita, uma mulher chamada Dâmaris e, com eles, mais algumas pessoas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.