2 Samuel 18

yer (YER) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Te, uDawuda ɓut oshozha va̱ ka̱ yà nzəng ká̱ na, kang a kap oza̱ idongkong iro ká̱ onəm ìkalong, kang iro ká̱ onəm ìgba̱l. Nna chit te, uza̱ kyep onəm oga mpyal ka̱ apal nza̱ ìdongkong nggo.
1 Davi passou em revista os soldados que estavam com ele e nomeou generais e capitães para liderá-los.
2 UDawuda kap oshozha wò idongkong pa̱ ishatɗing. Uza̱ nak ìdongkong iro ka̱ avəng aJowap, ìdongkong ìpəpar ka̱ avəng aAbishayi ugənang aJowap uya aZeruya ununggwan, kang ìdongkong ishishat te, uza̱ nak ka̱ avəng aItayi unəm oGiti. Te, uponzhi là ôshozha wò pa̱, <<Mmami ka̱ ishi mi, mi ga ìkum ta̱ nzəng ká̱ wó.>>
2 Em seguida, enviou-os em três grupos: um sob o comando de Joabe; outro sob o comando de Abisai, irmão de Joabe, filho de Zeruia; e o outro sob o comando de Itai, de Gate. O rei disse a seus soldados: “Também vou com vocês”.
3 Ǹnyi te, oshozhashozha na ama̱n pa̱, <<Pa ka̱t, ɓu ya ká̱ ngga nzəng ká̱ yi ka̱t. Ka̱kul a yà pa̱ i wong ichəng te, i ɗak onəm aAbsalom kà̱ yi ka̱t. Ka̱t te, a yà pa̱ oza̱ a gba̱ng onəm yi nkap ka̱ ishimshe nggo te, i ɗak oza̱ ka̱t. Oza̱ ɗom mmaɓu na ka̱kul u ji onəm yi ikalong pa̱ igba̱pchi ji. I kakap pa̱ u təm ka̱ ashe ìtong va̱ ta̱, na u re ǹre á yi ká̱ nka̱mshi.>>
3 Os homens, porém, se opuseram. “O senhor não deve ir”, disseram. “Se tivermos de recuar ou fugir, ou mesmo se metade de nós morrer, para eles não fará diferença. O senhor vale por dez mil de nós; por isso, é melhor que fique na cidade e nos envie ajuda, se for necessário.”
4 Te uponzhi là ôza̱ pa̱, <<Iya̱m va̱ o ya má ká̱ wó pa̱ kap te, mi nəm nna.>>
4 “Farei o que acharem melhor”, disse o rei. Assim, ficou junto ao portão da cidade, enquanto os soldados saíam marchando em grupos de cem e de mil.
5 Te, uponzhi là ûJowap ká̱ uAbishayi, ká̱ uItayi pa̱, <<Ka̱kul mi te, o nəm dakdak ká̱ uyenza̱m va̱ ta uAbsalom á.>> Kang nkpaktak oshozha fe uponzhi fe ka̱ nlà nnap ta ka̱ apal aAbsalom û nza̱ unəm ga mpyal oza̱ nggo.
5 O rei deu a seguinte ordem a Joabe, Abisai e Itai: “Por minha causa, tratem o jovem Absalão com bondade”. Todas as tropas ouviram o rei dar essa ordem a seus comandantes.
6 Te oshozha aDawuda fa ga ashe agbagba na o lung ìkum ká̱ oshozha oga aIsa̱rila, kang oza̱ lung ìkum va̱ ta ka̱ ashe ikun iga aEfrayim.
6 Então saíram para o campo, e a batalha começou no bosque de Efraim.
7 Te, oshozha aDawuda ri oshozha oIsa̱rila ká̱ ìkum. Kang mmá gba̱ng onəm pa̱ makmak ká̱ nda ata. Ìyəl onəm va̱ mmá gba̱ng ká̱ nda va̱ ta te, ìkalong ìsəm pa̱ ìparəm (20,000).
7 Os soldados israelitas foram derrotados pelos homens de Davi. Houve grande matança naquele dia, e vinte mil homens perderam a vida.
8 Ìkum va̱ ta wong nyanggal ka̱ ashe mbin pa̱ kap, kang onəm va̱ nzam ri te, oza̱ yəl ji onəm va̱ ji mmá gba̱ng ká̱ ndokchi.
8 A batalha se espalhou por toda a região, e morreram mais homens no bosque do que os que foram mortos pela espada.
9 Nná mmá ka̱ ashe nlung ìkum va̱ ta te, uAbsalom wong gwang ká̱ oshozha aDawuda. UAbsalom ɗak pa̱ ô chə́r ka̱ apal alabitiri wò te, uza̱ tar ka̱ kum ìkun ro mi wór pa̱ aOak, te ishishi tar gəra̱m ka̱ agong ìkun va̱ ta. Alabitiri ǹnyi te, a chər watar ga iya̱m wò re na uza̱ i zere ka̱ ta.
9 Durante a batalha, Absalão deparou com alguns homens de Davi. Tentou fugir montado numa mula, mas, ao passar debaixo dos galhos espessos de uma grande árvore, ficou enroscado neles pela cabeça. A mula continuou a correr e o deixou ali, pendurado na árvore.
10 Unəm ro ka̱ ashe onəm aDawuda ya iya̱m va̱ ya uAbsalom, te uza̱ ga là ûJowap pa̱, <<N ya uAbsalom uwa ka̱ nzere ka̱ apal ìkun aOak ka̱ cho.>>
10 Um dos soldados de Davi presenciou a cena e disse a Joabe: “Vi Absalão pendurado numa árvore”.
11 Te uJowap là ûnəm va̱ ɓa là nnap ata á na pa̱, <<Iza̱ á? U ya na á? Iza̱ nak kang ula̱p na, ugba̱l ka̱ ata ka̱t ya? Ká̱ n na imwa aɓu ká̱ aazurfa pa̱ gba̱pchi, ká̱ iya̱m ga nkpan afu ônəm oga nnəm igwan.>>
11 “Você o viu?”, perguntou Joabe. “E por que não o matou ali mesmo? Eu o teria recompensado com dez peças de prata e um cinturão de guerreiro!”
12 Ǹnyi te, unəm va̱ ta là ûJowap pa̱, <<A yà pa̱ mmá na aazurfa á mi ìkalong pa̱ izəng ka̱ awo te, mi yà ká̱ ngba̱l uya aponzhi ka̱t. Ka̱kul kà̱ achwang yi, i fe uponzhi fe ka̱ nlà â ɓu, ká̱ uAbishayi, ká̱ Itayi pa̱, <O nak ishi nak á mi ká̱ uyenza̱m va̱ ta uAbsalom, kang o gba̱l na ka̱t.>
12 Mas o soldado respondeu a Joabe: “Eu não mataria o filho do rei nem por mil peças de prata! Todos nós ouvimos o rei dizer ao senhor, a Abisai e a Itai: ‘Por minha causa, poupem o jovem Absalão’.
13 Ka̱ yà pa̱ n pyen nnap va̱ ta kang n gba̱l na te, uponzhi ka̱ wong ka̱ fe, te ká̱ u chə́r ká̱ u gba̱ng ka̱ mi. Ǹnyi te, iya̱m ro ya ibwambwàm ka̱ atak aponzhi ka̱t.>>
13 E, se eu tivesse traído o rei e matado seu filho, certamente ele ficaria sabendo, e o senhor seria o primeiro a ficar contra mim”.
14 Te, uJowap là a na pa̱, <<Mi yà ká̱ nvyap awalang mi nta̱l ká̱ ɓu ká̱ ta̱ ka̱t.>> Te uza̱ wur aɓár pa̱ shatɗing ká̱ awo kang a ga atak aAbsalom, ya uwa ka̱ yà ka̱ nzere ká̱ irirì ka̱ apal ikun aOak, kang a kyep na ká̱ oga aɓár pa̱ shatɗing va̱ ta ka̱ ìkwoksok.
14 “Não vou perder mais tempo discutindo com você!”, disse Joabe. Então pegou três dardos e atravessou com eles o peito de Absalão quando ele ainda estava vivo, pendurado na árvore.
15 Te, ovan nza̱m pa̱ ogba̱pchi oga nwur iya̱m ɓang uJowap gang uAbsalom kang oza̱ nəm na gba̱l.
15 Em seguida, dez jovens escudeiros de Joabe cercaram Absalão e o mataram.
16 Te uJowap ɓur agbəshi ka̱kul nɗa̱t ìkum, kang oshozhashozha re nwa nva̱ng oshozha oIsa̱rila.
16 Então Joabe tocou a trombeta, e seus homens pararam de perseguir o exército de Israel.
17 Oza̱ yar akúm aAbsalom oza̱ mandar ka̱ ashe ache agbá̱nggbà̱ng ro ka̱ ashe nzam, kang oza̱ wur ipang ɓəp a na ká̱ ishi. Ǹnyi te, nkpaktak oshozha oIsa̱rila chəng ga oga nzhi oza̱.
17 Atiraram o corpo de Absalão numa cova profunda no bosque e sobre ela colocaram um monte de pedras. E todos os israelitas fugiram para suas casas.
18 Ka̱ awalang va̱ uAbsalom wa ka̱ yà ká̱ irirì te, uza̱ ka̱ pak ìpang iro ka̱kul nrəng ká̱ ishi wò ka̱ ashe aba̱nda̱m aponzhi. Uza̱ nəm pa, ka̱kul uza̱ rəng nnap pa̱, <<N yà ká̱ uyen ununggwan uro va̱ i yar aɗin mi ka̱t.>> Uza̱ sok aɗin wò îpang va̱ uza̱ me ta. Nna nak kang na mmá ka̱ nwor ìpang va̱ ta, ìpang aAbsalom ɓa chu nda va̱ ta̱ á.
18 Quando ainda estava vivo, Absalão havia construído para si um monumento no vale do Rei, pois disse: “Não tenho filho para dar continuidade a meu nome”. Chamou-o de Monumento de Absalão, como é conhecido até hoje.
19 Te uAhimaz uya aZadok ununggwan là uJowap pa̱, <<Re n chə́r, n ga, n shet uponzhi pa̱ uYawe ka̱m ishishi chit ka̱ awo okpa ìkukum.>>
19 Então Aimaás, filho de Zadoque, disse: “Deixe-me ir correndo dar ao rei a boa notícia de que o S enhor o livrou de seus inimigos!”.
20 UJowap na ama̱n a na pa̱, <<O'o, ɓu ga ká̱ nre nda ata̱ ka̱t. Nda aro te, ɓu gəga ká̱ nre, ǹnyi te, ɓu ga ká̱ nre nda ata̱ ka̱t ka̱kul uya aponzhi ununggwan a kú.>>
20 “Não”, disse Joabe. “Não será uma boa notícia para o rei saber que o filho dele morreu. Você pode servir de mensageiro em outra ocasião, mas não hoje.”
21 Te uJowap wór unəm uga aKush ro re na pa̱, <<Ga ɓu là uponzhi iya̱m va̱ u ya á.>> Te unəm uga aKush va̱ ta kuchi ûJowap, kang a wong ga ká̱ nchə́r.
21 Então Joabe disse a um etíope: “Vá e conte ao rei o que você viu”. O homem se curvou diante de Joabe e partiu correndo.
22 Te uAhimaz uya aZadok ununggwan, á là ûJowap ka̱ɗi pa̱, <<Iya̱m va̱ pa̱ kpaktak i ga nyà te, a ɗak mi ka̱t. Re mi na n ga ká̱ nva̱ng a nəm uga aKush.>> Ǹnyi te, uJowap là á na pa̱, <<Ayen mi, iza̱ nak kang ɓu ɗom pa̱ uga yà? Nna u nyinyi pa̱ nre ta̱ te, imwa yà ka̱ ka̱t á.>>
22 Contudo, Aimaás, filho de Zadoque, insistiu com Joabe: “Não importa o que aconteça, deixe-me ir também”. “Por que você quer ir, meu filho?”, disse Joabe. “Não haverá recompensa alguma pela notícia.”
23 UAhimaz là pa̱, <<I yà sang nggo te, n ɗuɗom pa̱ n chə́r n ga ká̱ nna.>> Te uJowap là á na pa̱, <<Chə́r ga ɗak.>> Te uAhimaz yar asa̱l va̱ wòl agbagba aUrdun, kang uza̱ chə́r ga watar unəm oga aKush va̱.
23 “Eu sei, mas deixe-me ir mesmo assim”, implorou. Por fim, Joabe disse: “Está bem, pode ir”. Então Aimaás pegou o caminho mais fácil, pela planície, e correu até Maanaim à frente do etíope.
24 UDawuda wa ka̱ yà kà̱ ntəm ka̱ ishimshe oga anung asa̱l pa̱ aparəm aga ìtong va̱ ta te, unəm uga mpángchí atak kyen ɓa ga nkur anung asa̱l ìtong iga akamsəlang va̱ ta. Uza̱ wong ká̱ ishi te, uza̱ ya unəm chit ka̱ nchə́r i ɓa atak oza̱ ká̱ nkukwa.
24 Enquanto Davi estava entre os portões interno e externo da cidade, o guarda subiu até o terraço sobre a porta, junto ao muro. Ao olhar dali, viu um homem correndo na direção deles.
25 Uza̱ ləp a chu là uponzhi. Te uponzhi là pa̱ <<A yà pa̱ uza̱ ká̱ nkukwa wo te, ya uza̱ ka̱ ǹre nnəna̱n.>> Unəm va̱ ta ɓa datkulung na chwat.
25 Gritou para avisar Davi, e o rei respondeu: “Se está sozinho, traz boas notícias”. Quando o mensageiro se aproximou,
26 Unəm uga mpángchí atak va̱ ta ya unəm ukak chit ka̱ɗi ka̱ nchə́r i ɓa te, uza̱ là unəm ga ndər anung asa̱l ìtong va̱ ta pa̱ <<Dər, unəm uro wa ichə́r i ɓa cho.>>
26 o guarda viu outro homem correndo na direção deles e avisou: “Outro homem se aproxima!”. E disse o rei: “Também traz boas notícias”.
27 Unəm uga mpángchi atak va̱ ta là pa̱, <<A nəm á mi na unəm uga nggəshi va̱ ta ka̱ chə́r wa aAhimaz uya aZadok ununggwan.>>
27 “O primeiro homem corre como Aimaás, filho de Zadoque”, disse o guarda. “Ele é um homem bom e traz boas notícias”, respondeu o rei.
28 Te uAhimaz ləp a chu ûponzhi pa̱, <<Ndaktak yà ka̱t.>> Uza̱ kuchi ìwuwu vang asa̱l vəng ka̱ mpyal aponzhi, uza̱ là pa̱, <<Ashep təm aji aYawe Inan ɓu chit, va̱ na onəm va̱ fa iya̱mkak ká̱ ɓu ka̱ ashe awo ɓu anəm uga nzhi mi uponzhi.>>
28 Então Aimaás gritou para o rei: “Tudo está bem!”. Curvou-se diante do rei com o rosto no chão e disse: “Louvado seja o S enhor , seu Deus, que entregou os rebeldes que ousaram se levantar contra o meu senhor, o rei!”.
29 UPonzhi ɓəp pa̱, <<UAbsalom uyenza̱m va̱ uwa yà ukángkáng ɗò?>>
29 “E quanto a Absalão?”, perguntou o rei. “Ele está bem?” Aimaás respondeu: “Quando Joabe me enviou, havia grande confusão, mas não sei o que aconteceu”.
30 UPonzhi là á na pa̱, <<Sat ka̱ ngba̱k na u lok.>> Te uza̱ le ta̱l ka̱ ngba̱k va̱ pa̱ kwak.
30 “Espere aqui”, disse o rei. E Aimaás ficou esperando ao lado.
31 Te unəm oga aKush ɓa kang à là pa̱, <<Anəm uga nzhi mi, uponzhi, fe nnap-nlà nchángchàng. Ká̱ nda ta̱ te uYawe na igwan a ɓu chit ka̱ apal nkpaktak onəm va̱ fa iya̱mkak ká̱ ɓu.>>
31 Então chegou o etíope e disse: “Tenho boas notícias para o meu senhor, o rei. Hoje o S enhor o livrou de todos que se rebelaram contra o rei”.
32 Te uponzhi ɓəp na ka̱ɗi pa̱, <<UAbsalom uyenza̱m va̱ uwa yà ukángkáng ɗò?>>
32 “E quanto ao jovem Absalão?”, perguntou o rei. “Ele está bem?” O etíope respondeu: “Que todos os inimigos do meu senhor, o rei, e todos os que se levantam para lhe fazer mal tenham o mesmo destino daquele jovem!”.
33 Ichəgwak ləp uponzhi, te uza̱ kyen ɓa ga nzhi ngga apal ngga anung asa̱l ìtong va̱ ta, uza̱ kà̱ nyə́ng i là pa̱, <<Áyen mi uAbsalom, áyen mi, áyen mi uAbsalom, kakap mmami na ka̱ nkú, mmaɓu ka̱t. ÁAbsalom, uyen mi, uyen mi.>>
33 O rei ficou muito abalado. Foi para o quarto que ficava sobre o portão da cidade e começou a chorar. Andando de um lado para o outro, clamava: “Ah, meu filho Absalão! Meu filho, meu filho Absalão! Quem me dera eu tivesse morrido em seu lugar! Ah, Absalão, meu filho, meu filho!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.