2 Coríntios 7
yer (YER) vs VC
1 Ónəm mi oma̱nma̱n, nsar nnap-nlà va̱ ta̱ pa̱ kpaktak te, ma yar mmayi na. Ka̱kul nva̱ ta te, re i nal ishi yi. I nal adak aga izər yi ka̱ aga ìgwak kpa. Re i ra ayər Inan na i nal ishi yi pa̱ chatchat atətak ro a ɓur ka̱t.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 O bol ìgwak wo na o ma̱n ka̱ yi. I pat nnap únəm ro ka̱t. I nak unəm ro vyap ka̱t kpa. I mwar unəm ro ka̱t.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 N là nnap va̱ ta ka̱kul pa̱ n ɗom nnak mpat ro awo ɗò ka̱t. Ka̱kul ka̱ n là chit pa̱ i ma̱n wo pa̱ mɓa̱n-gwak. Ikú te, i ku nzəng ká̱ wo. Ntəm ká̱ iriri te, i təm nzəng ká̱ wo. Iya̱m ro i kap yi ká̱ wo ka̱t.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 M ma̱n ká̱ wo ma̱n pa̱ gənggəng. Mmami ka̱ nlan ká̱ wo pa̱ gənggəng. Igwak kam mi pa̱ makmak. Kap ka̱ nɗaktak apir pa̱ ɗongɗong va̱ mmami ka̱ ashishe te, ìgwak chang mi pa̱ gənggəng.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Nva̱ ká̱ i yà ka̱Makidoniya te, i jul ka̱t. I wòl che nggo te, mmayi ka̱ ashe nɗaktak. Mi i lun yi nlulun va ta̱ ka̱ ngbai. Ka̱ ashe nnyi te, ayə̀r yi ka̱ nlun yi.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Te Inan uga nsak onəm va̱ ìgwak oza̱ ra ka̱t te, uza̱ sak yi ka̱ atak mɓa aTitus.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Mɓəɓa na chwat nak ìgwak yi kam ka̱t. Nkam-ìgwak va̱ o kam á na ká̱ iya̱m va̱ uza̱ shal ayi ka̱ apal ishi wo te, a sak yi kpa byet. Uza̱ là ayi pa̱ nɗom nya mi lom wo byet. Uza̱ là nnap ayən wo ka̱ mbəl ayi. Ka̱ nnap nyar anung mi va̱ o yiyar ká̱ ìgwak pa̱ izən. A nak ìgwak chang mi pa̱ makmak.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Kap ka̱ nva̱ n nak ìgwak wo lak ka̱ atak awasika mi va̱ ka̱ n lir awo te, a ɗak mi lap ka̱t. Ka̱ ɗak mi ɗak. Ka̱kul n ya pa̱ awasika mi dungshi anung ìgwak dungshi awo. Ndunshi ìgwak va̱ ta ga ngwur ka̱t.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 N-yanmata̱ jiwo te, ìgwak ka̱ nchang mi. Igwak ka̱ nchang mi ka̱kul pa̱ n nak ìgwak wo lak ka̱t. Iya̱m va̱ ka̱ nchang ìgwak á mi te, pa̱ nlak-ìgwak wo nak wo ka̱ nre nnəm nnap-mɓá̱ngɓa̱ng. Igwak lak wo te, o ga̱ɓa̱n wa nva Inan ɗom. Ka̱kul nva̱ ta te, i na nru ro awo ka̱t.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Apir nlak-ìgwak va̱ Inan i ɓa ka̱ te, i nak unəm i re nnəm nnap-mɓá̱ngɓa̱ng. I nak te, unəm i ya iriri iga mbyet mbyet. <<Nnyi pa te yà ka̱ ashishe ka̱t.>> Nlak-ìgwak ngga apambin jiwo te, i ɓa ká̱ ikú.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 O dər apir iya̱m va̱ ngga̱ɓa̱n wo nle atak Inan ka̱ nnənəm ka̱ ashe ntəm wo A nak wo ka̱ nzhin ka̱ nnap. A nak nɗom nfən ishi wo ka̱kwali lom wo. A nak wo o ra̱m ifan. Icìgwak ləp wo. A nak nɗom nya yi lom wo. A nak wo ka̱ nzhin ka̱ nnap. A nak wo ka̱ nnyam ntan ówan wo. Ka̱ ashe nnap va̱ ta̱ pa̱ kpaktak te, o nyám chit pa̱ o yà ka̱ mpat ro ka̱ pa̱ ɗa̱p ka̱t.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Káp ka̱ nva̱ pa̱ n lir awasika va̱ ta lir awo te, n lir ka̱kul anəm uga mpat nnap ka̱ ashe wo na chwat ku unəm va̱ ma lak ìgwak á na ɗò ka̱t. N lir pa̱ na a nyám awo ká̱ ishi wo ka̱ mpyal Inan pa̱ o zhin ka̱ nnap yi ga ləlak.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Ka̱kul nva̱ ta te, o kam ìgwak kam ayi. A kùr ka̱ nkam ìgwak ayi na chwat ka̱t. A chang izər ayi byet ka̱kul nchang ìgwak aTitus. Igwak chang na ka̱kul nkpaktak wo har a nak igugwak ra.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Ka̱ n là á na chit pa̱ mi ləlan ɗa̱p ká̱ wo. Te o na ìwuswa á mi ka̱t. Wa nva iya̱m va̱ i là awo nnandər te, wa nnà ta kpa nlan yi ká̱ wo ka̱ mpyal aTitus a yà akwam ka̱t.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Uza̱ i rəng nva̱ nkpaktak wo o tong onəm oga nkpak nnap nnəm á na te, mməma̱n ka̱kul wo ji mmatmat ji. Nna o ka̱m na ka̱ ashe nnap nnəm wa nva iya̱m i lom unəm. O nakshi ka̱ na pa̱ dakdak a ga wà ǹzam.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Igwak chang mi pa̱ gənggəng ka̱kul n nyinyi pa̱ iya̱m ro yà i dan mi ka̱ nləp ikwoksok ká̱ wo pa̱ shat ka̱t. Ishimshe mi ká̱ wo ɓyen chit kà̱ɗi.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.