1 Samuel 26
yer (YER) vs NAA
1 Onəm oga aZip ga atak aShawulu ka̱ aGibeya oza̱ là á na pa̱, <<UDawuda uwa ka̱ mbwam ka̱ aɗuktum aHakila, ava dər aJeshimon ka̱t ɗò?>>
1 Os zifeus foram falar com Saul, em Gibeá, e disseram: — Não é verdade que Davi está escondido no monte Haquila, em frente de Jesimom?
2 Te uShawulu yak oshozha ìkalong pa̱ ishatɗing ka̱ ashe oIsa̱rila va̱ fa ga ká̱ ka̱ ashe nzam mmaləng aZip, pa̱ na ó ram uDawuda.
2 Então Saul se levantou e foi ao deserto de Zife, em busca de Davi, levando consigo três mil homens escolhidos de Israel.
3 UShawulu ləp apa̱k ka̱ ngba̱k asa̱l ka̱ apal aɗuktum aHakila, a va dər asa̱l awu aJeshimon, ǹnyi te, uDawuda təm ka̱ ashe nzam mmaləng. Awalang va̱ uDawuda fe chit pa̱ uShawulu ka̱ mɓàk nva̱ng wò ka̱ ta,
3 Saul acampou no monte Haquila, em frente de Jesimom, junto ao caminho, porém Davi ficou no deserto. Quando ouviu dizer que Saul vinha à sua procura no deserto,
4 uza̱ re onəm oga nsòng mbin, kang uza̱ ga nyi pa̱ uShawulu uwa ka̱ ta.
4 enviou espias e soube que Saul, de fato, tinha chegado.
5 Te uDawuda wong ga atak va̱ uShawulu ləp apa̱k kà̱ te, uza̱ ya atak va̱ uShawulu ká̱ uAbner uya àNer, unəm uga mpyal oshozhashozha ra kà̱. UShawulu kà̱ nra ka̱ ashe apa̱k, ká̱ oshozha ra gang na.
5 Davi se levantou e foi ao lugar onde Saul estava acampado. Viu o lugar onde dormiam Saul e Abner, filho de Ner, comandante do seu exército. Saul dormia dentro do acampamento, e o povo estava acampado ao redor dele.
6 Te UDawuda ɓəp uAhimelek unəm oHiti ká̱ uAbishayi uya àZeruya, ugənang àJowap pa̱, <<Uda i məma̱n i ga nzəng ká̱ mi ka̱ ashe apa̱k aShawulu yà?>>
6 Davi perguntou a Aimeleque, o heteu, e a Abisai, filho de Zeruia, irmão de Joabe: — Quem irá comigo ao arraial de Saul? Abisai respondeu: — Eu irei com você.
7 Te uDawuda ká̱ uAbishayi ga ashe apa̱k aShawulu ká̱ ìzwam, kang oza̱ ya na kà̱ nra nda ka̱ ashe apa̱k kang aɓəɓar na pak ka̱ mbin dat ká̱ ishishi. UAbner ká̱ aɓo oshozha oma kà̱ nra nda gang na.
7 Assim, Davi e Abisai foram, de noite, ao acampamento. E eis que Saul estava deitado, dormindo. A lança dele estava fincada na terra, perto da sua cabeça. Abner e o povo estavam deitados ao redor dele.
8 UAbishayi là ûDawuda pa̱, <<Inan na unəm uga nkpang ɓu chit ka̱ ashe awo ɓu n̂da va̱ ta̱. Ǹyangmata̱ re n tar na ká̱ aɓár á ga á fu ka̱ mbin pa̱ nzəng pa̱ ták, mi ya ka̱ ndan pa̱ mparəm ka̱t.>>
8 Então Abisai disse a Davi: — Hoje Deus entregou o seu inimigo nas suas mãos. Deixe que eu vá, agora, encravá-lo com a lança, ao chão, com um só golpe; não será preciso um segundo golpe.
9 Ǹnyi te, uDawuda là ûAbishayi pa̱, <<Kang wa zhì na ka̱t. Uda i nak awo ka̱ apal anəm va̱ uYawe gar kang i yà ká̱ mpat ka̱t yà?>>
9 Davi, porém, respondeu a Abisai: — Não o mate, pois quem pode estender a mão contra o ungido do
10 UDawuda ga mpyal ká̱ nlà pa̱, <<Wa nva̱ uYawe uwa yà ká̱ irirì te, uYawe uwa i gbá̱l na ká̱ ishi wò, ka̱t te nra ngga ikuku na i ɓa kang uza̱ i kú, ka̱t te mí gbá̱l na ka̱ atak ìkum.
10 Davi continuou: — Tão certo como vive o
11 UYawe á dáng mi nva̱ pa̱ n gbá̱l unəm va̱ uza̱ gar á. Ǹyangmata̱ te, yar aɓəɓar ká̱ aba̱ng ndədəng va̱ dat ká̱ ishishi, na í ga.>>
11 O Senhor me livre de estender a mão contra o seu ungido! Agora, porém, pegue a lança que está perto da cabeça dele e o jarro de água, e vamos embora.
12 Te uDawuda yar aɓəɓar ká̱ aba̱ng ndədəng va̱ dat ká̱ ishishi, kang oza̱ le. Unəm uro ya oza̱ ka̱t te a nnyi iya̱m iro ka̱ apəpal ka̱t, le kang unəm uro ì yenda̱l. Nkpaktak oza̱ oma kà̱ nra nda, ka̱kul uYawe nak oza̱ chit ra nda nɗəkɗək.
12 Então Davi pegou a lança e o jarro de água que estavam perto da cabeça de Saul, e eles foram embora. Ninguém viu, nem ficou sabendo, nem acordou. Todos dormiam, porque havia caído sobre eles um profundo sono, vindo da parte do Senhor .
13 Te uDawuda pa̱l ngba̱k nro kang à sat ka̱ apal ishi aɗuktum a va gbəgba̱ng ka̱ atak apa̱k aShawulu. Kang anang agbagba na yà ka̱ ishimshe oza̱.
13 Quando Davi tinha passado para o outro lado, pôs-se no alto do monte ao longe, de maneira que havia uma grande distância entre eles.
14 Te uza̱ ləp achu ôshozha ká̱ uAbner uya àNer pa̱, <<Mmaɓu kà̱ nfe mi ɗò, áAbner.>>
14 Então gritou para o povo e para Abner, filho de Ner, dizendo: — Você não vai responder, Abner? Então Abner respondeu: — Quem é você, que está aí gritando para o rei?
15 UDawuda là pa̱, <<Mmaɓu nza̱ apir anəm yà? Uda wa mmaɓu ka̱ ashe oIsa̱rila yà? Iza̱ nak kang u pángchí unəm uga nzhi ɓu uponzhi ka̱t yà? Nna gba̱ng nva̱ng chit ka̱t unəm uro ɓa pa̱ u gbá̱l unəm uga nzhi ɓu uponzhi.
15 Davi respondeu: — Você não é homem? E quem é igual a você em Israel? Então por que não protegeu o seu senhor, o rei? Porque alguém do povo foi até aí para matar o rei, seu senhor.
16 ÁAbner, iya̱m va̱ ta̱ u nəm ta̱ á ɓyen ka̱t. Wa nva̱ uYawe uwa yà ká̱ irirì te, mmaɓu ká̱ onunggwan ɓu nkpak pa̱ ó kú, ka̱kul ó pángchí unəm uga nzhi wó, ugargar àYawe ka̱t. Ó dər, aɓár ká̱ aba̱ng ndəng àponzhi va̱ ka̱ dat ká̱ ishishi te, ka̱ che yà?>>
16 Não é bom isso que você fez! Tão certo como vive o Senhor Deus, vocês merecem morrer, vocês que não protegeram seu senhor, o ungido do Senhor Deus. Agora vejam onde está a lança do rei e o jarro de água que estava perto da cabeça dele.
17 Nva̱ngva̱ uShawulu nyi ichu àDawuda te, uza̱ là pa̱, <<Ichu ɓu yà ɗò, ayen mi, uDawuda?>>
17 Então Saul reconheceu a voz de Davi e disse: — É esta a sua voz, meu filho Davi? E Davi respondeu: — Sim, é a minha voz, ó rei, meu senhor.
18 UDawuda ga mpyal ká̱ nlà pa̱, <<Iza̱ ɓu ɓàk uzwal ɓu ka̱ yà, anəm uga nzhi mi? Iza̱ n nəm yà, kang iza̱ mpat mi yà?
18 Disse mais: — Por que o meu senhor está perseguindo o seu servo? O que foi que eu fiz? E que maldade se acha nas minhas mãos?
19 Ǹyangmata̱ re unəm uga nzhi mi uponzhi á gwong achwang ka̱ nnap-nlà azwal wò. A yà pa̱ uYawe à nok ɓu pa̱ na u nəm ìkum ká̱ mi te, re uza̱ á ka̱m iya̱m inana mi. Ǹnyi te, a yà pa̱ nnap va̱ ta̱ onəm à nəm te, re uYawe á vyap oza̱. Oza̱ ɓàk mi ká̱ n̂da va̱ ta̱ ka̱kul pa̱ na kang n ya nkap ka̱ ashe iya̱m akup aYawe ka̱t, kang oza̱ là pa̱,<Ga wop inan iro.>
19 E agora, ó rei, meu senhor, por favor escute as palavras deste seu servo. Se é o Senhor Deus que o está incitando contra mim, que ele aceite uma oferta. Mas, se são os filhos dos homens, que sejam malditos diante do Senhor ! Porque eles me expulsaram hoje, para que eu não tenha parte na herança do Senhor , como que dizendo: “Vá e sirva outros deuses.”
20 Ǹyangmata̱ kang wa re mmá gbá̱l mi ka̱ ashe mbin nkak va gbəgba̱ng ká̱ mpyal àYawe ka̱t. Sang kang uponzhi oIsa̱rila i fa nram ìbebe wa mmami pa̱ ô gba̱l yà? Sang kang ɓu fa abar mi wa inyil iro iga apal aɓam yà?>>
20 Agora, que o meu sangue não seja derramado longe desta terra do Senhor . Porque o rei de Israel saiu em busca de uma pulga, como quem persegue uma perdiz nos montes.
21 Te uShawulu là pa̱, <<N nəm nnap mɓá̱ngɓa̱ng chit, le ɓa, ayen mi uDawuda. Mi yà ká̱ nnəm iya̱m iro a ɓu lap ka̱t, ka̱kul nva̱ u dər irirì mi ká̱ ichumchum kang u re mi n̂da va̱ ta̱ á. N nəm mpərək, mpat ɓa̱ng byet.>>
21 Então Saul disse: — Pequei! Volte, meu filho Davi, pois não mais lhe farei mal, porque hoje a minha vida foi preciosa aos seus olhos. Eu tenho agido como um louco e cometi um erro muito grande.
22 UDawuda là pa̱, <<Aɓár ɓu na ta̱, áponzhi. Re uro ka̱ ashe ovan nza̱m ɓu á ɓa na á ka̱m.
22 Davi respondeu: — Aqui está a lança, ó rei. Que um dos seus rapazes venha aqui pegá-la.
23 UYawe i mwa udanggo ka̱kul inəna̱nnəna̱n ká̱ nna nnandərnandər. UYawe na ɓu ka̱ ashe awo mi ká̱ n̂da va̱ ta̱, ǹnyi te, n ndok ugargar àYawe ka̱t.
23 E que o Senhor Deus recompense cada um pela sua justiça e lealdade. Porque hoje o Senhor Deus o havia entregado nas minhas mãos, porém eu não quis estendê-las contra o ungido do Senhor .
24 Wa nva n dər irirì ɓu ká̱ ichumchum ká̱ n̂da va̱ ta̱ te, re uYawe a dər irirì mi ká̱ ichumchum, kang ì fa ka̱ mi ka̱ ashe nkpaktak mɓək anung.>>
24 Assim como hoje a sua vida foi de grande valor aos meus olhos, assim também seja a minha vida aos olhos do Senhor Deus, e que ele me livre de toda a angústia.
25 Te uShawulu là ûDawuda pa̱, <<Re nnap nnəna̱n á yà ka̱ apal ɓu, ayen mi, uDawuda. Ɓu ga nnəm oga iya̱m ichumchum, kang ɓu nəm igwan pa̱ makmak.>>
25 Então Saul disse a Davi: — Bendito seja você, meu filho Davi! Porque você fará grandes coisas e certamente será bem-sucedido. Então Davi seguiu o seu caminho, e Saul voltou para casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.