Marcos 5
Tupana Puraca'alo Mari (YCN) vs ARA
1 E caja nephá caesa pa'anajo pitá, Gerasa te'eré ejo.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 E Jesús jácho'oro jita chiyá. Ejéchami apú ina'uqué iphaca rinacu. Jiñá pechu i'imari re'iyá. Támijimina ca'aquelana, jipa e'iyá i'imacare, chiyá riphá. |src="CN01709B.TIF" size="span" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="San Marcos 5.2"
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Támijimina ca'aquelánaja i'imari rapucuna.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Catejmuni huani ri'imacá. Pulapé nepo'otajla ricá curete aú. E'iyonaja rimata'á curete ta rinacojó. Uncá repo'ojona i'imalá; uncá caja na calé jepo'otárijla ricá. Na'aqué caja pejru'uhuá ra'anapitá nacojé, ritajné nacojé hua'ató. Rimajáca'ataque rinacojó ricá, rijítaminoja yuríquero raú. Uncá na i'imaqué ritejmú e'ehué; uncá na calé chá'ataqueri ricá.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Hue'echú ca'alá queja, lapí hua'ató richira'acó ahuíyo'ocaje nacú ipuré e'iyohuá, támijimina ca'aquelana e'iyohuá hua'ató. Ritujla'aqué ricó jipa aú. Ricá penaje iphari Jesús nacú.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Ramaca aú Jesús júcaya recho'ó riloco'opani. Riphá rinacu ee ritára'o ri'irúpachi aú rijimaje.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 — ausente —
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 — ausente —
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Jesús quemari rijló:
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Mahuó rimacá Jesusjlo, rihuacára'aca piyá necá reyá.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 A'ajnare que cajrú je'eruna piracana chira'acó yenuri nacuhuá na'ajnehuá culácana nacú.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Raú jiñana pechu quemaño rijló:
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 —Je —que Jesús quemacá najló.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Marí caje aú nalamára'ajeño penájemina ñaañó reyá. Ne'emá riyucuna pajimila erúnajlo, ajopana rehuá i'imacáñojlo hua'até. Raú cajrú ina'uqué i'ijnacá rejo ramaje.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 E nephá Jesús nacú. Amaño ilé ina'uqué Jesús jácho'otacare e'iyayá jiñana pechu. Re riyá'o Jesús hua'até. Ca'arumacani ri'imacá; palá ripechu i'imacá. Marí que namaca aú ricá naquero'ó ripiyá.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Re i'imacaño amaño maapami que Jesús jácho'otaca jiñana pechu re'iyayá. Namá caja je'eruna capichaco junápeje. Necá penájena i'imaño riyucuna huajé iphácañojlo.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 E caja nemá Jesusjlo:
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 E rihuitúca'a jita chojé. Ejéchami jiñana pechu i'imacare e'iyá penájemi quemacá rijló mahuó:
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 —Uncá pi'ijnalaje nujhua'até —que Jesús quemacá rijló—. Pipa'ó piñacaré ejo, pi'imacáloje pejena hua'até penaje. Palá huani Tupana li'ichaca picá. Cajrú rihue'epíchaca pimu'ují. Eco pi'imá riyucuna najló —que rimacá rijló.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 —Je —que rimacá.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 E caja Jesús cuhuá'ari jita chu ají que rapumí chuhuá piño caesa pa'anajo pitá. Narúca'aco ejé cajrú ina'uqué jahuacaño rinacojé.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 E apú iphari rinacu, Jairo rií i'imacá. Nahuacáca'alo ñacarelana chiyá huacára'ajeri ri'imacá. Riphá rinacu. E rijláma'o ri'imá nacojé.
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 Rimá rijló:
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 —Je —que Jesús quemacá rijló.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Najhua'até caja apa'ahuelo ja'apayo, rutami ru'umacá. Iyamá iphata ji'imaji nacojé quele jarechí quetana ru'umacá rutami. Jirá ja'apáqueri runaquiyá.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Caja cajrú pusána'ajeño atá'añojla rupusána'acana. Cajrú huani rujña'ajica quehuini yajhué panacu raú. Ruca'á ruliñérute piyuqueja, napusána'acaloje rucá penaje. E'iyonaja ñaqueja hua'até ru'umaqué. Richaje, richájeno que romájica quehuini yajhué.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Ehuá ne'emacá rojló Jesús yucuna. Aú ru'ujná ramaje. Ajopana hua'até ro'opá rápumi chu. Eyá rusapa ina'uqué ihuami chiyá ra'arumacá ji'imá nacú.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 Rupechu i'imá: “Nusápajica ee ra'arumacá nacú, nutejmo'otajo raú.”
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 E rusapa rinacu. Hua'ató que jirá ja'apácare runaquiyá mata'acó runacojé. Caja peyajhueru ru'umacá rejeja. Raú ruhue'epí runapona tejmo'otaco rojló.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Jesús hue'epiri ritejmo'ótaca rucá ripechu aú ja. Raú ripajno'ó riyámojo nachaje yacá'ajo. Rimá najló:
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 E ra'apiyatéjena quemaño rijló:
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Jesús yacá'aro ne'iyohuá piyuqueja, ramácaloje naca sápari ra'arumacá nacú.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Ilerú inanaru hue'epiyo caja rutejmo'otaco. Aú ru'ujná riloco'opani quero'ocajo nacú. Cajrú rucurúcaca. E rutára'o ru'urúpachi aú rijimaje. E ru'umá rijló riyucuna piyuqueja. Aú Jesús quemari rojló:
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 —Caja pitejmo'ochiyo chuhua, pipechu i'imacale caphí nochojé. Pipechu i'imichá nunacu: “Ricá ja'apátajeri nutami caje nuliyá” que. Aú calé pitejmo'ochiyo. Chuhua pi'ijná palá ca'ajnó. Caja pitejmo'ochiyo piyaripune liyá —que rimacá rojló.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Marí que rimacá rojló ee ajopana iphaño Jairo nacú. Riñacaré eyá nahuacára'a ne'emacá. Nephá rinacu. E nemá rijló:
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Uncá Jesús a'alá rinacojó napura'acó. Rimá nahuacáca'alo ñacarelana chiyá huacára'ajerijlo:
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 —Pila'aniya picó camu'ují. Pila'á pipéchuhua caphí nochojé.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 E caja nephá riñacaré ejo, amaño cajrú ina'uqué i'imacá re. Cajrú namejé i'imacá. Nahuinano la'acana nacú cajrú neyaca rucá.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 E rimujlúca'a rejo, rimá najló:
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Raú ne'echá rinacu. E Jesús quemari najló piyuque, namujlúca'acaloje a'ajná ño'ojó penaje. Rihuá'a rijhua'ató rora'apami, rolomi, rijhuáque'ena, queleja rihuá'a rijhua'ató. E namujlúca'a ucapú támijimi i'imacare chojé.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 E ripatá rucá ruyáte'ela naquiyá. Rimá támijimijlo:
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Raú ja rócho'o; ruchira'ó. Iyamá iphata ji'imaji nacojé quele jarechí ru'umacá. Rijhua'até i'imacaño pechu i'imá rinacu: “¡Meque piyuque huani rila'acá!”
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Raca'acó rimacá najló nemacá piyá rimacápo'oca rucá yucuna ajopánajlo. E rimá najló:
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.