Marcos 11
Tupana Puraca'alo Mari (YCN) vs NVT
1 E caja ehuaja nephá Jerusalén nacojé. Pamineco na'apá pajimila Betfagé ahua'ayá. Ejomi na'apá piño pajimila Betania ahua'ayá. Iphaño yenuri ja'apejé. Yenuri ií Olivos. Rejé nephá. Ejéchami Jesús huacára'aca iyamá ra'apiyatéjena naquiyana pajimila ejo. Rimá najló:
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 —I'ijná ají ño'ojó pajimila ejo huatucumajo. Iphájicaja rejo ee, amaje cahuarú caje i'irí a'aqueja mucuri. Uncá jo'ó na ja'apala rinacu. Eco icaráca'a ricá, ihuá'ichachi ricá majó.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Nemájica ee ijló: “¿Naje chi icaráca'a ricá?” imaje najló: “Huahuacára'ajeri huátari ricá mequetánaja penaje. Quéchami huapa'atájica piño ricá rimucú chojé”, que imájica najló.
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 E caja ne'ejná ají que a'ajná ño'ojó pajimila ejo. Rimacá najló que nephátaca cahuarú caje a'aqueja mucuri. Re ritára'o rinumaná ahua'á, iñe'epú punumacana. Nephá rejé. E nacaráca'a ricá.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Rahua'á lapa'acaño quemaño najló:
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 E nemá najló Jesús quemacá najló i'imacá que. Aú nayurí najló ricá.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 E nahuá'a ricá Jesús ejo. Nephá Jesús nacú. E nayúma'a na'arumacá naquiyana cahuarú huajlé chojé. E Jesús yá'aro re'iyajé. Quéchami ra'apaca cahuarú caje nacú ají que iñe'epú chuhuá.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Cajrú ina'uqué i'imacá re. Necá caja ayúma'año na'arumacá naquiyana ra'apaca ehuá. Ajopana piño mata'añó huejirí huirulá paná caje, naca'acáloje ricá iñe'epú chojé ripé penaje, palá ramácoloje penaje.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Ritucumá ja'apácaño, rápumi chu ja'apácaño, quele jahuíyo'oño. Nala'á riyájlepana. Marí que nemacá jahuíyo'oqueja Jesús nacú:
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Palá huani rihuacára'ajica huecá. Davidmi chu huacára'ajica hua'ajútayami chuna i'imacá que caja rihuacára'ajica huecá. Palani Tupana, je'echú churí —que nahuíyo'oca.
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Marí que Jesús iphaca Jerusalén e'iyajé. E rimujlúca'a Tupana ñacaré chojé. Ripalamata piyuque nacaje re i'imacare richu. Caja najúhua'a. Aú ri'ijná ají que Betania ejo ra'apiyatéjena hua'até.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Muní que nácho'oco Betania eyá, napa'acóloje Jerusalén ejo penaje. Iñe'epú chu quehuí Jesusjlo me'epejí i'imacá.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 A'ajnare que ramá paijí higuera tára'aco. E ri'ijná rejo richa culaje ripaná e'iyohuá. Riphá ra'apejé, amari mecharú ri'imacá. Ripanaja calé i'imari rinacu. Uncá jo'ó riphala rarúca'aca jená chojé.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 E rimá a'ahuanajlo:
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 E nephá piño Jerusalén ejo. E rimujlúca'a piño Tupana ñacaré chojé. E riqueño'ó richiyájena nacú ja'apácana. Nacaje a'ajeño, nacaje huarúhua'ajeño, quele nacú ra'apá richiyá piyuque. Ripajno'otá liñeru apiyácajeño mesané. Túcu'uchina piracana a'ajeño ñáca'aru ripajno'otá caja.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Rejomi uncá riyurila najña'acá najhua'ató nacaje Tupana ñacaré chojé.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 E rehuíña'ata necá, rimá najló:
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 E caja sacerdótena huacára'ajeño, Tupana puráca'alo nacú jehuíña'atajeño, quele jema'añó ra'apaca nanacu yucuna. Aú ne'ejnatá napéchuhua, nahue'epícaloje meque la'ajémica nenócajla ricá. Nahuata rinócana. E'iyonaja naquero'ó ajopana piyá. Caja piyuqueja ajopana ina'uqué pechu i'imari pu'ují rinacu, rehuíña'atacale necá palá huani.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 E caja najúhua'a. Raú Jesús jácho'oro piño pajimila eyá.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Muní que lapiyami na'apá piño paijí higuera ahua'ayá. Amaño caja rila'acó cuhuichila que, piyuque ra'apare hua'ató.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Ricá ahua'ayá na'apá. Ejéchami riphaca Pedro pechu nacojé lalemi que Jesús yerúca'aca richaje. Aú rimá Jesusjlo:
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Jesús quemari najló:
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Jema'á marí: Iná quemacá ee cari ipurejlo: “Pácho'o. Pica'á picó juni jalomi acojé”. Caja queja ri'imajica la'acana caphí Tupana chojé péchurunajlo. Uncachu iná pechu i'imalá caphí Tupana chojé iná quemá ca'ajná: “Uncá ri'imalaje ñaqué”. Uncá caja rila'acana i'imalaje raú.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Ñaquele numá ijló: Iquejá'ajica ee nacaje Tupana liyá, ipechu i'imajé caphí richojé. Raú ra'ajé ijló ricá.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Ipura'acó aú Tupana hua'até, amó ina'uqué chaje chapú nala'acare icá liyá. Raú ñaqué caja Jara'apá, je'echú chu i'imacare, amájero ichaje ila'acare pu'uhuaré liyá.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Uncaja que amó apú chaje chapú rila'acare icá liyá, uncá caja Jara'apá, je'echú chu i'imacare, amalo ichaje pu'uhuaré ila'acare liyá —que Jesús quemacá najló.
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 E caja nephá piño Jerusalén ejo. E Jesús mujlúca'ari piño Tupana ñacaré chojé. Ejéchami sacerdótena huacára'ajeño, Tupana puráca'alo nacú jehuíña'atajeño, peñahuilana, quele jahuacaco Jesús nacojé.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 E nemá rijló:
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Jesús quemari najló:
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Rimá najló:
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Raú napura'ó pajhua'atéchaca necámica que. Nemá pajlocaca:
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Eyá huemáquela rijló: “Ina'uqué puráca'alo aú” que, mariruna ina'uqué yúcha'ajeñojla huachá raú —que napura'acó pajhua'atéchaca.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Aú calé nemá Jesusjlo:
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.