Lucas 20

Tupana Puraca'alo Mari (YCN) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Apú huacajé Jesús i'imari piño Tupana ñacaré chu. Re rehuíña'ata ina'uqué Tupana nacú. Tupana i'imataca ina'uqué capichácajo liyá yucuna ri'imá najló. E'iyohuá que sacerdótena huacára'ajeño, Tupana puráca'alo nacú jehuíña'atajeño, peñahuilana, quele iphaño rinacu.
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 Nemá rijló:
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 Jesús quemari najló:
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 ¿Na puráca'alo aú chi Juanmi chu la'aqueri bautizar ina'uqué, ina'uqué puráca'alo aú ca'ajná, Tupana puráca'alo aú ca'ajná?
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Raú napura'ó pajhua'atéchaca necámica que. Nemá pajlocaca:
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 Eyá huemaquela rijló: “Ina'uqué puráca'alo aú rila'á nacaje” que, aú maare i'imacaño yúcha'añojla huachá. Naca'ájla jipa huachá rijimaje. Tupana puráca'alo ja'apátajeri Juanmi chu i'imacá, que napechu rinacu —que napura'acó pajhua'atéchaca necámica que.
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 E nemá Jesusjlo:
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 —Ñaqué uncá caja numalaje ijló na puráca'alo aú ca nula'acá nacaje —que Jesús quemacá najló.
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 E Jesús i'imari najló yucu, rehuíña'atacaloje necá raú penaje. Rimá najló:
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 E caja richa ña'acana iphíchari rená chojé. Aú paminá huacári'ichari rijhua'até sápajeri richa ña'acana rijló penaje. E ri'ijichá rejo, iphíchari nanacu. Eta, rimena amájeño i'icachíyaño rihuilá. Ejomi nahuacári'icha ripa'acó majopeja.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 Rejomi paminá huacári'ichari piño apú rijhua'até sápajeri rejo. Ñaqué caja nali'ichaca ricá. Chapú huani nali'ichaca ricá, ne'ecachiya rihuilá. Ejomi nahuacári'icha ripa'acó majopeja caja.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 Ejomi paminá huacári'ichari piño apú rejo. Ñaqué caja nali'ichaca ricá chapú. Quehuí nali'ichaca rinacu. Quéchami naqui'ichaca ritami rimena yámojo.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 Raú paminá pechu i'imá: “¿Meque nula'ajica? Palani ca'ajná nuhuacára'acajla rejo nu'urí, íqui'ija nuhuátacare. Ricá ja'apí ca'ajná nephajla”, que ripechu i'imichaca.
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 Raú rihuacári'icha ri'irí rejo. Rimena amájeño amíchaño ricá huaíchaca a'ajnareje cha que, nemícha pajlocaca: “Ilé ri'irí huaícha. Rijló rara'apá yuréjeri rimena. I'ijná huenóchachi ricá, rimenami yurícoloje huajló penaje”, que nemíchaca pajlocaca.
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 E caja riphicha nanacu. Eta napachiya ricá; naji'ichá ricá rimena yámojo. Re nenocha ricá —que Jesús i'imacá yucu najló.
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Riphaje nacapichátaje. Quéchami ra'ajica ajopánajlo rimena, ramájeño penaje —que rimacá najló.
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Aú Jesús yacá'aro nachaje, rimá najló:
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 Necá, uncá jema'alaño no'opiyá, capichájeño Tupana liyá. Chapú huani ri'imajica najló. Uncá huátalaño nucá, amájeño chapú caje yajhué nupuráca'alo aú —que Jesús quemacá najló.
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Ejéchami sacerdótena huacára'ajeño, Tupana puráca'alo nacú jehuíña'atajeño, quele huátaca Jesús patacana. Yucu ri'imá najló i'imacá. E'iyonaja nahue'epí rimacá nanacu raú meque la'ajéñoca necá. Ñaquele nahuata ripatacana, nahuajácaloje ricá penaje. E'iyonaja calé naquero'ó ina'uqué piyá marí la'acana aú.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Raú nahuacára'a riquejíla'ajeño rejo rijhua'até pura'ajó. Chapú rinacu péchuruna ne'emacá. E'iyonaja calé nala'á necó palájne'equena que caja rijló. Nahuata Jesús liyá yucu jema'acana, nema'acáloje méqueca rimájica apojó ne'emacana liyá penaje. Aú nahuata rijña'acana ne'emacana ejo, rihuajácaloje ricá penaje.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 E caja riquejíla'ajeño iphaño rinacu. Nemá rijló:
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 Chuhuata pimá huajló méqueca pipechu marí nacú. Naquejá'a hualiyá liñeru, na'acáloje ricá hue'emacana Césarjlo penaje. Romano naquiyana ricá. ¿Meque chi pijló ricá? ¿E chi hua'acajla najló liñeru, naquejá'acare hualiyá hue'emacánajlo? ¿Echi palani hua'acajla najló ricá ca'ajná, uncá ca'ajná?
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Jesús hue'epiri na penájeca naquejá'aca riyucuna, nemacáloje rinacu: “Pu'uhuaré rimíchaca huajló,” que penaje. Aú rimá najló:
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 Iya'atá nojló liñeru naquejá'acare iliyá i'imacánajlo, nomachi ricá.
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Jesús quemari najló:
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Marí que naquejá'aca riyucuna ajopana ina'uqué e'iyá. Marí que rimacá aú uncá meño'ojó nemalá: “pu'uhuaré rimíchaca pinacu” que ne'emacánajlo. Raú namanúma'o. Napechu i'imá: “¡Meque capechú huani rimíchaca huajló!”
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Quéchami saducéona naquiyana i'ijnacá piño Jesús amaje. Necá quemaño caja taca'acaño nacú: “Uncá namacápo'olajo.” Ñaqué i'imacale ne'ejná Jesús chaje rijhua'até pura'ajó. E nemá rijló:
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 —Huehuíña'atajeri, marí que Moisesmi chu puráca'alomi lana'aquéjami quemacá: “Apú ca'ajná taca'añari riyajalo mayaniqueru. Palani re'ehuemi ra'apiyajé huá'acacojla riyajálomi hua'até, re'ehuemi chu yanimínami yurícoloje rapumí chojé raú penaje”, que ripuráca'alomi lana'aquéjami quemacá.
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Ñaqué ricá. Pajluhua ina'uqué i'imari. Iyamá cuhuá'ata quele ne'emacá rejena hua'até. Pe'ejí ri'imacá huá'acaro. Ejomi ritaca'á mayaniqueru.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 Rejomi ra'apiyajé i'imacá huá'acaro riyajálomi hua'até. Ñaqueja caja ricapichaco ruliyá mayaniqueru caja.
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 Raú re'ehué pe'iyorí huá'acaro piño rujhua'até. Ricapichó caja ruliyá mayaniqueru caja. Ají que iyamá cuhuá'ata quele necá huá'acaco rujhua'até i'imacá. Caja queja nacapichaco ruliyá mayaniquéruja.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 Caja penaje nayajálomi capichayo nápumi chu.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 Eta, Tupana macápo'otajica piyuque ina'uqué caja taca'acaño huacajé, ¿na yajalo chi ruyuríjico rejéchami? Iyamá cuhuá'ata quele ina'uqué yajálomi ru'umacá —que nemacá Jesusjlo.
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Raú Jesús quemari najló:
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 Tupana macápo'otajeri ra'apiyá jema'ajéñomi chuna, ne'emacáloje je'echú chu penaje. Re uncá pajhua'atéchaca huá'acajeñomi calé ne'emajica. Uncá caja nahuá'acalajo piño pajhua'atéchaca re. Uncá caja na'alaje nayani, nahuá'acacoloje pajhua'atéchaca penaje.
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 Re uncá natajnálajo. Ne'emajé Tupana hua'atéjena, je'echú chu i'imacaño, que caja. Uncá taca'alájeño penájena ne'emajé; Tupana yaní ne'emajé, Tupana macápo'otajicale necá.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 Ñaqué caja Moisesmi chu puráca'alomi lana'aquéjami quemacá caja taca'acaño macápo'oco nacú. Jíma'alami cára'aco e'iyayá Tupana quemari Moisesmi chujlo marí que i'imacá: “Abraham, Isaac, Jacob, quele pechu i'imá nochojé caphí”.
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Uncá meño'ojó caja taca'acaño pechu i'imalá Tupana chojé caphí. Necaja calé cajmuruna pechu i'imá richojé caphí. Cajmuruna, capéchuruna necá Tupana hua'até i'imacaño —que Jesús quemacá najló, nahue'epícaloje raú caja taca'acaño rijhua'atéjena i'imacá cajmuruna je'echú chu penaje.
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 E Tupana puráca'alo nacú jehuíña'atajeño naquiyana quemaño rijló:
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Ejomi uncá ajopana quejá'alaño nacaje yucuna riliyá. Nahuó la'aró ra'apejé nacaje yucuna quejá'acana nacú.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 E Jesús quemari najló:
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 Papera Salmos chu, iná iphata méqueca Davidmi chu quemacá rinacu i'imacá. Marí que rimacá:
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 Maare pi'imajica nohua'á, nuchá'atajica chapú pinacu péchuruna ejená”, que rimacá.
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 Jesús quemari piño:
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Jesús pura'aró nacaje nacú ra'apiyatéjena hua'até. Ajopana i'imaño re caja, jema'añó caja méqueca rimacá najló. Rimá najló:
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 —Ihue'epínoja Tupana puráca'alo nacú jehuíña'atajeño. Ila'aniya nala'acá que caja. Huaphereni na'arumacá chu nahuata chira'acajo. Na'apaca le'ejepelaji ñacarelana e'iyohuá ee, nahuata ina'uqué ajalácaca necá palá. Ajopana chá'atajeño que nayá'aco nahuacáca'alo ñacarelana chu. Ñaqué caja nahuátaca ajopana tucumá yá'acano nale'ejé fiesta huacajé.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Napajlaca caja ihuacajílomina hua'até, nata'acáloje naliyá nañacaré penaje. Uncá nephala na'apí. Eyá majopeja napura'acó júpija Tupana hua'até, palá ina'uqué pechu i'imacáloje nanacu raú penaje. Marí que nala'acare chona, ajopana chaje huani Tupana huajájica necá.
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.