Atos 27
Tupana Puraca'alo Mari (YCN) vs NVI
1 E caja nemá:
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Pajimila Adramitio e huahuítuca'a huapuru chojé i'imacá. Caja nahuata reyá jácho'ocano. Reyaje huapuru i'imacá, chojé huahuitúca'a. E hue'ejná ají que Asia te'eré loco'opani apú pajimila ahua'ayá, apú pajimila ahua'ayá, que hue'ejnacá. Apú i'imari huajhuáque'ehue, rií i'imari Aristarco. Pajimila Tesalónica eyaje ri'imacá. Macedonia te'eré nacú Tesalónica. Ricá i'ijnari caja huajhua'até.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Muní que huephaca pajimila Sidón ejé. Re Julio hue'epiri Pablo mu'ují. Aú riyurí ricá, ri'ijnacáloje Jesucristo ja'apiyá jema'ajeño naquiyana amaje penaje. Riyurí caja na'acá rijló nacaje.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 E hua'apá piño Sidón eyá huapuru chu. Carená apho'orí huajimá chojé, ñaquele hua'apá paranácuhua Chipre nacojé ca'añá chojó pumitá. Ají que huejapa carená i'imacá. Carenaja calé aco'ótari huapuru a'arumacaji chojé apho'ocana aú.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 E huamata'á ají que a'ajná ño'ojó. Ja'apaño Cilicia te'eré loco'opániya, Panfilia te'eré loco'opániya hua'ató hua'apá. E huephá pajimila Mira ejé. Licia te'eré nacú ricá pajimila.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Re surárana huacára'ajeri iphátari piño apa'acú huapuru. Pajimila Alejandría eyáje ri'imacá. Italia te'eré ejo ri'ijná. Aú surárana huacára'ajeri quemari huajló:
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Cachúhuaja hua'apaca meque cala. Hualaca'apheja huephaca Gnido pajimila ahua'ajé. Re caja jo'ó carená apho'orí huajimá chojé. Aú hua'apá ají que cahuacajo, Creta te'eré loco'opániya hua'apá. E huephá pajimila Salmón ejé, riturenó hua'apá. Re huejapa carená apho'ocá.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Hualaca'apheja hua'apaca juni turenó. E caja ehuaja huarúca'o punumaje chojé, Buenos Puertos rií. Pajimila Lasea ahua'á ricá.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Júpija huani hue'emacá ja'apácaje nacuja. Caja riphá rená chojé, carená i'imacáloje caphí penaje. Hua'até que yahuijá iphaca. Cajrupi huani ricá juni jalomi acuhuá ja'apácana yahuijá e'iyá. Ñaqué i'imacale Pablo quemari najló:
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 —Uncá huani paala ricá me'etení juni jalomi chuhuá ja'apácana, cajrupi huani ricá. Huapuru capichájero, piyuque nacaje richu i'imacare hua'ató. Eyá huecá hua'ató capichájeño ca'ajná rijhua'até —que rimacá najló.
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 E'iyonaja uncá surárana huacára'ajeri jema'alá Pablo ja'apiyá. Huapuru minaricana, riyacuma i'imajeri, queleja ja'apiyá rema'á.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Apú caje huani re i'imacá punumaje, nacutácaloje huapuru re yahuijá quetana penaje. Ñaquele ajopana pechu nacú ri'imá: “Palani huácho'ocojla maare eyá. Apala huephajla ca'ajná Fenice ejo,” que napechu i'imacá. Pajimila ií Fenice. Paranácuhua Creta nacú Fenice. Rejo uncá carená apho'olá caphí huani eja'ahuá huilaphe ejo pajimila e'iyajé. Re nahuata yahuijá ja'apátacana.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Ehuá carená queño'ocá apho'ocaje huejápaja. Eja'ahuá huilaphe ejo rapho'ó. Aú napechu i'imá: “Chuhuaca ca'ajná palani, huácho'ocoloje penaje.” Raú huácho'o, hua'apá ají que Creta te'eré ahua'ayá.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Hua'apáñachami Creta te'eré ejéchami carená noca huecá caphí huani.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 E caphí huani carená apho'ocá huajimaje. Raú uncá meño'ojó huapuru ja'apala ritucumajo carená e'iyajé. Aú huapajno'ó huayámojo. Eyá carená aco'ótari huecá majopeja.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Ají que hua'apaca paranácuhua camu'ujuni ahua'ayá, Cauda rií i'imacá. Rejé carená huara'aró huachá huejápaja, hua'apácale rihuajlé chojó pumitá. E hualaca'apheja huachíra'aca jita huapuru chojé, huapuru nacú ri'imá jepo'oqueja.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Ejomi nepo'otá huapuru tupajuma aú riyupa'acó piyá. Napechu i'imá: “Apala huapuru ja'ajico que'epé nacú.” Sirte que'epé ií i'imacá. Aú quero'ocajo nacuja ne'emá richu. Raú nahuitúca'ata a'arumacaji yenuya, carená apho'ocare chojé ra'apátajona penaje. Nahuitúca'ataca a'arumacaji ejomi carená aco'ótaca huecá majopeja.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Muní que caphini jo'ó carená i'imacá. Raú naca'á le'ejepelaji junápeje, maramarani huapuru la'acóloje raú penaje.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Muní que piño huaca'á piño huapuru chiyá rinane.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Júpija uncá huamala camú, ihuijina caje. Huapechu i'imá: “¿Chuhua chi huacapichájico piyuqueja? Uncá meño'ojó hue'emalajo richiyá, caphí huani carená japho'ocale.”
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Caja júpija uncá huajñala hua'ajnehuá i'imacá. E caja ehuaja Pablo tára'aro ne'iyá, rimá najló:
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 E'iyonaja chuhuata ila'á caphí ipéchuhua. Uncá na calé capichájero hue'iyayá, huapúruja calé capichájero.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Lapí pajluhuaja Tupana hua'atéjeri ya'achíyaro nojló i'imichaca. Nuhuacára'ajeri, Tupana, huacári'ichari ricá je'echú chiyá nuchaje. Pu'ují nupechu i'imacare nacú ricá, Tupana. Rile'ejena ina'uqué naquiyana nucá.
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 Rijhua'atéjeri quemíchari nojló: “Piquero'oniyo, Pablo. Piphaje nachaje huani huacára'ajeri ejo. Caja queja Tupana huátaca pijló ricá. Ñaquele Tupana amájeri picá, huapuru chu i'imacaño hua'até, icapichaco piyá”, que Tupana hua'atéjeri quemíchaca nojló.
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Ñaquele numacá ijló: Ila'á chuhua caphí ipéchuhua. Caphí nupechu Tupana chojé. Aú nuhue'epí ri'imajica Tupana hua'atéjeri quemíchaca nojló que.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Carená aco'ótajeri huecá ají que paranácuhua ejo, pe'iyó juni jalomi chu ricá —que Pablo quemacá najló.
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Iyamá sápacaje quetana ja'apari huachá i'imacá. Ejomi lapí huephá Adriático chojé. Apú juni jalomi ií Adriático. Pajnú, pajnú que huani carená pajno'otaca huapuru. Lapí jenaji que huapuru chiyá sápajeño quemaño pajlocaca:
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 E najña'á juni jalomi iphuta jená. Treinta y seis metros quetana juniphuca ri'imacá. E na'apá piño natucumajo huejápaja. Reyá najña'á rená piño. Veintisiete metros quetana ri'imacá iléreya.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Quero'ocajo nacuja ne'emá, napechu i'imá: “Apala hua'ajó jipa nacú caphí huani. Raú ca'ajná huapuru majáca'ajero,” que napechu i'imacá. Ñaquele naca'á huapuru ji'ipala chiyá cachini pejru'uhuá tupajuma aú jepo'ocanami, huapuru ja'apaca piyá. Pa'u quele pejru'uhuá naca'á junápeje. Me'etájenami ne'emacá lapí quetana.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Ehuá huapuru chu sápajeño huátaca jita huitúca'atacana junápeje. Me'echú nala'acá ricá ajopana amaca piyá ricá, neñaacóloje richu penaje. E majopeja nala'acá pejru'uhuá nahuitúca'ataca ritacú chiyá jenami.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 E'iyonaja Pablo arucátari necá surárana huacára'ajerijlo. Rimá rijló, rile'ejena suráranajlo hua'até:
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Raú surárana i'ijnaño ne'iyajé tupajuma mata'ajé jita nepo'ocare aú. E namata'á ricá, tapujlú que ra'acó junápeje.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Huajé jareni jácho'oco ee, Pablo quemari najló:
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Ajñá a'ajnehuá, ipechu iphachi raú, i'ihuapacáloje penaje, i'imacóloje raú penaje. Uncá na calé capichájero huanaquiyana, uncá na ñani calé ila'ajico —que rimacá najló.
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Marí que Pablo quemacá ejomi rijña'á pan ricápojo. E rimá Tupánajlo:
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Marí cajé aú nala'á caphí napéchuhua. Ñaqué caja naqueño'ocá na'ajnehuá ajñacana rijhua'até.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Piyuque huecá, huapuru chu i'imacaño, i'imaño doscientos setenta y seis.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Najñá na'ajnehuá nahuátaca que ejé. Ejomi naca'á trigo junápeje, na'ajné penaje ri'imacá. Maramarani quemachi huapuru la'acóloje raú penaje naca'á ri'imacá.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 E muní que huajme'etaca piño. Uncá huapuru chiyá sápajeño hue'epílaño merejéchaca hue'emacá. Uncá caja nahue'epila na te'ereca amaco huatucumá. Namá juni jalomi tujré a'ajnare queja, que'epé i'imari riturená. Marí que ramaco jucaya. Ñaquele nahuata rejé arúca'acano atá'acana.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Namata'á tupajuma nepo'ocare aú pejru'uhuá i'imacá. Rejeja juniphú chu pejru'uhuá yuriro. Ejomi nacaráca'a hue'echí caje, ritehuíyo'ojona penaje ri'imacá. E nácho'ota a'arumacaji ritucumá i'imacare, carená ja'apátacaloje huapuru huatucumajo raú penaje. Rarúca'acoloje ají que richipúca'ala churí que'epé nacojé penaje.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 E huapuru ja'apari ají que ta'aqueni ihuami chiyá. Raú ri'ijnatá huapuru ají que cajruni que'epé nacojé ritacú aú. Ejéchami riyocola ña'acá caphí huani ri'ipala nacojé, majáca'atano ri'ipala.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Marí caje aú surárana huátaño nahuajácarena nótacana, neñaacó piyá i'ihuapaqueja.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 E'iyonaja nahuacára'ajeri huátari Pablo i'imatácana. Aú calé uncá riyurila nenoca necá. Rihuacára'a palá hue'epícaño i'ihuapacaje jeño'ocá junápeje pamineco, nephácaloje riturenaje pamineco penaje.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Eyá ajopana, uncá hue'epílaño i'ihuapacaje, rihuacára'a patacá huapuru jítami nacojé, na'acó piyá junápeje. Marí que la'acana aú huephaca piyuqueja riturenaje. Aú hue'emaó piyuqueja i'imacá.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.