Atos 27

Tupana Puraca'alo Mari (YCN) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 E caja nemá:
1 Como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da Coorte Augusta.
2 Pajimila Adramitio e huahuítuca'a huapuru chojé i'imacá. Caja nahuata reyá jácho'ocano. Reyaje huapuru i'imacá, chojé huahuitúca'a. E hue'ejná ají que Asia te'eré loco'opani apú pajimila ahua'ayá, apú pajimila ahua'ayá, que hue'ejnacá. Apú i'imari huajhuáque'ehue, rií i'imari Aristarco. Pajimila Tesalónica eyaje ri'imacá. Macedonia te'eré nacú Tesalónica. Ricá i'ijnari caja huajhua'até.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Muní que huephaca pajimila Sidón ejé. Re Julio hue'epiri Pablo mu'ují. Aú riyurí ricá, ri'ijnacáloje Jesucristo ja'apiyá jema'ajeño naquiyana amaje penaje. Riyurí caja na'acá rijló nacaje.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 E hua'apá piño Sidón eyá huapuru chu. Carená apho'orí huajimá chojé, ñaquele hua'apá paranácuhua Chipre nacojé ca'añá chojó pumitá. Ají que huejapa carená i'imacá. Carenaja calé aco'ótari huapuru a'arumacaji chojé apho'ocana aú.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 E huamata'á ají que a'ajná ño'ojó. Ja'apaño Cilicia te'eré loco'opániya, Panfilia te'eré loco'opániya hua'ató hua'apá. E huephá pajimila Mira ejé. Licia te'eré nacú ricá pajimila.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Re surárana huacára'ajeri iphátari piño apa'acú huapuru. Pajimila Alejandría eyáje ri'imacá. Italia te'eré ejo ri'ijná. Aú surárana huacára'ajeri quemari huajló:
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Cachúhuaja hua'apaca meque cala. Hualaca'apheja huephaca Gnido pajimila ahua'ajé. Re caja jo'ó carená apho'orí huajimá chojé. Aú hua'apá ají que cahuacajo, Creta te'eré loco'opániya hua'apá. E huephá pajimila Salmón ejé, riturenó hua'apá. Re huejapa carená apho'ocá.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmona.
8 Hualaca'apheja hua'apaca juni turenó. E caja ehuaja huarúca'o punumaje chojé, Buenos Puertos rií. Pajimila Lasea ahua'á ricá.
8 E, costeando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Júpija huani hue'emacá ja'apácaje nacuja. Caja riphá rená chojé, carená i'imacáloje caphí penaje. Hua'até que yahuijá iphaca. Cajrupi huani ricá juni jalomi acuhuá ja'apácana yahuijá e'iyá. Ñaqué i'imacale Pablo quemari najló:
9 Passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 —Uncá huani paala ricá me'etení juni jalomi chuhuá ja'apácana, cajrupi huani ricá. Huapuru capichájero, piyuque nacaje richu i'imacare hua'ató. Eyá huecá hua'ató capichájeño ca'ajná rijhua'até —que rimacá najló.
10 dizendo-lhes: Varões, vejo que a navegação há de ser incômoda e com muito dano, não só para o navio e a carga, mas também para a nossa vida.
11 E'iyonaja uncá surárana huacára'ajeri jema'alá Pablo ja'apiyá. Huapuru minaricana, riyacuma i'imajeri, queleja ja'apiyá rema'á.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre do que no que dizia Paulo.
12 Apú caje huani re i'imacá punumaje, nacutácaloje huapuru re yahuijá quetana penaje. Ñaquele ajopana pechu nacú ri'imá: “Palani huácho'ocojla maare eyá. Apala huephajla ca'ajná Fenice ejo,” que napechu i'imacá. Pajimila ií Fenice. Paranácuhua Creta nacú Fenice. Rejo uncá carená apho'olá caphí huani eja'ahuá huilaphe ejo pajimila e'iyajé. Re nahuata yahuijá ja'apátacana.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para a banda do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Ehuá carená queño'ocá apho'ocaje huejápaja. Eja'ahuá huilaphe ejo rapho'ó. Aú napechu i'imá: “Chuhuaca ca'ajná palani, huácho'ocoloje penaje.” Raú huácho'o, hua'apá ají que Creta te'eré ahua'ayá.
13 E, soprando o vento sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam, e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Hua'apáñachami Creta te'eré ejéchami carená noca huecá caphí huani.
14 Mas, não muito depois, deu nela um pé de vento, chamado Euroaquilão.
15 E caphí huani carená apho'ocá huajimaje. Raú uncá meño'ojó huapuru ja'apala ritucumajo carená e'iyajé. Aú huapajno'ó huayámojo. Eyá carená aco'ótari huecá majopeja.
15 E, sendo o navio arrebatado e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Ají que hua'apaca paranácuhua camu'ujuni ahua'ayá, Cauda rií i'imacá. Rejé carená huara'aró huachá huejápaja, hua'apácale rihuajlé chojó pumitá. E hualaca'apheja huachíra'aca jita huapuru chojé, huapuru nacú ri'imá jepo'oqueja.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Cauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Ejomi nepo'otá huapuru tupajuma aú riyupa'acó piyá. Napechu i'imá: “Apala huapuru ja'ajico que'epé nacú.” Sirte que'epé ií i'imacá. Aú quero'ocajo nacuja ne'emá richu. Raú nahuitúca'ata a'arumacaji yenuya, carená apho'ocare chojé ra'apátajona penaje. Nahuitúca'ataca a'arumacaji ejomi carená aco'ótaca huecá majopeja.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Muní que caphini jo'ó carená i'imacá. Raú naca'á le'ejepelaji junápeje, maramarani huapuru la'acóloje raú penaje.
18 Andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte, aliviaram o navio.
19 Muní que piño huaca'á piño huapuru chiyá rinane.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Júpija uncá huamala camú, ihuijina caje. Huapechu i'imá: “¿Chuhua chi huacapichájico piyuqueja? Uncá meño'ojó hue'emalajo richiyá, caphí huani carená japho'ocale.”
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Caja júpija uncá huajñala hua'ajnehuá i'imacá. E caja ehuaja Pablo tára'aro ne'iyá, rimá najló:
21 Havendo já muito que se não comia, então, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó varões, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perdição.
22 E'iyonaja chuhuata ila'á caphí ipéchuhua. Uncá na calé capichájero hue'iyayá, huapúruja calé capichájero.
22 Mas, agora, vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Lapí pajluhuaja Tupana hua'atéjeri ya'achíyaro nojló i'imichaca. Nuhuacára'ajeri, Tupana, huacári'ichari ricá je'echú chiyá nuchaje. Pu'ují nupechu i'imacare nacú ricá, Tupana. Rile'ejena ina'uqué naquiyana nucá.
23 Porque, esta mesma noite, o anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Rijhua'atéjeri quemíchari nojló: “Piquero'oniyo, Pablo. Piphaje nachaje huani huacára'ajeri ejo. Caja queja Tupana huátaca pijló ricá. Ñaquele Tupana amájeri picá, huapuru chu i'imacaño hua'até, icapichaco piyá”, que Tupana hua'atéjeri quemíchaca nojló.
24 dizendo: Paulo, não temas! Importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Ñaquele numacá ijló: Ila'á chuhua caphí ipéchuhua. Caphí nupechu Tupana chojé. Aú nuhue'epí ri'imajica Tupana hua'atéjeri quemíchaca nojló que.
25 Portanto, ó varões, tende bom ânimo! Porque creio em Deus que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Carená aco'ótajeri huecá ají que paranácuhua ejo, pe'iyó juni jalomi chu ricá —que Pablo quemacá najló.
26 É, contudo, necessário irmos dar numa ilha.
27 Iyamá sápacaje quetana ja'apari huachá i'imacá. Ejomi lapí huephá Adriático chojé. Apú juni jalomi ií Adriático. Pajnú, pajnú que huani carená pajno'otaca huapuru. Lapí jenaji que huapuru chiyá sápajeño quemaño pajlocaca:
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de uma e outra banda no mar Adriático, lá pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 E najña'á juni jalomi iphuta jená. Treinta y seis metros quetana juniphuca ri'imacá. E na'apá piño natucumajo huejápaja. Reyá najña'á rená piño. Veintisiete metros quetana ri'imacá iléreya.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Quero'ocajo nacuja ne'emá, napechu i'imá: “Apala hua'ajó jipa nacú caphí huani. Raú ca'ajná huapuru majáca'ajero,” que napechu i'imacá. Ñaquele naca'á huapuru ji'ipala chiyá cachini pejru'uhuá tupajuma aú jepo'ocanami, huapuru ja'apaca piyá. Pa'u quele pejru'uhuá naca'á junápeje. Me'etájenami ne'emacá lapí quetana.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Ehuá huapuru chu sápajeño huátaca jita huitúca'atacana junápeje. Me'echú nala'acá ricá ajopana amaca piyá ricá, neñaacóloje richu penaje. E majopeja nala'acá pejru'uhuá nahuitúca'ataca ritacú chiyá jenami.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 E'iyonaja Pablo arucátari necá surárana huacára'ajerijlo. Rimá rijló, rile'ejena suráranajlo hua'até:
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Raú surárana i'ijnaño ne'iyajé tupajuma mata'ajé jita nepo'ocare aú. E namata'á ricá, tapujlú que ra'acó junápeje.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Huajé jareni jácho'oco ee, Pablo quemari najló:
33 E, enquanto o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Ajñá a'ajnehuá, ipechu iphachi raú, i'ihuapacáloje penaje, i'imacóloje raú penaje. Uncá na calé capichájero huanaquiyana, uncá na ñani calé ila'ajico —que rimacá najló.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Marí que Pablo quemacá ejomi rijña'á pan ricápojo. E rimá Tupánajlo:
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo- o, começou a comer.
36 Marí cajé aú nala'á caphí napéchuhua. Ñaqué caja naqueño'ocá na'ajnehuá ajñacana rijhua'até.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Piyuque huecá, huapuru chu i'imacaño, i'imaño doscientos setenta y seis.
37 E éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Najñá na'ajnehuá nahuátaca que ejé. Ejomi naca'á trigo junápeje, na'ajné penaje ri'imacá. Maramarani quemachi huapuru la'acóloje raú penaje naca'á ri'imacá.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 E muní que huajme'etaca piño. Uncá huapuru chiyá sápajeño hue'epílaño merejéchaca hue'emacá. Uncá caja nahue'epila na te'ereca amaco huatucumá. Namá juni jalomi tujré a'ajnare queja, que'epé i'imari riturená. Marí que ramaco jucaya. Ñaquele nahuata rejé arúca'acano atá'acana.
39 E, sendo já dia, não reconheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Namata'á tupajuma nepo'ocare aú pejru'uhuá i'imacá. Rejeja juniphú chu pejru'uhuá yuriro. Ejomi nacaráca'a hue'echí caje, ritehuíyo'ojona penaje ri'imacá. E nácho'ota a'arumacaji ritucumá i'imacare, carená ja'apátacaloje huapuru huatucumajo raú penaje. Rarúca'acoloje ají que richipúca'ala churí que'epé nacojé penaje.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 E huapuru ja'apari ají que ta'aqueni ihuami chiyá. Raú ri'ijnatá huapuru ají que cajruni que'epé nacojé ritacú aú. Ejéchami riyocola ña'acá caphí huani ri'ipala nacojé, majáca'atano ri'ipala.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Marí caje aú surárana huátaño nahuajácarena nótacana, neñaacó piyá i'ihuapaqueja.
42 Então, a ideia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 E'iyonaja nahuacára'ajeri huátari Pablo i'imatácana. Aú calé uncá riyurila nenoca necá. Rihuacára'a palá hue'epícaño i'ihuapacaje jeño'ocá junápeje pamineco, nephácaloje riturenaje pamineco penaje.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar e se salvassem em terra;
44 Eyá ajopana, uncá hue'epílaño i'ihuapacaje, rihuacára'a patacá huapuru jítami nacojé, na'acó piyá junápeje. Marí que la'acana aú huephaca piyuqueja riturenaje. Aú hue'emaó piyuqueja i'imacá.
44 e os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra, a salvo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.